ปัง ๆ ๆ
นางสะดุ้งตื่นขึ้นมา “เรายังไม่ตายสินะ ”
ตอนนี้นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งที่ดูทรุดโทรมยิ่งกว่าของมือ3 หลังจากนั้นนางก็มองไปรอบ ๆ ห้องก็พบว่าตอนนี้ตัวเองได้มาอยู่ในที่ที่ไม่คุ้ยเคย
นางเริ่มสังเกตตัวเองก็พบว่าผิวนางดูสีซีดเซียวถ้านำผิวของนางตอนนี้ไปเทียบกับคนที่เพิ่งตาย ดีไม่ดีผิวคนที่เพิ่งตายยังดูดีกว่าทั้งยังมีแผลสีม่วงขึ้นเป็รอยตามตัวเต็มไปหมด
และ เมื่อนางมองใบหน้าของตัวเองในกระจกก็พบว่าใบหน้านี้มันผิดรูปคางที่บิดเบี้ยว ใต้ตาหมองคล้ำ เหมือนชาตินี้ไม่เคยนอนหลับอย่างนั้น
‘ นี่มันอะไรกัน ’
เท้าของนางเลื่อนไปโดนแก้วที่กลิ้งอยู่บนพื้นความทรงจำที่ไม่ใช่ของนางก็เริ่มไหลเข้ามา
หลายนาทีผ่านไปในที่สุดนางก็เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ชาติก่อนนางเป็หญิงสาวหน้าตาดี และชอบความท้าทาย จึงเข้าไปเป็แพทย์ในกองทัพ แต่สุดท้ายกลับจบด้วยการถูกยิง
แต่ดูเหมือน์ยังไม่ทอดทิ้งทำให้ิญญาของนางได้เข้ามาอยู่ในร่างของเหยาหงซีที่ถูกฆ่าตายจากชาที่อดีตคู่หมั้นให้มา โกหกว่าเมื่อดื่มหมดนางจะดูดีขึ้น และเขาจะยอมแต่งงานกับนาง
เขาฆ่าเหยาหงซีเพราะไม่้าแต่งงานกับนาง ทั้งยังร่วมมือกับน้องสาวคนละแม่ของนางน้องสาวคนนั้นมีใบหน้าที่สะสวย แต่จิตใจกลับหยาบช้า
คนในตระกูลเหยาก็ทำร้ายนางทั้งร่างกายและจิตใจเพียงเพราะนางมีใบหน้าและรูปลักษณ์ที่น่าเกลียด พวกเขาขับไล่ให้นางมาอยู่เรือนในสุดที่ทั้งเก่าและทรุดโทรม อาหารที่นางได้รับเหมือนของเหลือที่ถูกทิ้งไว้ 3 วัน แล้วจึงนำมาให้นางมันเน่าเหม็นจนนางกินไม่ได้
โชคดีของนางอย่างเดียวคือมีคนรับใช้ชื่อเซหยู่ ที่ซื่อสัตย์ คอยดูแลนางเสมอ ไม่รังเกียจนาง
นอกจากความทรงจำที่ได้รับมาความรู้สึกก่อนตายของเหยาหงซี นางก็ได้รับรู้เหมือนกัน ไม่ต้องห่วง ในเมื่อข้าได้มาอยู่ในร่างของเ้าข้าก็จะทวงคืนทุกอย่าง และ ล้างแค้นพวกที่มันทำร้ายเ้าให้เอง