เกิดใหม่เป็นราชินีตกอับในวงการมายา

บทที่ 37 หลอกใครก็หลอกได้ แต่หลอกเมียไม่ได้
ถังคุนเดินผ่านห้องนอนไป เปิดประตูห้องลับที่ซ่อนอยู่หลังตู้เสื้อผ้า แล้วเข้าไปในอีกห้องนึง จากช่องมองที่ประตูห้องนั้น เขาก็เห็นห้องนอนของเขา คุณนายท่านกับป้าหลินกำลังแอบฟังอยู่หน้าประตูจริงๆ ด้วย แถมยังเตรียมหูฟังคนละอันมาแนบกับประตูอีก ถังคุนได้แต่ส่ายหัว แม่ผมนี่มันตลกจริงๆ เลย!
พอรู้ว่าแม่เขาไม่ได้คิดจะทำอะไร ถังคุนก็รีบกลับไปที่ห้องนอน ตอนที่เดินผ่านเตียง เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปหลายครั้ง แววตาเป็นประกาย เขาคิดถึงสถานการณ์ตอนนี้ แล้วก็รีบไปดื่มน้ำเย็นหลายแก้ว จนในที่สุดก็สามารถสะกดอารมณ์ดิบเถื่อนในใจไว้ได้ ใจเย็นๆ เพื่อน ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาของนาย
หลินเล่อรออยู่ในห้องน้ำ ถังคุนหายไปนานจนเธอเริ่มเป็นห่วง กำลังจะออกไปดู ก็เห็นคนที่เธอเป็นห่วงเดินกลับเข้ามาแล้ว
"เป็นไงบ้างคะ คุณแม่สามีไปรึยัง? ออกไปได้รึยัง?" หลินเล่อถามด้วยความร้อนใจ เธอคิดว่าคงไม่มีใครเจอเรื่องแบบนี้ในวันแต่งงานวันแรก นอกจากเธอแล้วล่ะ
"แม่ยังอยู่นะ แต่ไม่เป็นไรหรอก พวกเขาไม่ได้ยินอะไรหรอก เดี๋ยวก็ไปแล้ว วันนี้เจอเรื่องมาเยอะ คงจะเหนื่อยแล้ว เธอจะไปอาบน้ำเลยมั้ย? ป้าหลินเป็นคนรอบคอบ ฉันว่าในตู้เสื้อผ้าต้องมีชุดของเธอเตรียมไว้อยู่แล้ว ลองไปดูมั้ย?" ถังคุนไม่กังวลกับแผนการของแม่เขาเลยซักนิด
พอได้ยินถังคุนพูดแบบนั้น หลินเล่อจะไม่เห็นด้วยได้ไงล่ะ ยังไงห้องน้ำก็ไม่ใช่ที่สำหรับคุยเรื่องซีเรียส ไปที่อื่นจะดีกว่า อีกอย่าง วันนี้เธอเจอเรื่องพีคๆ มาเยอะมาก จนโลกทัศน์ของเธอแทบจะพังทลาย โลกใบนี้ยังคงเป็นสิ่งที่เธอไม่คุ้นเคย แถมยังมีหลายเรื่องที่ยังเป็นปริศนา เธอต้องเคลียร์หัวให้โล่งๆ ก่อน ถึงจะสามารถแก้ปัญหาได้
ปิดก๊อกน้ำ ถังคุนก็เดินตามภรรยาของเขากลับไปที่ห้องนอน เห็นเธอกระดกน้ำไปหลายแก้ว แล้วก็นั่งจ้องเขาอยู่บนโซฟา
"ฉันว่าเราต้องคุยกันหน่อยแล้ว วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นเยอะแยะไปหมด ฉันยังตั้งตัวไม่ทันเลย เชื่อว่าคุณคงไม่ลืมข้อตกลงที่เราทำกันไว้ตอนกลางวัน ฉันไม่อยากพูดอะไรมาก แค่อยากจะย้ำว่าข้อตกลงนั้นยังมีผลอยู่นะ ฉันหวังว่าคุณจะไม่ทำลายข้อตกลงของเรานะ" ถ้าเป็นหลินเล่อคนเดิม คงไม่สติแตกขนาดนี้หรอก แต่วันนี้มันเกิดเรื่องชวนช็อกเยอะเกินไป สมองเธอเลยหยุดทำงานไปชั่วขณะ
"ฉันไม่ได้ลืมเรื่องที่ตกลงกันไว้หรอก แล้วก็ขอโทษแทนแม่ฉันด้วยนะ ท่านหวังดี แต่ก็ใจร้อนไปหน่อย แต่ฉันว่าตอนนี้เธอไปอาบน้ำอุ่นๆ ดีกว่านะ วันนี้เธอเจอเรื่องมาเยอะ คงจะเหนื่อยมากแล้ว ถึงตอนนี้เธออาจจะยังไม่รู้จักฉันดี แต่เชื่อฉันเถอะ พวกเราอยู่ในเรือลำเดียวกัน ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นอะไรหรอก" ถังคุนพูดกับหลินเล่อด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ภาพลักษณ์สุภาพบุรุษอบอุ่นคนนี้ต่างจากตอนอยู่ในห้องวีไอพีเมื่อกี้ราวฟ้ากับเหว แต่ก็เป็นเพราะท่าทีแบบนี้ ที่ทำให้หลินเล่อเริ่มคลายความระแวงลง
"คุณจำได้จริงๆ เหรอ? คุณไม่ได้หลอกฉันใช่มั้ย?" บางทีผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบถามคำถามที่ต้องการคำตอบตรงๆ แต่ลืมคิดไปว่าคำตอบนั้นจะเป็นจริงได้รึเปล่า
"แน่นอนสิ ฉันจะลืมได้ยังไง ลืมแล้วก็ให้ฉันเป็นหมาเลย ฉันไม่หลอกเธอหรอก" ถังคุนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง แต่ในใจเขากำลังกรีดร้อง หลอกใครก็หลอกได้ แต่หลอกเมียไม่ได้นะเว้ย! เธอคือภรรยาของเขานะ จะลืมข้อตกลงพวกนั้นไปก็ได้ เธอเป็นถึงแม่ของลูกเขาในอนาคต เขาจะปล่อยให้เธอหนีไปได้ยังไง!
พอได้ยินแบบนั้น หลินเล่อก็รู้สึกวางใจขึ้นมาหน่อย แต่พอความกังวลหายไป ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็ถาโถมเข้ามา ถังคุนเลยบอกให้เธอหลบไปก่อน แล้วเขาก็ไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบชุดมาให้เธอ พอเปิดตู้เสื้อผ้า หลินเล่อก็ตกใจอีกครั้ง ข้างในเต็มไปด้วยเสื้อผ้า ดูจากสไตล์แล้วก็รู้ว่าแต่ละชุดคลาสสิกมาก แถมหลายๆ ตัวป้ายราคายังไม่ได้แกะออกเลย หลินเล่อรู้สึกซาบซึ้งใจ คุณแม่สามีก็อบอุ่นเหมือนกันนะเนี่ย!

………………………