"พี่"
"ช่วยปล่อยน้องสาวผมได้ไหมครับ"
"ปล่อย?"คิดส์หันมาจ้องแพรววาที่เวลานี้ตัวสั่นไปหมด"คิดว่าออกคำสั่งกับใครอยู่"
พรึ่บ!
"แพรววา!"นามิะโเรียกชื่อเพื่อนด้วยความใเมื่อกระบอกปืนถูกจ่อไปยังบนหัวของแพรววาขนาดที่แดเนียลยืนกำหมัดแน่น
"หากปืนลั่นไกออกไปในที่สาธารณะแห่งนี้แกคงได้ลงข่าวหน้าหนึ่งแน่"
มาร์ทตินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ขนาดที่สายตาของครามจับจ้องไปยังแดเนียลแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่ชักสีหน้าอย่างเห็นได้ชัด
"..."
"แดเนียลแพทย์อันดับ1ที่รัฐบาลโลกต่างคุ้มครอง หากน้องสาวเขาเป็อะไรไปแกจะลำบากเอานะคิดส์"ครามพูดขึ้นเพราะเขารู้ดีว่าแดเนียลต้องไม่ปล่อยคิดส์ให้อยู่ดีเป็สุขอย่างแน่นอน
"แค่ฆ่าเ้านั่นทิ้งซะก็สิ้นเื่ว่างั้นไหม"
"ง่ายขนาดนั้น? ชักอยากเห็นแล้วสิ งั้นลงมือเลย"มาร์ทตินเริ่มพูดยั่วยวนอีกฝ่ายแล้วกระตุกยิ้ม
"หึ ทำไมฉันต้องฟังคำพูดแกด้วย"
ตุ๊บ!
"แก!"ครามรีบเข้าไปห้ามแดเนียลที่เวลานี้ขาดสติเพราะคิดส์ผลักร่างแพรววาเข้าไปชนผนังอย่างจังจนเืสีแดงสดค่อยๆ ไหลออกมาจากศีรษะให้ได้เห็น
"ปล่อยฉัน ฉันจะฆ่ามัน!"
"แกบ้าไปแล้วหรือไง แกไม่ได้เป็มาเฟียสักหน่อย แกไม่กลัวหัวจะหลุดก่อนหรือไง"คำพูดของครามทำให้แดเนียลหยุดชะงักไป
"หืม ฆ่าฉัน? ฉันจะตั้งหน้าตั้งตารอเวลานั้นมาถึง ฆ่าฉันให้ได้ละกัน ฮ่าๆๆๆ"
แดเนียลกำหมัดไว้แน่นพยายามจะข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในตัวให้สงบลง
ห้องพยาบาล
"ขอบคุณที่ช่วยแพรววาไว้นะคะ"นามิขอบคุณทั้งสองที่ช่วยแพรววาและห้ามแดเนียลไว้ หากไม่เช่นนั้นไม่รู้ว่าเื่จะบานปลายถึงเพียงใด
"ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย"มาร์ทตินหันไปบอกตอบขนาดที่ครามเดินเข้าไปหาแดเนียลที่พึ่งทำแผลให้แพรววาเสร็จ
"แกสินะที่ชื่อแดเนียล"
"?"
"ขอคุยเป็การส่วนตัวหน่อยสิ"ครามพูดขึ้นแล้วยิ้มส่งอย่างเป็มิตร
ด้านนอกห้องพยาบาล
"นี่พวกนั้นคุยอะไรกันนี่ก็เวลาผ่านไปตั้งนานแล้วนะ"นามิจ้องไปยังบุคคลทั้งสามที่กำลังคุยบางอย่างอยู่
"ไม่รู้สิ"
"ไม่คิดจะไปแอบฟังหน่อยหรือไง"
"ไม่ล่ะ ถ้าแกอยากแอบฟังก็เชิญไปคนเดียวเถอะ"
"โถ่แพรว"
"มีธุระอะไรกับผมครับ"
"เรามีศัตรูคนเดียวกันไม่คิดจะมาร่วมมือกับเรา?"
"ร่วมมือ? ผมเป็เพียงหมอธรรมดายังไงซะก็ไม่อยากเอาตัวเองไปเสี่ยงหรอกครับ"
"หืมแต่ยานี่ไม่ธรรมดาเลยนะ หากข้อมูลนี้รั่วไหลว่ามาจากที่หนแห่งใดจะเกิดอะไรขึ้น"ครามยื่นถุงที่บรรจุอยู่ในซองยาสีขาวขึ้นมาโชว์ให้เห็นถึงรูปร่างลักษณะของตัวยา
"..."
"คราม!"มาร์ทตินใช้สายตาปรามเพื่อนที่เวลานี้เริ่มทำให้อีกฝ่ายวิตกกังวล"ฉันว่าเรามาเจรจากันดีกว่าไหม"
"ตอนนั้นผมไม่น่าเอายานี้ให้นายเลย"แดเนียลพูดขึ้น เขาคิดผิดที่ช่วยบุคคลตรงหน้าเขาเอาไว้อย่างผิดมหันต์เลยก็ว่าได้
"ถูกต้องแกคิดผิดที่ช่วยชีวิตฉัน แต่ว่าแกไปประกาศากับคิดส์ คิดว่ามันจะปล่อยแกกับน้องสาวไปหรือไง"
"อยากพูดอะไรกันแน่"
"ตอนนี้แกมีศัตรูสองคน หนึ่งในนั้นคือฉันคงไม่ลืมสินะ"
"..."
"การถูกมาเฟียไล่ล่าแล้วรอด มันไม่ง่ายเลยนะจริงไหมล่ะ"
แม้แดเนียลคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้ แต่ความจริงไม่อาจเปลี่ยนไปได้ เมื่อบุคคลที่อยู่ตรงหน้าเขาได้ล่วงรู้สำหรับความลับของเขา หากปล่อยเขาไป ดีไม่ดี อาจจะเป็ภัยในภายหลังได้ ซึ่งเื่แบบเช่นนี้เขาเจอมานัดต่อนัดแล้ว
"จะเอายังไงว่ามา"แดเนียลถามขึ้นเมื่อรู้เจตนาของทั้งสองคนที่เตรียมความพร้อมมาเป็อย่างดี
"ฉันมีเงื่อนไขที่น่าสนใจให้ ลองฟังดูไหมล่ะ"
1K
