เฟย์จ้องมองรุ่นน้องอยู่นานจนเบลล์เดินเข้าประชิดตัวแล้วจับแขนเพื่อนรักสักทีให้มีสติกลับมา แต่ก็ทำให้เฟย์ได้สติกลับมาจริงๆ
“โอเค มีคนสายกว่า งั้นพี่ก็ไม่ผิดเนอะ” เฟย์พูดยิ้มๆเขินๆบ้างที่คนที่เธอแอบปิ๊ง ดันอยู่กิจกรรมเดียวกับเธอ
“เออ เราไม่ควรดีใจนะคะ เพราะเราแพ้เขาค่ะพี่”น้องผู้หญิงคนเดิมเอ่ยขึ้น เฟย์ทำหน้ายิ้มแก้เขิน ก็จริงของน้องสินะ
“ใครบอกว่าเราแพ้ครับ คนมาสายอยู่ฝั่นนั้นต่างหาก”น้องหน้าตาหล่อเหลากล่าว แล้วก็เป็จริงดังคาดรุ่นน้องของอีกฝั่งกำลังวิ่งหน้าตั้งมาเลย เฟย์อดยิ้มดีใจไม่ได้ ทีมเราชนะแล้วรุ่นน้องหน้าหล่อก็ไม่โดนทำโทษ
หลังจากวันนี้ทุกครั้งที่เข้าร่วมกิจกรรมเฟย์ก็ไม่มาสายอีกเลย เธอมาก่อนเวลาและเตรียมงานต่างๆอย่างเรียบร้อย เมื่อเธอเจอรุ่นน้องสุดหล่อเธอมักจะไปใกล้เขาเสมอแล้วเธอก็ทราบชื่อน้อง น้องคนนี้ชื่อว่า ขุนเขา เมื่อเห็นหน้าขุนเขาทีไรเธอมักจะมองแต่หน้าน้องไม่ละสายตาจะมีอะไรให้ทำก็มักไปช่วยเสมอ จนคนเข้าร่วมกิจกรรมเป็อันรู่ว่า รุ่นพี่เฟย์ชอบรุ่นน้องขุนเขากันไปหมดแล้ว
“่แกก็เบาๆหน่อยนะ คนเขารู้กันหมดละ” เบลล์กระซิบข้างใบหูเฟย์
“เบาๆเื่อะไรอ่ะแก” เฟย์ถามด้วยน้ำเสียงสงสัย
“เอ้า ก็แกชอบน้องขุนเขาไง” เบลล์เผลอพูดเสียงดังจนเฟย์แถบจะเอามือปิดปากเบลล์แทบไม่ทัน
“พูดเบาๆสิแก ใช่ ฉันจะจีบน้องเขา” เฟย์พูดด้วยความเขินอายเบลล์มองเพื่อนรักก็ได้แต่ส่ายหน้า
“เอาจริงสิ น้องเขาหล่อมาก ส่วนแก..” เบลล์พูดแล้วหยุดไป
“แกว่าฉันไม่สวยใช่ไหม” เฟย์ถาม
“เออๆ แกสวย ถ้าแกลดน้ำหนัก ผิวควรจะขัดๆบ้าง แว่นก็เลิกใส่ควรจะใส่คอนแทคเลนส์..” เบลล์ยังพูดไม่ทันจบ
“พอๆเลย เบลล์ คนเราจะชอบกันก็ชอบกันด้วยนิสันสิ ฉันนิสัยดี”เฟย์ตอบด้วยความมั่นใจ แต่ความจริงในใจเธอก็พูดไปอย่างนั้นคนอย่างเธอใครจะไปชอบกัน
“แก..” เบลล์พูดได้แค่นี้แล้วปล่อยเลยตามเลย ไม่รู้จะพูดอะไรกับเพื่อนรักที่ไม่เคยจะไปชอบใครเลยั้แ่รู้จักกันมา พอมีความรักก็ไม่รู้อี๊ก ว่ารูปร่างหน้าตาก็สำคัญมาก ขนาดเ้าตัวเองยังชอบผู้ชายหล่อเลย
เฟย์ดูเหมือนจะไม่สนใจเพื่อนรักของเธอ แต่กำลังมองหาขุนเขาเพื่อเดินเข้าไปช่วยทำป้ายกิจกรรม ขุนเขาเมื่อเห็นเฟย์เดินมาหา ก็ส่งยิ้มให้ จนเฟย์อดไม่ได้ก็ยิ้มหวานให้กลับแทนรอยยิ้มของทั้งสองมองไปนานๆก็ทำให้คนรอบข้างรู้สึกเป็แค่อากาศเท่านั้น
“ขุนเขามีอะไรให้พี่ช่วยไหม” เฟย์เอ่ยถาม เสียงเธอกังวานใส
“ไม่ครับ บอกแล้วไงว่าเรารุ่นเดียวกัน ผมแค่ซิ่วมาจากที่อื่นเฉยๆ”ขุนเขาพยายามอธิบาย เขาอธิบายอยู่หลายครั้ง
“อ่ะ ขุนเขามีอะไรให้เฟย์ช่วยไหมคะ” รอบนี้เฟย์พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“มีครับ ช่วยผมถืออันนี้หน่อยครับ” ูเายื่นป้ายมาให้เฟย์ถือเฟย์ยิ้มรับอย่างเต็มใจ
“ได้สิ” เฟย์พูดจบก็ช่วยถือป้ายใหู้เา ส่วนเขาก็แปะกระดาษต่อเฟย์ดููเาทำงานอย่างตั้งใจก็ยิ่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“กลางวันนี้กินไร” เฟย์ถาม
“อืม ผมอยากกินข้าวร้านนึงเห็นมีคนบอกว่าอร่อย เฟย์ไปร้านนั้นไหม”ูเาชวน น้ำเสียงชัดเจน เมื่อูเาเอ่ยชวนเฟย์ก็ไม่มีทางที่จะปฏิเสธ
“ไปสิ ของอร่อยนี่เฟย์ชอบมากเลยน๊ะ” เฟย์พูด น้ำเสียงของเธอกังวานใส
เมื่อถึงเวลากลางวัน เฟย์ดีใจมากที่วันนี้จะได้ออกไปทานอาหารกับูเาเมื่อูเาเดินออกมาแล้ว เธอจึงรีบเดินเข้าไปหาเขาทันที
“ไปกัน” เธอพูดด้วยความดีใจ ยืนยิ้มให้เขา แต่ยังไม่ทันไรเพื่อนๆของูเาและก็เบลล์เพื่อนสนิทของเธอก็เดินมาด้วย
“รอด้วยสิ ขุนเขาชวนพวกเราไปเลี้ยงข้าว ใจสปอร์ตจริงจริ๊ง” เบลล์กล่าวเฟย์หน้าเหวอทันที เธอคิดว่าูเาจะชวนเธอไปสองต่อสองซะอีกเมื่อเบลล์เห็นเฟย์ทำหน้าเหวอแล้วดูจะคาดหวังสูงเธอก็อดหัวเราะไม่ได้
“เป็ไร คิดว่าขุนเขาจะพาเธอไปกินข้าวสองต่อสองเหรอ”เบลล์ถามยิ้มๆ
“ช่างมันเถอะ ไป ไปกินข้าวกัน”น้ำเสียงของเบลล์ดูช่างหดหู่ใจซะเหลือเกิน
ระหว่างที่นั่งอยู่ในร้านอาหารที่ขุนเขาพาทุกคนมาขุนเขาเดินเข้าไปหาเ้าของร้าน ไม่แปลกใจว่าทำไมูเาถึงเลี้ยงอาหารร้านนี้เขารู้จักกับเ้าของร้านนั่นเอง ท่าทางจะสนิทกับเ้าของร้านไม่ใช่น้อยเลย
“มากินข้าวอีกแล้วครับวันนี้ผมพาเพื่อนๆมาด้วยครับ” ขุนเขากล่าวกับเ้าของร้าน
“อั๊ว ขอบใจลื้อมากนะที่มาอุดหนุนที่นี่บ่อยๆ”เ้าของร้านที่มีอายุเยอะแล้ว พูดขณะที่เขากำลังผัดกับข้าวอยู่
“ที่นี่อร่อย ทุกคนต้องถูกปากทำไมผมจะไม่มาที่นี่ล่ะครับ” ูเาเอ่ย ขณะที่เขาชวนคุยกับเ้าของร้านอยู่นั้นก็มีผู้หญิงสาวสวย หุ่นดี หน้าตาจิ้มลิ้ม พริ้มเพรา แต่งกายชุดนักศึกษาเสื้อสีขาวตัวเล็กจิ๋ว กับกระโปรงทรงเอสั้นเลยเข่าขึ้นมาเป็มหาลัยเดียวกับที่ขุนเขาเรียนอยู่ กำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ จนเหมือนโลกใบนี้ได้หยุดเวลาไว้
“เตี่ย วันนี้อั๊วขอพักก่อนนะไปเรียนมาเหนื่อยมากเลย รายงานอั๊วก็เยอะมากด้วย” เธอเดินเข้ามาหาเ้าของร้านนั่นคือพ่อของเธอ พูดจบเธอไม่ฟังใคร แต่เดินเข้าไปข้างในฉากั้นทันที
“ขุนเขาเดี๋ยวเจอกันนะ อั๋วขอพักก่อน”เธอพูดด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ พูดจบเธอก็หายเข้าไปด้านในแล้ว
ทุกอย่างอยู่ในสายตาของเฟย์มาตลอดไม่แปลกใจทำไมขุนเขาถึงพามาทานอาหารร้านนี้ เพราะแบบนี้นี่เอง
“เห็นไหมล่ะ ผู้ชายที่ไหนก็ชอบคนสวยหุ่นดีกันทั้งนั้น เธอน่ะตัดใจซะเถอะนะ” เบลล์เอ่ย
“ใครสนใจล่ะ กินๆ ข้าวไปเลย”เฟย์พูดจบเธอก็ก้มหน้าก้มตาตักอาหารเข้าปากไม่หยุด
เมื่อขุนเขาเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหารเฟย์เห็นที่โต๊ะไม่มีแก้วน้ำสำหรับขุนเขา เธอจึงเธอไปหยิบแก้วแล้วตักน้ำแข็งให้เขาแล้วมาเสิร์ฟให้ถึงที่
“ขอบคุณครับ”ขุนเขาพูดด้วยรอยยิ้มที่ทรงเสน่ห์ที่สุด
“ไม่เป็ไร” เฟย์พูดแล้วยิ้มกลับให้เขาก่อนที่เธอจะลงไปนั่งที่เก้าอี้ของเธอ
เมื่อถึงชั่วโมงเรียนเฟย์ไปเรียนกับเบลล์ปกติเมื่อเรียนเสร็จเธอคิดว่าจะไปหาขุนเขาสักหน่อยแกล้งทำเป็ว่ามีงานเพิ่มจะคุยงานกับรุ่นน้องอย่างน้อยได้เห็นหน้าขุนเขาสักนิดก็ยังดี ><
แต่เมื่อเธอเดินไปที่ตึกคณะที่ขุนเขาเรียนเธอได้เห็นขุนเขานั่งทำรายงานอยู่ ข้างๆเขาคือผู้หญิงที่เป็ลูกเ้าของร้านคนนั้นความสัมพันธ์อันใกล้ชิดนี้ ทำให้เธอเข้าใจแต่เธอเพียงแค่ตกหลุมรักใครสักคนแล้วอยากจะดีกับคนที่เธอตกหลุมรักไม่ได้้าให้เขาอยู่เคียงข้างเธอสักนิด
3K
