จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                    เด็กหนุ่มยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆขนาดเข้ามาที่ชั้น 200 แล้วเซย์รินยังไม่ได้รับผลกระทบข้างเคียงอะไรเลยในตอนนี้จนกระทั่งเขากำลังที่จะเดินผ่านคนอื่นๆไปพวกมันต่างก็ไม่ก็มีสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อในยามนี้พวกมันต่างก็ใช้พลังกายพลังใจของมันที่มีเพื่อลากสังขารของพวกมันก้าวไปข้างหน้าด้วยความยากลำบากและพวกมันก็ต้องมาเห็นคนผู้หนึ่งหน้าตาของมันนั้นเหมือนกับกำลังชื่นชมทัศนียภาพของหอคอยวิญญาณแห่งนี้ โดยมันผู้นั้นไม่ได้สนใจอะไรกับพลังที่หนักหน่วงนี้เลยสักนิด

"เจ้าทำได้อย่างไรกัน ทั้งที่นี่มีพลังแรงกดดันตั้งมากมายแต่ดูเหมือนเจ้าจะไม่ได้ผลกระทบเลยคนที่ถามเซย์รินนั้นก็คือ โทบีย์มันคือสุดยอดรุ่นเยาว์ที่มีพลังแข็งแกร่งมากที่สุดของอาณาจักรอาราเธียร์พลังของมันนั้นอยู่ในระดับสวรรค์ ขั้น ที่ 2 หากจะพูดก็คือรุ่นเยาว์ทั้ง 6อาณาจักร เจ้าหมอนี่คือมีพลังสูงที่สุดแล้วและไม่มีรุ่นเยาว์คนไหนเลยที่จะมีระดับพลังไปถึงระดับสวรรค์ได้แค่ไปถึงระดับฟ้าขั้นกลางก็ถือว่าเป็นบุคคลอัจฉริยะ

แต่เจ้าโทบีย์นั้นพิเศษกว่าคนอื่นมันคืออัจฉริยะที่เหนือกว่าอัจฉริยะตัวมันนั้นเป็นหนึ่งในบุตรชายของราชาซันซัสนั้นเองโดยราชาซันซัสนั้นมีบุตรชายและบุตรสาวเกือบๆ100 คน

"ข้าก็เดินเล่นไงไม่เห็นได้ทำอะไร เด็กหนุ่มก็ตอบไปตามความเป็นจริงเพราะขนาดมาที่ชั้น 200 แล้วตัวเขายังไม่รู้สึกอะไรสักอย่างพลังแรงกดดันอะไรไม่เห็นได้รับโดยสักนิด

"เจ้า เจ้า โทบีย์ ถึงกับพูดติดอ่างเมื่อได้รับคำตอบจากคนตรงหน้าแต่ที่นี่คือชั้น200 เชียวนะแต่มันกับบอกว่าเดินเล่นแต่จะว่าไปการกระทำของมันก็เป็นจริงอย่างที่มันพูดไว้จริงๆเสียด้วย

"ข้าเบื่อที่จะคุยกับพวกเจ้าแล้วลาก่อน !!เซย์รินวิ่งผ่านพวกสุดยอดรุ่นเยาว์ทั้ง 5 คนโดยทันทีเพราะเขาเองก็เริ่มที่จะรู้สึกเบื่อที่ต้องมาแข่งขันอะไรที่มันดูเด็กน้อยเช่นนี้

พวกมันถึงกับยื่นอึ่งหยุดฝีเท้าโดยทันที

"ข้าว่าพวกเรายอมแพ้เถอะ โทบีย์ กล่าวออกมาพร้อมกับสายตาที่เบิกกว้างแรงกดดันขนาดนั้นมันกับวิ่งได้สบายทั้งที่พวกตนกว่าจะก้าวขาไปได้ในแต่ละก้าวแท้ๆ ความเป็นไปได้อย่างเดียวที่มันพอจะคิดออกคือบุคคลเมื่อครู่จะต้องมีพลังความแข็งแกร่งเป็นอย่างมากเห็นทีเสร็จสิ้นการประลองรอบนี้ข้าต้องถามท่านพ่อแล้วว่าเจ้าหมอนั่นเป็นใครหวังว่าท่านพ่อของข้าจะรู้จักมันเห้อ….ใครจะไปสู้เจ้าบ้านั่นได้ฟ่ะ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าในโลกใบนี้จะยังมีอัจฉริยะที่สูงกว่าข้าเสียอีก

ทางด้านเซย์รินเอง ยังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆโดยไม่หยุดฝีเท้าเพราะมัวแต่อยู่ไอ้สถานที่บ้าๆแห่งนี้ทำให้เขารู้สึกเบือและหงุดหงิดเหลือก่อน

ณ ห้อง VIP ของเหล่าผู้นำของแต่ระอาณาจักร

"ท่านซันซัสเจ้าหนูบ้านั่นมันกำลังวิ่งอยู่และมันกำลังจะเลยชั้นที่ 250 ไปแล้วซีโร่ ถึงกับตกใจ

"ชิ ไอ้บ้านี่ทำไมมันชอบทำตัวโดดเด่นตลอดเลย ชั้น 250 คือสถิติที่เคยบันทึกเอาไว้ว่าเป็นชั้นที่สูงที่สุดของสุดยอดรุ่นเยาว์ที่สามารถจะมาถึงได้หากไอ้หนูนี่มันวิ่งผ่านชั้นนี้ไปได้และสามารถไปถึงชั้น300 ขึ้นมาจริงเกรงว่าชาตินี้และชาติหน้าคงจะไม่มีใครทำเช่นนี้ได้อีก

ณ อัฒจันทร์ของผู้เข้าชม

"นายท่านของพวกเราช่างโดดเด่นยิ่งนักดาร์กเนสกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีทั้งที่ในยามปกติของมันเป็นคนเงียบขรึมและจริงจังเป็นอย่างมาก

แกรมเบียร์และโจเองสายตาของพวกมันก็เปล่งประกายท่านเซย์รินจะสุดยอดเกินไปแล้ว

ทางด้านเซย์รินยังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆด้วยทักษะความเร็วขั้นสูงสุด พรึบพรึบ พรึบ

ชั้นที่ 250

ชั้นที่ 260

ชั้นที่ 290

ชั้นที่ 300

ฝูงชนต่างส่งเสียงเชียร์ดังลั่นสนาม ที่มีสุดยอดรุ่นเยาว์สามารถทุบทำลายสถิติได้อย่างถล่มทะลายเช่นนี้

"สุดยอด….ต่อไปนี้ข้าจะขอติดตามข่าวสารของท่านตลอดไป

เซย์ริน เซย์ริน เซย์รินผู้คนมากมายต่างตะโกนร้องเรียกชื่อเด็กหนุ่มในยามนี้เขากลายเป็นขวัญใจกับผู้ชมไปแล้ว

และเมื่อมีคนมาถึงชั้นที่ 300 ได้ผู้เข้าทดสอบทั้ง 60คนถูกส่งตัวออกมาทันทีและก็ยังเหลือทิ้งไว้เพียงแค่เด็กหนุ่มคนเดียวเหมือนดั่งเช่นเคย

เซย์ริน ยืนอยู่บนชั้นที่ 300 ภายในนี้กับเป็นเพียงห้องธรรมดาห้องหนึ่งมีโต๊ะนั่งและชั้นวางหนังสือที่อยู่บนโต๊ะนั้นก็คือ ทักษะแรงโน้มถ่วงมีเพียงแค่เล่มเดียวเท่านั้นแต่มันเป็นที่น่าเสียดายว่าไม่มีจดหมายหรือไม่มีอะไรทิ้งไว้เป็นข้อความว่าแท้จริงแล้วหอคอยวิญญาณมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออะไรกันแน่เซย์เลือกที่จะเรียนรู้ทักษะแรงโน้มถ่วงทันทีทักษะนี้ถือว่ามีความร้ายกาจเป็นอย่างมากสามารถบดขยี้เหล่าศัตรูเมื่อเรียนรู้เสร็จแล้วเด็กหนุ่มจึงถูกส่งตัวออกมาข้างนอกในทันที….

ท่านเซย์ริน ท่านเซย์ริน เหล่ามิตรสหายของเด็กหนุ่มวิ่งมาด้วยความตื่นเต้นยินดีกับความสำเร็จในครั้งนี้