แสงแดดยามเช้า ที่ค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากท้องฟ้า สาดแสงเข้ามาในห้องพักตากอากาศริมทะเล ทำให้ร่างที่อยู่บนเตียงกว้างของ ชาย-หญิง คู่หนึ่งชัดเจนขึ้นภายในห้องที่ถูกออกแบบดีไซน์อย่างดี
ภาคิมชายหนุ่มหยีตาขึ้นมาทันที พร้อมกับอารมณ์ที่ชักจะขุ่นมัว เหตุเนื่องจากเมื่อคืนเค้าและสาวสวยที่อยู่ข้างกายนั้น กว่าจะเสร็จสิ้นภารกิจที่เล่าร้อนนั้น ก็เกือบฟ้าสาง
นานาลุกขึ้นเดินไปปิดม่านสีควันบุหรี่ให้ปิดแสงดวงอาทิตย์ที่ส่องเข้ามารบกวนชายหนุ่มกับเธอ เพื่อเอาใจเขา ขาอันเรียวยาว ก้าวเดินกลับมายืนต่อหน้าชายหนุ่มที่เธอใช้เร่กล สาระพัด เพื่อให้เขาอยู่กับเธอในเมื่อคืน เธอมีความสุขที่ได้แย่งร่างกายผู้ชายคนนี้จากผู้หญิงนับร้อยนับพันที่ปรารถนาเค้า ที่สำคัญเธอต้องชนะผู้หญิงที่ยืน1ในชีวิตเค้าอย่าง ลูกแพร แฟนของเค้าให้ได้
ภาคิม ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เห็น นานา ยืนเปล่าเปลือย อยู่ตรงหน้า เขายิ้มอย่างมีเลศนัย สายตาจับจ้องร่างกายของนานา ภาคิมลุกขึ้นและรวบร่างเธอลงมาที่เตียง จากนั้น พายุก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
“คิมค่ะ ตื่นได้แล้ว”
นานาทำเสียงหวานเรียกชายหนุ่ม
ภาคิมส่งเสียงขัดใจขึ้นมา “อืมมมม”
“ตื่นเถอะค่ะที่รัก สายแล้ว นานา หิว”
ภาคิมลืมตาอย่างี้เี ลุกขึ้นนั่งและลุกเข้าไปในห้องน้ำอย่างฉุนเฉียว จึงทำให้หญิงสาวใขึ้นมาทันทีเพราะกลัวเขาจะโกรธ เป็ความจริงภาคิมหน้าแดง ั้แ่เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าปลุกเขา ชายหนุ่มปิดประตูห้องน้ำอย่างดัง จน นานา ใหวาดกลัว
เมื่อชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำ นานา จึงเข้าไปออดอ้อน ทำตัวหน้าสงสารทันที แสดงความขอโทษ แต่สิ่งที่เธอได้รับคือ ภาคิม เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อสีขาว กางเกงยีน สวมใส่อย่างรวดเร็ว ก้าวลงจากบ้านพักตากอากาศหรูหรา ขับรถสปอร์ตสีดำออกไปทิ้งนานาไว้คนเดียว
ด้วยความไวของรถสปอร์ตสีดำที่ขับมาอย่างรวดเร็ว ประกอบกับจิตใจที่เลื่อนลอยไปตามแรงลม พลันนึกถึงเื่ราวที่ผ่านมานับ10ปี ทำให้ชายหนุ่มไม่ทันเห็นว่ามี สุนัขจรจัดกำลังวิ่งตัดหน้ารถ ก่อนที่รถจะเข้าชนกับสุนัขนั้น ชายหนุ่มได้หักพวงมาลัยหลบได้ทัน รถจอดสนิทอยู่ข้างทาง ลงลึกในดวงตาเกิดการสั่นไหว
“ ไม่เป็อะไรน่ะ เป็อะไรรึเปล่า พี่ชาย พี่ชาย พี่ชาย “ เสียงร้องเรียกใสใสของเด็กหญิง ดังขึ้นข้างหู
เด็กสาววัยประมาณ 8 ปี ลุกขึ้นนั่งเอ่ยถามเด็กชายวัย 13ปี สายตาห่วงใย รอยยิ้มที่ส่งมา อยู่ในสายตาเด็กชาย จนทำให้เกิดการเต้นแรงของหัวใจ อย่างฉับพลัน
“ พี่ชาย เป็อะไรไหมค่ะ “
เด็กหญิงเอ่ยถามอีกครั้ง เมื่อเห็นเด็กชายไม่ขยับตัว อาการค้างไม่ไหวติง
“อ้าาาาาา”
สุดท้ายพอได้สติ ก็ร้องเสียงหลงออกมาเพราะแขนที่กระแทกกับพื้นถนน จนมีเืไหลออกมาไม่หยุด
“ ว้า แขนพี่ “ @-@! “ แขนพี่ เืออกเต็มเลย มาค่ะ ลุกขึ้นไหวไหม เดี๋ยวหนูพาไปทำแผลที่บ้านหนูก่อน มาค่ะ “
เด็กสาวพาเด็กชายเดินมาได้ 50 เมตร ก็ถึงหน้าบ้านพักตากอากาศที่โครงสร้างการออกแบบ น่ารัก ชั้นเดียว สีฟ้าน้ำทะเล ติดกับชายหาด รั้วสีขาว
“ เข้ามาก่อนค่ะพี่ชาย นั่งก่อนน่ะคะเดี๋ยวหนูไปเอายามาทาให้ “
เด็กชาย _#_!! พยักหน้า ก้มมองแขนของตนเอง ไม่ช้าเด็กหญิงก็เดินกลับมานั่งข้างๆ หยิบสำลี เช็ดาแ ทำความสะอาดแผล ปิดแผลให้เด็กชาย อย่างเรียบร้อย
“ อ้าาาา เสร็จแล้ว “ ^__^
เด็กชาย พอมองเห็นรอยยิ้มที่สดใส หัวใจก็เต้นถี่ อย่างไม่เคยเป็มาก่อน สายตาประสานกัน เกิดความรู้สึกไฟฟ้าช๊อตขึ้นมาทันที
ก๊อกๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆๆ ก๊อกกกก
เสียงเคาะฝาโปรงรถดังขึ้น ปลุกชายหนุ่มตื่นจาก ภวัง เขาหันหน้าไปตามเสียงนั้น
” คุณครับ “
“ คุณครับ “
“ เป็อะไรรึเปล่าครับ “
” รถเสียรึเปล่า? “
ชายวัยกลางคนเอ่ยถาม เพราะเห็น ชายหนุ่ม จอดรถ นานมากแล้ว ภาคิมหลับตาลง และลืมขึ้น สายหัวช้าๆ และสตาร์ทขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากขับรถวนมารอบชายหาด ภาคิม ก็วนรถมาจอดหน้าบ้านพักหลังสีฟ้าน้ำทะเลอีกครั้ง ในทุกๆครั้งที่เขามาที่นี่ ก็จะแวะมาดูบ้านหลังนี้ตลอด ระยะเวลา 10ปี ที่ผ่านมา สิ่งเดียวที่ชายหนุ่มแอบหวัง ก็คือการเห็นบ้านสีฟ้าน้ำทะเลหลังนี้ เปิดประตู แต่เขาก็ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก มาจนปัจจุบันนี้ บ้านหลังนี้ก็ยังถูกปิดตายเช่นเดิม
“ ฉันคิดถึงเธอ“ ภาคิมบ่นพึมพำออกมา แววตาเหม่อลอย