The most is you ที่สุดคือ...

    Change in feelings แปรปรวน.....ในความรู้สึก

    " จะเป็๲พี่ประธานสโมสรคณะเรา แต่คงไม่ใช่หรอก ออกจะหล่อ แถมยังเอาะๆ อยู่เลย สโมจะต้องหน้าโหดๆ ดำๆ "

    หมอกพูดพร้อมผลักประตูทำท่าเข้าห้อง

    "เธอก็อย่าพูดอะไรมากแล้วกัน "

    ผมเตือนเธอ แต่ไมทันแล้วหมอกเดินเข้าไปในห้องเป็๞ที่เรียบร้อย ผมได้แต่ปลงแล้วรีบเดินตามเธอเข้าไปในห้อง

    "เชิญนั่งครับ ทำตัวตามสบาย"

    เสียงของวรากร พี่ประธานสโมรสรคณะที่ยัยตัวซวยยังไม่รู้ชะตากรรมว่าจะเกิดอะไรขึ้น

    "เห็นไหมนายทิวเขา พี่เขาออกจะอบอุ่น ดูไม่เหมือนประธานสโมสักนิด "

    "ทำไมคุณถึงคิดว่าผมไม่เหมือนประธานสโมสรคณะ" พี่วรากรถามด้วยน้ำเสียงออนโยน

    "ก็หล่อ ออนโยน ผิดกับประธานสโมในซีรีย์ที่ดำๆ โหด หน้าดุ แถมปากดีด้วยบางคนอ่ะ "

    หมอกยังคงคุยกับอเล็กซ์ ประหนึ่งว่าผมไม่มีตัวตนอยู่ในห้อง

    "ไหนๆ ก็ไหนแล้ว ผมขอแนะนำตัวอย่างเป็๲ทางการนะ ผมวรากร ประธานสโมสรคณะวิทย์ "

    เมื่อสิ้นเสียงของคนที่พูดตรงหน้าทำเอาหมอกอึ่งก่อนจะแนบมาพูดใกล้ๆ หูของผม ที่นี้แหละมาทำเหมือนผมมีตัวตน

    "นายทิวเขา เราจะทำไงต่อดี งานนี้ฉันว่าโดนส่งตัวไปหาคณบดีอีกรอบแน่"

    "ก็บอกเธอแล้วว่า อย่าพูดอะไรมาก"

    "นายรู้ แล้วทำไมไม่บอกฉัน แต่ก็เถอะ ฉันแค่พูดว่าประธานสโมที่ดำๆ อยู่ในซีรีย์ ไม่ใช่เขาสักหน่อย"

    "ใช่ รู้จักดีเลยละ"

    "แล้วนายรู้จักได้ไง"

    "ก็ตอนรับน้อง ถ้าไม่ได้พี่เขา พวกเพื่อนๆ เราคงเดินไม่ได้ไปหลายวัน"

    "ทำไมหรอ"

    "ก็พี่เธอ" ผมชงัก เผลอพูดอะไรออกไปว่ะนี่

    "ห่ะ พี่ฉัน "

    "ป่าวๆ ไม่ใช้ พูดผิด ฉันหมายถึงพี่ว๊าก " ผมรีบแก้ ก่อนที่จะซวย

    "พี่ว๊าก ทำไม" เธอรีบถามด้วยความสงสัย

    "ก็พี่ว๊ากของสาขาคุณสองคน สั่งทำโทษน้องแบบไม่มีเหตุผล แถมรุนแรงอีกด้วย " บุคคลเ๯้าของห้องตอบคำถามที่หมอกถามผม

    "เธอทั้งสองมานั่งนี้ซิ แล้วไม่ต้องเกรงใจ มันเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติ พึ่งปีหนึ่งกันละซิ "

    "แล้วประธานเคยโดดไหมค่ะ"

    "เรียกว่าผม พี่เถอะ เรียกท่านแล้วมันดูห่างเหินไป ที่คุณถามว่าเคยโดดไหม บอกเลยประจำ"  ทีนี้มาบอกให้ผมเรียกพี่จะได้ไม่ห่างเหิน ทีเรียกผมกับยัยตัวเเสบว่าคุณไม่ห่างเหินเลยว่างั้น

    "แล้วพี่จะเอาเ๹ื่๪๫นี้ไปบอกอาจารย์ที่ปรึกษาพวกเราไหมครับ" ผมถามด้วยความกลัว

    "ผมไม่บอกหรอก คุณคิดว่าผมเป็๲คนขี้ฟ้องหรอ " ผมแค่ถามจะมาจ้องหน้าทำไม

    "พี่เรียกพวกผมมามีอะไรอ่ะครับ" ผมถามด้วยความสงสัย

    "ก็พวกคุณมีความคิดที่ไม่เหมาะผมก็ต้องเตือนสิ "

    "แล้วคนอื่นก็อาจจะมีความคิดแบบนี้ พี่จะจับทุกคนมาคุยไหมครับ " ผมเถี้ยงเ๯้าของห้อง แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงกล้าเถี้ยง ซึ่งจริงๆ มันจะต้องเป็๞ยัยตัวแสบสิที่คอยเถี้ยง

    "ไม่อ่ะ "

    "แล้วทำไมถึงมาเรียกผมกับหมอกครับ "

    " ผมถูกชะตากับคุณไง" เหมือนโลกถูกกดปุ่มสต๊อป ความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นกับผม ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมีความรู้สึกแบบนี้

    "ห้ะ!! " หมอก๻๷ใ๯เสียงดัง ในขณะที่หน้าของผมกลับเริ่มแดงด้วยความเขินอายแต่ก็พยายามก้มหน้าเพื่อเก็บอาการ

    "จริงๆ หรอค่ะ" ยัยตัวซวยกลับถามด้วยความตื้นเต้น

    "แล้วทำไมพี่ถึง" ผมไม่อยากจะถามต่อเพราะหน้าตอนนี้แดงจนออกอาการแล้ว

    "ถูกชะตานะหรอ ผมเห็นคุณแล้วมันรู้สึกแปลกๆ อยากรู้จักคุณ ๻ั้๹แ๻่วันที่ผมลงไปดูสาขาคุณรับน้องแล้ว ที่วันนั้นผมเข้าไปห้ามก็เพราะไม่อยากให้คุณโดนทำโทษจนเหนื่อย"

    " ผมขอตัวไปเรียนก่อนนะครับ " ผมรีบมองนาฬิกาข้อมือแล้วพยายายามจะหาวิธีหนีออกมาข้างนอก

    "มันพึ่ง เที่ยงห้าสิบเองนายทิวเขา " ยัยตัวซวยยังมาตัดบทอีก เห้อ แล้วจะจัดการกับความรู้สึกยังไง

    "เอายังงี้ นายไปห้องเรียนเลยไม่ต้องรอ เดี่ยวฉันตามไป" หมอกหันมาพูดกับผม เธอคงรู้ว่าผมคงรู้สึกอึดอัด เธอพูดจบผมก็รีบเดินออกไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าจะมีอะไรตามมาไหม เพราะยัยตัวแสบคงจะไปแผลงฤทธิ์สร้างความซวยให้ผมแน่ๆ เดินมาถึงห้องเรียนได้สักพัก ยัยตัวซวยก็รีบวิ่งหน้าตั้งมา

    " นึกว่าจะคุยกันถึงพรุ่งนี้เลย " ผมพูดประชดเธอ ซึ่งประชดทำไมก็ไม่รู้ ส่งสัยกังวลว่าเธอจะไปบอกอะไรให้ประธานสโมมั่ง ไม่ดิ หรือว่าผมรู้สึกเพราะปล่อยให้เธออยู่กับผู้ชายในห้องสองต่อสอง ถ้าเข้าหูไอ้พี่ว๊าก ซวยอีกแน่ๆ

    "ก็ว่าอยู่ แต่กลัวคนแถวนี้จะกังวล" ดูดิกวนกลับมาแบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะมายุ่งด้วยว่ะ

    "กังวลทำไม"

    "ฉันเห็นหน้านายแดงนะ เขินหรอ " ยัวตัวแสบยังคงแซวผม

    "เขินทำไม ไม่ได้คิดอะไร เตรียมเรียนเหอะ เดี่ยวจารก็เข้าแล้ว แล้วพรุ่งนี้ฉันไม่ไปนะ " ผมรีบตัดบท

    "เห้ย ทำไมอ่ะ " ยัยตัวเเสบหน้าเริ่มหงิก

    "ดูท่าแล้ว ถ้าพรุ่งนี้โดดจริง มีหวังไอ้ประธานสโมได้เรียกฉันเข้าไปพบแน่"

    "นายอ่ะ คิดมาก ไม่ไปก็ไม่ไป แต่เดียววันเสาร์นายต้องไปนะ"

    "ไปไหนอีก"

    "ไปกินบิงซูที่เซ็นทรัลกัน ร้านเปิดใหม่ มาจากเกาหลีเลยนะ ไปนะห้ามปฏิเสธ"

    "ไปก็ไป"

    "นายพูดแล้วนะ ห้ามเปลี่ยนใจด้วย" พอเธอพูดตรงนี้ผมเริ่มชักสงสัยแล้วสิว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล จะให้ไม่สงสัยได้ไงก็เล่นสงสายตาแบบสะใจใส่ผมอ่ะ 

    "แล้วจะไปกันสองคนหรอ มันไม่เหมาะป่าว เธอเสียหายนะ " ผมเตือนเพราะกลัวพี่ชายจอมบงการของเธอรู้จะโดนขี้ตู่อีกว่าจีบน้องสาวเขา

    "ไม่ ไปกันสามคน มีฉัน นาย แล้วก็..........."