แนะนำตัวละคร
ทนายภูธเนตร พงษ์พิพัฒิ อายุ 29 อาชีพทนาย
อดีตเขาเคยเป็คนอ่อนโยนสำหรับเธอแต่ปัจจุบันเขากลายเป็คนเ็าสำหรับเธอเพราะเธอเคยทำให้เขาเ็ปแสนสาหัส
ทำให้เขาเกลียดเธอ
พญ.พิมพ์รดา ปัญญาวัตน์ อายุ 29 อาชีพแพทย์
เพราะความหวั่นไหวและผิดพลาดไปกับอดีตแฟนคนแรกสมัยเรียนทำให้เธอต้องเสียครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตากันไปโดยการ
กระทำของเธอเองทำให้เธอรู้สึกผิดและอยากขอโอกาศจากเขาผู้เป็สามีและพ่อของลูกสาวเพื่อแก้ไขอดีตที่เคยทำผิดพลาด
เด็กหญิงขวัญฤทัย พงษ์พิพัฒิ อายุ4ขวบ ลูกสาวพ่อภูน่ารักอบอุ่นซน อยากมีแม่ที่สุดในโลก
คุณหญิงพิมพ์ดาว ปัญญาวัตน์ อายุ 56 แม่หมอพิมพ์รดาเ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังรับ่บริหารต่อจากสามีที่เสียไปแล้ว
พญ.วิภาดา นินดำรง อายุ 29 สวยน่ารักไม่อยากมีแฟนเพื่ิอนสนิทหมอพิมพ์
นพ.วีรภพ นพคุณ อายุ 29 ผู้ชายกะล่อนที่ตามจีบหมอวิั้แ่สมัยเรียนจนถึงปัจจุปันก็ยังไม่ติดเพื่อนหมอพิมพ์
คุณภูจะไปไหนค่ะดึกๆดื่นๆนมจิตรเอ่ยถามชายหนุ่ม
“ผมจะไปรับพิมพ์ที่งานเลี้ยงบ้านคุณหญิงนิดาครับนม"
พูดจบภูธเนตรก็ขับรถออกไปสามสิบนาทีต่อมาภูธเนตรก็มาถึงงานเลี้ยงและเดินเข้าไปในงานที่มีผู้คนมากหน้าหลายตาเต็มไปหมด
“อ้าวคุณภูมารับหมอพิมพ์หรอคะ”
คุณหญิงนิดาถามชายหนุ่มออกไปพร้อมกับยิ้มให้อย่างเป็มิตรเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มรูปหล่องานดีดีกรีไม่ธรรมดาตรงหน้าเป็สามี
หมอพิมพ์รดาเพื่อนสนิทของลูกสาวเธอ
“ครับผมมารับพิมพ์กลับบ้านครับพาดีว่าน้องของขวัญเก่งอแงหาแม่นะครับ แล้วพิมพ์อยู่ไหนหรอครับ”
“อยู่ในบ้านกับมินนี่แล้วก็เพื่อนๆเค้าแหละจ๊ะ”
“ขอบคุณครับ”
ภูธเนตรเดินตรงเข้าไปในบ้านคุณหญิงนิดาก็เห็นเพื่อนๆของพิมพ์รดานอนหลับอยู่บนโซฟากันหมดเขากวาดสายตาไปรอบๆห้อง
ก็เห็นพิมพ์รดากับชายผู้ชายคนหนึ่งกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มในสภาพที่ผู้ชายสวมกางเกงสแล็คสีขาวข้องบนเปลือยเปล่าส่วนพิมพ์รดา
อยู่ในสภาพเสื้อหลุดลุ่ยไม่เป็ระเบียบเรียบร้อยทำให้ภูธเนตรต้องหยุดชะงักกับภาพที่เห็นตรงหน้าจากนั้นพิมพ์รดาก็ผลักนภัทรออก
เพื่อห้ามชายหนุ่มไม่ให้ทำอะไรไปมากกว่านี้
“พี่ภัทรคะพิมพ์ว่าเราพอแค่นี้เถอะคะเดี๋ยวมีคนมาเห็นมันจะดูไม่ดีนะคะ”
“ทำไมต้องกลัวด้วยละครับในเมื่อเรารักกัน”
“แต่พี่ภัทรก็รู้ว่าพิมพ์แต่งงานมีลูกแล้วนะคะ”
“ ไม่เป็ไรนิครับพี่ไม่ถือซะหน่อยที่พิมพ์ต้องแต่งงานมีลูกก็เพราะเป็คำขอของคุณแม่นิครับพี่รักพิมพ์นะครับ”
“พิมพ์ก็รักพี่ภัทรค่ะแต่พิมพ์ก็รักครอบครัวของพิมพ์ด้วยพิมพ์รักลูกอีกอย่างูเาเป็คนดีเขารักพิมพ์มากพิมพ์ไม่อยากทรยศต่อ
ความรักของเขา”พิมพ์รดาพูดไม่ทันจบหมอนภัทรก็พุ่งเข้าไปจูบเธออย่างดูดดื่มอีกครั้ง
ภูธเนตรที่ยืนมองการกระทำและฟังบทสนทนาของทั้งคู่อยู่ก็ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาในตอนนี้หัวใจของเขาแตกสลายเป็ชิ้นๆด้วยฝีมือ
ของภรรยาที่เขารักเธอทรยศต่อความรักของเขาทั้งที่เขารักเธอหมดหัวใจภูธเนตรที่ทนฟังบทสนทนาของพิมพ์รดาและผู้ชายคนนั้นไม่ได้
เขาค่อยเดินถอยหลังไปที่ละก้าวก็ชนเข้ากับแจกันจนตกแตกทำให้นภัทรและพิมพ์รดาหันมาเขาพร้อมกัน
“ภู” พิมพ์รดาใที่เห็นภูธเนตรยืนอยู่ข้างแจกันหน้าประตูเธอเห็นดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของชายหนุ่มทำให้
เธอรู้สึกผิดเขามองหน้าเธอด้วยความผิดหวังและเสียใจเธอเองก็ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ขาดสายด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่หักห้าม
ใจตัวเองไม่ให้หวั่นไหวไปกับอดีตรักแรกอย่างหมอนภัทรได้ภูธเนตรจ้องมองเธอด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความรู้สึกเจ็บจากข้างในโดยไม่
ละสายตาไปจากเธอภูธเนตรในตอนนี้ก็เหมือนกับโลกทั้งใบของเขากลายเป็สีดำที่มีแต่ความมืดมิดเต็มไปหมดไม่นานเขาก็เดินออกไป
จากตรงนั้นพิมพ์รดารีบติดกระดุมเสื้อให้เรียบร้อยแล้ววิ่งตาม
ภูธเนตรออกไป
“ภูฟังพิมพ์ก่อนได้ไหม”เธอยื่นมือเรียวสวยของตนเองไปจับมือเขาไว้เป็การขอร้องให้เขาฟังเธอก่่อนแต่ภูธเนตรไม่พูดอะไรเขาสลัดมือของเธอออกอย่างแรงก่อนจะขับรถออกไปทิ้งให้พิมพ์รดายืนร้องไห้โดยรู้สึกผิดเพียงลำพัง