ตอนที่ 5 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (11)
ปิดประตูแล้วเหอหรงจึงหันกลับมาส่งสัญญาณให้จ้าวหมอมอลงมือได้
จ้าวหมอมอตบอวิ๋นซิ่วอย่างแรงหนึ่งฉาด ใบหน้าของนางพลันบวมแดงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
อวิ๋นซิ่วทั้งใทั้งโมโห กุมใบหน้าคุกเข่าน้ำตาไหลพราก น้อยใจเป็ที่สุด “ไม่ทราบว่าอวิ๋นซิ่วทำอันใดผิด จึงได้ทำให้คุณชายมีโทสะถึงเพียงนี้เ้าคะ”
จี้อู๋โยวแม้เป็คนเอาแต่ใจคนหนึ่ง แต่ไม่เคยลุโทษหนักกับคนข้างกาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตบหน้าคุกเข่าต่อหน้าคนทั้งเรือน ทั้งยังเป็อวิ๋นซิ่วบ่าวรับใช้ที่จี้อู๋โยวเอ็นดูตลอดมา
เหอหรงยิ้มพลางบีบคางบังคับให้นางเงยหน้าขึ้น “เ้าอย่าได้มาเสแสร้งทำตัวน่าสงสารกับข้าอยู่ตรงนี้ เตียเตียข้ารักข้าหรือไม่รัก ข้าเคารพเขาหรือไม่เคารพ ใช่เื่ที่บ่าวรับใช้อย่างเ้าจะยุยงได้หรือ จ้าวหมอมอ นำตัวนางไปสั่งสอนในเรือน”
จ้าวหมอมอเรียกสาวใช้เฒ่ามาอุดปากอวิ๋นซิ่วแล้วคุมตัวกลับไปที่เรือนโยวหรานทันที
เหอหรงกล่าวอีก “วันนี้หลิวซีทำได้ดีมาก ปกป้องเ้านายอย่างภักดี ตบรางวัลเป็เงินเดือนจำนวนหนึ่งเดือนจากคลังส่วนตัวของข้า”
หลิวซีขอบคุณอย่างยินดี
เหอหรงมองไปโดยรอบรอบหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ปกติข้านิสัยดี ไม่คาดว่าจะทำให้คนพวกหนึ่งย่ามใจทำตัวไร้ระเบียบ มีคุณตบรางวัล ทำผิดย่อมได้รับโทษ พวกเ้าจงทำหน้าที่ให้ดี ไม่เอ่ยถึงเ้านายเหลวไหลย่อมมีคุณให้พวกเ้า แต่หากกระทำผิดต่อหน้าข้า ข้าไม่ละเว้นอย่างแน่นอน”
“ขอบคุณคุณชายที่สั่งสอน พวกข้าจะทำตามหน้าที่อย่างเคร่งครัดเ้าค่ะ” บ่าวรับใช้โดยรอบรับปาก
เหอหรงนำคนกลับมาที่เรือนโยวหราน สิ่งแรกที่เขาต้องทำในตอนนี้ยังไม่ใช่การจัดการอวิ๋นซิ่ว ทว่าต้องเริ่มจัดการั้แ่ที่นางพบกับองค์ชายรอง ระบบในหัวแจ้งเตือนค่าความฟินไม่หยุดจนสมองเขาแทบจะะเิ
หลังทุกคนแยกย้ายเหยียนเจ๋อจึงเดินออกมาจากหลังต้นไทรข้างๆ โถงใหญ่ หัวเราะเบาๆ เสียงหนึ่ง “ที่แท้เขายังมีเวลาที่เก่งเพียงนี้” การสร้างอำนาจหนึ่งตบรางวัลหนึ่งลงโทษนี้เห็นได้ว่าเป็เื่ธรรมดา
1007 คร่ำครวญในหัวเขาอย่างหัวเสีย “โฮสต์! นั่นคือโฮสต์ของ 2333 นะ อย่าสับสนสิ พวกเราเพียงอาศัยสัญญาณของ 2333 หลบซ่อนตัวอยู่เท่านั้น”
สีหน้าของเหยียนเจ๋อราบเรียบลง “เมื่อครู่ข้าเหมือนเห็นว่าบนหน้าจอที่เ้าให้ข้าดูมีปิดเสียงใช่หรือไม่”
1007 “ท่านกล้า!” อ๊ากกก เขาใกล้จะบ้าแล้ว ทำไมถึงไม่เคยรู้สึกว่าโฮสต์เขาจัดการยากขนาดนี้นะ อะไรก็ไม่เชื่อ จะมั่นใจในตัวเองเกินไปแล้ว! ผลข้างเคียงหลังถูกดูดิญญามันรุนแรงขนาดนี้เชียวหรือ
“ดูท่าคงจะทำได้จริงๆ ถ้าเช่นนั้นก็ปิดเสียงเถอะ”
ในที่สุดเหยียนเจ๋อก็รู้สึกว่าสมองเงียบสงบแล้ว ความทรงจำั้แ่เด็กของเขาไม่ได้หายไป ไหนเลยจะต้องทำภารกิจฟื้นความทรงจำ คิดไปแล้วก็คงเป็แค่ิญญาเร่ร่อนเดียวดายที่อยากสิงร่างและควบคุมเขาเท่านั้น
เนื่องด้วยเหยียนเจ๋อผู้สูญเสียความทรงจำไม่ได้ปิดการแลกเปลี่ยนความคิด 1007 ที่ล่วงรู้ความคิดทั้งหมดของอี้เหยียนเจ๋อ “…” ท่านสิถึงเป็ิญญาเร่ร่อนเดียวดาย ทั้งครอบครัวท่านเป็ิญญาเร่ร่อนเดียวดาย!