วาดชีวา
วาดชีวา
ชื่อนี้อาม่าเป็คนตั้งให้ ความหมายของมันค่อนข้างลึกซึ้งหากแต่จะให้อธิบายด้วยประโยคสั้น ๆ คงอธิบายได้ว่า วาดชีวา หมายถึง การวาดแต่งแต้ม ขีดเขียน เส้นทางเดินของชีวิต
อาม่าตั้งให้อย่างนี้เพราะเชื่อว่าชีวิตล้วนกำหนดเองได้ด้วยการกระทำจะวาดเขียนเช่นไรก็ย่อมได้
วาดชีวา น้องเล็กของบ้านสุขโกสัย
แต้มฟ้า เติมฝัน ระบายดาว เขียนรัก วาดชีวา
ในบรรดาพี่น้องห้าคน วาดชีวาเป็คนที่ทุกคนกังวลมากที่สุดเขาเกิดมาพร้อมกับสุขภาพร่างกายที่ไม่แข็งแรง เจ็บออด ๆ แอด ๆมาตลอดจนถึงอายุยี่สิบปีร่างกายจึงค่อย ๆปรับสภาพให้แข็งแรงขึ้นมาได้จนคล้ายกับคนปกติ
เขาใช้ชีวิตห่างไกลโรงพยาบาลได้เพียงหนึ่งปี ในทุก ๆวันล้วนมีความสุขมาก ทว่าอย่างที่ว่าไว้ ความสุขมักอยู่ไม่นาน
เด็กหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีนั่งเหม่อมองใบหน้าเรียวเล็กตาสีฟ้าหม่นหมองในกระจกบานเหลือง หันซ้าย หันขวาแม้มีเค้าโครงหน้าที่คล้ายกับตัวเองอยู่บ้างแต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ใช่ไม่ว่าเมกอัปจะดีแค่ไหนแต่หน้าของเขามันไม่มีทางที่จะเป็อย่างเช่นที่เห็นอยู่ตอนนี้
วาดชีวาวางกระจกถือลงกับโต๊ะเครื่องแป้งไม้แกละสลักดูโบร่ำโบราณร่างโปร่งบางในชุดรุ่มร่ามผ้าขนสัตว์ตัวหนาเดินใจลอยไปทิ้งตัวนอนแผ่บนเตียงนอนสี่เสา
แขนเรียวยกขึ้นก่ายหน้าผาก ริมฝีปากขมวดเข้าหากันเขาปิดตาลงจนยับยู่แล้วเปิดตาขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว
ไม่ได้ผล
เด็กหนุ่มทำอยู่อย่างนั้นหลายครั้งหลายคราด้วยกัน
แต่มันก็มีผลลัพธ์เช่นเดิม
มือขาวสองข้างตบแปะที่ข้างแก้มของตนสลับไปมาจนกระทั่งพอใจ
ไม่ได้ฝัน ฝ่ามือถูหน้าแรง ๆและแบมือออกจ้องมองดูอย่างพินิจ
ไม่ใช่เมกอัป
และไม่ใช่ใบหน้าของเขาเช่นเดียวกัน!
มือทั้งสองข้างทิ้งลงข้างลำตัวด้วยอาการไม่มีแรง วาดชีวา หรือจะสู้ตายแล้วเกิดใหม่ในร่างใครก็ไม่รู้
อาม่าเข้าใจผิดแล้ว วาดชีวา ไม่ได้แปลว่าชีวิตที่วาดได้ แต่แปลว่าชีวิตที่ถูกวาดต่างหากเล่า
วาดชีวาหลับตาลงด้วยความจนใจ ด้านนอกยังคงมืดมิด พระอาทิตย์ยังหลับใหลเขาหลับตาลงและเริ่มทำใจ อยากให้สิ่งที่เจอนั้นเป็แค่ฝันตื่นหนึ่งเพียงเท่านั้นเขายังใช้ชีวิตได้ไม่คุ้มเลย อาการเพิ่งดีขึ้นได้แค่ปีเดียวเองพ่อแม่ดีใจได้ไม่เท่าไรก็ต้องมาเสียใจอีกหรืออย่างไรกันเด็กหนุ่มหลับไปพร้อมกับความคิดมากมายในหัว
เสียงไก่ขันจากด้านนอกทำให้คนบนเตียงขยับตัวบิดี้เีปลายหางตาเลอะไปด้วยคราบน้ำสีใสริมฝีปากบางแบะออกเล็กน้อยคล้ายกำลังกลั้นบางสิ่งในใจไม่ให้ล้นทะลักออกมาห้วงความรู้สึกอัดอั้นติดอยู่ตรงคอหอยใบหน้าขาวบิดเบ้เล็กน้อยความทรงจำจากฝันร้ายเมื่อคืนยังคงกัดกินหัวใจ
มือบางยกขึ้นปาดคราบน้ำตาออกแรง ๆ ตวัดขาลงจากเตียงทว่าทันทีที่เท้าแตะลงบนพื้น บางอย่างที่ไม่คุ้นเคยก็ัักับฝ่าเท้าดวงตาหลุบลงมองเท้าก่อนที่น้ำตาจะหยดลงมาโดยที่ไม่รู้ตัว
พรมนุ่ม ๆ ที่มักปูอยู่รอบ ๆห้องกลับกลายเป็พรมทอไร้ขนเฟอร์ที่เขาชมชอบ แถมมันยังเป็สีแดงอีกต่างหาก
เช่นนั้น ความฝันเมื่อคืนมันก็ไม่ใช่แค่ฝันหรอกใช่ไหม?
ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน วาดชีวาเงยหน้าขึ้นมองรอบ ๆแสงแดดอุ่นที่ลอดเข้ามาทำให้มองเห็นภาพภายในห้องราง ๆแม้ไม่ชัดเจนนักแต่มันก็ช่วยตอกย้ำความคิดเขาให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
วาดชีวา เข้ามาอยู่ในนิยายพันตอนที่นักเขียนเทไปแล้วแถมความจำแปลกประหลาดเมื่อคืนที่ไหลเข้ามาในหัวก็ทำให้เขาเข้าใจได้บ้างว่าเขาเข้ามาอยู่ในร่างของเกอที่ชื่อว่าเมิ่งฝาน อดีตแม่เลี้ยงของพระรองเ็าในนิยายเื่นี้
ทำไมถึงเป็อดีตแม่เลี้ยงน่ะหรือก็เพราะเ้าของร่างจะตายตอนต้นฤดูหนาวแรกของการแต่งงานกับพ่อของพระรองน่ะสิ
ตายเพราะโรคประจำตัวที่ลากเรื้อรังมานานและเพราะสามีที่ไม่ใส่ใจไม่เหลียวแล เ้าของร่างจึงจากไปอย่างเงียบ ๆ ในคืนที่พายุหิมะโหมกระหน่ำ
ซึ่งมันก็เป็เมื่อคืน เมื่อคืนเ้าของร่างได้เสียชีวิตไปแล้วอีกทั้งยังมาขอโทษเขาด้วยที่ยมทูตทำงานผิดพลาดแทนที่จะส่งิญญาของตัวเองไปปรโลกกลับเป็การสลับิญญาแทนและจะสลับกลับคืนไม่ได้อีกด้วยเพราะลงอักขระสลักชะตาไว้แล้ว
ในฝันวาดชีวาทำได้เพียงร้องไห้และบอกให้อีกฝ่ายรักพ่อแม่และครอบครัวเขาให้มากๆ ช่วยทำหน้าที่แทนเขาด้วย ครอบครัวของเขาดีมากไม่ต้องกังวลว่าจะเจอคนไม่ดีแต่ขอแค่ช่วยทำหน้าที่ลูกแทนเขาก็เท่านั้น หน้าที่ง่าย ๆ แค่ทำตัวน่ารักออดอ้อนพ่อแม่ พี่ ๆ อาม่า อากง ทำให้พวกเขายิ้มในทุก ๆ วันไปออกกำลังกายสามวันต่อสัปดาห์ กินของอร่อย ไปเที่ยวกับครอบครัวในวันหยุดจะใช้ร่างกายของเขาทำอะไรก็ได้ขอแค่ไม่ทำให้ครอบครัวเขาทุกข์ใจก็เพียงพอแล้ว
ไม่คิดว่าคำสั่งเสียในฝันจะเป็คำสั่งเสียครั้งสุดท้ายจริง ๆ
เมิ่งฝานได้ไปเจอครอบครัวที่ดีแล้ว แล้วเขาล่ะ...ต้องเผชิญกับอะไร?
ไม่ได้โกรธเ้าของร่างเพราะอีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้เื่อะไรด้วยแต่เขาโกรธยมทูตที่ทำงานผิดพลาด ทำผิดพลาดแล้วไม่มีแม้แต่คำขอโทษไม่ปรากฏตัวให้เห็นด้วยซ้ำ หนีไปดื้อ ๆ ราวกับไม่ได้ทำอะไรผิดเขาอยากร้องเรียนยมบาล!
11K
