ปราการหัวใจ_End

        สุมนทา นั่งดูทั้งสามคนเล่นน้ำทะเลกัน โดยที่ ก้องภพ ลอยคออยู่ใกล้ๆ คนธรส ไม่ยอมห่างไปไหน ส่วนเอวา ก็เหมือนกับจะเอาใจและทำดีกับทั้ง ก้องภพ และ คนธรส ซึ่งดีมากจนน่าสงสัยยังไงชอบกล เพราะก่อนหน้านี้เจ้าหล่อน ทำเหมือนจะไม่ยอมอะไรง่ายๆ ขนาดรู้ทั้งรู้ว่า ก้องภพ ได้แต่งงานกับ คนธรส โดยถูกต้องตามกฎหมายไปแล้วก็ตาม

        “แม่เวียนว่า แม่เอวาอะไรนั้น เป็นยังไง?” สุมนทา เอ่ยถาม วนเวียน ขึ้นเมื่อเห็นว่า วนเวียน เดินเอาเครื่องดื่มเย็นๆ มาให้

        “เอ่อ! ก็เหมือนว่าจะทำตัวดีขึ้นกว่าตอนแรกที่เห็นนะคะ” วนเวียน ตอบตามที่ได้เห็นในขณะนี้

        “ก็เพราะว่าฉันเห็นอย่างที่แม่เวียนเห็นนี้ไงล่ะ ฉันถึงว่ามันแปลก ไม่ค่อยน่าไว้วางใจยังไงชอบกล ถึงแม้ว่าตาภพ จะบอกว่าแม่นั้นถอดใจจากตาภพแล้ว และแค่อยากจะเป็นเพื่อนกันก็เถอะ” สุมนทา เอ่ยพร้อมกับมองจับจ้องไปยังบุคคลทั้งสามที่อยู่กลางทะเล

        “ยังไงหรือคะ? ที่ว่าแปลกๆ น่ะค่ะ” วนเวียน เอ่ยตามขึ้นอย่างสงสัยในคำพูดของผู้เป็นเจ้านาย

        “ก็แม่นั้นเล่นทำดีจนโอเวอร์มากซะขนาดนั้น ฉันไม่เชื่อใจแม่นั้นสักเท่าไรนักหรอก กลัวว่าที่ทำดีอยู่นี้อาจจะมีแผนร้ายอยู่ในใจก็เป็นได้” สุมนทา เอ่ยบอก วนเวียน ตามที่ใจคิดอย่างนั้นจริงๆ

        “หรือฉันอาจจะคิดมากไปเองก็ได้นะ แต่ถึงยังไงแม่เวียนก็ช่วยจับตาดูแม่นั้นด้วยแล้วกันนะ เพราะฉันเป็นห่วงหนูรส หนูรสยิ่งกำลังท้องกำลังไส้อยู่ด้วย” สุมนทา หันไปสั่ง วนเวียน อย่างจริงจัง

        “ค่ะอิฉันจะคอยสอดส่องดูให้ค่ะ” วนเวียน ตอบอย่างจริงจังกลับไปให้ สุมนทา ได้วางใจและหายกังวล

        “ขอบใจมากนะแม่เวียน” สุมนทา กล่าวพร้อมกับส่งยิ้มให้ด้วยความจริงใจ

        “แล้วคุณท่านไม่ลงไปว่ายน้ำกับพวกคุณๆ เขาเหรอคะ?” วนเวียน เอ่ยถามขึ้น เพราะเห็นว่า สุมนทา ยังคงนั่งดูทั้งสามคนที่อยู่กลางทะเลอยู่อย่างนั้น

        “ไม่ล่ะ! แดดมันร้อน ฉันนั่งดูเด็กๆ เขาเล่นน้ำกันฉันก็สนุกไปด้วยแล้ว” สุมนทา บอกแม่บ้านพักตากอากาศให้รับรู้รับทราบ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงผ้าใบ พร้อมกับหลับตาลง อย่างต้องการพักสายตา

        ก้องภพ ตามติด คนธรส ไม่ยอมห่างกายเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าเจ้าหล่อนจะลอยคอไปไหน ก็ตามไปที่นั้นและหากร่างบางห่างไปจากตัวเกินกว่าหนึ่งช่วงแขนเมื่อไร ก็จะต้องดึงกลับเข้ามาหาตัวอยู่อย่างนั้นอยู่ร่ำไปทุกครั้งเลยทีเดียว

        “ดูภพจะเป็นห่วง คุณรส จังเลยนะคะ” เอวา กล่าวเป็นเชิงบอกเล่าเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่ใครจะรู้ว่าภายในใจเจ้าหล่อนตอนนี้ มันกำลังลุกโชนแผดเผาด้วยไฟแห่งความริษยา จนร้อนไปทั่วทั้งอก

        “ก็รสเป็นเมียผมนี้ครับ ไม่ให้ห่วงเขาแล้วจะไปห่วงใครล่ะครับ และยิ่งตอนนี้รสก็กำลังท้องอ่อนๆ อยู่ด้วย ผมก็ยิ่งต้องเป็นห่วงมากเป็นหลายเท่า กลัวว่าเขาจะเกิดอุบัติเหตุแล้วผมจะช่วยเขาไม่ทันเอา” ก้องภพ กล่าวพร้อมกับดึงภรรยาตัวน้อยเข้ามาสวมกอดไว้อย่างรักใคร่หวงแหน

        “พี่ภพ ก็เป็นห่วงจนโอเว่อร์เกินไปน่ะค่ะคุณเอวา” คนธรส กล่าวบอก เอวา ยิ้มๆ

        “ภพ เป็นห่วงอย่างนี้ดีออก น่ารักดีนะคะ” เอวา มอง คนธรส ที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมแขนแกร่งของอดีตคู่ควง พร้อมกับยิ้มส่งให้ คนธรส จึงส่งยิ้มกลับให้อย่างอายๆ พร้อมกับเงยหน้ามอง ก้องภพ ด้วยสายตาอ่อนหวาน และรักใคร่ ซึ่งชายหนุ่มก็ก้มลงมอง ใบหน้าสวยหวานซึ้งนั้น ด้วยความรู้สึกเสน่หาและหัวใจที่ตรงกัน

        “พี่ว่ารสควรจะขึ้นจากน้ำได้แล้วนะ เพราะนี้ก็เล่นกันนานแล้ว และแดดก็แรงด้วย เดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้” ก้องภพ กล่าวบอกคนในอ้อมแขนแกร่งด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

        “โอเคค่ะ” คนธรส กล่าวพร้อมกับหยีตาเพราะแสงแดดส่องเข้าตา “เอวาจะขึ้นเลยไหมครับ?” ก้องภพ หันมาเอ่ยถาม เอวา ขึ้นบ้าง

        “ยังหรอกค่ะ เอวา ขอว่ายน้ำเล่นอีกสักพักหนึ่งค่ะ คุณทั้งสองขึ้นไปกันก่อนเลยค่ะ” เอวา กล่าวจบก็ว่ายน้ำไปอีกทาง ก้องภพ จึงประคอง คนธรส ขึ้นจากน้ำ พาเดินตรงไปยังเตียงผ้าใบที่ สุมนทา กำลังนอนเล่นอยู่ และหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมาเช็ดร่างบางและพันรอบตัวให้อย่างเอาอกเอาใจ

        ซึ่งการกระทำเช่นนั้นของชายหนุ่ม หาได้รอดพ้นจากสายตาแห่งเปลวเพลิงริษยา ของคนที่กำลังดำผุดดำว่ายอยู่กลางทะเลไม่ ซึ่งได้มองมาตาเขม็งร้อนแรงแข่งกับแสงแดดของช่วงเวลาใกล้ๆ เที่ยง ราวกับว่าแสงแดดนั้นได้เป็นคู่แข่งยังไงยังงั้นแหละ

๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗