ช่างกลป่วนโลกแฟนตาซี

        “ลุงหม่ากลุ่มของท่านทำหน้าที่ตัดไม้ไผ่ให้ได้ความยาวเท่าเดิมที่เคยตัด ตัดลงมาให้ได้มากที่สุด”หม่าเหลียงและสมาชิกกลุ่มของมันพยักหน้ารับ

        “ลุงซูกวนกลุ่มของท่านทำหน้าที่ขุดหลุม รอบพื้นที่ 50 หมู่ ตรงนี้ โดยให้แต่ละหลุมห่างกัน ครึ่งจั้งขนาดของหลุมแต่ละหลุม ให้กว้าง 2 ฉือ ยาว 2 ฉือ ลึก 5 ฉือ”

        “ลุงจิ๋วเถากลุ่มของท่านรับหน้าที่ตัดต้นไม้สำหรับทำเสา เอาต้นที่มีลำต้นตรง ความยาว 1 จั้ง 5ฉือ ขนาดลำต้นพอเหมาะสำหรับทำเสาบ้าน ตัดลงมาให้ได้มากที่สุด”

        “ท่านพ่อกลุ่มของท่านขุดคลองน้ำจากลำธาร มาถึงตรงนี้ ให้คลองน้ำมีขนาด 2 จั้งลึก 1 จั้ง” บิดาพยักหน้ารับไม่ได้ถามอะไรออกมา

        “ท่านแม่งานของท่านเหมือนเมื่อวาน”

        “ส่วนเจ้าเช้านี้ไปช่วยท่านแม่ข้าทำอาหารก่อน”ผมหันไปบอกอี้หลัน เป็นคนสุดท้าย

        “เอาละทุกคนเริ่มงานได้”

        “โอ้ว!!!”

        ทุกคนแยกย้ายออกไปทำหน้าที่ของตัวเองทันทีผมเริ่มเดินสำรวจพื้นที่รอบๆ เพื่อวางแผนคร่าวๆ ในใจ

        การดำรงชีวิตของคนประกอบไปด้วยปัจจัย 4 คือเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม อาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค นี่คือสิ่งที่ควรจะเป็น

        แต่จริงๆแล้วมันมีอะไรมากกว่านั้น ปัจจัย 4 มันไม่สามารถทำให้คน ในยุคสมัยนี้มีชีวิตอยู่ได้จนถึงบั้นปลายของชีวิต

        ด้วยภาวะสงครามเช่นนี้การมีแค่ปัจจัย 4 อาจจะทำให้คุณไม่อดตาย แต่คุณจะตายเพราะภัยสงคราม หรือถูกโจรผู้ร้ายปล้น ฆ่า ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน จึงเป็นอีกปัจจัยหนึ่ง ที่ต้องนำมาพิจารณา

        ตอนนี้ที่นี่มีเพียงแค่ 1 ปัจจัยหลักที่ไม่ต้องกังวล คืออาหาร ส่วนอีก 3 ปัจจัยหลักอยู่ในความเสี่ยงเราจำเป็นต้องแก้ไขอย่างเร่งด่วน

        อย่างเเรกที่ถูกนำมาพิจารณาคือที่อยู่อาศัย ผมมีแผนอยู่แล้วว่า เขาจะสร้างบ้านไม้กึ่งบ้านดินและบ้านดิน

        บ้านทั้ง2 แบบนี้ เหมาะกับที่นี่มาก การสร้างก็ไม่ยุ่งยาก ไม่ต้องใช้เงินทุนใดๆ ใช้วัสดุที่มีอยู่ตามธรรมชาติกับแรงกายที่มีก็สร้างขึ้นมาได้ ขั้นตอนการสร้างก็ง่ายดาย

        บ้านดินมีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับรับหน้าหนาวที่จะมาถึงเพราะบ้านดินมีคุณสมบัติพิเศษคือหน้าร้อน ภายในตัวบ้านจะเย็น ในหน้าหนาวความเย็นก็ผ่านเข้าไปในบ้านได้ยากด้วยกำแพงดินที่หนาทำให้การถ่ายเทในภูมิค่อนข้างช้า

        หากก่อไฟภายในบ้านหรือมีเตาผิงอุณหภูมิที่ได้จะทำให้บ้านอุ่นเป็นเวลานาน

        สิ่งที่ได้รับการพิจารณาในลำดับต่อไป็คือยารักษาโรค ที่นี่เต็มไปด้วยป่าอันอุดมสมบูรณ์ สมุนไพรหาง่าย

        เราเพียงต้องรวบรวมสมุนไพรที่มีคุณสมบัติเป็นยารักษาโรคต่างมาปลูกหรือเก็บไว้ ผ่านกรรมวิธีในการนตากแห้งหรืออบแห้งเพื่อเก็บเอาไว้ใช้เป็นยารักษาโรค ในอนาคต

        ลำดับสุดท้ายคือเครื่องนุ่งห่มสิ่งของเหล่านี้จำเป็นต้องใช้เงิน ซื้อหามา ไม่สามารถผลิตหรือหาเองได้จากธรรมชาติ บางอย่างถึงผลิตได้เราก็ไม่มีเวลาเพียงพอที่จะทำ

        ผมยังเดินสำรวจไปเรื่อยหาจุดที่ดินดีมีความเหมาะสม และเหมาะสำหรับนำมาเป็นวัสดุทำบ้านดิน 

        จริงๆการทำบ้านดินไม่ได้จำกัดชนิดของดินสักเท่าไหร่แค่มีตัวประสานดีๆ มีสิ่งที่ป้องกันพวกมันจากน้ำและฝน เท่านี้บ้านดินก็คงทนอยู่นานหลายสิบปีแต่การเลือกดินที่มีความเหมาะสมได้ จะดีที่สุด

        เขาไม่ได้กังวลเรื่องนี้มากนักบ้านดินเหล่านี้เพียงที่พักชั่วคราวของเขาและคนของเขาเท่านั้น หากมีเวลายาวนานกว่านี้สักหน่อย เขาสามารถสร้างได้แม้กระทั่งคฤหาสน์

        แต่ตอนนี้เขาจำเป็นต้องสร้างที่พักชั่วคราว และโกดังเก็บสะสมอาหาร เพื่อให้แผนการของเขาบรรลุเป้าหมายภายในฤดูหนาวนี้เสียก่อน

        อาหารวันนี้เป็นหมูตุ๋นกับแผ่นแป้งนึ่งผมไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการกินอาหารพื้นเมืองแบบนี้

        เพราะร่างกายชินกับอาหารเช่นนี้อยู่แล้วถึงจะมีรู้สึกแปลกใหม่ไปบ้าง ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

        มื้ออาหารผ่านไปด้วยความรวดเร็วทุกคนกินอย่างเอร็ดอร่อย อาหารวันนี้ มีครบทุกองค์ประกอบ ของอาหารหลัก 5 หมู่ แต่จะเน้นไปทางโปรตีนเป็นหลัก

        อาหารของพวกเราเน้นโปรตีน6 ส่วน อย่างอื่นอีก 4 ส่วน เพื่อเร่งสร้างกล้ามเนื้อและฟื้นฟูร่างกายให้กับคนของเรา

        “ท่านพ่อท่านแม่ และหัวหน้ากลุ่มทุกคนอยู่ประชุมกันก่อน ส่วนคนอื่นๆ ไปทำงานตามปกติ”กินข้าวเสร็จผมก็พูดขึ้น

        ได้ยินคำศัพย์แปลกๆอย่างคำว่าประชุม ทุกคนก็มองหน้ากันไปมา ถึงไม่ค่อยจะเข้าใจนัก แต่ทุกคนก็ไม่ได้ถามอะไรออกมาต่างพยักหน้ารับแต่โดยดี

        “เจ้าก็อยู่ด้วย”ผมหันหน้าไปบอกอี้หลัน

        “เจ้าคะ”นางพยักหน้ารับ

        เมื่อหมดช่วงเวลาพักทุกคนก็กลับไปทำงานที่ตัวเองรับผิดชอบ  หัวหน้ากลุ่มทั้งหมด เดินเข้ามารวมกันอยู่ในพื้นที่ที่นัดแนะนี่เป็นครั้งแรกที่ผมเรียกทุกคนเข้าประชุม

        เป้าหมายก็เพื่อเพื่อวางแผนการดำเนินการในภายภาคหน้าอย่างเป็นทางการ เพื่อให้เรามีแนวทางในการดำเนินการที่ชัดเจน

        ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาทุกคนเพียงทำตามคำสั่งของเขาเท่านั้นโดยไม่มีความเข้าใจ หรือรับรู้ถึงเหตุผลที่เขาให้ทำ

        เขารู้ดีว่าทุกคนก็ไม่ได้พูดหรือถามอะไรออกมาใช่ว่าจะไม่มีคำถามพวกเขาต่างตั้งใจทำงานของตัวเองอย่างเต็มที่ วันนี้ไม่เป็นไรแต่นานวันเข้าไม่ดีแน่  ผมไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ได้

        ทุกคนต้องเข้าใจในงานและความสำคัญของงานที่ตนทำ ว่าทำไปเพื่ออะไร ต้องทำอย่างไร ควรทำอะไรก่อน ทำอะไรหลังเพื่อให้งานออกมารวดเร็วและดีที่สุด

        “ท่านพ่อท่านพอจะมีกระดาษกับพู่กันติดมาบ้างหรือไม่ขอรับ”ซานหู่พยักหน้าเขาเดินเข้าไปในบ้าน หยิบกระดาษ พูกัน กับแท่นฝนหมึกออกมายื่นให้ผม

        “ต่อไปเจ้าทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของข้า”ผมยื่นของที่รับมาจากบิดาให้อี้หลัน

        ซานหู่ไม่แปลกใจที่ซานหลงให้อี้หลันเป็นผู้ช่วยด้วยความรู้ความสามารถที่นางมี นางต้องเป็นผู้ช่วยที่ดีได้แน่นอน

        ทั้งสองรับรู้ถึงตัวตนของนางตั้งแรกแล้ว ถึงจะกังวลเกี่ยวกับปัญหาของคุณหนูผู้ตกยากคนนี้  แต่ทั้งคู่ปล่อยให้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของซานหลงทั้งสิ้น

        หลงเอ๋อของพวกเขาโตแล้วเขาแบกรับภาระของครอบครัวได้และ ตัดสินใจเรื่องต่างๆได้อย่างรอบคอบ

        ถึงอายุของเขายังน้อยไปบ้างแต่มุมมองและวิธีคิดไม่ใช่เด็กๆแน่นอน ทั้งคู่จึงวางใจให้เขากระทำตามที่ต้องการ

        “เอาละหลายคนคงสงสัยว่านางเป็นใครทำไมข้าถึงให้นางมาเป็นผู้ช่วย”ซานหลงกวาดสายตามองไปรอบๆ

        “นางคือคุณหนูสกุลอี้ อี้หลัน ด้วยความรู้ความสามารถของนาง เหมาะสมที่จะเป็นผู้ช่วยชองข้าหวังว่าทุกคนจะไม่คัดค้าน”ผมพูดขึ้น ทุกคนพยักหน้ารับ ผมรู้สึกว่าสมาชิกครอบครัวใหญ่ของเขาจะพูดน้อยๆทุกวัน

        “และที่สำคัญสถานะของนาง ขอให้ทุกคนปกปิดเอาไว้เป็นความลับด้วย”ผมกำชับทุกคน เพื่อป้องกันปัญหาต่างๆที่จะเกิดขึ้นในอนาคตผมได้กลัวปัญหาแต่ถ้ามันมาเร็วนัก ก็ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเรา

        “เอาละอี้หลันคอยจดบันทึกเมื่อข้าบอก”ผมให้นางทำหน้าที่เลขาทันทีนางพยักหน้ารับเล็กน้อย

        “ที่เรียกทุกคนมาประชุมก็เพื่อหารือ แนวทางในการทำงาน ของเราในอนาคต เพื่อกำหนดแนวทางว่าครอบครัวใหญ่ของเราว่าจะต้องเดินไปในทิศทางไหนบ้าง อย่างไร”ผมเปิดประเด็น

        “สำหรับข้าการที่พวกเราจะดำรงชีวิตอยู่ได้นั้น จะต้องมีปัจจัยพื้นฐาน 4 อย่าง คือ อาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และยารักษาโรค เป็นพื้นฐานตอนนี้ครอบครัวของเรายังขาดพวกมันอยู่บางส่วนจำเป็นที่จะต้องมีแนวทางในการแก้ไขปัญหา”ผมเปิดประเด็นขึ้นมา

        “ข้าว่าเราควรมีทหารหรือไม่ก็นักสู้ เพื่อปกป้องครอบครัวของเราจากปัญหา”บิดาพูดขึ้น ผมยิ้มออกมา แต่ทุกคนที่อยู่ที่นี่หน้าเปลี่ยนสีเพราะพวกเขาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาพวก

        ไม่เคยไผ่ฝันถึงกองกำลังของตัวเองเลยสักครั้งทุกอย่าถูกปล่อยให้ผ่านไปตามโชคชะตาเท่านั้นสุดท้ายพวกเขาทุกคนก็มาจบอยู่ที่ตรงนี้

        “เลขาเขียนลงไป อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย อารักษาโรค และต้องมีกองกำลังของตัวเอง”ผมพูดกับอี้หลันนางจดลงไปในกระดาษอย่างรวดเร็ว แววตาของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น การประชุมเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับนางและทุกคนที่นี่

         “มีใครมีความเห็นอะไรอีกหรือไม่”ผมถามขึ้นอีก คราวนี้ทุกคนเงียบ

        “ต่อไปเรามาเรียงลำดับความสำคัญกันเพื่อวางแนวทางในการจัดการปัญหาของเรา สิ่งที่เราต้องแก้ไขอันดับแรกคือเรื่ออยู่อาศัยอันอับสองอาหาร อันดับสามเครื่องนุ่งห่ม อันดับชสี่ยารักษาโรค และ สุดท้ายกองกำลังท่านใดมีความเห็นต่างจากข้าหรือไม่”ทุกคนพยักหน้ารับ

        “สรุปว่าที่อยู่อาศัยเป็นประเด็นเร่งด่วนที่เราจะนำมาพิจารณาก่อน เลขาจด”

        “เราเริ่มจากหัวข้อแรกที่อยู่อาศัยเรามีเวลา 2 เดือนก่อนหน้าหนาวจะมาถึงบ้านที่จะสร้างต้องสามารถป้องกันความหนาวเย็น มีความแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของหิมะหรือต้านพายุหิมะได้ ข้าขอเสนอ บ้านดิน ทุกท่านเห็นว่าอย่างไร”ผมเปิดประเด็น

        “ที่นี้มีต้นไม้มากมายทำไมเราไม่สร้างบ้านไม้”หม่าเหลียงถามขึ้นเสียงอ้อมแอ้ม เขาไม่กล้าออกความเห็นจึงถามคำถามออกมาแทน

        “ถึงที่นี่จะมีต้นไม้มากมายแต่การสร้างบ้านไม้จำนวนมากไม่ใช่เรื่องง่าย เพนสะบ้านที่สร้างต้องมีความคงทนแข็งแรงและต่อต้านสภาพอากาศของหน้าหนาวและใช้ทักษะฝีมือของช่างไม้ ในการสร้าง เรามีคนและเวลาไม่พอ”ผมตอบคำถามอย่าลละเอียดทุกคนพยักหน้า

        “แล้วบ้านดินที่เราจะสร้างเป็นอย่างไร”บิดาถามขึ้น

        “บ้านดินที่เราจะสร้างมีลักษณะภายนอกคล้ายๆกับบ้านดินทั่วไป  แต่วิธีการสร้างไม่เหมือนกันเพื่อความแข็งแรง ของตัวบ้าน เราจะ