ระหว่างเดินทาง เ้าเมืองก็ยิ่งตกตะลึงกับความเร็ว ของม้าโครงกระดูก ที่ไม่ได้ช้าไปกว่าความเร็วของับนท้องฟ้าเลย.......นี้ถ้าข้าไปเล่าให้คนในตระกลูฟังจะมีใครเชื่อข้าไหมเนีย ว่าม้าไม่มีเนื้อ
ไม่มีหนัง วิ่งได้เร็วพอๆกับั !
ขณะนั้นเองในป่าได้แวกออกเป็ทางยาวเพราะการวิ่งของม้าโครงกระดูกซึ่งทำให้นายของมันใพอสมควรกับการวิ่งของมันที่เร็วมากๆ
โหๆ! ข้าไม่คิดเลยว่าเอ็งจะวิ่งได้เร็วมากขนาดนี้ ดูัข้างบนสิ มันก็คงจะ งง กับความเร็วของเอ็งมากเลยแหละ
เมื่อม้าโครงกระดูกได้ยินดังนั้นมัน ก็เพิ่มความเร็วเข้าไปอีก ซึ่งทำให้มันวิ่งแซงัที่อยู่บนท้องฟ้าไป......
้าท้องฟ้า......ขณะนี้ัก็ได้บินด้วยความเร็วจนมองตามไม่ทันแล้วแต่ก็ยังแซงม้าโครงกระดูกตัวนั้นไม่ได้
เ้าเมืองใเข้าไปใหญ่เมื่อม้าแซงัไป เป็ไปได้ยังไงกัน ทำไมมันเร็วได้ถึงขนาดนี้ ถ้าใช้ความเร็วขนาดนี้
คงไม่เกิน ตะวันตกดินก็ถึงเมืองแสงจันทร์ของข้าแล้ว.....!
เมื่อ มาม่อนรู้ว่าใกล้จะถึงเมืองแสงจันทร์แล้ว เขาก็ให้ม้าโครงกระดูกลดความเร็วลง เหมือนกับม้าทั่วไป
และก่อนที่จะถึงเมืองเขาก็หยิบหน้ากากเปลี่ยนร่างขึ้นมาใส่ ทันทีที่เขาใส่มัน ร่างกายของเขาก็ เปล่งแสงสีดำออกมา
ผ่านไปอึดใจเดียวเขา ก็กายเปง หนุ่มหล่อหน้าตาดีคนหนึ่งเลยทีเดียว หุหุ ไม่ได้เห็นหน้าตัวเองตอนเป็มนุษย์ นานละ
ใช่แล้ว เขาเลือกที่จะเปลี่ยนร่างกายเป็เหมือนตอนที่เขายังไม่ตายนั้นเอง ...
พอเห็นตัวเมืองอยู่ไม่ไกล เ้าเมืองก็ลงมาจากท้องฟ้า ส่วนมาม่อน ก็ให้ม้าโครงกระดูกกลับเข้ามิติ ไป เหมือนมันไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
ขณะทั้งสองเดินเข้าไปในเมืองแสงจันทร์!
โหเมืองของเ้าใหญ่ใช้ได้เลยนี้ คนก็เยอะ
ของก็มีขายมากมายจริงๆ
เออ...ท่านยมทูต........เห้ย!! เ้า เรียกข้าว่ามาม่อน" ก็ได้... เข้าใจตรงกันนะ
ท่านมาม่อน จะพักที่ไหน ข้าจะให้คนไปจัดการที่พักให้ เมื่อได้ฟังดังนั้น
มาม่อน ก็ บอกว่า เดี๋ยวเขาจัดการเองดีกว่าจะได้หาอะไรสนุกๆทำด้วยเลย
ถ้าท่านมาม่อน ้าพบข้าให้ไปที่ บ้านเ้าเมือง เลยนะ ข้าจะสั่งคนของข้าไว้ก่อน กลัวพวกมันจะถูกท่านมาม่อน ฆ่าเอา ฮาๆ
เมื่อกล่าวเสร็จ เ้าเมืองก็แยกตัวออกไป
หลังจากเดินเที่ยวเล่นในเมืองสักคู่หนึ่ง มาม่อน ก็เดินมาเจอเื่จนได้ ช่วย.....ด้วย.... ช่วย.....ข้าด้วย.... มีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับขอความช่วยเหลือ
มาม่อนที่กำลังหาเื่สนุกๆอยู่ ก็ไม่รอช้ารีบเดินไปทางเสียงร้องขอความช่วย
เหลือทันที และไม่นานเขาก็ได้เจอกับชายหนุ่มหน้าตาโเี้ สามคน ที่กำลังพยายาม ฉุดกระชาก ลากหญิงสาวคนหนึ่งนั้นเข้าไปในซอยเล็กๆ ข้างทางซึ่งทางเดินตรงนี้ค่อนข้างเงียบสงบไร้ผู้คน ผ่านมา ไม่ต้องบอกก็รู้ได้ว่าพวกมันกำลังจะทำอะไร หญิงสาว
เออ.....คือพี่ชายทั้งสามครับ ข้าอยากจะถามทางสักหน่อยได้ไหมครับ...!
เมื่อชายทั้งสามคนได้ยิน มันก็ตอบกับโดยการ ด่าทอต่างๆนาๆ #$%^
หนึ่งในชายสามคนพูดขึ้น ว่าเอ็งมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลยโว้ย ไม่งั้นจะหาว่าพวกข้า ไม่เตือนไม่ได้นะ ไอสวะ...หลงทาง
สินเสียงพูดของมันได้แค่เพียงอึดใจ
ร่างกายของมันก็ลงไปนอนบนพื้นนิ่งสนิทไร้ซึ่งลมหายใจ......!
เห้ยๆ มันเกิดอะไรขึ้นวะ ชายหนุ่มสองคนหันหน้ามาคุยกัน และทันใดนั้นเอง ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะเผ่นหนี ก็มีเงาสีดำปรากฏขึ้น ข้างๆพวกมันพร้อมกับ เืสดๆของพวกมันที่ไหลออกมาจากาแบริเวณลำคอ
มาม่อนใช้เพียงแค่มือเปล่าในการฆ่าพวกมันทั้งสามคน ขณะนี้เองหญิงสาวจึงได้สติและวิ่งเข้ามากอดมาม่อน แน่น
แต่เขาจะไปรู้สึกอะไรได้ละ เขาตายไปแล้วนี้ หญิงสาวเมื่อทำใจให้เย็นลงได้สักพักก็มอง ชายหนุ่มตรงหน้าที่ ตัวเองกำลังกอดอยู่ เธอจึงดันตัวออกห่างเขาแล้ว
กล่าวคำขอบคุณ ขอบคุณนะค่ะ ท่านมีชื่อว่าอะไรหลอค่ะ หญิงสาวยิ้มให้เขา
แต่เขากับไม่รู้สึกอะไรกับนางเลย เขาบอกเพียงว่า เขาชื่อ มาม่อน กำลังเดินทางท่องเที่ยว แค่นั้น ก่อนจะบอกลาหญิงสาวเขาพานางไปส่งในที่ที่มีคนเดินมากมายไม่เหมือนกับถนนเมื่อกี่ที่นางโดนฉุดไป
เมื่อบอกลาหญิงสาวเสร็จแล้วเขาก็ขอตัวไปเดินเล่นในเมืองต่อ ซึ่งตอนนี้ก็มืดแล้ว แต่ผู้คนกับยิ่งเยอะขึ้นกว่าตอนที่เข้ามาในเมืองตอนเย็นสะอีก
แสงไฟสว่างสวยงาม ตามท้องถนน ตามบ้านเรือนร้านค้ามากมาย เต็มทางเดินไปหมด ชั่งเป็เมืองที่สวยงามดีจริงๆ
ทำไมตอนยังมีชีวิตยู่ ตูไม่มาเที่ยวที่นี้ตอนกลางคืนวะ เสียดายจริงๆ
หลังจากเดินชมความงามขอค่ำคืนนี้ไปได้สักพักหนึ่งเขาก็มาเจอร้านขายอาวุธเวทย์มือสอง" ที่ไม่มีคนแวะดูสักเท่าไร
แต่สิ่งที่ทำให้เขาสะดุดตาก็คือ แหวนสีดำวงหนึ่ง ที่มีอักษรโบราณ สลักเอาไว้ ซึ่งมันคือแหวนของเขานั้นเอง ตอนที่เค้ายังไม่ตาย เคยมีหญิงสาวสวยคนหนึ่งซึ่ง
รักเขามากแต่เขาไม่ได้รักนาง คิดกับนางแค่น้องสาว วันหนึ่งหญิงสาวเอาแหวนสลักอักษรโบราณนี้มาให้เค้า แล้วนางกับครอบครัวก็ย้ายบ้านไปในทวีปจอมเวทย์
ซิ่งมันทำให้เขาเสียใจนิดที่ น้องสาว กำลังจะย้ายไปโดนไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้พบกันอีก
มาม่อน มองอยู่นานจึงเห็นราคาของแหวนวงนี้ 100,000 G
ฮาๆๆ.......ไม่มีตังซื้อเว้ยเห้ย.................
จบตอนที่ 3 ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมากเลยนะคับ
ขออภัยตอนนี้สั้นไปหน่อยคับ เด่วจะรีบลงตอนใหม่ให้นะคับ.....