บทที่ 10
ชีวิตและการเติบโต
“เป็ไงไอ้น้องสบายดีไหม” เสียงใสจากปลายสายเอ่ยทักขึ้นทันทีที่แม็กซ์กดรับสาย
...เวรเอ๊ย กูไม่น่ารับเบอร์แปลก ๆ เลย
“สบายดีครับพี่โก้”
“พรุ่งนี้พี่จะกลับแล้วนะ มีของฝากให้แม็กซ์กับที่บ้านด้วย ดีใจจนเนื้อเต้นอยู่ละสิ”
...เต้นดิพี่ เต้นจนเหงื่อแตกแล้วเนี่ย จะรีบกลับมาทำไมวะ
“แหล่มเลยพี่ เครื่องเกมพี่ไม่มีปัญหานะ ผมเช็คให้อย่างดีเลย”
“อ๋อ ก็ว่าจะถามเื่นี้อยู่พอดี วันนั้นพี่ยุ่ง ๆ อยู่ เลยต้องรีบวางสายแค่จะบอกว่าอย่าเพิ่งไปแอบเล่นนะเว้ย เสียขึ้นมาซวยกันหมด มันไม่ใช่เครื่องเกมของพี่เพื่อนพี่มันฝากซื้อในงานแฟร์เพราะมันได้ส่วนลด เดี๋ยววันพรุ่งนี้มันจะมารับของละ”
“พรุ่งนี้ เชรี่ยแล้วไง...”
“แม็กซ์พูดอะไรนะ พี่ได้ยินไม่ชัด”
“ผมพูดว่า...เนี่ย ว่าแล้วไง ก็พี่โก้ไม่ใช่คนเล่นเกมนี่เนอะ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า สงสัยเมื่อกี้สัญญาณจะไม่ดี พี่ได้ยินเชียร์ ๆ อะไรนี่ละคิดว่าแม็กซ์ดูแข่งเกมอยู่ เอาเถอะที่บอกว่าไม่เล่นเกม เมื่อก่อนนะใช่แต่ฟังเพื่อน ๆ ที่มันช่วยกันไซโคไอ้เกมใหม่ ที่ชื่อ...แอลเอฟโอเนี่ยพี่เองก็ชักอยากลองเล่นบ้าง ติดอยู่นิดเดียวเอง”
“ติดอะไรเหรอพี่”
“ขนาดรุ่นที่อยู่กับแม็กซ์อะ ถูกสุดแล้วนะ ยังตั้งสองแสนกว่า...”
ตู๊ดตู๊ด ตู๊ดดดด!!!
“สงสัยเ้าแม็กซ์สัญญาณไม่ดี สายหลุดไปซะงั้น ช่างมันพรุ่งนี้ก็กลับละ”
“แม็กซ์...ลูกเป็อะไรรึเปล่า เห็นคุยโทรศัพท์แล้วอยู่ ๆ ก็นิ่งค้างไปเลย”
...ผมอยากจะบอกแม่ว่า มีให้ยืมสักสองแสนไหม แต่ไม่ได้ถ้ายืมแม่ตอนนี้แผนหนึ่งปีที่จะเล่นเกม คงได้อวสานในพริบตาแน่นอน เอาวะแม็กซ์ สองมือยังมีสองเท้ายังแจ่ม เงินแค่สองแสน ทำงาน ใช่ประหยัด ๆ เดี๋ยวเดียวก็ได้แล้ว
“แม่ครับ เดี๋ยววันนี้ผมออกไปข้างนอกนะครับ”
“อืม ก็ไปสิ ไม่เห็นต้องบอกแม่เลย”
แม็กซ์ยิ้มกว้างก่อนจะตรงเข้าไปกอดแม่“แม่ครับ ผมกู้เงินแม่หน่อยได้ไหม”
“ถ้าเอาไปลงทุนโอเค แต่ถ้าเกี่ยวกับเกม...ดอกร้อยละยี่ ตกลงไหม”
“คิดดอกกับลูก เอาจริงดิ”
“แม่นะ ไม่ใช่เพื่อนเล่น” แม่พูดพลางลูบหัวแม็กซ์เบา ๆ “อย่าคิดมาก ดอกที่เก็บแม่จะฝากบัญชีไว้ให้แกหรอกน่าแต่จำไว้นะหนึ่งปีเงื่อนไขเดิม”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า งั้นดีล ขอสองแสนสอง”
.
.
หลังจากได้เงินสองแสนสองหมื่นบามมาเรียบร้อยแม็กซ์ก็ตรงไปยังห้างซีมอลล์ทันที แม้เครื่องเกม Last Fantasy Online จะขายดีมาก ๆแต่เพราะมีการเตรียมการมาอย่างดี ทำให้เมื่อหมดวันของใหม่ก็จะถูกนำมาเติมในชั้นวางขายจนเต็มทำให้แม็กซ์ไม่มีปัญหาเื่การสั่งซื้อเครื่องเกม Last Fantasy Online อันใหม่ เพื่อไปใช้คืนให้กับพี่โก้
ส่วนเครื่องเก่าที่ยังนอนนิ่งอยู่ในบ้านแม็กซ์ก็แจ้งช่างที่ศูนย์ว่าเกิดปัญหาอะไรกับเครื่องของตน ทำให้ช่างซ่อมจำเป็ต้องเดินทางกลับไปเช็คเครื่องเกมพร้อมกับแม็กซ์เพื่อตรวจสภาพของเครื่องอย่างละเอียด และก็ได้คำตอบมาว่า ค่าซ่อมระบบระบายอากาศเสีย...สองหมื่น แผงวงจรเชื่อมต่อชำรุด...ห้าหมื่น ท่อควบคุมระบบปรับอากาศ ไม่พังแต่ติดกลิ่นเหม็นไหม้หาก้าจะเปลี่ยน...ห้าพันถ้าซ่อมครบทั้งหมด ช่างเขาแถมบริการทำความสะอาดคราบเขม่าที่ติดให้ด้วย
“แม็กซ์ !!! นี่รองเท้าใครเข้ามาในบ้านเนี่ย”แม่ที่เพิ่งกลับมาถึงะโถาม
“อ๋อ ไม่มีอะไรครับแม่ ผมเรียกช่างมาแค่...” แม็กซ์เปิดประตูยื่นหน้าออกไปตอบแม่ก่อนจะหันศีรษะกลับเข้ามาพลางเอ่ยด้วยนำเสียงเซ็ง ๆ ออกมา “เื่...เล็ก !!!”
ช่างที่กำลังก้มซ่อมเครื่องอยู่ข้างเกม LFO ได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมาหันขวับ...จ้องไปทางแม็กซ์ทันทีทันควัน ก่อนจะเอ่ยด้วยใบหน้าแปลกพิกล “ผมไม่เล็กนะครับ !!!”
...เข้นี่พี่เขาเพิ่งดูหนังช่างซ่อมในตำนานมาป่าววะเนี่ย เสียวหลังวูบเลยกู
แม็กซ์ทำหน้าเหวอในใจตอนนี้เหลือเพียงคำตอบเดียวให้กับช่าง...” ผมไม่ซ่อมละ พี่ขายเครื่องนี้ให้พี่เลยและก็กลับ ๆ ไปเลยนะครับ”
“แหม เสียดายจัง ลูกสูบแน่น ่ล่างยังกริบ ตัวเครื่องยังใหม่เอี่ยมอยู่เลย”ตอนนี้ช่าง ส่งแววตาหวานเชื่อมแตกต่างจากตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด
ทันทีที่ได้เงินแปดหมื่นบาทคืนมาจากการต่อรองราคาขายเครื่องเกม Last Fantasy Online ที่ชำรุดอยู่นานก็ทำให้แม็กซ์ ไม่คิดที่จะใช้เงินนั้น แต่เอามันไปคืนให้กับแม่ก่อน แต่แล้วความซวยก็เหมือนจะประดังเข้ามาไม่จบสิ้นเพราะการคืนเงินครั้งนี้ ทำให้แม่รู้ความจริงว่าแม็กซ์ทำเครื่องเกมที่คนข้างบ้านฝากเอาไว้พังจนต้องมายืมเงินแม่ไปซื้อเครื่องใหม่เพื่อชดใช้
(การเอาของผู้อื่นมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตก่อน แม้อีกคนจะขอฝากเอาไว้แต่แม่ของแม็กซ์ถือว่ามันคือการขโมยนะครับ ทำให้แม่ไม่พอใจในการกระทำนี้มาก)
“แม่ไม่โกรธที่แกเล่นเกมนะ แต่แม่โกรธที่แกทำนิสัยไม่ดีแบบนี้ถ้าอยากเล่นเกมจริง ๆ ทำไมไม่มาคุยกับแม่ให้รู้เื่ั้แ่แรก...”
หลังจากโดนเทศน์ไปชุดใหญ่แม็กซ์ที่ใบหน้าซีดเป็ไก่ต้ม ก็เอ่ยขอโทษแม่ ก่อนจะรีบแต่งตัว หยิบเอกสารเตรียมตัวตรงออกจากบ้าน ไปตระเวนหาบริษัทต่าง ๆเพื่อยื่นใบสมัครงานด้วยตัวเองในทันที
“เดี๋ยว จะไปไหน” แม่เอ่ยเสียงขึง ราวกับว่ายังโกรธไม่หาย
“ผมจะไปยื่นใบสมัครงานครับแม่”
“แม่รู้ดีว่าแกอยากเป็นักเล่นเกมอาชีพ” แม่เดินเข้ามาลูบหัวแม็กซ์เบา ๆเช่นที่เคยทำประจำ “แม่แค่อยากจะบอกว่า หนึ่งปีที่แกขอไว้แม่ก็ไม่ได้จะยึดมันคืนนะ เพียงแต่แกโตแล้ว ต้องมีความรับผิดชอบที่มากขึ้นด้วยเงินจะใช้คืนแม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ความฝันของแก ไม่ต้องเอามาคืนแม่”
แววตาของแม็กซ์เริ่มมีหยดน้ำไหลซึมออกมา
“แม่ไม่คิดดอกเบี้ยแกแล้ว แต่ในระหว่างหนึ่งปีนี้แม่จะไม่ให้เงินเดือนแกอีก แกต้องหัดรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว”แม่หยิบใบปลิวขึ้นมายื่นให้ “มีคนแจกใบปลิวนี่ที่ตลาด แม่เลยหยิบติดมือกลับมาว่าจะให้แกั้แ่เมื่อวานละ”
แม็กซ์รับใบปลิวมาจากมือของแม่สายตาที่แหลมคมยามมองไปยังหน้าจอเกมสามารถจับจ้องภาพทุกอย่างได้ชัดเจนแต่กลับไม่เคยมองดูคนใกล้ตัวมาก่อน มือที่เคยเต่งตึงของแม่เมื่อวันวานในวันนี้มันกลับเพิ่มรอยเหี่ยวย่นขึ้นมานับไม่ถ้วน ทุกขณะที่แม็กซ์โตขึ้นแม่ก็แก่ลงไปทุกทีเช่นกัน ยิ่งสายตาเลื่อนกลับมายังใบปลิวในมือน้ำตาก็ร่วงหล่นลงไปหนึ่งหยดอย่างไม่อาจควบคุม ใบปลิวร้านเกม Last Fantasy Online ที่เพิ่งเปิดตัวไม่นาน
...แม่คิดแทนเราตลอดมา แถมแม่ก็ไม่เคยห้ามเราเล่นเกมแต่แม่้าให้เล่นโดยที่มีความรับผิดชอบในตัวเองด้วยสินะ แม็กซ์ทำไมก่อนหน้าเื่แค่นี้มึงคิดไม่ได้วะ
แม็กซ์โผเข้าไปกอดแม่น้ำตาที่เพียงแค่เอ่อ กลับไหลอาบแก้มขาวทั้งสองข้าง “ผมรักแม่ครับ” เสียงสั่นเครือพร้อมกับถ้อยคำที่จริงใจยิ่งกว่าคำกล่าวใด ๆ ของลูกคือยาบำรุงหัวใจที่ดีที่สุดของคนเป็แม่
“แม่ก็รักแม็กซ์” รอยยิ้มกว้างของแม่อบอุ่นและอ่อนโยนไม่ต่างจากวันวาน“แต่แม่แค่จะบอกแกว่า สมัยนี้ใบสมัครงานเขาไม่ต้องเดินไปยื่นกันแล้ว แค่ส่งออนไลน์แล้วรอบริษัทเขาเรียกนะลูก” แม่ยิ้มกว้างลูบหัวลูกชายที่น่าเป็ห่วงที่สุดของบ้าน
แม็กซ์ถอยตัวออกมายกแขนเสื้อเชิ้ตเช็ดปาดน้ำตาออก“วันนี้ไม่สมัครแล้วครับ ผมว่าจะพาแม่ออกไปกินข้าวนอกบ้านกันนะครับไม่ต้องห่วงมื้อนี้ผมเลี้ยงเอง”
“แกเลี้ยง” แม่ทวนคำ ราวกับไม่เชื่อหูของตัวเอง “มีตังค์แล้วเหรอ หึ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า แน่นอน บวกเพิ่มไปในวงเงินกู้ของผมได้เลยอีกไม่นานผมจะใช้คืนให้แม่เอง” แม็กซ์เอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพลางพับเก็บใบปลิวร้านเกมแผ่นนั้นเอาไว้เป็อย่างดี
...และนี่คือจุดเริ่มต้นของตำนานนักเล่นเกมที่ทำเงินรายได้มากที่สุดในโลกภายในระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่ปีนับจากนี้เท่านั้น
ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็เพราะ...นกพิราบ
1K
