ปลายฟ้าเห็นท่าทางขบขันของคนตรงหน้าแล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ แต่ก็ฝืนอดทนเอาไว้ เพราะ้าเจรจาให้สำเร็จลุล่วงไปได้ดีตอนนี้เธอพยายามตั้งสติ สังเกตสิ่งต่างๆรอบตัว พลางใช้สมองขบคิดอย่างเต็มที่เพื่อจะทำทุกอย่างให้บรรลุเป้าหมาย
“ไม่ได้นะถ้านายอยากได้ฉันจริงๆ นายก็ต้องทำตามกฎ หรือนายคิดว่าตัวเองไม่ใช่ลูกผู้ชายพอถ้าเป็อย่างนั้นก็เชิญเลย นายคงได้แต่ตัวหรือร่างที่ไร้ิญญาของฉันแน่ไม่เชื่อก็ลองเข้ามาสิ” ปลายฟ้าพูดพร้อมกับหันไปคว้าแจกันบนโต๊ะใกล้ๆปาลงไปบนพื้นจนแตก แล้วหยิบเศษของมันขึ้นมาจ่อคอตัวเองทันที ชารีฟใกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่เกิดขึ้นเขานึกไม่ถึงจริงๆว่าปลายฟ้าจะตัดสินใจทำอะไรแบบนี้ ทั้งๆที่เมื่อสักครู่ยังใจกล้าพูดจาฉะฉาน คิดกฎเกณฑ์ต่างๆมาเจรจาต่อรองกับเขาอยู่เลย
ชารีฟนิ่งขรึมลงเล็กน้อยวางท่าทางสงบนิ่ง พร้อมกับเริ่มเจรจากับปลายฟ้า เขาเห็นว่ามือที่สั่นน้อยๆนั้นทำให้เศษแจกันเริ่มบาดถูกลำคอขาวผ่องจนมีเืซิบๆออกมาให้เห็นแล้ว‘ผู้หญิงคนนี้ใจเด็ดกว่าที่คิด’
“เอาล่ะๆก็ได้ผมจะไม่ทำอะไรคุณ จนกว่าจะถึงเวลาก็แล้วกัน แต่ผมต้องขอตกลงอะไรบางอย่างกับคุณเหมือนกันเนื่องจากผมเป็หัวหน้าของชนเผ่านี้ ทุกคนล้วนให้ความเคารพผม และตอนนี้พวกเขาเข้าใจว่าคุณเป็นายหญิงคนใหม่ของที่นี่ เพราะฉะนั้นตลอดระยะเวลาที่คุณอยู่ที่นี่คุณต้องอยู่ในฐานะเมียของผมเมียของหัวหน้าเผ่า นั่นหมายถึงคุณต้องให้ความเคารพนบนอบ ทำตัวเป็ภรรยาที่ดี และต้องนอนกับผมห้ามแยกไปนอนที่อื่นเด็ดขาด”ชารีฟบอกเงื่อนไข พร้อมแอบหันหน้าไปอมยิ้มเพราะเห็นสีหน้าที่เริ่มซับสีแดงระเรื่อของปลายฟ้า ปลายฟ้ามีท่าทางลังเลแต่ก็เริ่มลดระดับมือที่ถือเศษแก้วลงแล้ว ทำให้ชารีฟหายใจโล่งขึ้น
“คุณจะยอมรับข้อเสนอของผมรึเปล่าที่ยอมให้นี่ก็เยอะแล้วนะ อีกอย่างผมเห็นว่าคุณยังไม่คุ้นเคยกับความเป็อยู่ที่นี่นักจะได้ให้เวลาคุณเตรียมใจศึกษาชีวิตความเป็อยู่ของคนที่นี่ไปก่อน เราจะได้ทำความรู้จักกันมากขึ้นที่สำคัญ เป้าหมายของผมก็คือการพิสูจน์ว่าคุณคือคน คนเดียวกับว่าที่พระคู่หมั้นขององค์รัชทายาทถ้าเป็จริง ผมจะเอาตัวคุณไปต่อรองกับท่านชีคไม่ว่าตอนนั้นคุณจะยอมเป็เมียผมแล้วหรือไม่ก็ตามถึงองค์รัชทายาทจะไม่อยากได้ตัวคุณก็เถอะ แต่ผมเชื่อว่าคนมีเมตตาอย่างท่านชีคคาซาฮาลคงไม่ยอมปล่อยให้บุตรสาวของเพื่อนสนิทเป็อะไรไปแน่นอน”ชารีฟหัวเราะอย่างเป็ต่อ ทำให้ปลายฟ้ารู้สึกขุ่นเคืองนัก ‘คนอะไรจิตใจโหดร้าย นี่ถึงเราจะกลายเป็เมียเขา เขาก็ยังจะเอาเราไปขายอยู่ดีอ่ะนะคนเลว อย่าไปเผลอใจกับคนเลวๆแบบนี้เป็อันขาดนะยัยปลายฟ้า ท่องไว้ คนเลวๆๆ’
“นี่คุณ ว่ายังไงจะยอมรับข้อเสนอของผมไหม”ชารีฟย้ำถาม
“ก็ ก็ได้ ไหนๆฉันก็ไม่มีทางเลือกแล้วนี่ดันมาเจอโจรเลวๆ แถมยังบ้ากามแบบนายอีก โชคร้ายชะมัด” ปลายฟ้าทำหน้าเศร้ารู้สึกปลงไม่ตกกับชะตาชีวิตของตัวเอง ขณะเดียวกันชารีฟก็ลุกขึ้นไปหยิบผ้าขาวสะอาดที่วางพาดอยู่บนอ่างน้ำที่เตรียมไว้พร้อมชุบผ้าลงในอ่างน้ำบิดหมาดๆ นำกลับมาซับรอยเืจางๆจากาแ ซึ่งถูกเศษแก้วบาดที่คอของปลายฟ้าทำให้หัวใจปลายฟ้ากระตุกเล็กน้อยกับความอ่อนโยนของเขา ที่มีให้อย่างไม่คาดคิด ‘นี่มันออกจะขัดแย้งกันเกินไปแล้ว เมื่อกี้ยังพูดจาแย่ๆ ทำตัวเป็คนเลวจะขายเมียตัวเองให้คนอื่นอยู่เลย แต่เฮ้ยใครเป็เมียใคร ยังๆนะยัยปลายฟ้าอย่าเคลิ้มเพราะความอ่อนโยนชั่วครั้งชั่วคราว ไม่ได้นะ’
แล้วอยู่ๆ ปลายฟ้าก็ต้องสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิดของตัวเองอีกครั้งเมื่อรสััจากผ้าขนหนูอุ่นๆ กลับกลายเป็ปลายลิ้นนุ่ม ให้ััอุ่นร้อนและชื้นแฉะที่มาคลอเคล้าตรงซอกคอ ทำให้ปลายฟ้ารู้สึกร้อนวูบขึ้นมาทันทีพร้อมกับใจที่เต้นแรงขึ้น
“นี่นายจะทำบ้าอะไรน่ะไหนบอกว่าจะไม่ทำอะไรฉันแล้วไง” ปลายฟ้าเบี่ยงตัวหลบทันที
“ผมแค่บอกว่าจะยังไม่เอาคุณมาเป็เมียในตอนนี้แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ทำอย่างอื่นนี่ครับอีกอย่างน้ำลายคนก็ช่วยสมานแผลได้ดีเหมือนกันนะ ไม่สังเกตเหรอว่าหมาแมวมันยังเอาลิ้นเลียแผลตัวเองเลยแล้วเวลาโดนมีดบาดนิ้วคนส่วนใหญ่ก็ชอบใช้วิธีนี้ทำให้เืหยุดไหล นี่ผมช่วยรักษาคุณอยู่นะครับ”ชารีฟยิ้มกริ่ม ตีหน้าซื่ออย่างคนหวังดีเต็มที่
“คนบ้าฉวยโอกาส ฉันไม่ได้เป็อะไรมากสักหน่อยไม่ต้องมารักษาฉันด้วยวิธีการแบบนี้ก็ได้ฉันไม่ชอบ” ปลายฟ้าโวยวาย
“ชู่..คุณเบาๆหน่อยสิ นี่ยังไม่เช้านะ คนอื่นๆรวมทั้งเด็กๆเขาต้องพักผ่อนกัน อย่าเสียงดังรบกวนคนอื่นสิมา มานอน ได้แล้ว” ชารีฟพูดพร้อมกับตบที่นอนข้างๆแล้วขยับตัวเว้นที่ว่างให้ปลายฟ้า
“ไม่เป็ไรฉันจะนอนตรงนี้แหละที่นอนออกจะกว้างไม่อยากไปเบียดนายให้อึดอัด” ปลายฟ้ารีบปฏิเสธ
“ไม่เป็ไรผมไม่ถือผ้าห่มมีผืนเดียวเข้ามานอนใกล้ๆกันดีกว่า กลางคืนทะเลทรายอากาศหนาวเย็นเดี๋ยวคุณจะไม่สบายเปล่าๆ”ชารีฟพูดพร้อมขยับเข้ามาใกล้ แล้วฉวยข้อมือปลายฟ้ากระตุกนิดเดียวปลายฟ้าก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาทันที
“นี่บอกแล้วไงว่าไม่เป็ไรปล่อยสิ” ปลายฟ้าดิ้น แต่ดูเหมือนชารีฟจะไม่สนใจ กอดปลายฟ้าเอาไว้แล้วก็เงียบไปพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอ
“อีตาบ้านี่หลับไปแล้วเหรอเนี่ยนอนไวจังแฮะ” ปลายฟ้านึกในใจ พร้อมกับหนังตาที่เริ่มจะหนักอึ้งเพราะการเดินทางที่เหน็ดเหนื่อยทั้งยังมีเื่แปลกๆให้ใเยอะแยะไปหมด อีกทั้งยังต้องมาสู้รบตบมือกับคนบ้ากามนี่อีกเลยทำให้หลับไปในที่สุด
หลังจากปลายฟ้าหลับไปแล้วในอ้อมกอดของชารีฟชายหนุ่มบ้ากามที่ปลายฟ้าคิดว่าหลับไปแล้ว กลับลืมตาขึ้นมา พร้อมกับส่งสายตาอ่อนโยนไปที่ปลายฟ้าชารีฟก้มลงจูบขมับคนตัวเล็กที่ใจเด็ดนักในความรู้สึกของเขา บางทีเขาอาจจะมองปลายฟ้าผิดไปก็ได้เธออาจจะจำเื่ราวตอนเด็กๆไม่ได้จริงๆ แต่ไม่เป็ไร เขายังมีเวลาพิสูจน์เื่นี้อีกสามอาทิตย์ก่อนถึงกำหนดการนัดหมาย ที่ให้ไว้กับบิดา แต่ตอนนี้ไม่ว่าเื่ราวจะเป็ยังไงเขาก็ดีใจที่เด็กน้อยคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ที่สำคัญเธอเติบโตขึ้นเป็สาวสวย จนเขาคาดไม่ถึง ‘ปลายฟ้าฟาริดา อัลลียาด เธอเป็คนยังไงกันแน่นะ’ ชารีฟคิดพร้อมกับหลับใหลไปในที่สุด
“อื้ออเมื่อยจัง ฉันเผลอหลับไปั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย” ปลายฟ้าเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในที่ที่ไม่คุ้นเคยและสำนึกได้ว่าเื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดไม่ใช่ความฝัน
“ตื่นแล้วเหรอคะนายหญิง” หญิงชนเผ่าทะเลทราย ที่ปลายฟ้าจำได้รางๆว่าเป็คนเดียวกับผู้หญิงที่มีผ้าคลุมหน้าเมื่อคืนซึ่งคอยยกอาหารและเครื่องดื่มมาให้เธอ ขณะนี้เธอกำลังนั่งคุกเข่าอย่างนอบน้อมอยู่ข้างๆและไม่มีผ้าปกคลุมใบหน้า ทำให้เธอสามารถมองเห็นใบหน้าเนียนสวย ผิวสีน้ำผึ้งนั้นได้อย่างถนัดตา
“เอ่อ เธอคือคนที่ดูแลฉันเมื่อคืนใช่ไหมจ๊ะว่าแต่นายชารีฟหัวหน้าของเธอไปไหนซะล่ะ” ปลายฟ้าเอ่ยปากถามหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มผิวละเอียดลออที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ใช่ค่ะ ดิฉันชื่อมีน่าเป็คนที่ดูแลนายหญิงเมื่อคืนค่ะท่านชารีฟตอนนี้ออกไปสำรวจเส้นทางกับท่านฮาเซ็มข้างนอกเ้าค่ะ แต่ท่านสั่งไว้ว่า ถ้านายหญิงตื่นให้มีน่าพาไปอาบน้ำแล้วรอทานอาหารเช้าพร้อมกับนายท่านเ้าคะ” มีน่าตอบอย่างฉะฉาน
“งั้นเหรอจ๊ะเอ่อมีน่า ฉันว่าเธอไม่ต้องเรียกฉันว่านายหญิงดีกว่าจ๊ะ เรียกปลายฟ้าดีกว่า ฉันไม่ชินที่มีคนมาเรียกแบบนี้นะ”ปลายฟ้าเอ่ยปากพูดคุยเพราะรู้สึกถูกชะตากับมีน่านัก ดูๆไปแล้วเธอน่าจะอายุน้อยกว่าปลายฟ้าไม่เท่าไหร่
“ไม่ได้หรอกเ้าค่ะนายท่านชารีฟสั่งไว้ มีน่าไม่กล้าขัดคำสั่งท่าน นายหญิงเตรียมตัวไปอาบน้ำเถอะเ้าค่ะมีน่าเตรียมถังผสมน้ำอุ่นไว้ตรงนั้นแล้ว” แล้วมีน่าก็ลุกไปจัดการผสมน้ำอุ่นในถังไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกนำมาตั้งอยู่ตรงมุมขวาของกระโจมั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
‘เอาน่าตอนนี้ยังไม่สนิทรอให้คุ้นเคยกันกว่านี้ก่อน แล้วฉันจะให้เธอเปลี่ยนมาเรียกชื่อฉันแทนตำแหน่งบ้าๆนั่นให้ได้’ปลายฟ้าคิดในใจ ‘ว่าแต่นายชารีฟนี่ก็ใจดีเหมือนกันแฮะอุตส่าห์ให้คนยกถังไม้ขนาดสองคนลงไปอาบได้ เข้ามาในห้อง ทำซะสวยเชียว น่าอาบซะด้วยต้องขอลองหน่อยแล้ว’ ว่าแล้วปลายฟ้าก็เดินไปหยุดมองอ่างอาบน้ำที่ทำมาจากไม้เนื้อดีพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมของน้ำอุ่นที่ผสมไว้แล้วอย่างเพลิดเพลินโดยไม่ทันสังเกตว่ามีน่ากำลังเข้ามาจัดการกับชุดที่เธอสวมใส่อยู่
“เอ่อ ทำอะไรจ๊ะมีน่าฉันดูแลตัวเองได้ เธอไม่ต้องช่วยฉันหรอกจ๊ะ คือฉันไม่ชินน่ะ ที่ต้องให้ใครมาแก้ผ้าอาบน้ำให้นะเอาเป็ว่า มีน่านั่งคุยเป็เพื่อนฉันก็แล้วกันนะจ๊ะ”
“จะดีหรือเ้าคะนายท่านสั่งไว้ให้มีน่าดูแลนายหญิงนะเ้าคะ” มีน่าทำสีหน้ากังวลกลัวว่าปลายฟ้าจะไม่พอใจ แต่ก็กลัวเ้านายดุด้วย ที่ตัวเองทำหน้าที่ไม่ครบถ้วน
“ไม่เป็ไรจ๊ะเดี๋ยวฉันจะบอกเ้านายมีน่าเองแล้วกันนะว่ามีน่าเข้ามาช่วยดูแลฉันเป็อย่างดี ฉันไม่ได้โกหกด้วยเพราะมีน่าเข้ามาผสมน้ำให้ฉันอาบจริงๆแถมยังมาเป็เพื่อนนั่งคุยกับฉันด้วย ว่าแต่น้ำนี่หอมดีจังใส่อะไรลงไปเหรอจ๊ะ” ปลายฟ้าเปลี่ยนเื่คุย
“อ๋อ มีน่านำน้ำมันหอมของดอกไม้มาผสมในน้ำอุ่นให้นายหญิงนะเ้าคะนายหญิงลองลงไปอาบสิเ้าคะ น้ำมันสกัดจากดอกไม้ทะเลทรายของจามาลเป็สินค้าขึ้นชื่อมากนะเ้าคะส่วนใหญ่บรรดาชาววังหรือพวกคุณหนูลูกเศรษฐีเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้ใช้” มีน่าอธิบาย
“ทำไมละจ๊ะต้องเป็เฉพาะคนมีเงินเท่านั้นหรือ ถึงจะมีสิทธิ์ใช้” ปลายฟ้าสงสัย
“ใช่เ้าค่ะเพราะพวกเราชนเผ่าอารายันเท่านั้นที่รู้วิธีทำและหากุหลาบทะเลทรายชนิดพิเศษ ซึ่งจะขึ้นอยู่บริเวณโอเอซิสที่มีความใสสะอาดบริสุทธิ์อย่างแท้จริงเท่านั้นทั้งต้องรอเวลาให้มันบานในวันพระจันทร์เต็มดวง จึงจะนำมาสกัดเป็น้ำมันหอมกลิ่นนี้ได้ราวกับดอกไม้ได้ซึมซับแสงจันทร์ แล้วกลั่นออกมาเป็ความหอมที่ไม่เหมือนใครเช่นนี้ พวกเราไม่กล้าเอามาใช้หรอกเ้าค่ะเพราะมันมีราคาแพงมากต้องเก็บไว้เป็สินค้านำรายได้เข้าเผ่า น้ำมันสกัดหนึ่งขวดเล็กเท่านิ้วก้อยมีค่าขนาดซื้ออูฐได้เป็สิบๆตัวเลยนะเ้าคะ” มีน่าเอ่ยพร้อมกับแสดงท่าทางภูมิใจในภูมิปัญญาของเผ่าตน
“โหมีค่าขนาดนั้นมีน่ายังอุตส่าห์เอามาผสมน้ำให้ฉันอาบ ไม่เสียดายเหรอจ๊ะ”
“ไม่หรอกเ้าคะ นายหญิงมีค่าคู่ควรถ้านายหญิงได้อาบน้ำนี่แล้ว นายหญิงจะมีผิวพรรณนวลเนียนน่าััแล้วยังมีกลิ่นหอมติดกายไปนานเลยเ้าค่ะ ยิ่งถ้าได้อาบติดต่อกันนานๆ กลิ่นกุหลาบทะเลทรายจะกลายเป็กลิ่นติดกายนายหญิงไปตลอดไม่ต้องใช้น้ำหอมเลยเ้าค่ะ” มีน่ากล่าวสรรพคุณของน้ำมันหอมสกัดไปเรื่อยๆทั้งคนฟังคนเล่าต่างเพลิดเพลินจนไม่รู้ตัวว่าเ้าของกระโจมอีกคนกลับเข้ามาแล้ว ชารีฟเดินเข้ามาสะกิดให้มีน่าออกไปข้างนอกในขณะที่ปลายฟ้ายังคงเพลิดเพลินกับการแช่น้ำ
“เฮ้ออน้ำอุ่นผสมน้ำมันสกัดของเผ่ามีน่านี่หอมจังเลยนะ ได้แช่แล้วสบายตัวดีจังดีกว่าทำสปาในโรงแรมหรูๆซะอีก” ปลายฟ้าพูดไปเรื่อยๆเพราะไม่รู้ว่าคนที่อยู่ด้วยตอนแรกหนีออกไปแล้ว ชารีฟยืนมองปลายฟ้าเนิ่นนาน อดชื่นชมในรูปร่างหน้าตาและผิวพรรณของผู้หญิงตรงหน้าไม่ได้เขายอมรับว่าปลายฟ้าเป็ผู้หญิงที่งดงามมาก ราวกับเทพธิดาที่จำแลงกายลงมาเล่นซุกซนอยู่บนพื้นพิภพเลยทีเดียวว่าแล้วชารีฟก็นึกเสียดายไม่น่าไปรับปากเื่เมื่อคืนกับปลายฟ้าเลยแต่เอาเถอะยังไงเขาก็ไม่มีทางปล่อยปลายฟ้าให้หลุดมือไปแน่นอนในเมื่อโชคชะตากำหนดให้คนที่เขาคิดว่าตายจากกันไปแล้ว กลับมาเป็คู่ครองแคว้นคงต้องอยู่ร่วมกันไปอีกนาน ถึงตอนนั้นเขาจะทำให้ปลายฟ้าเป็ของเขาทั้งตัวและหัวใจให้ได้
“มีน่า ทำไมเงียบไปละจ๊ะมีน่า” ปลายฟ้าแปลกใจที่อยู่ๆเสียงใสๆก็เงียบหายไปทันใดนั้นก็ต้องใเมื่อพบว่าหญิงสาวที่คุยด้วยหายไป แล้วกลับกลายเป็ชายหนุ่มที่ตัวเองประณามว่าเป็โจรบ้ากามมาแทนที่
“ว๊ายยยตาบ้าเข้ามาได้ยังไงกัน ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังอาบน้ำอยู่ ไร้มารยาทที่สุดออกไปนะคนบ้า”ปลายฟ้าโวยวาย พร้อมซุกตัวลงใต้น้ำโผล่แต่ศีรษะขึ้นมาด่าคนบ้าที่ยังยืนมองหน้าตาเฉย
“อะไรกันคุณทำอย่างกับผมไม่เคยเห็นงั้นแหละทั้งเมื่อวานตอนมีพายุทรายทั้งเมื่อคืนที่คุณใส่ชุดบางวาบหวิวนั่นนึกว่าผมตาบอดไม่เห็นอะไรเลยหรือไง ไม่ต้องอายหรอกน่ามาเถอะรีบอาบเข้าเห็นแช่อยู่นานแล้ว เดี๋ยวจะไม่สบายเอา ว่าแต่เมื่อยชะมัดออกไปสำรวจพื้นที่ข้างนอกมา เหนียวตัวจะแย่แล้ว” ชารีฟบิดี้เีพร้อมทำท่าถอดเสื้อผ้าเตรียมจะลงมาแช่ในอ่างด้วย
“นี่นายจะทำอะไรน่ะอย่าบอกนะว่าจะลงมาแช่ในนี้ ฉันยังอาบไม่เสร็จนะ” ปลายฟ้ารีบบอก
“โอ๊ยยไม่เป็ไรหรอกคุณผมไม่ถือ อีกอย่างคุณตัวเล็กนิดเดียวถังนี่ออกจะใหญ่ คุณไม่เกะกะอะไรผมหรอก”ชารีฟหันไปตอบหน้าตาเฉย
“บอกว่าไม่ได้ก็ไม่ได้สิฉันเป็ผู้หญิงนะ มันไม่เหมาะ เพราะตอนนี้เอ่ออ ฉัน”ปลายฟ้ารู้สึกกระดากที่จะพูด เพราะตอนนี้ตัวเธอนุ่งลมห่มฟ้าไม่มีอะไรปิดบังเลยน่ะสิ
“ฉันอะไรไม่ทราบครับ” ชารีฟรู้ว่าปลายฟ้ากำลังจะพูดว่าตัวเองกำลังเปลือยอยู่แต่ก็อยากจะแกล้งเธอเล่น
“ก็ฉันโป๊อยู่นี่ถ้าอยากอาบน้ำก็หันไปซะ ฉันจะขึ้นแล้ว หันไปสิ” ปลายฟ้าะโใส่
“ไม่เห็นต้องหันเลยก็ผมบอกแล้วว่าผมเห็นมาหมดแล้วยังจะอายอะไรอีก”
“อีตาบ้านี่บอกให้หันไปก็หันไปสิ”ปลายฟ้ามองสบตาชารีฟ สายตาเขียวปั๊ด
“เอ๊า ก็ได้ รีบๆเข้าล่ะผมเหนียวตัวจะแย่แล้ว” ชารีฟพูดพร้อมกับหันหลังให้ขณะเดียวกันปลายฟ้าที่กำลังรีบลุกขึ้นจากอ่างไม้ กลับพลาดพลั้งเหยียบผ้าคลุม ที่พาดอยู่ขอบอ่างเกือบล้มคะมำไปข้างหน้าโชคดีที่ชารีฟหันมาคว้าตัวไว้ทัน แต่มันเป็ผลให้ร่างกายเปลือยเปล่าของปลายฟ้าแนบชิดไปกับลำตัวชารีฟชารีฟร่างกายร้อนรุ่ม มีปฏิกิริยาต่อผิวกายนุ่มนิ่มหอมกรุ่นทันที จนอดใจไม่ไหวตัดสินใจคว้าตัวปลายฟ้าลงไปแช่ในน้ำอุ่นหอมกรุ่นด้วยกันอีกครั้ง ทีแรกก็หวังว่าจะช่วยดับความร้อนรุ่มในกายและนำเอาร่างน่ากอดนั้นลงมาให้สายน้ำบดบังแต่ตอนนี้กลับกลายเป็ว่าร่างน้อยนั้นแนบชิดกับตัวเองมากขึ้นปลายฟ้าลงมาแช่ในอ่างโดยทาบทับอยู่้าตัวชารีฟ ปลายฟ้าััได้ทันทีถึงความเป็ชายที่ไวต่อเนื้อััอันอ่อนละมุนของหญิงสาวพอหันไปสบกับั์ตาสีดำเข้ม อันลึกล้ำที่อยู่ตรงหน้า ปลายฟ้ารู้สึกเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เธอไม่สามารถถอนสายตาออกจากชายตรงหน้าได้หัวใจของเธอเองก็เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันกระแสความอบอุ่นที่แสนจะคุ้นเคยได้ไหลผ่านเข้ามาในความรู้สึกความคุ้นเคยบางอย่างแล่นเข้าสู่สมองและหัวใจ ‘ความรู้สึกนี้คืออะไรกันนะแล้วจู่ๆทำไมรู้สึกเหมือนคุ้นเคยราวรู้จักกับผู้ชายคนนี้มานานเหลือเกิน เขาเป็ใครกันหรือเป็เพราะกลิ่นหอมอ่อนๆของกุหลาบทะเลทราย เป็เหมือนมนต์สะกด ที่ทำให้เรารู้สึกแบบนี้’
1K
