หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป รอยฟกช้ำดำเขียวบนตัวพริมพิลาค่อยๆ จางลง เธอเริ่มกลับมาใช้ชีวิตได้เกือบปกติหลังจากอุบัติเหตุบันไดที่ไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่
แต่... โครงการตามหา 'คู่หมั้นกำมะลอ' สุดหล่อ โปรไฟล์เริ่ด เพื่อมาแทนที่ 'ธาวิน' กลับไม่คืบหน้าไปไหนเลย!
พริมพิลาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอทุ่มเทเวลาไปกับการสแกนโปรไฟล์หนุ่มๆ ในแอปหาคู่ชื่อดัง แต่ละคนก็หล่อดูดีอยู่หรอก แต่ไลฟ์สไตล์หลายๆ อย่างไม่ค่อยตรงกับเธอเลย
"เฮ้อ... นี่มันอะไรกันเนี่ย!" พริมพิลาบ่นอุบ ขณะปัดหน้าจอโทรศัพท์ไปมาด้วยความเซ็ง "หล่อก็หล่อจริง... แต่พออ่านโปรไฟล์แล้วมันขัดใจยังไงไม่รู้"
รูปแรก: หนุ่มหน้าใส ยิ้มกระชากใจ พร้อมแคปชั่น "รักการผจญภัย กำลังตามหาคู่หูตะลุยโลก"
พริมพิลาเบ้ปาก "ตะลุยโลกบ้านแกสิ! ร่างของยัยตุ้ยนุ้ยแค่ขึ้นบันไดก็เหนื่อยหอบแล้ว"
รูปถัดไป: หนุ่มมาดเซอร์ ถือกีตาร์โปร่ง แคปชั่น "นักดนตรีอิสระ หัวใจศิลปิน"
"อิสระก็ดี... แต่อิสระทางการเงินด้วยรึเปล่าน่ะสิ" พริมพิลาบ่นพึมพำ
"คนนี้ไม่ผ่านเธอ้าหาคนที่ทั้งหล่อและรวย ไม่งั้นมีหวังคุณปู่ไม่ยอมให้ถอนหมั้นกับอีตาพระเอกแน่ๆ "
และรูปสุดท้าย: หนุ่มหล่อคมเข้ม แววตาดุดัน แคปชั่น "ซีอีโอบริษัทสตาร์ทอัพไฟแรง"
พริมพิลาเลิกคิ้วเมื่อดูข้อมูลของบริษัทแล้ว ธุรกิจไม่น่าจะไปได้ไกล "ไฟแรง... เดี๋ยวก็มีข่าวฉาวบริษัทล้มละลายหรอก คนนี้ไม่ผ่าน" เธอปัดตกไปทันทีก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงบนโซฟาอย่างแรง
"นี่มันอะไรกัน! ทำไมหาผู้ชายดีๆ สักคนมันยากเย็นขนาดนี้"
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พริมพิลาหยิบขึ้นมาดูอย่างเสียไม่ได้
ข้อความจากแอปหาคู่: "คุณมีคู่ Match ใหม่! ไปดูโปรไฟล์กันเลย"
พริมพิลาถอนหายใจ "เอาวะ... ลองดูอีกสักคน"
เธอเปิดโปรไฟล์ขึ้นมา ภาพแรกที่เห็นคือ...
...รูปแมวเหมียวตัวอ้วนกลม กำลังนอนหลับสบายใจ
พริมพิลาขมวดคิ้ว "นี่มัน..."
เธออ่านแคปชั่น: "ทาสแมวตัวยง กำลังตามหาทาสแมวสาวสวยมาช่วยกันเลี้ยงเ้าเหมียว"
พริมพิลาโวยวายเสียงดัง "โอ๊ย... อะไรเนี่ย! ฉันเบื่อเ้าลีโอเ้าแมวจอมหยิ่งของพี่พัทธ์จะแย่อยู่แล้ว!"
"หรือว่าฉันจะต้องยอมแพ้แล้วกลับไปแต่งงานกับอีตาธาวินงั้นเหรอ?" พริมพิลาบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนส่ายหน้าอย่างแรง
‘ธาวินน่ะเหรอ? ไม่มีทางซะหรอก!’ ฉันไม่อยากโดนธงเดธแฟลกปักหัวเอาหรอกนะ
พริมพิลาตัดสินใจพักโครงการตามหาคู่หมั้นกำมะลอไว้ก่อน แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดที่เธอต้องเผชิญกับความจริงอันโหดร้ายยิ่งกว่า คือการตื่นขึ้นมาในร่างของ "ยัยตุ้ยนุ้ย" สาวรูปร่างอวบอั๋น ที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐานไปหลายกิโลกรัม
พริมพิลาพลางสำรวจตัวเองในกระจกบานใหญ่ เธอเห็นภาพสะท้อนของหญิงสาวร่างท้วม ผิวขาวอมชมพู แก้มยุ้ย ผมยาวสลวยถึงกลางหลัง ดวงตากลมโตเป็ประกาย
"กรี๊ดดดดดดดดดด ฉันจะไม่ยอมเป็ยัยหมูตอน" เสียงกรีดร้องเบาๆ ดังลั่นห้องนอนหรู แต่โชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้คงหาว่าเธอเป็บ้าแทนที่จะความจำเสื่อม
อดีตนักแสดงสาวผู้รักการออกกำลังกายและควบคุมอาหารอย่างเคร่งครัด เธอแทบคลั่งเมื่อเห็นพุงพลุ้ยและต้นขาอันมหึมาของตัวเองในกระจก เธอพยายามบีบต้นแขนตัวเองอย่างแรง หวังว่ามันจะเป็แค่ฝันร้าย แต่ความเ็ปที่ได้รับกลับย้ำเตือนว่านี่คือความจริงอันโหดร้าย
"ไม่นะ! ฉันจะไม่ยอมเป็แบบนี้!" พริมพิลาะโก้อง
เธอรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเซลฟี่ตัวเองทันที ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาเธอแทบเป็ลม หน้าเรียวสวยของเธอหายไป เหลือเพียงแก้มยุ้ยและคางสองชั้น แต่เมื่อมองใบหน้าของยัยตุ้ยนุ้ยอย่างพิจารณา ใบหน้านี้ถ้าผอมลงคงจะคล้ายใบใบหน้าเธอในโลกก่อน
"อืม...ไม่เลว" พริมพิลาพยักหน้าอย่างพอใจ "ถึงจะอวบไปหน่อย แต่ก็น่ารักน่าหยิกดี แต่ถ้าได้ลดความอ้วนลงร่างนี้น่าจะเซ็กซี่ขยี้ใจชายพอๆ กับร่างของเธอในโลกก่อน" เธอพูดกับตัวเองในกระจก
"วันนี้แหละ ฉันจะเริ่มปฏิบัติการลดน้ำหนักครั้งยิ่งใหญ่!" พริมพิลาประกาศกร้าว เธอเปิดตู้เสื้อผ้า หวังจะหาชุดออกกำลังกาย แต่กลับพบเพียงเสื้อผ้าตัวโคร่งหลวมๆ ที่อยู่ในตู้เสื้อ
"โอ๊ยยัยตุ้ยนุ้ยเธอไม่มีเซ้นส์ในการแต่งตัวเลย เสื้อผ้าแบบนี้ใส่แล้วมีแต่ตัน!" พริมพิลาโวยวาย เธอคว้าชุดที่ดูเหมือนจะใส่ได้ออกมา
"โอ๊ย! ฉันจะบ้าตายสงสัยฉันจะต้องเปลี่ยนเสื้อผ้ายกตู้" เธอพูดอย่างหงุดหงิด’
พริมพิลาตัดสินใจเดินออกไปที่ระเบียง ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ก่อนจะสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึกๆ
"อืมม... อากาศดีจัง" เธอพึมพำกับตัวเอง พลางหลับตาลงและปล่อยให้สายลมเย็นๆ พัดผ่านใบหน้าของเธอ
แต่พอเธอเห็นวิวตรงระเบียง เธอถึงกับอ้าปากกว้างเมื่อสังเกตเห็น สวนหลังบ้านขนาดใหญ่ที่กว้างขวาง สนามหญ้าตัดกับสีสันสดใสของดอกไม้นานาพันธุ์ที่ปลูกเรียงรายอย่างมีศิลปะราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก
"ว้าว! คฤหาสน์หลังนี้มันใหญ่มากเลย" พริมพิลาอุทานออกมาอย่างตื่นเต้น เธออดไม่ได้ที่จะคิดถึงเ้าของร่างเดิม
'ยัยตุ้ยนุ้ยนี้โชคดีซะจริงๆ นอกจากคุณปู่จะรักเธอมากแล้ว บ้านของเธอยังร่ำรวยอีก ชาตินี้ไม่ต้องทำงานก็อยู่สุขสบายไปตลอดชีวิต'
พริมพิลาส่ายหัวเบาๆ อย่างระอาใจ "ยัยตุ้ยนุ้ยเอ๊ย... เธอพลาดแล้วล่ะ ถ้าฉันเป็เธอนะ ฉันจะเลิกสนใจอีตาพระเอกนั่นไปเลย แล้วไปหาผู้ชายคนใหม่ดีกว่า รอให้ฉันหาหนุ่มๆ โปรไฟล์เริ่ดๆ ได้ก่อนเถอะ ฉันจะควงหนุ่มหล่อไปเชิ่ดใส่อีตาพระเอกให้ดู" เธอแสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย แผนการร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ