“ในระหว่างรอแอ็คหายเหนื่อย ฟ้าก็จะเล่าเรื่องของฟ้า ให้ฟังดีมัย? ...ว่าฟ้าไปเจออะไรมา..” ถ้อยคำที่เอ่ยอย่างเบาๆ ของเธอ นั้น ก็ทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อย ถึงแม้สิ่งที่เธอเอ่ยออกมา จะเป็นสิ่งที่ผมอยากรู้มากที่สุดก็ตาม...
“จะดีเหรอ? ..” ผมที่เอ่ยถามกลับอย่างทันที ถ้อยคำดั่งกล่าวของผมที่ทำให้เธอมีท่าทีสงสัย
“ดีสิ...และก็ ที่แอ็คตามฟ้า มาเนี่ยก็ ไม่ใช่ว่า อยากรู้เรื่องนี้หรอกเหรอ? ..” เธอตอบและถามผมกลับ ซึ่งคำตอบของเธอนั้นมันก็จริงอย่างที่เธอพูด ผมที่ตามเธอมาถึงที่ห้อง เพราะอยากรู้เรื่องนี้จริงๆ ...
“ใช่ผมอยากรู้ แต่ถ้ามันทำให้ฟ้าลำบากใจละก็...” ผมตอบตามตรง ราวกับเกรงใจ แต่ที่จริงแล้วคนที่กลัวนั้นอาจจะเป็นผมเองก็ได้ ใช่ทั้งอยากรู้ และไม่อยากรู้ละมัง....
“ลำบากใจเหรอ? ไม่เลยสักนิด...ฟ้านะ ยินดีและเต็มใจที่จะเล่าให้แอ็คฟังเอง...” เธอตอบอย่างท่าทีไม่เปลี่ยนแปลง น้ำฟ้าที่จ้องมองผมอย่างยิ้มหวานๆ ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเอง อ่อนเหลือเกิน ใช่เข้มแข็งสู้เธอไม่ได้ซะนิด...ทั้งๆ ที่ตัดสินใจไว้แท้ๆ ...
“งั้นก็รบกวนด้วยนะ...แต่ถ้ามีตรงไหนที่ลำบากใจก็ไม่ต้องเล่าก็ได้นะ..” ผมตอบอย่างคิดได้ และหมายรับฟังเรื่องของเธอ คำตอบของผมที่ทำให้น้ำฟ้านั้น อมยิ้มและหัวเราะน้อยๆ ....
“อื้อๆๆ ...” เธอเอ่ยตอบในลำคอ อย่างยิ้มๆ ก่อนจะขยับกายก้าวไปหยิบกรอบรูป และค่อยกลับมาหาผม มาลงนอนหงายทาบทับร่างของผม...
“นี่....” ผมที่เอ่ยกล่าวสั้นๆ เมื่อเธอส่งรูปดั่งกล่าวให้ผมดู ซึ่งมันเป็นรูปของหญิงสาว 3 คน ที่ 1 ในนั้น มีน้ำฟ้า...
“เพื่อนรักของฟ้า ตอนที่เรียนอยู่ที่อังกฤษนะ...” เธอตอบ...
“เหรอ หน้าตาดีนะ โดยเฉพาะคนกลางเนี่ย..” ผมเอ่ยตอบรับ และคำกล่าวของผม ก็ถูกเธอตีเล็กน้อย เมื่อคนกลางในรูปก็คือ น้ำฟ้า...
“ฮึ...ปากหวานจังเลยนะ..” เธอเอ่ย หลังจาก ตีผม ก่อนที่ผมจะเอ่ยถามเธอ
“แล้ว เพื่อนๆ ของฟ้าในรูปนี่ เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นเหรอ? ..” คำถามของผมก็ทำให้เธอที่มีท่าทีร่าเริงเอาเรื่องหยอกตีผมแก้เขินนั้นก็สะดุดเล็กน้อย...
“เกี่ยวสิ...ก็ทั้งฟ้าและเพื่อนๆ ในรูปนี้ ประสบเหตุอันเลวร้ายนี้ด้วยกัน..” เธอตอบ อย่างราบเรียง พร้อมกับเริ่มเล่าเรื่องราวให้ผมฟัง...เรื่องราวมันเริ่มต้นขึ้น หลังจากที่น้ำฟ้าไปเรียนเมืองนอก ได้ ปีเศษๆ .....
“นี่ลิซ่า....ชั้นขอยืมหนังสือของเธอ หน่อยสิ...” น้ำฟ้าที่เอ่ยปากขอยืม พร้อมกับเข้ามาในห้องนอนของรูมเมท...ที่พักอยู่ห้องเดียวกับเธอนั้น ซึ่งนั้นก็ทำให้ น้ำฟ้าถึงกับชะงัก...กับสิ่งที่รูมเมท นั้นกระทำอยู่ ซึ่งเธอนั้นก็ตกใจพอควรกับการมาของ สาวไทยหน้าตาดีอย่างน้ำฟ้า....
“อีกแล้วเหรอ แองเจิ้ล...ชั้นบอกแล้วไง ว่า ถ้าเข้ามาให้เคาะประตูบอกก่อน..” หญิงสาวผมสีน้ำตาลสั้นที่หันไปเอ่ยต่อว่า
รูมเมทชาวไทย ที่ดันเข้ามาในตอนที่เธอ กำลังทำกิจกรรมทางเพศอย่างถึงพริกถึงขิงนั้น...
‘แองเจิ้ล’ คือ ชื่อที่เพื่อนๆ ที่อังกฤษ ใช้เรียกน้ำฟ้า เนื่องจากชื่อ ‘น้ำฟ้า’ เวลาออกสำเนียงมันไปพ้องกับคำว่า ‘นางฟ้า’
น้ำฟ้าจึงตัดสินใจ ใช้ชื่อ นี้แทนชื่อของตัวเอง ขณะที่เรียนอยู่ที่นี้...
“เออ...ลิซ่า ชั้นต่างหากที่ต้องเป็นคนพูดคำนั้น..” น้ำฟ้าที่เอ่ยตอบ อย่างมีท่าทีกลุ้มอกกลุ้มใจ กับภาพตรงหน้า ที่เป็นภาพของเพื่อนร่วมห้องกำลัง ขย่มตอ แฟนหนุ่มอยู่ ซึ่งนี่มิใช่หนแรกที่เธอเข้ามา เล่นรูมเมท ของเธอกำลังทำกิจกรรมทางเพศกับชายหนุ่ม แต่เห็นไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
ใช่หลายครั้งแล้ว จนน้ำฟ้าต้องถามว่า เธอมีดวงอะไรกะเรื่องพวกนี้รึเปล่า พอไปให้รูมเมทอยู่คนเดียวทีไร คุณเธอก็มัก พาเพื่อนชายมาฟัดในห้องนอน และเธอก็ต้องบังเอิญมาเห็นภาพดั่งกล่าวไม่รู้กี่ครั้ง...
“อยากจะมายืมอะไรก็หยิบไป บนโต๊ะนะ แล้วก็อย่า ลืมปิดประตูด้วยละ..” ลิซ่า สาวผมสั้น สีน้ำตาลคนนั้นเอ่ยตอบและสั่ง ซึ่งสาวไทยอย่างน้ำฟ้า นั้นก็เอ่ยตอบรับ...
“จ้าๆ ..” เธอตอบอย่างสั้นๆ และ รีบไปหยิบสิ่งที่ต้องการและรีบเดินออกไปอย่างทันที...
โดยที่ ลิซ่า รูมเมทร่วมห้องของน้ำฟ้านั้น ก็จัดว่าเป็นสาวสวย รูปร่างดี เป็นที่สนใจแก่เหล่าชายหนุ่มพอสมควร...และด้วยความที่เธอสวย และใช้เสน่ห์เป็นนั้นเอง จึงมีชายหนุ่มไม่น้อยที่กลายเป็นของเล่นของเธอ ใช่ลิซ่า เป็นหญิงสาวที่ใช้ผู้ชายค่อนข้างเปลื้อง เปลี่ยนแฟน เปลี่ยนคู่นอนบ่อยมาก...แต่อุปนิสัยพื้นฐานของเธอนั้นก็อยู่ในเกณฑ์ที่เรียกว่าดี ถึงบางครั้งจะออกขี้เหนียว และ เห็นแก่ตัวไปนิดก็ตาม... (เห็นแก่ตัวในเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเอง)
“เสร็จแล้วเหรอ? ...” น้ำฟ้าที่เอ่ยถาม รูมเมทร่วมห้อง ทันทีที่เฮเดินออกมาจากห้องนอน หลังจากใช้เวลาทำกิจกาม อยู่ครู่ใหญ่ๆ ...
“อื้อออ เรียบร้อยแล้ว แต่แปลก งวดนี้ เธอไม่ไปอ่านหนังสือข้างนอกเหรอ? แองเจิ้ล..” ลิซ่าที่เดินไปหยิบน้ำดื่มในตู้เย็นนั้น ก็เอ่ยตอบ และถามด้วยความแปลกใจ เพราะถ้าเธอทำกิจกามอยู่ในห้อง ส่วนมาก เพื่อนสาวชาวไทยคนนี้จะออกไปข้างนอก ไม่อยู่เป็น กขคง. นี่น่า...
“อื้อออ...ไม่ละ ก็วันนี้ เคท เค้าชวนพวกเราไปทานข้าวไม่ใช่เหรอ? ..” คำกล่าวตอบของ น้ำฟ้าก็ทำให้ แม่สาวผมสีน้ำตาลทรงเสน่ห์อย่างลิซ่า ถึงกับชะงัก...
“นี่เธอลืมสิท่า...” น้ำฟ้าเอ่ยอย่างดักคอ เมื่อเห็นท่าทีของรูมเมท...
“นิดหน่อยนะ ชั้นลืมไปว่า วันนี้มีนัดกับคุณหนูเคท...แย่ๆ ชั้นอุตสาว่า จะฟาดอีตาไมเคิลนี้ ให้หมอบซะหน่อย..” ลิซ่าเอ่ยบ่นอย่างไม่สบอารมณ์กับความสะเพร่า ซึ่งถ้อยคำนั้นไม่ใช่ว่า คนที่เป็นรูมเมทร่วมห้องไม่ได้ยินนะ ได้ยินเต็ม 2 รูหูเลย..
“นี่เธอ กะจะงาบกันทั้งคืนเลยเรอะ..” น้ำฟ้าที่ได้ยินคำบ่นนั้นก็เอ่ยเชิงถาม แต่ก็ไม่ได้คำตอบใดๆ กลับมา..สิ่งที่กลับมากลับเป็นคำถามที่อีกฝ่ายถามเธอเสียนี่...
“แล้วคุณหนู ของเรานัดที่ไหนละ? ..” ลิซ่าที่ยังคงยืนเปลือยเปล่านั้นก็เอ่ยปากถาม..
“ที่นี้แหละ...น่าจะอีกสัก 2 ชั่วโมง เธอก็น่าจะมา...” น้ำฟ้าที่เอ่ยตอบ และนั้นก็ทำให้ลิซ่าตาวาว..
“อีก 2 ชั่วโมงงั้นเหรอ งั้นชั้นไปรีดอีตาไมเคิลนี่ อีกสัก 2 น้ำจะดีกว่า...” คำกล่าวที่เอ่ยออกมาที่ดูกร้าน ร่าน ที่สำหรับไทยนั้นเป็นอะไรที่ ดูไม่ดี แต่สำหรับลิซ่านั้นถือว่า เป็นอะไรที่ปกติ และตัวของน้ำฟ้าเองก็ชินกับนิสัยนี้ของ รูมเมทเธอแล้ว..
“เชิญตามสบาย แล้วถ้าเคทจะมาถึงแล้ว ชั้นจะบอกให้นะ..” น้ำฟ้าที่เอ่ย ขณะที่รูมเมทของเธอกำลัง แล่นกลับเข้าห้องนอนเพื่อเชือดชายหนุ่มที่นอนแฮ่กๆ อยู่ในห้องนั้น
“อื้ออ ขอบใจนะแองเจิ้ล...” ลิซ่าส่งเสียงตอบดังกลับมา...ท่ามกลางสายตาของน้ำฟ้าที่มอง ก็ยิ้มน้อยพลาง ส่ายหัว โดยที่เธอนั้นแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า คนที่มีลักษณะนิสัย 3 แบบ นั้นจะมาเป็นเพื่อนรักกันได้ ใช่ อย่างเธอ (น้ำฟ้า) ที่ออกไปลักษณะสาวหวาน เรียบร้อย ส่วน ลิซ่า ก็ออกไปทาง สาว กร้านโลกนิดๆ และคนสุดท้ายก็ออกไป ในลักษณะทางคุณหนู...ใช่ เพื่อนสนิทอีกคน ที่ชวนไปทานอาหารใน ค่ำนี้ เธอชื่อ ‘แคทเธอรีน’ หรือ ที่น้ำฟ้ากับลิซ่า เรียกว่า ‘เคท’
288
