เล่าเื่ผี เฝ้าร้านคืนอํามหิต
จัดทำโดย : ชายขี้เล่า Story
สิบแปดปีที่แล้ว ตี๋.. ใช้เวลาใน่ปิดเทอม ทำงานที่ร้านขายยาแห่งหนึ่ง เ้าของที่นี่เป็เภสัช มีชื่อว่า.. ต้อม แต่คนแถวตลาดจะชอบเรียกว่า…. หมอต้อม
ตี๋ กับ หมอต้อม มีความเกี่ยวข้องเป็ น้ากับหลาน เขาจะเข้ามาช่วย น้าต้อม ทำงาน่เย็นจนถึงหัวค่ำ โดยที่.. น้าต้อม จะคอยบอกเขาเสมอว่า… อย่าแอบขึ้นไป ข้างบนชั้นสองของร้าน เป็อันขาด แต่ไม่ยอมบอกเหตุผลว่าเพราะอะไร….
ตี๋ ได้แต่สงสัยว่าเพราะอะไร แต่ด้วยความที่เป็เด็ก ทำให้ไม่กล้าขัดใจน้า.. เลยไม่เคยเข้าไปยุ่งที่ชั้นสองของร้าน แม้แต่ครั้งเดียว…
วันนี้ น้าต้อม ต้องเข้าไปทำธุระข้างนอก และจะกลับเข้าร้าน่ดึกๆ เลยขอให้ ตี๋ ช่วยอยู่ที่ร้านแทน และได้จดในกระดาษบอกเกี่ยวกับตัวยาที่จำเป็ว่า... เวลามีคนมาซื้อยา ถ้าป่วยแบบไหนจะได้หยิบยาให้ถูก แต่ถ้าไม่รู้จริงๆให้บอกคนมาซื้อยาว่า.. ให้กลับมาซื้อในอีกวัน…
ทางด้าน ตี๋ ได้รับทราบและเข้าใจเป็อย่างดี ถึงจะเป็เด็ก แต่เขาเคยมาช่วยงานน้าต้อมหลายครั้ง เลยทำให้จดจำชื่อตัวยาต่างๆภายในร้านได้เป็อย่างดี….
น้าต้อม.. ขับรถออกไปข้างนอก ส่วน ตี๋.. ได้เข้ามาอยู่ในร้าน วันนี้แปลกมาก…. ไม่ค่อยมีคนเข้ามาซื้อยาที่ร้าน เพราะปกติ.. ยาแก้ไอ และ ยาลดไข้ จะเป็ตัวยาที่ขายได้เกือบทุกวัน…
เขานั่งอยู่ในร้านอยู่นาน จนถึง่หัวค่ำ ซึ่งปกติก็ต้องเป็เวลา ที่เตรียมตัวกลับบ้าน แต่วันนี้น้าต้อมขอให้อยู่ที่ร้านแทน และรอจนกว่าจะกลับเข้ามาที่ร้าน เลยจำเป็ต้องอยู่ต่อ
บรรยากาศในตอนนี้ ค่อนข้างเงียบ ร้านค้าข้างนอกปิดไฟหมดแล้ว ผู้คนก็เข้าบ้าน นอนกันหมด เหลือแต่เพียงร้านขายยา ที่เขาอยู่ ที่ยังเปิดไฟ เพียงร้านเดียวเท่านั้น
ตี๋ รู้สึกหิวขึ้นมา เลยเดินไปเปิดตู้เย็นในร้าน เพื่อหาของกินลองท้อง มีแต่นม กับขนมเล็กน้อย แต่ก็พอช่วยให้อยู่ท้องได้บ้าง
หลังจากกินเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาคิดว่าคงไม่มีใครเข้ามาที่ร้าน เลยฟุบโต๊ะงีบหลับด้วยความเหนื่อยล้า….
ระหว่างที่เคลิ้ม กำลังจะหลับ เขาได้ยินเสียง เหมือนมีคนกำลังเดินลงบันได เสียงนั้นทำให้ ตี๋ รู้สึกตัวตื่นขึ้น.. เขาสงสัยว่า.. มีใครอยู่ข้างบน จำได้ว่า.. ชั้นสองไม่น่าจะมีคนอยู่ และน้าต้อม บอกเสมอว่าห้ามขึ้นไปยุ่งด้วย แต่ถ้าแค่แอบมอง ตรงขั้นบันได คงไม่เป็ไรมั้ง…
เขาเดินไปข้างล่างสุด ของขั้นบันได แล้วเอียงตัวมองดูขึ้นไปที่ข้างบน แต่ก็ไม่พบใคร มีแต่เพียงความมืดเท่านั้น น่าแปลกจัง ตี๋ คิดว่า… สงสัย เขาจะหูฝาดไปเองมากกว่า เลยกลับไปนอนฟุบโต๊ะเหมือนเดิม
ไม่รู้ว่า หลับไปนานแค่ไหน เมื่อรู้สึกตัวอีกที ตี๋ ค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วหันไปมองที่บันได เห็นน้าต้อม นั่งอยู่ตรงขั้นบันไดข้างล่างสุด
ตี๋ จึงเดินเข้าไปหาน้าต้อม แล้วถามว่า... “กลับมาตอนไหนครับ…. ผมนอนรอข้างล่างตั้งนาน.. ไม่รู้เลย ว่าน้ากลับมาแล้ว...”
น้าต้อม ไม่ได้พูดอะไรได้ แต่หันมายิ้มให้ แล้วก็เดินขึ้นบันไดชั้นสองไป ตี๋.. รีบเดินตามทันที เพราะจะขอตัวกลับบ้าน แต่น้าต้อม เดินไวมาก.. จนตามไม่ทัน
ข้างบนชั้นสอง เป็ทางเดินยาว มีห้องอยู่ทั้งหมดสองห้อง ห้องแรกถูกเปิดทิ้งไว้ เป็เหมือนห้องเก็บตัวยาต่างๆ ส่วนอีกห้องถูกปิดเอาไว้ เมื่อลองหมุนลูกบิดประตูดู ได้พบว่า… มันเปิดไม่ออก
เขาเลยพูด ที่ข้างนอกประตูว่า… “น้าต้อม ผมขอตัว.. กลับบ้านก่อนนะครับ….”
ไม่มีเสียงอะไร ตอบกลับจากห้องนั้น แต่เขาถือว่าได้บอก น้าต้อม ไปแล้ว และกำลังจะเดินกลับลงไปข้างล่าง….
แต่ว่า มีเสียงประตูที่ปิดมันเปิดออก ทำให้ต้องหันกลับไปมอง ภาพที่เห็น… มีผู้หญิงคนหนึ่ง นอนคว่ำกับพื้น ร่างกายบวมอืด เธอใช้หัวแนบกับพื้น แล้วดันตัวเองให้ขยับไปข้างหน้า ผู้หญิงคนนั้นส่งเสียงเหมือนร้องไห้ตลอดเวลา…..
ตี๋… ใกลัว เขารีบวิ่งลงบันได ไปอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยความรีบร้อน ทำให้พลาด ตกบันไดอย่างแรง.. เขาลุกขึ้นอีกครั้ง มองไปที่้าบันได ก็ยังเห็นผู้หญิงคนนั้น ใช้หัวดันร่างกาย ลงมาตามขั้นบันได เข้ามาหาเขา หัวของเธอที่ถูกดันกับพื้นเรื่อยๆ จนิัตรงใบหน้าหลุดลอกหายไป มองเห็นหัวกะโหลกขาวๆ ที่มีเนื้อติดอยู่ไม่มาก….
ตี๋… รีบวิ่งหนีต่อทันที เมื่อมาถึงข้างล่างแล้ว เห็น... น้าต้อม กำลังยืนอยู่ตรงที่โต๊ะขายของ เขาจึงเข้าไปหา แล้วเล่าให้ฟังว่าเจอผีผู้หญิงข้างบนชั้นสอง…
แต่ว่า.. น้าต้อม ดูไม่ใเลย แถมยังพูดอีกว่า… “น้าเคยบอกแล้วไง… ว่าอย่าขึ้นไปที่ชั้นสอง … เป็ผีผู้หญิงเดินไม่ได้ ...ใช้หัวดันพื้นใช่ไหมหละ…”
“ใช่ครับ… น่ากลัวมาก ตอนนี้อยู่ตรงบันได ไม่รู้ว่าจะตามมาอีกรึเปล่า..... ........เดี๋ยวก่อน! น้าต้อม.. รู้ได้ไงครับ….” ….ตี๋ แปลกใจกับคำพูดของ น้าต้อม มาก….
“ก็.. น้า…. เป็คนฆ่าเขาเองแหละ.. อ่อ… เกือบลืมบอก… น้า…. ตาย… แล้ว…. นะ...” ....น้าต้อม มีเืไหล.. ออกมาจากที่หน้าอก ที่ปากเริ่มเห็นเป็รอยฉีกขาด น้าต้อม.. เหมือนจะพูดอีก.. แต่กรามล่าง มันจะหลุดออกจากกรามบน จนต้องเอามือจับไว้ตลอดเวลา….
ตี๋… ะโแหกปาก ร้องลั่นร้าน เขารีบเปิดประตูออกมาข้างนอก ขึ้นจักรยานของตัวเอง แล้วปั่นออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้ากลับบ้าน ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น…
พอกลับมาถึงบ้าน… พ่อแม่ ที่รออยู่ก่อนแล้ว ถามว่า.. ทำไมวันนี้กลับดึก… แต่เขาไม่ได้ตอบอะไร รีบวิ่งขึ้นห้อง เอาผ้าห่มคลุมหัว ด้วยความกลัว แต่มันยังไม่จบแค่นั้น… มีเสียงพูดใกล้ๆผ้าห่มว่า… “ตี๋…. น้าขอโทษนะ…. น้าวางเงินค่าจ้าง.. ไว้ในลิ้นชักที่ร้าน… อย่าลืม… ไป..เอา.. หละ…”
เสียงนี้ ทำให้เขากลัวหนักกว่าเดิม ตี๋ สวดมนต์ผิดๆถูกๆ ในผ้าห่มอยู่นาน จนเผลอหลับไปอย่างรู้ไม่รู้ตัว….
เมื่อตื่นขึ้นมาอีกที ก็เป็เวลาของเที่ยงอีกวันแล้ว เขาลงมาข้างล่าง เห็นพ่อกับแม่ นั่งคุยกันอยู่ พ่อที่เห็น ตี๋ เดินมาพอดี เลยเรียกมาคุย แล้วบอกว่า… “รู้แล้วยัง น้าต้อม… ตายแล้วนะ เพิ่งตายเมื่อคืนเลย...”
พ่อเล่าให้ฟังต่อว่า เมื่อเช้าไปซื้อของที่ตลาด เห็นตำรวจหลายคน กำลังมุงดูที่ร้านขายยาของน้าต้อม พ่อสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เลยไปถามตำรวจคนหนึ่งที่รู้จักกันว่ามีอะไรเกิดขึ้นหรอ…
ตำรวจคนนั้น เล่าให้ฟังว่า… น้าต้อม.. ถูกยิงตาย อยู่ที่หน้าทางเข้าตลาด เมื่อตอนดึก โดยที่คนยิง ได้มามอบตัวที่โรงพักในคืนนั้น เขาสารสารภาพความจริงทั้งหมด
ชายคนนั้น เล่าว่า… เขาเคยรู้จักกับน้าต้อมมาก่อน เื่เกิดขึ้นเพราะ แฟนของเขา แอบนอกใจ หนีไปอยู่กับ น้าต้อม ได้หลายปีแล้ว ทีแรกก็ทำใจเกือบจะปลงได้แล้ว แต่ดันไปเจอ น้าต้อม อีกครั้งเมื่อคืน..
เลยพูดคุย ถามว่าแฟนของเขา เป็ยังไงบ้าง ดูแลเธอดีรึเปล่า สบายดีใช่ใหม่... แต่น้าต้อม ดันตอบไปอย่างเย้ยหยันว่า... ผู้หญิงคนนั้น พอมาอยู่ด้วยกัน กลับคิดถึงแฟนเก่าขึ้นมา เลยจะขอกลับไปหา… น้าต้อม ไม่ยอมให้กลับ เธอพยายามแอบหนีหลายครั้ง.. แต่ถูกตามกลับมาได้ตลอด
จนน้าต้อม ทนไม่ไหว จึงได้ฉีดสารพิษ เข้าไปที่แขนและขาของเธอ ทำให้เป็อัมพาตเดินไม่ได้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องหนีไปไหนได้อีก ต่อมา.. ผู้หญิงคนนั้น ดันเกิดเสียชีวิตในหอพักขึ้นมา….
น้าต้อม ที่กลัวว่าจะมีคนมาเจอศพที่หอพัก เลยได้ทำการแอบย้ายศพ ไปที่ชั้นสองของร้านขายยาแทน
เมื่อคุยเสร็จ น้าต้อมได้หยิบปืนในกระเป๋า กะว่าจะยิงชายคนนั้น ให้ตายตามกันไป แต่เกิดการยื้อแย่งปืนอยู่นาน ระหว่างที่แย่งปืนกันอยู่นั้น ปืนเกิดลั่น ยิงเข้าไปที่หน้าอกของน้าต้อม จนทำให้ล้มลง
ชายคนนั้น ตามมาใช้เท้ากระทืบไปที่จมูกและปากหลายครั้ง ด้วยความโกรธ จนกรามล่างหักหลุดออกจากปาก พอรู้ตัวได้สติ ก็เลยมามอบตัว ยอมรับความผิดทั้งหมด ที่ตัวเองทำ….
หลังจากเล่าหมดแล้ว พ่อของตี๋… ถามเขาว่า เมื่อคืน ไปทำงานที่ร้านน้าต้อม กลับจนดึก ไม่รู้เื่อะไรเลยบ้างรึไง ตี๋ เลยเล่าเื่ที่เจอให้พ่อฟังทันที…
ทั้งพ่อและแม่ ที่ได้ฟังเื่ที่ลูกบอก จึงได้พากันไปทำบุญที่วัดในวันนั้นเลย เพื่อให้ตัวของตี๋เกิดความสบายใจขึ้นมาบ้าง
หลังจากวันนั้น ร้านขายยาถูกปิด ศพผู้หญิง บนชั้นสองถูกนำออกมา มีญาติไปรับกลับไปทำพิธีที่บ้านเกิด ส่วนชายหนุ่มที่เป็แฟนเก่า ถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย ไม่มีใครได้ข่าวเขาอีกเลย….
ตี๋ กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ และไม่เคยพบเจอเื่น่ากลัวแบบนี้อีก มาจนถึงปัจจุบัน….
141
