โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 129 พวกเขาฆ่าเจ้าไม่ได้ ก็ใช่ว่าข้าทำไม่ได้ !

”หึ ในเมื่อเจ้าไม่ไสหัวไปและคิดจะอยู่ต่อ ข้าก็จะฆ่าเจ้าให้เอง”

เซี่ยงเทียนหลงสูดหายใจอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาเฉียบคมขึ้น

ด้วยคลื่นจากดาบสีทองในมือ กลุ่มแสงดาบที่แหลมคมอีกกลุ่มก็ถูกกวาดออกไปที่เจียงเฉินกับหนานองอี้ทันทีพร้อมกับแรงกดดันที่สั่นสะเทือน

เมื่อเห็นเช่นนั้น ใบหน้าของหนานกงอี้ก็เปลี่ยนไปอย่างมากอีกครั้งใบหน้า

"คมกระบี่เทียนยู่ว!"

โดยไม่ต้องลังเลแม้แต่น้อย เขาก็ใช้วิชากระบี่ระดับลึกซึ้งออกมารับมือกับคมดาบของเซียงเทียนหลงทันที  .

บูม!

เมื่อเสียงระเบิดดังขึ้น หนานกงอี้ก็ถูกคมดาบของเซียงเทียนหลงฟันเข้าใส่ทันที   

ในไม่ช้า...

หนานองกี้ก็อ้าปากและกระอักเลือดออกมาจำนวนมาก

หนานกงอี้ลุกขึ้นจากพื้นด้วยความอับอาย ร่างของเขาโซเซไปมาตลอดเวลาและเขาก็รีบวิ่งหนีไปตามเส้นทางที่พาออกไปนอกเขาอย่างเร่งรีบทันที  จนเหลือเพียงแค่เสียงแหลมของเขาเท่านั้นขึ้นในอากาศ 

"เซียงเทียนหลง ข้าจะจดจำสิ่งที่เจ้าทำในวันนี้ไว้ ครั้งต่อไปข้าหนานกงอี้จะกลับมาเด็ดหัวสุนัขของเจ้าอย่างแน่นอน!"

“หึ หนีได้ไวนัก!”

เซียงเทียนหลงพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา และทันทีที่ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังเจียงเฉินที่ยังคงยืนอยู่

เมื่อเขาเห็นเจียงเฉินที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ ดวงตาของเขาก็หรี่ลงทันที

ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มนี้จะไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากคมดาบของข้าเมื่อครู่เลยสินะ !

“เจ้าหนู เจ้าไม่ได้มากับไอ้เด็กคนเมื่อกี้งั้นรึ?”

ดวงตาของเซียงเทียนหลงก็กะพริบ

"ก็ต้องไม่อยู่แล้ว"

เจียงเฉินยิ้มจาง ๆ : "แต่... จุดประสงค์ที่ข้ามาในวันนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากพวกเขา "

“เจ้าก็อยากฆ่าข้าด้วยงั้นรึ”

“ด้วยความแข็งแกร่งขั้น 9 ระดับรวมปราณของไอ่เด็กนั่น เขายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า แล้วเจ้าเป็นใครกันถึงคิดว่าจะฆ่าข้าได้ ?”

เซียงเทียนหลงมองไปที่เจียงเฉินเบา ๆ แต่ท่าทางของเขาแสดงออกอย่างดูถูกเหยียดหยามเป็นอย่างมาก

เด็กที่อยู่ข้างหน้าเขาดูอ่อนแอกว่าอัจฉริยะจากวังจื่อหยุนเมื่อครู่เสียอีก 

และเขาก็ไม่มีทางเชื่ออย่างแน่นอนว่าเจ้าเด็กที่อยู่ข้างหน้าเขาจะเป็นนักรบขุมพลังระดับก่อกำเนิดไปได้ !

“เขาฆ่าเจ้าไม่ได้ก็เป็นเพราะเขานั้นไร้ความสามารถ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะทำไม่ได้เหมือนกันซะหน่อย”

“เซียงเทียนหลง เมื่อสามวันก่อน ข้าได้ส่งคนมาบอกข้อความแก่เจ้า ข้าบอกให้เจ้ามาพบข้าที่เมืองเฟิงฮัวไม่ใช่รึไง ?”

“ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว แต่เจ้ากลับไม่รักษามันไว้ ถ้าเช่นนั้น วันนี้ข้าก็จะทำตามที่เคยพูดไว้และกวาดล้างหมู่บ้านเทียนหลงของเจ้าให้สิ้นซะ  !”

เจียงเฉินพูดอย่างไร้อารมณ์ เสียงเย็นของเขาดังเข้าไปในหูเซียงเทียนหลงโดยตรง

คำพูดที่เย็นชาของเจียงเฉินนั้นก็ทำให้การแสดงออกของเซียงเทียนหลงเปลี่ยนไปทันที  

เขาจ้องไปที่ เจียงเฉิน อย่างจริงจัง: "เจ้านี่เอง เจ้าสินะเด็กหนุ่มที่ช่วยผู้นำตระกูลฮั่วของเมืองเฟิงฮัวไว้หน่ะ ?"

เจียงเฉินขี้เกียจเกินกว่าจะตอบเซียงเทียนหลง และเขาก็เพียงพูดอย่างเฉยเมย: "จงยุบหมู่บ้านเทียงหลงและทำลายวรยุทธ์ของตัวเองซะ บางทีข้าอาจจะเมตตาพวกเจ้าก็เป็นได้ "

“อย่ามาพูดบ้าๆต่อหน้าข้านะ!”

“ข้ารู้ว่าเจ้านั้นเข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่แล้ว แต่แล้วมันยังไง!”

“ตราบใดที่เจ้าไม่ใช่นักรบขุมพลังก่อกำเนิด ข้าเซียนเทียงหลงก็ไม่กลัวเจ้าหรอก  !”

ดวงตาของเซียงเทียนหลงก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

เขากำดาบสีทองด้วยมือทั้งสองข้างและจากนั้นแสงคมดาบที่ยาวสามเมตรก็พุ่งออกมาจากดาบทันที 

แสงคมดาบที่ส่องประกายนี้ก็พุ่งผ่านอากาศไปที่เจียงเฉินอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด !

"งั้นรึ?"

“ถ้าเช่นนั้นข้าก็เสียใจด้วย พอดีว่า นอกจากข้าจะเข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่ได้แล้ว ข้าก็ยังมีขุมพลังที่อยู่ระดับก่อกำเนิดอีกด้วย    !”

รอยยิ้มอันเยือกเย็นก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเจียงเฉิน

เมื่อดวงตาของเขาหรี่ลงอย่างไร้ปราณี แรงกดดันอันหนังอึ้งระดับก่อกำเนิดและเจตจำนงแห่งกระบี่อันเฉียบคมของเขาก็ระเบิดออกมาจากร่างทันที