The Lord Of The Battlefield (จบบริบูรณ์)

    บทที่35 ฮ่าๆ

            บทที่35 ฮ่าๆ


            ในห้องพักผู้ป่วยของเทวาปรากฏร่างไร้วิญญาณนั่งนิ่งบนเตียงเป็นเวลานาน

            หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

            เทวาฟื้นตัวขึ้นมาจากอาการช็อคเขาเลือกที่จะลืมเรื่องทักษะระดับSไปอย่างไม่ใยดีหากเขามัวแต่ไปสนใจมันแน่นนอว่าเขาจะกลับไปไร้วิญญาณอีกครั้งเพราะความเสียใจเป็นแน่

            เทวาเลือกที่จะไปสนใจอย่างอื่น

            เทวาติดต่อไปหาซีโร่

            “ว่าไงเจ้าหนูฟื้นแล้วเหรอ?”ซีโร่ถามเมื่อติดต่อได้สำเร็จ

            “ก็เพิ่งจะตื่นได้ไม่นานมานี้ว่าแต่ลุงได้เรื่องอะไรหรือเปล่าเกี่ยวกับเรื่องคุกมืด”เทวาถาม

            ซีโร่นั้นรู้ดีถึงสถานการณ์ของเทวาเขาเองก็ใช้อำนาจของตนเองขับเคลื่อนให้หน่อยสืบสวนทำงานอย่างเต็มที่เพื่อที่จะหาสาเหตุของเรื่องราวที่เกิดขึ้น

            “ยังไม่ได้อะไรฉันได้ยินจากตาแก่เขาบอกว่าแกถูกจ้างฆ่าเหรอ มันจริงหรือเปล่า?”

            ตาแก่ที่ซีโร่กล่าวถึงคือผอ.แจคสันนั่นเอง

            “จริงหนึ่งในนักโทษที่มาหาผมมันพูดอย่างชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้”

            “อืมความจริงข้อมูลของแกเป็นข้อมูลปกปิดในกองทัพนะในเรื่องที่แกทำน้ำยาให้กับกองทัพฉันไม่มั่นใจว่าจะเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือเปล่าแต่มันก็ไม่น่าจะมีเรื่องอื่นแกเองก็เพิ่งจะมาที่เมืองนี้ได้แค่ไม่นานก็ไม่น่าจะไปหาเรื่องใครจนถึงกับต้องถูกจ้างฆ่าแบบนี้”

            “เอ่อความจริงผมก็หาเรื่องที่โรงเรียนไปเยอะนะไม่รู้ว่าเกี่ยวหรือเปล่า?”

            “อ้อฉันได้ยินจากตาแก่แล้ว แกนี่อยู่เงียบๆไม่เป็นเลยนะ ฮ่าๆ”

            “แหะๆ”

            “เรื่องการสืบหาความจริงกับคุกมืดนั้นแกไม่ต้องมาใส่ใจต่อไปแกจงแข็งแกร่งขึ้นซะหากแข็งแกร่งพอไม่ว่าใครจะมีแผนการณ์ร้ายแบบไหนแกก็จะเหยียบผ่านพวกมันทั้งหมดความแข็งแกร่งเท่านั้นที่เชื่อถือได้ ผู้ที่เรียกร้องหาความยุติรรมมันก็มีแต่คนอ่อนแอเท่านั้น”

            คำพูดของซีโร่นั้นมีความหายอย่างชัดเจนในโลกนี้ต่อให้มีระบบยุติธรรมอยู่แต่มันก็จะพ่ายแพ้ให้กับอำนาจของผู้มีอำนาจดังนั้นสิ่งที่น่าเชื่อถือที่สุดคือพลังความแข็งแกร่งของตนเองเท่านั้นหากแข็งแกร่งพอไม่ว่าใครก็จะทำอะไรเราไม่ได้เรื่องนี้ซีโร่เน้นย้ำกับเขาหลายครั้งแล้ว

            โลกใบนี้ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงก็คือความยุติธรรม!

            “เข้าใจแล้ว”

            “ฉันมีข่าวดีจะบอกแกพอดีเลยมีดสั้นของแกทำเสร็จแล้วนะ โลหะZแปรรูปได้ยากแต่ก็ไม่เกินความสามารถของช่างเหล็กของกองทัพตอนนี้กำลังจะจัดส่งให้แก ที่อยู่ก็ที่บ้านนั่นแหละคาดว่าภายในสองสามวันก็คงจะถึง”

            “ว้าวยอดเยี่ยมมาก คราวนี้ผมจะได้ลองของได้เสียทีว่ามีดที่สร้างจากโลหะZนั้นยอดเยี่ยมเพียงใด ขอบคุณมากลุง”

            “ไม่เป็นไรแค่นี้ล่ะ”

            “ครับบาย”

            โลหะZที่เทวาได้รับมาจากการเป็นนักเรียนอันดับ1ในการสอบเข้านั้นเขาได้ให้ซีโร่นำไปให้ช่างเหล็กของกองทัพสร้างมีดให้กับเขาสองเล่มด้วยขนาด5กก.นั้นอาจไม่เพียงพอที่จะสร้างสองเล่มแต่หากผสมผสานนด้วยโลหะXและโลหะYเข้าไปด้วยเขาจะมีดสองเล่มที่มีน้ำหนักและขนาดที่เขาพอใจ

            ดังนั้นเทวาจึงรู้สึกตื่นเต้นพอสมควรกับการที่จะได้รับมีดในอนาคต

            ตอนนี้ร่างกายของเทวาหายดีแล้วและรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเขาเข้าร้านค้าของระบบแล้วดูว่ามีอะไรอัพเดตใหม่ๆบ้างซึ่งทั่วไปแล้วมันก็มีของใหม่เพิ่มขึ้นมามากพอสมควร อย่างการ์ดทักษะระดับDจำนวนหลายล้านใบ เขาเลือกที่จะไม่ดูมันเพราะหากเขาต้องดูทีละใบเกรงว่าคงต้องใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะหมด

            เขายังเปิดดูรายการอย่างอื่นจำพวกของใช้ทั่วไปว่าอะไรมีประโยชน์ต่อเขาบ้างจนครึ่งชั่วโมงผ่านไปเขาก็ดูรายการทั้งหมดแค่5%เท่านั้นเขาจึงเบื่อ

            ‘ระบบตอนนี้ฉันสามารถย่อยการ์ดทักษะเกรดDเพื่อเอาเงินระบบได้แล้วใช่ไหม?’

            [ถูกต้อง]

            “ดีถ้าอย่างนั้นก็ย่อยการ์ดทักษะเกรดDทั้งหมดซะอ้อ พวกการ์ดเกรดEกับFที่ฉันได้มาใหม่ด้วย”

            [รับทราบ]

            [โฮสต์ได้รับเศษชิ้นส่วนเงินทั้งสิ้น88,950เศษ]

            ‘ว้าวเงินตั้ง8หมื่นกว่า ฉันรวยแล้ว หุๆๆๆๆ’

            เทวาตื่นเต้นอย่างมาก

            ตอนนี้เขารวยแล้วและสามารถซื้อของได้หลายอย่างในระบบอย่างแรกคือเขาซื้อวัคซีนระดับกลางหลอดละ1หมื่นมาก่อนจะฉีดเข้าร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็วเขายังคงไม่ลืมคุณประโยชน์ของวัคซีนมันจะทำให้ร่างกายของเขาอยู่รอดปลอดภัยไร้โรคภัยไข้เจ็บ

            เรื่องนี้เขาย้ำกับตนเองมาตลอดว่าในยามที่เขาเก็บเงินถึงหมื่นเขาจะซื้อวัคซีนนี้มาใช้

            ส่วนวัคซีนระดับสูงน่ะเหรอ?

            คงยังไม่ลืมใช่ไหมว่ามันหลอดละ1ล้านล่ะ!

            เทวามีความสุขมากเขาเหลือเงิน7หมื่นกว่าเขาเลือกซื้อเสื้อผ้าที่ดูดีมาอีกยี่สิบกว่าชุดสำหรับตนเองเสื้อผ้าที่มาจากระบบนั้นมีเนื้อผ้าที่ดีมากด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เพิ่มเข้ามาเมื่อร้านค้าเป็นระดับ3มันมีเสื้อผ้าที่ให้ทั้งความสวยงามคงทนและมีพลังในการป้องกันร่างกายของเขาได้น้องๆเสื้อเกราะทหารจากโลกเก่าของเขาเลยล่ะ

            เขายังเลือกซื้อสิ่งของจิปาถะอีกจำนวนมากที่เขาต้องการจนเงินระบบเริ่มร่อยหลอคลังเก็บของของระบบนั้นไม่จำกัดแต่มันเก็บของได้เฉพาะของที่ซื้อมาจากระบบเท่านั้นเพียงพริบตาเดียวเขาก็เหลือเงินแค่5หมื่น

            เทวาพอใจอย่างมากขณะที่เขากำลังจะปิดอินเตอเฟสระบบเขาก็เหลือบไปเห็นบางอย่าง

            มันเป็นรูปวงล้อที่เพิ่มเข้ามาในแถบตัวเลือก

            ‘ระบบนี่คืออะไร?’เทวาถามระบบขณะที่จิ้มไปที่วงล้อนั้น

            เบื้องหน้าของเขาปรากฏวงล้อขนาดใหญ่ขึ้นมา

            [สิ่งนี้คือระบบกาชา]

            ‘ระบบกาชา?’

            แค่เทวาได้ยินชื่อนี้ก็ทำให้เขากลืนน้ำลายเหนียวคอเขารู้สึกว่าถ้าเขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมันเขาจะต้องไปจนลงอย่างแน่นอน

            ‘มันมีไว้สุ่มของรางวัลเหรอแล้วทำไมแกไม่บอกในตอนที่รายงานว่ามีอะไรปลดล็อคบ้าง?’

            [เพราะระบบอยากให้โฮสต์ค้นพบเองการยุ่งเกี่ยวกับกาชาจากสถิติแล้วพบว่ามันจะทำให้ผู้ที่สุ่มกาชาล่มจมมากกว่ากว่าคนที่ร่ำรวยดังนั้นระบบจึงเลือกที่จะไม่รายงานให้โฮสต์ทราบเกี่ยวกับมัน]

            สุ่มกาชาก็เหมือนกับเล่นการพนัน

            บางคนได้บางคนเสียแต่ส่วนใหญ่แล้วจะเสียมากกว่าได้

            เทวาเริ่มรู้สึกอยากรู้อยากเห็นจึงอดถามต่อไม่ได้ว่า

            ‘แล้วจะเล่นมันยังไง?’

            [ง่ายมากโฮสต์เพียงกดปุ่มเริ่มเหมือนกับสุ่มการ์ดทักษะปกติโดยแต่ละครั้งจะคิด1,000เศษชิ้นส่วนเงิน]

            ‘ของรางวัลล่ะมีอะไรบ้าง?’

            [ของรางวัลมีตั้งแต่StaminaPotion(F)ไปจนถึงของรางวัลสุดยอดอย่างเช่นทักษะระดับSก็มีในกาชาเหมือนกัน แต่ฉันจะขอเตือนไว้ก่อนว่าของรางวัลในระบบกาชานั้นมีเป็นล้านๆอย่างซึ่งของรางวัลดีๆมีน้อยมากดังนั้นโฮสต์โปรดเตรียมใจ]

            ‘ว้าวยอดเยี่ยม ถ้าอย่างนั้นเล่นเลย จะเก็บเงินไว้ทำไม บิดามีโชคดีอยู่แล้วบิดาจะเล่นฮิๆๆๆๆ’เทวาหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเพราะคิดถึงของรางวัลที่จะได้

            เขาอาจจะลืมไปอย่างแท้จริงว่าเมื่อชั่วโมงก่อนนั้นเขาสุ่มได้การ์ดทักษะทำอาหารระดับSมา

            เทวาเริ่มเล่นทันทีโดยไม่สนใจอะไร

            ประเดิมด้วยหนึ่งพันแรก

            วงล้อหมุนแล้วหยุดลงท่ามกลางความตื่นเต้น

            [ดริ้ง]

            [ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับStaminaPotion(F)]

            ‘ฮ่าๆครั้งแรกใครมันจะไปได้ของดี ต่อไป!’

            [ดริ้ง]

            [ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับการ์ดทักษะกัด(F) 1ใบ]

            ต่อไป...

            [ดริ้ง]

            [ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับStaminaPotion(F)]

            ต่อไป...

            [ดริ้ง]

            [ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับStaminaPotion(F)]

            เริ่มจากเงินระบบหนึ่งพันจนกลายเป็นหนึ่งหมื่นเขาก็ได้แต่ของแย่ๆอย่างน้ำยาและการ์ดทักษะกากๆยังมีได้พวกของใช้ทั่วไปเช่นเสื้อผ้าอีกด้วย

            เทวาเริ่มดำดิ่งภายในเวลาไม่นานเขาก็เสียไปสองหมื่น

            จากนั้นก็สามหมื่น...

            ‘ฮ่าๆขออีกครั้ง ครั้งแต่ไปนี่แหละมันจะต้องเป็นของดี ฮ่าๆ ต่อไป...’

            แววตาของเขาเลื่อนลอยรอยยิ้มของเขาถูกแช่แข็งให้ค้างไว้แบบนั้น

            สี่หมื่นผ่านไป

            ‘ใกล้แล้วอีกแค่นิดเดียว ฉันรู้สึกว่าครั้งต่อไปนี่แหละฉันจะได้ของดี ฮ่าๆ...ฮ่าๆๆ’

            ห้าหมื่นผ่านไป

            “...”

            เทวาผู้เงียบขรึมลุกเดินไปที่หน้าต่างของโรงพยาบาลเขาเหม่อมองออกไปอย่างเลื่อนลอยราวกับกำลังถ่ายมิวสิควิดีโอผู้อกหักช้ำรักเขาสูญสิ้นความหวังในชีวิตและไม่เหลืออะไรแล้วอยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาอาบแก้มของเขาราวกับจะตอกย้ำให้เขารู้ว่าชีวิตนี้มันบัดซบเพียงใด

            “ฮ่ะๆฮ่าๆ...อากาศวันนี้ช่างดีเหลือเกิน...”เทวาเปิดหน้าต่างออกรับอากาศบริสุทธิ์เขาปอด

            “ฮ่ะๆฮ่าๆ...มันช่างดีจริงๆ วันนี้มันเหมาะที่จะฆ่าตัวตายจริงๆ หมดแล้วทุกสิ่งทุกอย่างหมดแล้ว เงินหมดได้แต่เกลือ ฮ่ะๆ ฮ่าๆ..ฮือๆๆๆบิดาไม่ได้อะไรเลยจากการเสียเงินไปห้าหมื่น บิดาอยากตาย บิดาจะโดดตึกนี้ฆ่าตัวตายฮ่ะๆ ฮ่า... ฮือๆๆๆ”เทวาจากหัวเราะกลายเป็นร้องไห้

            ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรงจนเป็นบ้าไปแล้ว

            [โฮสต์อย่าเพิ่งปัญญาอ่อนหากโฮสต์จะฆ่าตัวตายด้วยวิธีนี้ช่างสิ้นคิดจริงๆ ด้วยสภาพของโฮสต์ต่อให้กระโดดจากตึกพันชั้นโฮสต์ก็ไม่ตายโง่จัง]

            “อ้ากกกกกกกกกกกไอ้ระบบเฮงซวย!”เทวากรีดร้องออกมาราวกับถูกซ้ำเติม

            เสียงกรีดร้องของเขาดังลั่นจนทำให้พยาบาลและเจ้าหน้าที่ตื่นตกใจก่อนจะรีบวิ่งมาที่ห้องของเทวา

            ภาพที่เขาเห็นคือร่างที่หงอยเหงานั่งซึมเศร้าอยู่ที่หน้าต่างราวกับวิญญาณถูกดึงออกจากร่าง

            นางพยาบาลไม่แน่ใจว่าเทวามีชีวิตอยู่หรือไม่จึงกล้าๆกลัวๆ

             

            เหตุการณ์วุ่นวายของโรงพยาบาลผ่านไปเทวานั่งอย่างสงบอยู่บนเตียงเขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นวิกลจริตจึงได้รับการรักษาจากจิตแพทย์เป็นการใหญ่มันทำให้เทวาแทบเป็นบ้า แต่เหตุการณ์เหล่านั้นก็ผ่านพ้นไปแล้ว

            ตอนนี้เทวากำลังจ้องมองรูปวงล้อมหาภัยอยู่ด้วยความเครียดเขาอดไม่ได้ให้สาปแช่งระบบที่เอาอะไรก็ไม่รู้มาดูดเงินของเขาตอนนี้เขาเหลือเงินระบบอยู่หนึ่งพันกว่าๆเท่านั้น เขากัดปากและจิตใจของเขากำลังร่ำร้องว่าให้กดไปที่วงล้อนั้นเขาเหมือนกับนักพนันเข้าสิง ต่อให้เขาเสียจนหมดตัวเขาก็ยังอยากจะเล่นต่อ

            ในที่สุดเขาก็ติดสินใจ

            ‘ช่างแม่ง! หนึ่งพันนี้ฉันจะกดแก มาดูกันว่าดวงของบิดามันแย่บัดซบจริงๆหรือเปล่า? มา!!!’

            เทวากดหนึ่งพันสุดท้ายไป

            วงล้อเริ่มหมุน

            หัวใจของเทวาเต้นกระหน่ำ...

            เขาตื่นเต้นตึงเครียดยิ่งกว่าตอนต่อสู้เอาตัวรอดในคุกมืดเสียอีก

            เวลาผ่านไปวงล้อเริ่มหยุดหมุน

            ลมหายใจของเทวาหนักหน่วง

            [ดริ้ง]

            [ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ...]


    .............................................