บทที่ 22 หลานจะไปอยู่กับใคร?
จ้าวซู่อวิ๋นโกรธจนแทบจะกระอักเืออกมา นี่คือหลานชายคนโตที่เธอรักที่สุด เธอเลี้ยงดูเขามาหลายปี แต่ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวันก็ไม่ร่วมมือกับเธอแล้ว!
"คุณย่าก็จริง ๆ เลย ทำไมต้องทะเลาะกับแม่ของผมทุกวันด้วยล่ะ? ถึงแม่จะไม่ดียังไง แต่เธอก็ให้กำเนิดผมมา เธอเป็ผู้มีบุญคุณอย่างยิ่งของบ้านตระกูลเย่คุณยายอย่าไปด่าเธออีกเลยนะครับ"
เสี่ยวเย่ปิงทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ในร่างเด็ก ถึงกับกล้าต่อว่าจ้าวซู่อวิ๋นต่อหน้าทุกคน "คุณย่าครับ ผมไม่ได้จะว่าย่านะ ย่าก็อายุขนาดนี้แล้ว ทำไมต้องหาเื่แม่ผมด้วยล่ะ?"
จ้าวซู่อวิ๋นตอนนี้รู้สึกน้อยใจจริง ๆ หลานชายสุดที่รักกลับพูดกับเธอแบบนี้เหรอ?
แต่เธอไม่อาจปล่อยให้หลานชายตัวน้อยถูกซูหลีแย่งไปได้ จึงถามทันทีว่า "เสี่ยวปิง ย่าถามหน่อย ระหว่างย่ากับแม่ของหลานอยากพาหลานไปอยู่ด้วย หลานจะไปอยู่กับใคร?"
"ผมต้องไปกับแม่แน่นอน!"
เสี่ยวเย่ปิงตอบโดยไม่ต้องคิด ดูเหมือนเขาจะคิดว่าคำถามของคุณย่าช่างน่าขันจริง ๆ
เด็กคนไหนบ้างที่ไม่อยากไปกับแม่ของตัวเอง?
แม้ว่าย่าจะดีกับเขาจริง ๆ แต่วันนี้เขาเพิ่งรู้ว่าแม่นั้นสนุกกว่าย่า และยังสามารถพาเขาไปเล่นด้วยกันได้...
แค่เื่นี้เื่เดียว เขาก็ต้องเลือกแม่แท้ ๆ ของตัวเองแน่นอน
ท้ายที่สุดแล้ว เขาโตมาขนาดนี้ ไม่เคยถูกแม่ตีหรือด่า แต่ย่ากลับด่าเขาอยู่บ่อย ๆ
นี่มันหลานอกตัญญูชัด ๆ!
จ้าวซู่อวิ๋นโกรธจนหน้าซีด เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้และะโใส่เสี่ยวเย่ปิง "ย่าดีกับเธอขนาดนี้ แต่เธอกลับอยากไปกับแม่ของเธอ เนรคุณจริง ๆ!"
เย่ปิงรู้สึกงุนงงเล็กน้อยเมื่อถูกดุด่า
การอยู่กับแม่มันผิดตรงไหน?
เด็ก ๆ ในหมู่บ้านคนไหนไม่อยู่กับแม่?
ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าย่ารักเขามาก แต่การอยู่กับแม่นั้นน่าสนใจกว่าและสนุกกว่า
เหมือนกับวันนี้ เขาเกือบจะชนท้องของแม่ แต่แม่กลับแค่ให้เขาขอโทษ โดยไม่ได้ตีหรือด่าเขา นอกจากนี้ยังทำบะหมี่ไข่หอม ๆ ให้เขากินอีก สอนเขาเล่นหมากรุก และเล่นกับเขา เขารู้สึกชอบแม่แบบนี้จริง ๆ
จ้าวซู่อวิ๋นยังคงรู้สึกไม่พอใจ บ่นด่าว่า "ฉันเข้าใจแล้ว แม่ของหลานเป็คนอกตัญญู และหลานก็เป็คนอกตัญญูไปด้วย ตอนที่แม่ของหลานแต่งงานเข้าตระกูลของเรา ก็ใช้เงินไปมากมาย ั้แ่หลานเกิดมา ย่าก็เป็คนเลี้ยงดูหลานมาตลอด แค่ครึ่งวันหลานก็ไม่อยากอยู่กับย่าแล้ว เลี้ยงเสียข้าวสุกจริง ๆ!"
ปกติแล้วเสี่ยวเย่ปิงเป็ที่รักใคร่ของทุกคน แม้จะอายุน้อยที่สุด แต่กลับมีตำแหน่งสูงสุดในครอบครัว ย่าคือคนที่ยกย่องเขาที่สุด!
แต่ตอนนี้ย่าที่รักและเอ็นดูเขาที่สุด กลับด่าเขาอย่างรุนแรง เรียกเขาว่าคนอกตัญญูซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เขาโกรธมาก
"ย่านั่นแหละที่เป็คนอกตัญญู ทั้งครอบครัวเป็คนอกตัญญูทั้งนั้น!"
เสี่ยวเย่ปิงปกติก็เป็คนดื้อรั้นอยู่แล้ว และก็ไม่ได้เรียนรู้คำด่าหยาบคายจากย่าของเขามาไม่น้อย
พอเขาอ้าปากก็พ่นคำหยาบคายออกมาเป็ชุด
"ยายแก่! อย่ามาว่าผมเป็คนอกตัญญู ผมอยู่กับแม่ของผมไม่ได้หรือไง วันนี้ตอนบ่ายแม่ยังทำบะหมี่ไข่ให้ผมกินเลย!"
152
