อีกสามวันก็จะถึงวันที่ผมต้องรับ่ต่อของพ่อแล้ว บัลลังก์ถูกตกแต่งใหม่ตามความ้าของาาแห่ง์แต่ละยุคสมัย เหล่าบริวารพากันตกแต่งงานขึ้นครองราชย์ของผมอย่างปราณีต ทุกอย่างเหมือนจะไปด้วยดีจนกระทั่ง มีเหล่าองครักษ์และเหล่าเทวดาที่ก่อฏเข้ามา
ผมและทุก ๆ คนต้องต่อสู้อีกครั้งเพื่อไม่ให้บัลลังก์ตกไปอยู่ในมือของคนไม่ดี ตอนนี้์เกิดโกลาหลขึ้น ทำให้มีเทวดานางฟ้าหลายตนต้องดับสูญ เพราะพวกเขาเสียสระชีวิตของตนเองเพื่อปกป้องบัลลังค์แห่ง์ แม้แต่เ้าแห่งปรโลกก็ขึ้นมาช่วยพวกเราจัดการกับความวุ่นวายนี้
"รุศเป็ไงบ้าง" พี่วายุที่ได้รับข่าวจากองครักษ์ก็รีบขึ้นมาทันทีเพราะกลัวผมจะเป็อันตราย
"ผมยังไหว" เราจับมือและสู้ไปด้วยกัน การต่อสู้ที่ดุเดือดนี่กินเวลานานพอสมควร พ่อของผมได้ ตามอาอคิราห์ไปเพื่อจบปัญหาเหล่านี้ จากที่ผมเห็นพ่อของผมกับท่านอาสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่เพราะพบังของท่านพ่อน้อยเกินไป ผมเลยต้องเข้าไปช่วย
"ท่านพ่อ เดี๋ยวจัดการเอง" เมื่อพูดจบผมกับพี่วายุก็วิ่งเข้าไปเพื่อจัดการต่อ พลังของเรามีมากกว่าจนท่านอาสู้ไม่ได้ก่อนจะบินหนีไป แต่พ่อพี่วายุสกัดไว้ได้ จึงเกิดการต่อสู้อีกครั้งอย่างดุเดือด แต่เพราะท่านอาอคิราห์เริ่มอ่อนแรงทำให้เพลี่ยงพล้ำ
"อึก! เ้า..กล้าสังหาร...ข้างั้นรึ ไอคนชั้นต่ำ!!" เสียงพูดที่เริ่มไร้เรี่ยวแรงของอคิราห์ ก่อนจะสิ้นลมหายใจไปต่อหน้าต่อตาของเหล่าเทวดาที่ก่อฏ ท่านอาถูกสังหารอย่างง่ายดายโดนเ้าแห่งปรโลก ทำให้เหล่าฏที่เห็นดังนี้จึงต้องยอมสยบแต่โดยดี
ตอนนี้์กลับมาสงบสุขอีกครั้ง แต่วศินยังคงถูกคุมขังอยู่เพราะพฤติกรรมที่ผ่านมาของเขา
.
.
.
.
ผมยืนมองดูบัลลังก์ตรงหน้าที่ถูกตกแต่งใหม่อีกครั้งอย่างสวยงาม บัลลังก์ที่มีแต่คนอยากจะแย่งชิง ถัดออกไปผมเห็นิญญาของแม่ที่เฝ้ามองผมอยู่ไกล ๆ แต่ผมเห็นรอยยิ้มของแม่ชัดเจนมาก เราส่งยิ้มให้กันอยู่นานเลยทีเดียว
"พร้อมมั้ยครับคุณแฟน" วายุเดินมาจากข้างหลังพร้อมจับมือวรุศไว้แน่น พร้อมกับส่งรอยยิ้มให้วรุศ
"พร้อมครับ" ผมยิ้มตอบอย่างมีความสุข ก่อนจะหันกลับไปหาแม่ แต่ก็ไม่พบซะแล้ว ผมหวังว่าแม่คงจะมีความสุขนะครับ
พี่วายุจับมือผมเดินไปจนสุดทางแล้วส่งผมขึ้นนั่งบัลลังค์ที่ถูกจัดเตรียมไว้ และพิธีการก็ได้เริ่มต้นขึ้น เหล่าเทวดาและนางฟ้าส่วนใหญ่ยอมรับผมมากขึ้นจากที่ผ่านมา ใช้เวลานานพอสมควรในการทำพิธี แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี
ผมนั่งอยู่บนบัลลังก์โดยมีพี่วายุยืนอยู่ข้างกายผม เพราะตอนนี้ผมคือาาแห่ง์แหละพี่วายุคือองครักษ์คนเดียวของผม
.
.
.
.
"เห้อออ เหนื่อยจัง" ผมอยู่บน์นานพอสมควรเพื่อจัดการปัญหาต่าง ๆ ที่ได้รับหมอบหมาย แต่ก็ยังดีที่มีพี่วายุคอยช่วยผมอยู่ตลอด
"มาเดี๋ยวพี่นวดให้นะ" กำลังใจที่สำคัญของผมตอนนี้คือพี่วายุคนเดียวเท่านั้น
"อื้มม สบายจัง ขอบคุณครับ" ผมไม่อยากกลับขึ้นไปอีกเลย เพราะผมชอบเป็มนุษย์มากกว่า ไม่ต้องคิดอะไรมาก ใช้ชีวิตในแบบของเราเอง มีความสุขกว่าเยอะ ที่สำคัญได้มีเวลาอยู่กับคนที่เรารัก
"นั่งคิดอะไรอยู่ ถึงยิ้มออกมา" วายุขมวดคิ้วถาม
"คิดเื่ของเรา" คำตอบของผมทำให้พี่วายุยิ้มไม่หุบ จนผมต้องยิ้มตามไปด้วยเลย
วันนี้เราจะเลี้ยงฉลองกันเพราะไม่ได้เจอเพื่อน ๆ มานานมาก เลยนัดทุกคนมาที่บ้านของเรา ตอนนี้ผมได้เตรียมหันผักและเนื้อสัตว์ เพื่อทำหมูกะทะของโปรด อาหารทะเลอีกอย่าง ผมได้ยินเสียงเปิดประตูรั่วบ้าน แสดงว่าแขกของเรามาถึงกันแล้ว
เมื่อเจอหน้ากันพวกมันไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร วิ่งมากอดผมกลมเหมือนก้อนอะไรซักอย่าง เพราะเราไม่เจอกันนาน ั้แ่เสร็จงานศพของแม่ จนพวกมันคิดว่าผมคิดสั้นรึป่าว แต่พวกมันมาหาผมก็ไม่เจอผมอยู่ที่บ้าน พวกมันเลยอดเป็ห่วงผมไม่ได้โทรหาจนโทรศัพท์จะะเิ จนผมต้องลงจาก์เพื่อมาเจอพวกมัน และให้รู้ว่าผมสบายดี ผมแค่บอกว่าพี่วายุพาไปพักผ่อน
"ไอรุศ กูโครตคิดถึงมึงเลย" ชลธีพูดไปร้องไห้ไปไม่รู้มันแสดงรึป่าว แต่ผมก็ซึ้งใจนะ ส่วนรินก็ยืนยิ้มดีใจอยู่ห่าง ๆ ตอนนี้รินกับตรีเมฆครบกันแล้ว แต่แค่ยังไม่รู้ว่าตรีเมฆเป็อะไร ถ้ารู้ขึ้นมาผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเธอจะรับได้มั้ย ผมบอกตรีเมฆให้ทำใจไว้บ้างถ้าเกิดว่าเธอไม่โอเคจริง ๆ ก็ต้องปล่อยเธอไป มันก็เข้าใจและยอมรับในข้อนี้แน่แค่อยากขอลองก่อน
เรานั่งคุยกันจนดึกดื่น เพื่อน ๆ ผมก็นอนกันที่บ้านผมเพราะมันดึกมากแล้วและพวกมันก็เมากันด้วย ผมไม่อยากให้มีอันตรายอะไรเกิดขึ้นอีก
"ป่ะมึง ไปนอนได้แล้ว" ผมต้องลากไอชลกับไอตรีเมฆ องครักษ์ผู้ไม่แตะแอลกอฮอล์ แต่วันนี้กลับดื่มไม่ลืมหูลืมตา จนเมาแอ๋ั้แ่สองแก้วแรก ผมกับพี่วายุลากมันสองคนไปนอน ส่วนรินดื่มไปนิดหน่อยเลยไม่ได้เมามาก
ถึงห้องนอนผมกับพี่วายุนอนแผ่ร่างอย่างเหน็ดเหนื่อย เพราะลากเพื่อนตัวแสบไปนอน แต่ก็มีความสุขมากที่ได้อยู่กับพวกมัน ผมกับพี่วายุหันมายิ้มแล้วหัวเราะออกมาพร้อมกันแบบไม่ได้นัดหมาย แต่ความรู้สึกนี้แหละมันทำให้ชีวิตของผมกลับมาเป็มนุษย์อีกครั้งนึง
The end
Talk : ขอรวบรัดตัดจบเลยนะคะ เพราะไม่รู้จะแต่งอะไรต่อแล้ว หมดไฟในการแต่งมากเลยค่ะ
ป.ล. แถมตอนหน้ามี nc ค่ะ ^^