แม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ

     เมื่อเด็กๆ แปลงร่างเป็นนกน้อยที่บินและทำข้าวยักษ์หล่นให้กลุ่มผู้ใหญ่ได้ดูกันเสร็จแล้ว พวกท่านก็เลิกอึ้งกันและพากันวิ่งไปที่ไร่ข้าวกันอย่างรวดเร็ว

     แต่ว่าเด็กๆ ยังคงสนุกกับการเป็นนกกันต่อและช่วยแยกรวงข้าวยักษ์ออกมาอย่างขยันขันแข็งไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่กลับกลายเป็นรอยยิ้มที่แสนจะมีความสุขออกมากัน 

     เพราะพวกเขาต่างรับรู้ว่าจะมีข้าวเก็บไว้กินได้ตลอดปี โดยไม่จำเป็นต้องเสียเงินสักหยวนไปซื้อข้าวมาเพิ่มอีกแล้ว แถมจะยังมีส่วนที่เหลือนำไปขายเพิ่มพูนรายได้เข้าหมู่บ้านอีกต่างหาก

###########

     แปลงไร่ข้าวที่ตอนนี้เป็นสีเหลืองทองสวยเต็มไปหมด และที่สะดุดตาก็คงจะเป็นเจ้ารวงข้าวยักษ์นั่นแหละที่มันสูงกว่าใครเพื่อนเลย ถ้าตอนที่ไม่มีรวงข้าวติดอยู่คงคิดว่าเป็นต้นหญ้าที่สูงปิดจนมิดข้าวที่ปลูก

     คุณตา คุณปู่ คุณพ่อ และคุณลุง พร้อมกับกลุ่มพวกผู้ใหญ่ และเด็กโตบางคนก็มองตาค้าง และอ้าปากค้างไปตามๆ กันเมื่อมาเห็นแปลงข้าวตรงหน้า มันหนาแน่นเต็มไปหมด ยิ่งข้าวยักษ์ที่มันสูงเกือบ 2 เมตรก็มีสูงเป็นหย่อมๆ เต็มไร่ไปหมด

    “ดูรวงข้าวยักษ์พวกนี้สิ ทำไมสูงใหญ่ขนาดนี้เนี่ย”คุณลุงลู่เมิ่ง

    “แบบนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำท่วมเลยนะครับ”คุณพ่อ

     “ใช่มันสูงมากเท่ากับพวกเราเลย”คุณลุงลู่เมิ่ง

     “ทุกๆคนอีกกี่วัน ถึงจะเก็บเกี่ยวข้าวจากแปลงข้าวที่เหลือพวกนี้”คุณปู่ หันมาสอบถามคนที่ดูแล

    “จริงๆ แล้วพรุ่งนี้ก็เก็บเกี่ยวกันได้เลยครับ”คนดูแลไร่ข้าว

     “งั้นเหรอ”คุณปู่

    “เอาแบบนี้ละกันนะ พรุ่งนี้รอบที่เหลือที่จะเข้าเมืองหลวงให้ไปพร้อมกันพรุ่งนี้เลย วันมะรืนพวกเราจะเก็บเกี่ยวข้าวพวกนี้ทั้งหมด”คุณตา

     “ได้ครับ”คนดูแลไร่ข้าว

     แต่ละคนก็เดินเข้าไปดูรวงข้าวยักษ์กันใกล้ๆ ให้เห็นอย่างใกล้ชิดและสัมผัสมันด้วยมืออีกครั้ง

     “รวงข้าวยักษ์ที่เห็นติดเมล็ดข้าวเยอะมากจริงๆ”คุณตา

     “สายพันธุ์ข้าวนี้เยี่ยมมากนะ เคยแต่ได้ยินไม่คิดว่ามันจะหล่นมาจากฟ้าลงมาที่แปลงปลูกข้าวของหมู่บ้านเราได้”คุณปู่

     “ท่าทางต้องเป็นนกฝูงใหญ่ที่ ช่วงนั้นมันบินมาหรือเปล่าครับคุณพ่อ”คุณพ่อของชิวชิว

     “อือ…ใช่แล้วที่ตอนนั้นพวกเรากังวลว่าพวกมันจะบินลงมากินยอดข้าวที่พวกเรากำลังปลูกพอดีเลย และช่วงนั้นข้าวกำลังแตกยอดสวยมากด้วย”คุณลุงลู่เมิ่ง

    “จริงสิ คงจะเป็นนกฝูงนั้นเป็นแน่ล่ะนะตอนนั้นพวกเรากังวลกับพวกมันจริงๆ แต่มาดูตอนนี้สิต้องขอบคุณพวกมันแทนเสียแล้ว”คุณตา

     “โชคร้ายกลายเป็นโชคดีแทน”คุณปู่

     “ใช่” ทุกๆ คน

     เมื่อตรวจตราดูรวงข้าวยักษ์กันพอสมควรแล้ว พวกท่านพากันกลับและตรงไปยังโรงนากัน เพื่อจะสีข้าวสายพันธุ์ใหม่ที่พึ่งได้มาด้วย 

     “เราจะเก็บในส่งที่แปลงข้าวพวกนี้ไว้สำหร้บเพาะพันธุ์รอบหน้าละกันมันมีอยู่เยอะพอสมควรเลย”คุณปู่

     “ส่วนที่อยู่ตรงลานตากเราก็เอาส่วนนั้นไปเข้าเครื่องคัดแยก เพื่อนำมาทำอาหารกินกันเย็นนี้นะทุกคน พวกเราจะได้ลองชิมรสชาติของพวกมันกันว่าอร่อยมากเพียงใด เคยแต่ได้ยินได้ฟังคนอื่นๆ พูดมาคราวนี้พวกเราได้กินข้าวยักษ์กันแล้วนะ”คุณตา

     “ครับ” ทุกๆ คนที่ติดตามมาดูรวงข้าวยักษ์ที่แปลกข้าวในตอนนี้ต่างก็ดีใจที่จะได้กินข้าวยักษ์เย็นนี้กัน

    พวกท่านจะลองใช้ข้าวยักษ์นี้ ทำอาหารเย็นของวันนี้กันว่ารสชาติเป็นอย่างไร เพราะเท่าที่ดูแปลงปลูกข้าวในวันนี้รอบเก็บเกี่ยวหน้าจะแยกเอาไว้สำหรับทำเพาะพันธุ์ต่อทั้งหมดเลย ส่วนที่กำลังคัดแยกที่รวมกับข้าวธรรมดาพวกนี้จะแบ่งส่วนหนึ่งมาสีเป็นข้าวขาวได้ลองชิมกัน

      “ต้องยกความดีให้กับชิวชิว หลานเล็กของเราอีกแล้วนะถ้านางไม่ซุกซนในกองลานตากรวงข้าว พวกเราก็ยังไม่ทันได้สังเกตว่ามีข้าวยักษ์ปะปนอยู่ในนั้นด้วย อาจจะเผลอนำเข้าเครื่องคัดแยกซะหมด”คุณตา

     “ใช่ครับ”ทุกคนต่างก็เห็นด้วยกองรวงข้าวพวกนี้เอาทิ้งไว้หลายวันแล้ว แต่พอชิวชิวมาที่ลานนั้นเพียงแค่แป๊บเดียวกลับเจอเจ้ารวงข้าวยักษ์เข้า

     “ชิวชิว ของเราเป็นดาวนำโชคของหมู่บ้านจริงๆ นะครับคุณเฉิงเฉิง คุณลู่ซือ”คนดูแลไร่ข้าวในหมู่บ้าน

     “ใช่”  

      ทุกๆ คนต่างมองดูแปลงข้าวที่เหมือนมีปาฎิหารย์เกิดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้ว่าทำไมพวกเขาถึงได้เจอแต่โชคดีถึงเพียงนี้กันนะ อยู่ดีๆเจ้านกฝูงใหญ่ที่อพยพบินผ่านมาในคราวนั้นดันทำข้าวยักษ์ตกใส่ไร่ข้าวมากมายถึงเพียงนี้ 

########              

     ทางด้านกลุ่มผู้หญิงหลากหลายวัยที่อยู่เรือนทำงานส่วนกลางนั้น ทราบเรื่องแล้วว่าดาวนำโชคของหมู่บ้าน ชิวชิวน้อยเจอเครื่องคัดแยกถึง 2 เครื่องที่กองทิ้งของเสีย 

     พอกลับมาเล่นซนที่หมู่บ้านของเรานั้นก็ดันบังเอิญไปเล่นซนแล้วเจอพันธุ์ข้าวยักษ์โดยบังเอิญ❕อีก จนตอนนี้ทุกๆ คนมีแต่เรื่องใหม่ๆ ให้คุยแทบไม่ซ้ำวันกันเลยกับความโชคดีของชิวชิวน้อยของพวกเขา

    “ชิวชิว ของเราขนาดเล่นซนยังเจอของดีเลยนะคะคุณแม่”คุณป้าเจียวจิน

    “เฮ้อ……แม่เองก็ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือจะรู้สึกอย่างอื่นดีนะ ชิวชิวเป็นเด็กโชคดีเกินไปแล้วจริงๆ ไม่ว่าจะอยู่ด้านนอกหรืออยู่ในหมู่บ้านไม่สามารถกลบความโชคดีของชิวชิวได้เลย”คุณยาย

     “จริงๆค่ะ ฟางเซียนเองก็ไม่อยากเชื่อเลยนี่กี่วันมาแล้วค่ะที่เรามีแต่เรื่องประหลาดใจตลอดเลย ไม่คิดว่าลูกสาวคนเล็กของหนูเองจะเป็นเด็กที่ดวงดีขนาดนี้”คุณแม่ของชิวชิว

   “ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วทำขนมเพิ่มให้เด็กๆ หน่อยก็ละกันนะ และเย็นนี้พวกเราจะทำอาหารอะไรกันดีล่ะ เพราะทางพวกคุณพ่อของเราจะให้เราลองใช้ข้าวยักษ์มื้อเย็นนี้เลย”คุณย่า

     “เอ๊ะ….พวกเขายกอะไรมาทางนี้กันค่ะ”คุณป้าลี่ถิง

     “ใส่กระสอบมาเลยไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเป็นอะไรน่ะค่ะ”คุณป้าลี่มี่

     “หรือว่าจะเป็นข้าวยักษ์หรือเปล่าคะทุกคน”คุณป้าซูฮวา

     "น่าจะใช่นะคะ”คุณป้าซูเจียว

     สาวๆ ในเรือนทำงานส่วนกลางต่างมองกลุ่มพวกผู้ชายที่กำลังขนแบกถุงกระสอบอะไรบางอย่างตรงมาทางด้านนี้

     “ฟางเหนียง ฮุ่ยเหมย นี่ข้าวยักษ์นะหุงกินมื้อเย็นได้เลย เดี๋ยวขอตัวกลับเลยละกันเพราะจะต้องไปดูเครื่องคัดแยกก่อนนะ”คุณปู่เฟยเทียน

    “ได้ค่ะพี่เฟยเทียน”คุณย่า / คุณยาย

     “จะวางไว้ด้านไหนดีครับ”กลุ่มคนที่ยกข้าวยักษ์มาให้

     “วาง 3 กระสอบเอาไว้ตรงข้างเตาทำอาหารส่วนหนึ่งนะ อีกส่วนหนึ่งไปเก็บด้านในไว้ก่อน”คุณย่า สั่งการ

     “ครับ x 3 ”  กลุ่มคนที่ยกข้าวยักษ์

     กลุ่มหนุ่มๆ เมื่อมาส่งข้าวยักษ์เสร็จเรียบร้อยแล้วก็พากันกลับออกไป ตรงไปสู่โรงนากันอีกครั้ง

     “คุณแม่คะ ฟางเซียนนึกได้แล้วค่ะว่าจะทำขนมอะไรให้เด็กๆ ได้กินกัน”คุณแม่

     “อะไรเหรอ ฟางเซียน”คุณป้าเจียวจิน

      “ขนมถั่วละลาย溶豆ที่เด็กๆ ชอบน่ะค่ะ”คุณแม่

     “อือ ก็ดีนะคะเด็กๆ ชอบกินมากเลย”คุณป้าเจียวจิน

     “ไปเดี๋ยวพวกเราไปช่วยกัน”คุณป้าซูฮวา

     คุณแม่ และคุณป้า ทั้งหลายต่างแยกตัวกันไปทำขนมให้เด็กๆ กัน หลังจากนั้นจึงจะค่อยทำอาหารมื้อเย็นที่ใช้ข้าวยักษ์ให้ทุกๆ คนได้กินกัน

ถั่วละลาย 溶豆的做法

วัตถุดิบ

ฟักทอง

แก้วมังกร

นมผง

น้ำตาลทราย

ไข่ขาว

แป้งข้าวโพด

น้ำมะนาว(หรือน้ำส้มสายชูขาว)
 

วิธีทำ

1.นำฟักทอง 50 กรัม มาล้าง หั่นเป็นชิ้น นึ่ง ใส่เครื่องเตรียมอาหาร เติมน้ำเล็กน้อย ปรุงเป็นน้ำซุปข้นฟักทอง กรองไม่ให้มีก้าน (มิฉะนั้นสารตกค้างจะอุดตันได้ง่าย) หัวฉีดแล้วจะเป็นทรงยาก) 

2.ร่อนนมผงและแป้งลงในน้ำซุปข้นฟักทอง หั่นและผสมให้เข้ากัน ใช้ไม้พายคนให้เข้ากัน

3.เติมน้ำมะนาวสองสามหยดลงในไข่ขาว ใส่น้ำตาล แล้วตีจนเป็นฟองแข็ง (ใช้ไข่แดงที่เหลือในการทอดและรับประทาน)

4.นำไข่ขาวค่อยๆผสมกับฟักทองปั่น คนให้เร็วต้องไม่คนเป็นวงกลม หลีกเลี่ยงการทำให้เป็นฟอง

5.(เปิดเตาอบที่ 100 องศาที่ความร้อนบนและล่างล่วงหน้า) ใส่ลงในถุงบีบอย่างรวดเร็ว ฉันใช้หัวฉีดดอกไม้ขนาดกลาง และล็อคถุงบีบให้แน่น เพื่อป้องกันไม่ให้ละลาย

6.ปาดน้ำมันบนถาดอบนิดหน่อยแล้วบีบออกเป็นขนาดเล็ก อบที่ 100° ขึ้นและลงเป็นเวลา 60 นาที และมีฟังก์ชั่นลมร้อนเพื่อเปิดลมร้อน

7.เตาอุ่นล่วงหน้า หลังจากอบแล้วรอให้เย็นเป็นเวลา 5 นาทีแล้วนำออกจากตู้อบประมาณ 5-10 นาที มันก็จะกรอบๆ หลังจากการอบแห้ง 10 นาที ใส่ในขวดที่ปิดสนิทเพื่อป้องกันไม่ให้มีความชื้น

##########

    “เด็กๆ เห็นจะต้องดีใจแน่เลยค่ะ ไม่ได้ทำให้พวกเขาทานนานแล้วนะคะ”คุณป้าเจียวจิน

     “ยิ่งเจ้าตัวเล็กเห็นยิ่งชอบค่ะ”คุณแม่

     “เดี๋ยวพี่จะไปถามพวกคุณแม่ก่อนว่า จะให้เริ่มเตรียมทำอาหารเย็นกันเลยหรือเปล่านะ”คุณป้าเจียวจิน

     “ค่ะ”คุณแม่

     คุณป้าเจียวจิน เดินไปหาคุณย่า และคุณยายถามเรื่องอาหารเย็นว่าจะทำอะไรบ้าง 

     “คุณแม่คะ จะทำอะไรเป็นมื้อเย็นบ้างคะ”คุณป้าเจียวจิน

     “อือ….แม่ว่าทำข้าวตุ๋นไส้กรอกใส่แครอท และมันฝรั่ง กับต้มซุปกุ้งฝักเขียวก็พอแล้ว”คุณยาย

     “ค่ะ”คุณป้าเจียวจิน 

     “ไปพวกเราไปเตรียมเรื่องข้าว และไปนำไส้กรอกมาทำความสะอาดก่อน”คุณย่า

     กลุ่มสาวหลากหลายวัยตรงเรือนทำงานส่วนกลาง ต่างก็ช่วยกันเตรียมวัตถุดิบให้เรียบร้อยก่อนเริ่มทำมื้ออาหารมื้อใหญ่อีกครั้งหนึ่ง

ข้าวตุ๋นไส้กรอกแครอทมันฝรั่ง

วัตถุดิบ

ไส้กรอก

มันฝรั่ง

ซีอิ๊ว

กระเทียม

แครอท

ข้าวสาร

ซอยหอยนางรม
 

วิธีทำ

1.แช่ข้าวไว้สักพักหนึ่ง

2.ไส้กรอก(ทำเอง)ล้างให้สะอาด หั่นพอดีคำ

3.กระเทียมหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ

4.มันฝรั่ง แครอท ปลอกเปลือกหั่นเป็นชิ้นเล็ก

5.ตั้งกระทะใส่น้ำมันเล็กน้อย ใส่ต้นหอม ผัดจนหอม 

6.ใส่ไส้กรอกชิ้นแล้วทอดต่อด้วยไฟอ่อน

7.ใส่มันฝรั่ง กระเทียม และแครอทลงไปผัดสักครู่

8.ใส่ซีอิ๊วขาวสักช้อนโต๊ะ ซอสหอยนางรม

9.ผัดประมาณ 2 นาที แล้วเติมน้ำในปริมาณที่เหมาะสม ระวังอย่าใช้น้ำมากเกินไป มิฉะนั้น จะส่งผลต่อรสชาติหากบางเกินไป

10.จากนั้นใส่ข้าวที่ล้างแล้วคนให้เข้ากันและปรุงอาหารเป็นเวลาสามหรือสี่นาที

11.ใส่เกลือเล็กน้อย อย่าเยอะ ซีอิ๊วขาว

12.ใส่ส่วนผสมทั้งหมดลงในหม้อความดันไฟฟ้า

#####

ซุปกุ้งฟักเขียว

วัตถุดิบ

ฟักเขียว

กระเทียม

เกลือ

กุ้งฝอยแห้ง

ขิง 

หัวหอม

น้ำแป้ง(แป้งมัน,แป้งข้าวโพด,แป้งสาลี)
 

วิธีทำ

1.ล้างกุ้งฝอยให้สะอาด

2.ปลอกเปลือกฝักและหั่นเป็นชิ้นลูกเต๋า

3.สับขิงและกระเทียม

4.ตั้งกระทะใส่น้ำมัน ใส่ขิงและกระเทียมสับลงไปผัดจนหอม

5.ใส่กุ้งฝอยลงไปผัดจนมีกลิ่นหอม

6.ใส่ฝักลงไปผัด เติมเกลือนิดหน่อย

7.เติมน้ำและต้มประมาณ 15 นาที

8.เทน้ำแป้งมันลงไป ผัดจนข้น โรยต้นหอมซอย

#########

     ทางด้านเด็กๆ กลุ่มพวกผู้ใหญ่ต่างก็ให้ไปพักกันได้แล้วที่เหลือพวกท่านจะจัดการกันต่อเอง และตอนนี้เด็กๆ ต่างก็แยกย้ายไปเล่นเกมส์ AR/VR กัน เพราะแต่ละวันจะมีกำหนดไว้ว่าเล่นได้คนละกี่นาที ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเล่น พวกเขาชอบเล่นเกมส์ฟาร์มปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ เหมือนกับการใช้ชีวิตของพวกเขา

     พอถึงเวลาช่วยงานในหมู่บ้านพวกเด็กๆ ก็กลับไปทำตามเดิม พวกเขายังคงมีวินัยในการใช้ชีวิตที่อยู่ เด็กๆยังมีระเบียบไม่ได้ห่วงเล่นจนเกินไปนัก เพียงแต่พวกผู้ใหญ่ผ่อนปรนเวลาพักให้เด็กๆ มากกว่าเดิมขึ้นนิดหน่อยเพราะตอนนี้ไม่ต้องทำอะไรรีบเร่งแบบเมื่อก่อนมากนัก

     “ชิวชิว อยากกินขนมจังเลยค่ะ”ชิวชิว

     “ขนมเหรอน้องเล็ก ❔  พี่เซี่ยเซี่ยไม่รู้เหมือนกันว่าวันนี้คุณแม่จะมีขนมให้หรือเปล่านะ”พี่เซี่ยเซี่ย

     “พวกเราลองไปถามดูก็ได้นะ เผื่อมีน่ะค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง

     สามสาวน้อยตระกูลหยาง ต่างจูงมือพากันตรงไปยังครัวกองกลางที่อยู่ติดกันเรือนทำงานส่วนกลางของหมู่บ้าน

     ขนมสำหรับเด็กตามชนบทย่อมไม่ค่อยมีกินได้บ่อยนัก นอกจากเสียวันพิเศษหรือมีรายได้มากพอสมควรก็จะได้มีขนมกินทั้งคนโตและเด็กๆ 

      “พักนี้พวกเราได้กินขนมบ่อยขึ้นก็เป็นเพราะน้องเล็กด้วยนะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

     “ใช่แล้วล่ะ หลานเล็กโชคดีหาของไปขายได้เงินหยวนเยอะแยะเลย พวกเราเลยมีเงินซื้อสำหรับทำขนมกินกัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะอาทิตย์หนึ่งได้กินสักทีก็ดีใจมากแล้วล่ะ”อาเล็กเจียงเจียง

     ชิวชิว ได้ฟังถึงกับอึ้งไปเหมือนกันขนมสำหรับเด็กๆ ชนบทคงเป็นอะไรที่วิเศษมากเลยนะ 

     “แต่ต่อไปเราจะมีกินทุกวันค่ะ พี่เซี่ยเซี่ย อาเล็ก”ชิวชิว

     “จริงๆนะน้องเล็ก”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

      “ค่ะ”ชิวชิว

     สามสาวน้อยตระกูลหยาง วิ่งเข้ามาห้องด้านในแต่ว่าไม่มีใครอยู่เลยนี่น่ะสิ สงสัยว่าคุณย่า คุณยาย คุณป้า และคุณแม่ออกไปช่วยทำอาหารเย็นตรงครัวด้านนอกกันแน่ๆ เลย

     “เราไปหาคุณย่า(อาเล็กจะเรียกแม่ว่าย่าเวลาอยู่กับหลานๆ)กันเถอะ น่าจะอยู่ครัวด้านนอกทางโน้น”อาเล็กเจียงเจียง

     “ค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย / ชิวชิว

     แต่ในระหว่างที่กำลังจะหมุนตัวออกไปด้านนอกกัน ชิวชิวก็สะดุดตาอะไรบางอย่างแว๊บๆ บนโต๊ะแต่ไม่แน่ใจนักเพราะนางตัวเตี้ยอย่างไรเล่า

    “พี่เซี่ยซี่ย อาเล็กคะหยุดก่อนค่ะ ชิวชิวเหมือนเห็นอะไรไม่รู้บนโต๊ะด้วยค่ะ”ชิวชิว กระโดดดึ๋ง……ดึ๋ง……ดึ๋งงงงง

      พี่สาวเซี่ยเซี่ยก็เช่นกันกระโดดตามเพื่อดูว่าอะไรอยู่บนโต๊ะนั้น ส่วนอาเล็กเจียงเจียงก็เขย่งเท้าก็พอจะมองเห็นแล้วว่ามันคืออะไรกัน

      “ขนมถั่วละลายล่ะ หลานสาว”อาเล็กเจียงเจียง บอกด้วยน้ำเสียงอันตื่นเต้น

     [มันเป็นขนมอะไรล่ะไอ้ที่ว่าละลายเนี่ย]ชิวชิว ฟังแล้วงงๆ กับขนมปริศนาอันนี้

     ชิวชิวไม่รอช้าวิ่งไปเกาะขอบโต๊ะที่มันสูงกว่านางมากนัก ทำไมโต๊ะที่นี่ถึงสูงจังเลยแฮะ เมื่อพยายามแล้วรู้ว่ายังไงก็ไม่ถึงแน่ๆ นางจึงหันมาหาพี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียงให้ช่วยนาง

    “พี่เซี่ยเซี่ย อาเล็กเจียงเจียง ดันชิวชิวขึ้นโต๊ะนี้หน่อยค่ะเราจะได้หยิบขนมมาดูได้นะคะ”ชิวชิว หันไปบอกสองสาวน้อย

     “ได้จ้ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย / อาเล็กเจียงเจียง

      ชิวชิว พยายามเขย่งปลายเท้าเพื่อจะจับขอบโต๊ะให้มั่น อาเล็กอุ้มหลานเล็กของนางทางด้านหลังและพยายามช่วยยกตัวชิวชิวขึ้นสู่โต๊ะ พี่สาวเซี่ยเซี่ยก็ช่วยประคองด้วยอีกคนหนึ่ง

     ชิวชิว ที่ตอนนี้หน้าอกถึงโต๊ะด้านบนแล้วนางใช้มือทั้งสองข้างพยายามคืบคลานพยุงตัวให้อยู่บนโต๊ะไม่ลื่นไหลลงไป ตอนนี้ชิวชิวอยู่ในท่าที่นอนคว่ำบนโต๊ะตัวสูงนี้ ขาก็ชี้โด่เด่ตีไปมาในอากาศ

     เมื่อแน่ใจว่าตัวเองประคองครึ่งตัวบนโต๊ะได้แน่แล้ว สายตาของนางตอนนี้ที่เห็นแล้วว่าอะไรอยู่บนโต๊ะนี้ตาก็เป็นประกายแวววาวออกมาเลยนี่น่ะเหรอเจ้าขนมถั่วละลายในปากน่ะ สีสวยน่ากินจังเลย

     “ว้าว มีสีขาว สีชมพู และก็มีเหลืองค่ะอาเล็ก พี่เซี่ยเซี่ยใส่โหลใหญ่ๆ ตั้งหลายโหลแน่ะค่ะ”ชิวชิว บอกสองสาวน้อยที่อยู่บนพื้นด้านหลังของนาง

     “มีสามสีเลยเหรอหลานเล็ก”อาเล็กเจียงเจียง

     “รอก่อนนะคะ เดี๋ยวชิวชิวหยิบให้ดูเลย”ชิวชิว เอื้อมมือไปหยิบโหลใส่ขนมเปิดฝาออกมากลิ่นขนมที่มีกลิ่นนมลอยออกมาและโหลที่มีสีเหลือจะเป็นเหมือนกลิ่นผัก ส่วนสีชมพูกลิ่นเหมือนผลไม้ อะไรสักอย่างหอมไปหมด

    แต่ละโหลแยกตามสีของมันชิวชิว หยิบสีละกำมือน้อยๆ ของนางส่งต่อไปให้พี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียงกันครบทุกสามสี

     ส่วนตัวเองก็ มาใส่มือของตัวเองด้วยครบทุกๆ สีเช่นกันแต่ด้วยมือนางที่เล็กจิ๋วเดียวคงหยิบแต่ละครั้งติดมาได้ไม่กี่เม็ดหรอกนางนำเข้าปาก เพื่อลิ้มลองรสชาติขนมแปลกใหม่นี้เป็นครั้งแรก

     “หง่ำ……….หง่ำ………หง่ำ……….หง่ำ……….หง่ำ………หง่ำ……….หง่ำ……….หง่ำ………หง่ำ……….”เสียงกินขนมจากสามสาวน้อยตระกูลหยางที่กำลังชิมขนมกันอย่างเอร็ดอร่อย

     “ว้าว มันละลายในปากเลยอร่อยมากเลยค่ะอาเล็ก พี่สาวเซี่ยเซี่ย”ชิวชิว ที่ยังคงอยู่ในท่านอนบนโต๊ะสูงตัวนี้และตีขาไปมาในอากาศอย่างอารมณ์ดีเพลิดเพลินกับการชิมขนมถั่วละลายอย่างเอร็ดอร่อย

     สามสาวน้อยตระกูลหยางต่างไม่ได้สังเกตกันเลยว่าตอนนี้ พวกนางไม่ได้อยู่กันตามลำพังสามสาวน้อยอีกต่อไปแล้ว คุณย่า คุณยาย คุณป้า และคุณป้าจะเอามาหยิบของบางอย่างพอดีและเจอสามแสบกำลังแอบขโมยขนมกินอย่างเงียบๆ 

     “อะแฮ่ม………อะแฮ่ม…………”คุณแม่ ส่งเสียงกระแอมกระไอออกมาให้เด็กๆ ได้รับรู้ว่ามีคนเข้ามากันแล้วนะ

     “.............❕❕❕❕”พี่สาวเซี่ยเซี่ย / อาเล็กเจียงเจียง

     ขนมคำสุดท้ายกำลังอยู่ในปากก็เอามือปิดปากอย่างรวดเร็ว และค่อยๆ ก้าวถอยหลังไปทีละนิด ทีละนิด ทีละนิด พอใกล้ประตูก็รีบวิ่งกันอย่างรวดเร็ว 

     อ้าวแล้ว น้องเล็ก หรือหลานเล็กชิวชิวของพวกนางล่ะหายไปไหนแล้ว ❕❕❕❕❕❕❕

     นางก็ยังคงอยู่ที่เดิม ท่าเดิมไม่เปลี่ยนส่งเสียงเจื้อยแจ้งบอกว่าขนมนี้อร่อยอย่างงู้นอย่างงี้ตีขาสั้นๆ ของนางไปมาอย่างสบายอารมณ์

     “อร่อยมากเลยค่ะ และมันหมดไวมากเลยเข้าปากปุ๊บละลายปั๊บเลย อาเล็ก กับพี่เซี่ยเซี่ยจะเอาสีไหนเพิ่มคะเดี๋ยวชิวชิวหยิบให้ค่ะ”ชิวชิว ที่ไม่รู้เลยว่าคนที่กำลังคุยด้วยหายตัวไปแล้ว

     “แล้วหนูชอบสีไหนคะ ชิวชิว”คุณแม่

     “ชิวชิว ชอบทุกสีเลยค่ะ”ชิวชิว ตอบไปแล้วและเริ่มเอะใจว่านี่มันเสียงของ………❕❕❕❕❕

      ชิวชิว ค่อยๆ เขยิบตัวขึ้นเต็มตัวบนโต๊ะและผลิกตัวดันตัวเองให้นั่งลง และส่งยิ้มหวานๆ ส่งสายตาวิ๊งค์ๆ ให้คุณย่า คุณยาย คุณป้า และคุณแม่ที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้นี่น่ะสิ

     “เอ่อ……คือว่าชิวชิวมาช่วยไล่มดค่ะคุณแม่ ดูสิคะเจ้ามด????ตัวร้ายมันขึ้นมาขโมยขนมค่ะ”ชิวชิว ทำสีหน้าจริงจังและชี้มือชี้ไม้บอกพวกคุณแม่ว่ามันไต่ขึ้นมาตรงขาโต๊ะตรงๆนี้ และตรงนี้เต็มไปหมดเลย

     “อ้า……มดตัวร้ายสินะดูสิเราต้องรีบปิดฝาโหลขนมก่อนนะชิวชิว เดี๋ยวมดตัวร้ายจะขโมยขนมไปหมดซะก่อนที่พวกเราจะได้กินกันนะลูก”คุณป้าเจียวจิน

     “ค่ะ เดี๋ยวชิวชิวช่วยปิดเองค่ะ”ชิวชิว รีบปิดฝาโหลขนมทั้งสามโหลดอย่างรวดเร็ว

     “ขวดโหลขนมลดลงไปเลยนะคะเนี่ย”คุณแม่ พูดเหย้าแหย่

     “เจ้ามด????ตัวร้ายมันตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะคุณแม่แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะพวกมันไม่กล้ามาแล้วค่ะ”ชิวชิว

    “แล้วมดตัวนี้กินไปกี่อันคะ”คุณแม่

     “สิบกว่าอันเองค่ะ อุ๊บ………❕❕”ชิวชิว รีบปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็วที่เผลอตอบแทนเจ้ามดตัวร้าย

     “คุณแม่คะ อุ้มชิวชิวลงไปหน่อยค่ะพอดีชิวชิวมีนัดกับพวกพี่ๆ ด้านโน้นค่ะ หายไปนานเดี๋ยวพวกพี่ๆจะเป็นห่วงค่ะคุณแม่”ชิวชิว รีบชิ่งหนีอย่างรวดเร็ว

    “ได้ค่ะ”คุณแม่อุ้มลูกสาวคนเล็กลงสู่พื้น และนางก็รีบซอยเท้าวิ่งออกประตูไปอย่างรวดเร็ว

    “เฮ้อ…….แสบจริงๆ ค่ะคุณแม่ดูสิคะ”คุณแม่

    “ฮ่า……..ฮ่า………..ฮ่า……..ฮ่า………..ฮ่า……..ฮ่า………..ฮ่า……..ฮ่า………..”

     คุณแม่ คุณย่า คุณยาย และคุณป้า ต่างหัวเราะความแสบของชิวชิวน้อยที่โทษมดมาเปิดโหลขโมยขนมบนโต๊ะไป    

********************

ชื่ออาหารและขนมอาจจะแปลกๆ ไปบ้างต้องขอโทษค่ะเพราะใช้เครื่องแปลนะคะ

     พรุ่งนี้ชิวชิว จะออกเดินทางไปเที่ยวเมืองหลวงแล้วนางจะสนุกสนานขนาดไหน และจะได้กิน ได้เที่ยว ได้ซื้ออะไรกลับมาบ้าง❓❓❓หรือจะเจอของดีแบบฟรี ฟรี ฟรี ในเมืองหลวงกันนะ❓❓จะเป็นไปได้เหรอของฟรีในเมืองหลวงน่ะ❓❓    

#########

เอกสารอ้างอิง

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

https://www.douguo.com/cookbook/1538447.html

https://www.douguo.com/cookbook/1392846.html

https://www.douguo.com/cookbook/3115922.html