บทที่ 10
เดินชมจันทร์
ณ ตอนกลางของแคว้นต้าเหยียน
ทุ่งข้าวเหลืองทองอร่ามใกล้เก็บเกี่ยว รายล้อมบ้านเมืองราวกับทุ่งทองผืนใหญ่ ตอนกลางของแคว้นเพราะปลูกข้าวแทบทุกหมู่บ้าน คลังเสบียงที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นอยู่ที่เมืองฟ่านโจว เมืองนี้กินพื้นที่ตอนกลางของแคว้นกว่าครึ่ง ดินและน้ำสมบูรณ์ เหมาะแก่การปลูกข้าว การทหารของที่นี่แข็งแกร่งที่สุด ข้าศึกไม่เคยรุกรานผ่านตอนกลางของแคว้นไปได้ เพราะนั่นหมายถึงเสียแคว้นไปครึ่งหนึ่ง ทั้งยังเสียคลังเสบียงที่ใหญ่ที่สุด
เฮงโน้วเองก็ทราบดี แม่ทัพผู้คุมกองทัพกว่าสามแสนนายบุกทางเหนือคือเฉินเซียว เขาคือแม่ทัพที่เก่งที่สุดของเฮงโน้วในขณะนี้ และตอนนี้เขากำลังเคลื่อนทัพเข้าตอนกลางของแคว้นต้าเหยียน
กองทัพเฉินเซียวตั้งทัพใหญ่หน้าเมืองต้านเสี้ยน ถัดจากนี้ไปอีกสองเมืองจะเป็เมืองฟ่านโจว ทัพของเฉินเซียวเริ่มลดปริมาณอาหารของทหาร เหลือสองมื้อต่อวัน การขนส่งเสบียงจากเฮงโน้วมายังตอนกลางของต้าเหยียนมีระยะทางไกลมาก อีกทั้งระหว่างทางยังเต็มไปด้วยโจรป่า และชาวเมืองผู้หิวโหย พร้อมจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อให้ได้กินอิ่มสักมื้อ
เฉินเซียวมองแผนที่เมืองต้านเสี้ยน แม้มิใช่เมืองใหญ่ แต่ก็ถือเป็อู่ข้าวอู่น้ำ เขาส่งทหารเข้าไปสืบพืชผลที่พร้อมเก็บเกี่ยว คาดว่ามีหลายร้อยต้าน พอเลี้ยงทหารเฮงโน้วไปได้เกือบสองเดือน แต่ภูมิประเทศของเมืองนี้บุกโจมตีง่าย ป้องกันยาก เฉินเซียวใช้แผนปล้นเสบียงอ้อมๆ ยังไม่ตีให้แตกในทีเดียว
นิ้วมือดำกร้านจากการกรำาชี้ไปยังแผนที่ “เราจะบุกตีทีเดียวสองเมือง ต้านเสี้ยนถูกล้อมโจมตีได้ง่าย ข้าคิดว่าแม่ทัพของพวกมันคงรอเราบุกต้านเสี้ยน จากนั้นลอบโจมตีจากด้านนอก เปิดเมืองตีเราให้ตายในทีเดียว ดังนั้นเราจะบุกตีสองเมืองรวด แล้วมุ่งหน้าไปตั้งค่ายที่เมืองถัดไปแทน”
“รับทราบขอรับ!” เหล่ารองแม่ทัพนายกองขายรับพร้อมกัน
ที่ปรึกษาเป็ชายวัยกลางคน เขาสวมชุดสีขาวทั้งตัวตัดกับชุดของคนในกระโจม ที่เต็มไปด้วยสีดำสนิท “ท่านแม่ทัพ องค์ชายใหญ่อาการสาหัส เราไม่มีแม่ทัพรักษาการแทน เมืองฝั่งตะวันออกที่ยึดมาได้ถูกตีคืนไปเมืองแล้วเมืองเล่า ข้าคิดว่าเป็เช่นนี้ กองกำลังฝั่งตะวันออกของมันอาจจะมาสมทบกับฝั่งเหนือต่อต้านเรา ท่านแม่ทัพคิดว่าเราควรหารองแม่ทัพฝีมือดีสักคนไปคุมทัพแทนองค์ชายใหญ่ก่อนดีหรือไม่?”
รองแม่ทัพฝ่ายต่างๆ พยักหน้าเห็นด้วย ตอนแรกบุกตีซ้ายขวาและทางเหนือ ทำให้ทัพของต้าเหยียนต้องแบ่งออกเป็สามส่วน ด้วยจำนวนคนที่น้อยกว่า อย่างไรเฮงโน้วก็ได้เปรียบ แต่เฮงโน้วกลับเสียเปรียบเื่แม่ทัพนายกอง ผู้ที่สามารถนำทัพได้ตอนนี้มีแค่สามคน คือองค์ชายใหญ่ผู้เก่งเื่โจมตีเมืองจากด้านนอก แต่อ่อนเื่ตั้งหลักรักษาเมือง องค์ชายรองผู้ใจเย็นรอบคอบ ชอบรักษาเมืองมากกว่าบุกโจมตี ตอนนี้เขาเป็องค์ชายที่ตีเมืองได้น้อยที่สุด ทางตะวันตกของต้าเหยียนยังจดๆ จ้องๆ ไม่ลงมือกันมากนัก แต่ละฝ่ายส่งทหารมาด่ากันไปมา บางวันขว้างปามูลของเสียใส่กัน เพื่อปลุกเร้าให้อีกฝ่ายบุกก่อน
แม่ทัพของต้าเหยียนเองรู้ดี หากบุกเข้าหาองค์ชายรองของเฮงโน้ว พวกเขามีแต่แพ้กับแพ้ เพราะอีกฝ่ายชอบการตั้งรับก่อนจะตลบหลังศัตรู
ส่วนเฉินเซียวเชี่ยวชาญทั้งรุกและรับ เขาจะรุกเมื่อเห็นว่าสมควร จะรับเมื่อเห็นว่าได้เปรียบกว่า แผนการและเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวกว่าพี่ชายทั้งสอง ทั้งยังเป็พวกโเี้ผิดมนุษย์ ภายนอกอาจพูดเสียงเรียบ ไม่นานอาจสั่งถลกหนังหัวคน!
ทหารทั้งสามแสนหวาดกลัวแม่ทัพของตนเองยิ่งกว่าข้าศึก แต่ละครั้งที่บุกโจมตีเมืองพวกเขาจะหึกเหิมเอาเป็เอาตาย ขอแค่ได้อยู่ไกลจากองค์ชายสามสักสามสี่ก้าวก็ยังดี!
เฉินเซียวยังนิ่งเงียบ สิ่งที่ที่ปรึกษาพูดมิใช่เขาไม่คิด เพียงแต่ไม่มีรองแม่ทัพคนไหนมีแววพอจะคุมกองทัพขององค์ชายใหญ่ได้ หากมิอาจครองใจทหาร จะดูแลกองทัพอย่างไร? สู้ไปมีแต่ตายกับสูญเสียเปล่าประโยชน์ มิสู้ถอยออกมาเรื่อยๆ ล่อให้ทหารส่วนหนึ่งตามพวกเขาไป “ปล่อยไปเช่นนั้น ให้ทหารของมันส่วนหนึ่งตามพี่ใหญ่ไป เท่านี้ก็นับว่าทุ่นแรงเราไปมาก ส่วนทัพที่มันจะส่งมาเสริม…” เฉินเซียวยิ้มเหี้ยม “หากมันรอดหุบเขาชีซานมาได้ ข้าก็จะปล่อยไป”
รองแม่ทัพไม่มีใครคัดค้าน พวกเขาเชื่อใจแม่ทัพใหญ่ หรือองค์ชายสามของตนเอง และเหนือจากความเชื่อใจคือความหวาดกลัว…
เฉินเซียวส่งมือซ้ายและมือขวาของตนไปยังหุบเขาชีซาน พร้อมด้วยพลธนูอีกหนึ่งหมื่นคน ไม่ว่าจะมาจากทางทิศตะวันออกหรือตะวันตก หากส่งกำลังเสริมมาตอนกลางของแคว้นต้องผ่านหุบเขานั้น เพราะเป็ทางลัดที่รวดเร็ว และพลางตัวได้ดี มีแต่ป่าทึบ
เหล่าแม่ทัพวางแผนการรบกันอีกกว่าครึ่งชั่วยาม กว่ากระโจมจะเหลือเพียงเฉินเซียวผู้เดียว ตอนนี้มือซ้ายและมือขวาไม่อยู่ ข้างกายเขามีเพียงองครักษ์เงาหน้านิ่งฝูหรงผู้เดียว หากไม่เรียกก็จะไม่ปรากฏตัว
อาการขององค์ชายใหญ่สาหัสนัก ตอนนี้ยังไม่ได้สติ เฉินเซียวจ้องแผนที่แคว้นตาเหยียน เขามองคำว่า ‘เมืองฟ่านโจว’ ต่อให้รีบไปช่วยพี่ใหญ่แค่ไหน ก็ยากจะผ่านบุตรชายของแม่ทัพกัว
เขารู้ดี อีกฝ่ายศึกษาการรบของเขาจนจำขึ้นใจ เคียดแค้นชิงชังเขาเป็ที่สุด เขาจะเพลี้ยงพล้ำให้มันไม่ได้
ทันใดนั้นเงาร่างของฝูหรงพุ่งเข้ามาในกระโจม เฉินเซียวคิดว่าอีกฝ่ายมีเื่ด่วนจะรายงาน
“มีอะไร?”
“นายท่าน วันนี้จะ ‘เดินชมจันทร์’ หรือไม่ขอรับ?” ฝูหรงถามด้วยใบหน้าเรียบสนิท ติดไปทางบึ้งตึง เขาเป็นักฆ่ามือดี สามารถล้มทหารนับพันได้ด้วยตัวคนเดียว
เดินชมจันทร์หมายถึงการหลับนอนกับอิสตรี หน้าที่หาผู้หญิงมาดูแลยามค่ำคืนไม่ให้ท่านแม่ทัพเงียบเหงานี้ ปกติเป็หน้าที่ของมือซ้ายและมือขวา ฝูหรงมีหน้าที่เดียวคือฆ่าคนตามคำสั่ง แต่ตอนนี้ทั้งมือซ้ายมือขวาล้วนไปทำภารกิจ เขาจึงมาดูแลเื่นี้แทน เพราะพี่น้องทั้งสองฝากฝังไว้ ต้องให้ท่านแม่ทัพเดินชมจันทร์สามวันครั้ง มิเช่นนั้นท่านจะอารมณ์ไม่ดีแล้วมาลงกับบรรดาพี่น้องได้!
เฉินเซียวใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็จังหวะเนิบนาบ “ไม่ต้อง”
ฝูหรงเกรงว่าท่านแม่ทัพอาจหงุดหงิดงุ่นง่าน พวกทหารในกองทัพต้องโทษว่าเป็เพราะเขาดูแลไม่ดีเป็แน่ “เชลยศึกที่จับมามีสตรีหลายนางหน้างดงาม ทั้งยังมีโสเภณีอีกหลายร้อยคน หากนายท่านอยากเลือก…”
“ไม่ต้อง ออกไป” เฉินเซียวอยากพักผ่อน แม่ทัพนายกองล้วนไม่เคยขาดสตรี ทหารในกองทัพเองก็เช่นกัน สตรีหลายคนถูกจับมาเป็โสเภณีกองทัพ พวกเขาทำกับชาวต้าเหยียนราวกับไม่ใช่คน แต่เมื่อก่อนเฮงโน้วเองก็ถูกกระทำเช่นเดียวกัน หากนับกันจริงๆ ชนเผ่าทุ่งหญ้าถูกรุกรานและรังแกมากกว่านี้เสียด้วยซ้ำ
ฝูหรงคำนับ ก่อนจะเดินออกจากกระโจมไป ตอนนี้ด้านหน้าประตูเมืองต้านเสี้ยนถูกล้อมไปด้วยกระโจมของเฮงโน้ว ม้าศึกกว่าแสนตัวกินหญ้าอย่างสบายใจ ม้ากว่าครึ่งลงไปกินซังข้าวที่เพิ่งถูกเก็บเกี่ยว กลิ่นหอมฟางข้าวและเสียงนกตัวเล็ก บรรยากาศผ่อนคลายน่าพักผ่อน ต่างกับชาวเมืองต้านเสี้ยน ตอนนี้พวกเขาล้วนอกสั่นขวัญแขวน กองทัพจ่อหน้าประตูเมือง ผู้ใดหลับลงคงน่านับถือไม่น้อย
ผิดกับฝั่งทหารเฮงโน้ว พวกเขามีคนมากมาย ผลัดเปลี่ยนกันเฝ้าเวรยาม ได้หลับสนิทแทบทุกคืน เฉินเซียวถอดเสื้อคลุมออก ตอนนี้หิมะหยุดตกมาหลายวันแล้ว อากาศอบอุ่นขึ้นั้แ่พวกเขาเดินทางเข้าตอนกลางของแคว้นต้าเหยียน เขาล้มตัวลงนอนบนตั่งตัวใหญ่ กระโจมนอนของเขาใหญ่ที่สุด แม้จุดเด่นนี้จะดึงดูดนักฆ่า แต่ฝีมือของเขาล้ำกว่าองค์ชายใหญ่หลายเท่าตัว
ข้างกายมีดาบคู่ใจเล่มใหญ่ แม้เฮงโน้วจะชอบใช้ง้าว แต่เขาชอบใช้กระบี่ สองตาคมหลับลง หลายเดือนมานี้กรำศึกหนักหน่วงอยู่ในแคว้นต้าเหยียน
ผู้คนต่างเล่าลือว่าเขาโเี้อำมหิตผิดมนุษย์ ฆ่าคนล้างเมือง เด็กคนแก่ถูกจับเป็เชลยทำงานหนักยิ่งกว่าลา สตรีถูกรุมข่มขืน เขาถูกก่นด่าชั่วร้ายเลวทราม มีใครหารู้ไม่ เฮงโน้วถูกรังแกมานานเพียงใด ใต้เท้ากัวและทหารฆ่าข่มขืนสตรีชนเผ่าไปหลายแสนคน มีอีกหลายคนอุ้มท้องทารกชาวต้าเหยียน และอีกมากมายที่กลายเป็หญิงหม้ายสามีตาย
ใต้เท้ากัวกลับถูกยกย่องว่าเป็วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ทั้งที่ตาแก่ผู้นั้นเหยียนย่ำซากศพมากกว่าเฉินเซียว
คนเราทำสิ่งชั่วร้ายฆ่าล้างครอบครัวเหมือนกัน แต่กลับถูกเล่าขานแตกต่างกันออกไป
ชายหนุ่มเผลอหลับเพียงครู่เดียวก็สะดุ้งตื่นอีกครั้ง ภาพวัยเด็กแสนโหดร้ายผุดขึ้นมาในความฝัน
ตอนนั้นเขามีอายุสิบขวบ ออกติดตามบิดาไปปกป้องชายแดน ในชนเผ่าบุรุษสตรีล้วนสู้รบเก่งกาจ มารดาและพี่สาวร่วมมารดาของเขาก็ออกติดตามไปด้วย
เขาออกไปตรวจกับดักกับท่านพ่อ พวกต้าเหยียนชอบรุกรานเขตแดน แล้วอวดอ้างว่าเฮงโน้วเป็โจรถ่อยต้องกำจัดทิ้ง พวกเขาเข้าป่าลึกไปตรวจกับดักที่วางไว้ดักพวกต้าเหยียน ไม่คิดว่าฐานที่มั่นจะถูกใต้เท้ากัวในวัยฉกรรจ์ลอบบุกเข้ามาฆ่าผู้ชายแล้วข่มขืนสตรี มารดาและพี่สาวในวัยเพียงสิบสองปีพวกมันก็ไม่ละเว้น!
โชคดีที่รองแม่ทัพแซ่เซี่ยผู้หนึ่งขอให้ละเว้นชีวิตของสตรีและเด็กไว้ พวกมันเผาเสื้อผ้าสตรีและบุรุษ มารดาและพี่สาวของเขาเปลือยกายกอดกันร้องไห้จนตัวสั่น เฉินเซียวจำภาพนั้นได้ดี
พี่สาวของเขาถูกข่มขืนจนสติเลอะเลือน เดี๋ยวดีเดี๋ยวอาละวาด มารดาแม้จะถูกหยามเกียรติแต่นางเป็สตรีที่เข้มแข็ง นางยืนหยัดเคียงข้างบุตรสาว ทำเหมือนเื่ที่เกิดขึ้นเป็เพียงฝันร้ายตื่นหนึ่ง ทั้งที่นางเองก็เจ็บแค้นเจียนตาย
บิดาถูกหยามหน้าอย่างรุนแรง แต่ตอนนั้นทั้งอาวุธ กำลังคน และแม่ทัพ เฮงโน้วล้วนไม่พร้อมเลยสักทาง หลังจากนั้นชาวเฮงโน้วทนการรุกรานไม่ไหว ออกปล้นชาวต้าเหยียนจริงๆ
เฉินเซียวลุกขึ้นรินนมม้าดื่ม เขายังจำตอนตัดหัวไอ้เดรัจฉานแซ่กัวนั่นได้ดี!
ฮึ! วีรบุรุษหรือ? ชาวเฮงโน้วถูกมันฆ่าข่มขืนมากมาย วีรบุรุษอะไร! พวกเขาชาวทุ่งหญ้าเร่ร่อนเลี้ยงสัตว์ไปเรื่อยๆ ไม่เคยรุกรานดินแดนของใคร แม่ทัพกัวใส่ร้ายป้ายสีครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อหาเื่เปิดศึกาขยายดินแดน หวังฉวยโอกาสตอนเฮงโน้วกำลังอ่อนแอขาดแม่ทัพที่เก่งพอจะต่อกร
หัวแม่ทัพใหญ่กัวถูกตัดเสียบบนหลังม้าแห่ไปทั่วจนเน่าเหม็น ร่างของมันถูกเฉินเซียวถอดเสื้อผ้า ก่อนจะแขวนประจานทุกเมืองที่เขาเดินทางผ่าน ตอนนี้ร่างของแม่ทัพกัวแห้งเหี่ยวดำคล้ำ แต่เฉินเซียวยังให้ทหารลากตามมาแขวนประจานทุกประตูเมืองที่เขายึดมาได้
_________________________________________
มี e-book แล้วนะคะ
http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiOTkyNzgwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO2k6MjY4MjkzO30
9K
