ตอนที่ 9 เหตุเกิดกลางดึก
แนะนำให้เปิดเอฟเฟคไปด้วยและอ่านช้าๆ
....
นี่ผมสะดุ้งตื่นตอนมืดหรอ...
บรือ... หนาวจัง...
หน้าต่างเปิดเอาไว้หนิ?
ว่าแต่... วันนี้พี่สาวไม่เข้ามานอนด้วยกันกับผม... แปลกแฮะ...
ผมที่กำลังจะลุกไปปิดหน้าต่างที่เปิดอยู่นั้นก็รู้สึกตัวได้เลยว่า...
ขยับตัวไม่ได้...
...ก๊อกๆ
เสียงเคาะประตู... พี่แองหรอ??
“พี่แอง!!”
“…”
สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเงียบ..
เห้ยๆ นี่มันชักจะไม่ปกติแล้วนะ
...ก๊อกๆ
“…”
ผมไม่พูดสวนกลับไป เพราะััได้ถึงความผิดปกติ....
...ก๊อกๆ
“…”
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เหวย!! ส เสียงดังขนาดนั้นไม่มีใครตื่นมาเลยหรอ???
ใครก็ได้ช่วยด้วย!!
นี่ไม่ใช่หนังสยองขวัญนะเห้ยยยย
แถมบรรยากาศค่อยๆเย็นขึ้นมาเรื่อยๆจนผมรู้สึกหนาวขึ้นมา...
รอบๆห้องเริ่มมีน้ำแข็งมาเกาะตรงขอบประตู แล้วค่อยๆแผ่กระจายไปตามผนังห้องจนผมต้องห่มผ้าห่ม เพราะทนความหนาวไม่ได้
หนัก...
อยู่ๆตรงผ้าห่มของผมก็หนักขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ... แถมยังมีกลิ่นเหมือนกับดอกไม้พุ้งออกมาจากในผ้าห่มผม...
อย่าบอกนะว่า...
พอเปิดผ้าห่มก็พบว่าไม่มีอะไรอยู่ ...แต่ก็เหลือเส้นผมยาว2-3เส้น
ชิบผาย...
ครืด... ครืด...
แล้วอยู่ๆก็มีเสียงดังเหมือนกับมีใครใช้อะไรบางอย่างขูดกับผนังห้อง...
พอหันไปตามเสียง ก็พบกับผู้หญิงใส่ชุดขาวกำลังใช้มือที่เปื้อนเืเขียนผนังห้องของผม...
หลอนโคตร!!
เฮือก...
หญิงสาวชุดขาวหลังจากเขียนข้อความเสร็จก็ค่อยๆเดินเข้ามาหาผมช้าๆด้วยตัวที่เปื้อนเื แถมยังมีเืไหลตามพื้นเป็ทางยาว
ม่าย!!!
ผมอยากหนีแต่หนีไม่ได้
ตัวมันขยับไม่ได้!!!
ม่ายยยยยย
“คิกๆๆ”
ผีหัวเราะด้วยอ่ะ!!
ผีตัวนั้นลูบหัวผมเบาๆ
“ดูทำหน้าเข้าสิ ฮ่าๆๆๆ”
เสียงของหญิงสาวดังขึ้นด้วยท่าทางสนุกสนาน ก่อนที่ผมเริ่มขยับตัวได้อีกครั้ง
ตอนนี้ผมไม่เห็นหน้าตัวเองหรอก แต่ผมก็พอจะเดาออกว่ามันเป็ยังไง ...
เอ๋? เดี๋ยวนะ...
“หนูน้อย อ่านข้อความตรงกำแพงสิ”
พอผมอ่านทุกอย่างก็กระจ่างทันที
…ยินดีต้อนรับลูกศิษย์คนใหม่…
…
วอท?????
พอผมเริ่มเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ผีสาวตนนั้นก็ถอดชุดออก เผยใบหน้าของเอล์ฟสาว.... ไม่ๆๆๆ ไม่ใช่สาวแล้วนี่มันเด็กชัดๆ!!
“ชั้นคืออาจารย์สอนเวทย์มนต์ให้กับเธอ มีชื่อว่า Chloe Harmony…. ตอนเช้าเราคงได้เจอกันอีกครั้งนะสาวน้อย”
อาจารย์ที่รูปร่างเหมือนเด็กอายุ13นั้นแนะนำตัว ก่อนจะโบกไม้โบกมือแล้วก็ะโออกไปทางหน้าต่าง
แล้วทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นภายในห้องก็หายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...
เอ่อ... ผมก็รู้มาจากท่านพ่อมาบ้างนะว่าอาจารย์เป็คนขี้เล่น...
แต่ที่อาจารย์เล่นเมื่อซักครู่นี้มันเกือบทำให้ผมเกือบหัวใจวายตายก่อนน่ะสิ!!!
แล้วดูเหมือนว่า...
อีกหลายชั่วโมงเลยล่ะกว่าจะเช้า...
วันนี้ผมรู้สึกอยากให้พี่แองมานอนด้วยมากเลยล่ะ...
อาจารย์!!!!!!!!!!
ผมเจอประสบการณ์สยองขวัญแบบนั้นไปใครจะหลับลง!!
อาจารย์สอนเวทย์มนต์ เป็เอล์ฟที่มีความสามารถทางเวทย์มนต์ที่โดดเด่น เป็เพื่อนเก่าแก่กับพ่อของตัวเอก นิสัยขี้เล่นและร่าเริง
Credit http://www.zerochan.net/1644298 vient คนวาด
365
