————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
เื่นี้หยกเปิดให้ อ่านฟรี! จนจบเลยค่ะ ~
แต่จะเป็การอ่านฟรีในแบบที่กำหนดนะคะ
โดยแต่ละตอนที่ลงไปแล้วจะเริ่มติดเหรียญในเวลา 00.00 น. ของทุกวันค่ะ
เพราะงั้นอย่าลืม กดหัวใจ กับ กดเพิ่มเข้าชั้น เอาไว้ด้วยน้าจะได้ไม่พลาดตอนใหม่ ๆ กันนะคะ ^^'
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
“…” ยังไม่ทันได้พูดอะไรผู้หญิงคนนั้นก็วิ่งก้มหน้าออกไปไม่แม้แต่จะหันมามองเลยว่าตัวเองทำอะไรไว้
“โห! แย่มาก เดินไม่ดูทางเลยหรือแม่คุณ!” ผมไม่ได้เป็คนพูด แต่เป็พี่ทีมงานอีกคนที่เดินผ่านมาพอดี
“มา ๆ พี่ช่วย ไม่ไหวเลยผู้หญิงสมัยนี้”
“’ ขอบคุณครับ” ผมกับพี่เขาพากันเก็บของตรงหน้าและต่างหาผ้ามาเช็ดกันต่อ แต่ในระหว่างนั้นผมก็รู้สึกเหมือนเคยเจอผู้หญิงคนนั้นมาก่อนหรือเปล่านะ หรือไม่ก็ไม่เคยเห็น เพราะมองไม่ถนัดเท่าไร เนื่องจากเธอก้มหน้าก้มตาทำให้ผมไม่แน่ใจจนสุดท้ายเลิกสนใจไป
“ตายแล้วเอ!” ขณะที่กำลังทำความสะอาดพื้นอยู่เสียงใสปนใของผู้หญิงที่ผมคุ้นเคย และอยู่กับเธอมานานหลายปีเอ่ยพูดขึ้นมาพร้อมทั้งวิ่งเข้ามากระชากให้ผมลุกขึ้นยืน
“เบาเสียงหน่อยพี่ปราง”
“ทำไมเสื้อถึงเลอะแบบนี้เนี่ย!” ดูเหมือนว่าพี่เขาจะไม่ฟังที่ผมพูด เพราะถ้าฟังก็คงไม่เสียงดังมากขึ้นกว่าเดิม
“อุบัติเหตุครับ ผมเห็นเขาโดนเดินชนเมื่อกี้” ผมไม่ได้เป็คนพูด แต่พี่อีกคนที่เข้ามาช่วยทำความสะอาดคราบที่พื้นเป็ฝ่ายพูดออกมาจากนั้นเขาก็กดดูมือถือต่อ
“เดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะ” จนสักพักเขาก็เป็ฝ่ายขอตัวไปคงจะถูกเรียกตัว
“ขอบคุณมากนะครับ”
“รีบกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อเถอะเอ ตรงนี้พี่จัดการเอง ส่วนเสื้อนั่นก็วางไว้บนโต๊ะแล้วกัน เดี๋ยวพี่เอาไปทิ้งให้” พี่ปรางจับผมหมุนตัว และดันหลังให้เดินออกไป
“ทิ้งอะไรของพี่ เอาไปล้างก็ออกแล้ว ไม่ได้เลอะเยอะสักหน่อย” ผมเถียงเธอต่อ เพราะเห็นว่าคราบที่หกมาโดนไม่ได้เยอะอะไร พอล้างออก แต่ถ้าล้างไม่ออกจริง ๆ ผมค่อยกลับไปถามแม่ก็ยังได้ อีกอย่างเสื้อตัวนี้ก็เป็เสื้อตัวโปรดผมด้วย
“เลิกทำตัวประหยัดสักทีเถอะ ทั้งที่ตัวเองก็รวยมากกว่าพี่อีก แค่เสื้อตัวเดียวจะเป็อะไรเนี่ยเอ”
“วันนี้พี่จะพาหนูไปไหนเหรอคะ^^” ระหว่างที่ผมกำลังอธิบายเหตุผลอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงดังมาจากด้านหน้า
“ความลับ” เสียงของชายที่เธอควงตอบกลับมาพร้อมใช้สายตาไม่ชอบใจมองมาที่ผมต่อ
ผมชินแล้วกับท่าทางของเขา แม้เราจะเป็คู่หูทางอาชีพแต่ความจริงดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ชอบหน้าผมมานานแล้ว แต่สำหรับผมกลับมองว่าเขาเป็เหมือนน้องชาย เลยไม่ได้อคติอะไร
ส่วนผู้หญิงข้างเขาก็มองมาที่ผมแล้วหันไปมองอีกคนต่อเหมือนจะกระซิบอะไรสักอย่าง จนชายด้านข้างมีสีหน้าเปลี่ยนไป ผมเลยไม่สนใจอะไรต่อ เพราะมันไม่ใช่เื่ของผม
อีกอย่างผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนเดิมกับเมื่อหลายวันก่อน
ความเ้าชู้หรือพฤติกรรมแบบนี้ผมเห็นมาสักพักแล้ว แต่เพราะมันไม่ใช่เื่ของผม ก็เลยไม่ได้พูดอะไรเวลาที่เห็นแฟนตัวจริงของเขามาที่นี่
อีกด้าน...
“ใครอะพี่ ทำไมหล่อจังเลย...ช่วยติดต่อให้หนูหน่อยได้เปล่า” เด็กสาวหันไปกระซิบหาชายหนุ่มที่เธอกำลังควงอยู่ด้วยท่าท่างตื่นเต้น และอยากรู้ไว ๆ ว่าผู้ชายตรงหน้าของเธอในตอนนี้เขาเป็ใคร ทำไมถึงได้ดูเท่มากขนาดนั้น และมันดูสวนทางกับใบหน้าหวาน ๆ ของชายคนนั้นเหลือเกิน
“…” ทว่าเขากลับไม่ตอบคำถามของเธอ แถมยังออกแรงกำมือที่กำลังจับเธออยู่แน่นขึ้นกว่าเดิม
“พี่หนูเจ็บนะ” แน่นอนว่าเธอััถึงความผิดปกติได้
“ถ้ายังอยากไปกันต่อ อะไรที่ไม่ควรถามหรือควรพูดก็อย่าทำ” เขาว่าจบก็สะบัดเธอไปทางอื่น ก่อนที่ตัวเองจะเลือกหมุนตัวหันเดินไปอีกทาง
“เอ้า! รอหนูด้วยสิพี่!” สุดท้ายเพราะเธอยังไม่ได้ในสิ่งที่อยากได้จึงรีบวิ่งตามไปอ้อนเขาต่อ และคิดว่าเขาคงหึงที่เธอทำตัวอย่างนั้นออกไปให้เห็น
ห้องน้ำด้านนอก
ทางด้านของเอเพ็กซ์
หลังจากโดนพี่ปรางไล่ ผมก็เดินออกมาข้างนอกสนามแทน กะว่าจะมาใช้ห้องน้ำด้านหลังล้างคราบบนเสื้อออกก่อน เพราะดู ๆ แล้วน่าจะใช้เวลานาน ผมจึงเลือกออกมาใช้ห้องน้ำด้านนอกแทนดีกว่า
“...” แต่ระหว่างทางเดินมันต้องผ่านสวนเล็กด้านข้างพอดี ทำให้ผมเห็นแผ่นหลังคุ้นที่เดาออกได้ว่าน่าจะเป็คนเดียวกันกับที่มาชนผมก่อนหน้านี้
อย่างน้อยเธอควรรู้ตัวหน่อยว่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน
เมื่อคิดได้แบบนั้น ผมก็เปลี่ยนทิศทางจากห้องน้ำไปอยู่ที่เธอคนนั้นแทน
เพลง Talk
เพราะยังปรับอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ ฉันเลยเลือกหนีมาอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีคนอยู่ ไม่รู้ว่าที่นี่มันคือที่ไหนหรอก เพราะอาศัยการเดินมัวไปทั่ว จนสุดท้ายเลยเลือกที่จะมาปลดปล่อยน้ำตาตรงนี้เงียบ ๆ ก่อนกลับแทน
“!” ทว่าจังหวะที่ฉันกำลังเม้มปากเก็บเสียงของความเสียใจอยู่นั้น ด้านข้างของที่นั่งดันมีใครก็ไม่รู้มานั่งนี่สิ
“...” ฉันรีบปาดน้ำตา และเช็ดคราบบนใบหน้าออกอย่างไวก่อนที่จะตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อเดินออกมา
“ไม่คิดจะขอโทษผมหน่อยเหรอ?” แต่ขณะที่ฉันกำลังจะลุกขึ้น คำพูดบางอย่างกลับทำให้ฉันต้องแน่นิ่ง
ขอโทษเขา...งั้นเหรอ?
“คุณพูดกับฉันหรือเปล่าคะ?” ฉันตัดสินใจหันไปหาเขาเพราะไม่แน่ใจว่าเขาพูดกับฉัน หรือกำลังใส่หูฟังแบบไร้สายอยู่กันแน่ แต่ก็ต้องใเมื่อคนตรงหน้าดันเป็คนที่ฉันรู้จัก
ไม่สิ...ฉันรู้จักเขา แต่เขาไม่รู้จักฉัน
เพราะผู้ชายคนนี้เป็คนที่คลื่นพูดถึงอยู่ตลอดว่าเขามีนิสัยอย่างไร รวมถึงเป็คนที่คลื่นไม่ชอบมากที่สุด ซึ่งเป็คนคนเดียวกันกับที่คลื่นอ้างว่าเขาคนนี้มานั่งข้างฉันเมื่อหลายวันก่อนตอนที่ไปดูคลื่นซ้อมนั่นแหละ
“ตรงนี้มีใครอีกนอกจากคุณ?”
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
1K
