ราชาไร้บัลลังก์

หลังไฮบริคและเฟรย์ญ่าถูกขัดขวางไว้ ทั้งคู่ก็ทำอะไรไม่ถูกเพราะจำนวนคนเริ่มจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆไฮบริคกำลังรีบคิดหาทางออกจนมึนหัวไปหมด
''นำมรดกออกมาแบ่งให้พวกเราซะแล้วพวกเราจะไม่ทำให้ทั้งสิ้น''กลุ่มคนที่ลุมล้อมอยู่ได้ยื่นข้อเสนอออกมา
''ใช่ พวกเราต่างก็มารวมตัวกันเพราะฉะนั้นพวกเจ้าไม่ควรจะเก็บเอาไว้คนเดียว''เมื่อมีคนแรกพูดออกมาคนอื่นๆย่อมคล้อยตามและเห็นด้วย เฟรย์ญ่าที่เห็นไฮบริคนิ่งเงียบนางก็จำต้องเปิดปากพูดออกมา
''ทุกท่านโปรดใจเย็นลงก่อนข้าไม่ได้รับมรดอกอะไรมาเลย มันต้องมีบางอย่างผิดพลาด''เฟรย์ญ่าพูดออกมาด้วยเสียงสั่นกลัวเพราะถ้าหากถูกโจมตีโดยคนเหล่านี้นางจะต้องตายแน่นอนแต่เมื่อนางพูดออกไปแล้วสายตาของทุกคนกลับมองมาที่นางด้วยความต้องการฆ่า
''เลว! เจ้าโกหก เจ้าก็แค่ต้องการเก็บมันไว้คนเดียว พวกเราฆ่ามันทิ้งแล้วนำมรดกมาแบ่งกันดีกว่า''กลุ่มคนเหล่านั้นหลังจากได้ยินใครบางคนพูดขึ้นมาแบบนี้พวกมันก็พุ่งเข้าหาไฮบริคและเฟร์ญ่าทันทีไฮบริคที่เห็นท่าไม่ดีมันจึงปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาป้องกันการโจมตีต่างๆที่เข้ามาทุกทิศทางแต่มันก็ป้องกันได้ไม่นาน ตูม! ร่างของไฮบริคที่คอยป้องกันเฟรย์ญ่าเอาไว้กระเด็นออกไปเมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้แล้วกลุ่มคนเหล่านั้นจึงเตรียมตัวโจมตีเฟรย์ญ่าต่อทันทีแต่ก่อนที่พวกมันจะได้ทำอะไรแล้วเสียงดั่งสนั่นที่มาพร้อมกับแรงกดดันที่ไม่อาจขัดขืนได้ก็เกิดขึ้น
''พวกเจ้าถอยออกไปให้หมดถ้ายังไม่อยากตาย''เป็นมารเฒ่าที่พูดและปลดปล่อยแรงกดดันออกมาเมื่อไฮบริคที่นอนอยู่บนพื้นสัมผัสถึงพลังของอีกฝ่ายได้มันก็หน้าซีดทันทีพลางคิดในใจว่าชีวิตนี้จบสิ้นแล้ว แต่สิ่งที่มันได้ยินต่อมากลับทำให้มันมีความหวังเกิดขึ้น
''เจ้าชื่อเฟรย์ญ่าใช่มั้ยข้ามีข้อเสนอมาให้เจ้า มาเป็นลูกศิษย์ของข้าแล้วข้าจะพาเจ้าออกไปจากที่นี่''มารเฒ่าพูดกับเรย์ญ่าโดยไม่สนใจไฮบริคที่บาดเจ็บแม้แต่น้อย เฟรย์ญ่าที่ได้ยินก็ยังคงนิ่งเงียบนางกำลังหวาดกลัวอย่างหนักเพราะมีแต่คนที่คิดว่านางได้รับมรดกทุกคนต่างต้องการฆ่านาง
''ขะ ข้า ไม่ได้รับมรดกอะไรนั่นเลย ข้าได้ดาบมาเพียงเล่มเดียวเท่านั้นหากท่านอยากได้ข้าจะยกให้ท่าน''เฟรย์ญ่ากลั้นใจพูดออกมาถึงนางจะเสียดายดาบเล่มนี้แต่ชีวิตนางสำคัญกว่า
''ข้าไม่ต้องการ ข้าบอกไปแล้วที่ข้าต้องการคือรับเจ้าเป็นศิษย์เจ้าจะตกลงหรือไม่''มารเฒ่ายังคงถามเฟรย์ญ่าต่อไป หากเฟรย์ญ่าได้รับมรดกมาจริงๆมันจะทำให้มารเฒ่ามีศิษย์ที่สุดยอดมากเพราะในความคิดของมารเฒ่าคนที่ได้รับมรดกจะต้องมีพรสวรรค์สุดหยั่ง
''ข้า...''นางพูดออกมาแค่นั้นและมองไปที่ไฮบริค ไฮบริคเองก็พยักหน้าช้าๆเพื่อให้นางยอมรับเพราะตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว ดีกว่าถูกคนที่นี่ตามฆ่าและถึงตอนนี้สามารถรอดไปได้แต่ในอนาคตจะมีอีกกี่คนก็ไม่รู้ที่ต้องการมรดกแต่ก่อนที่เฟรย์ญ่าจะได้ตอบตกลงกลุ่มคน20คนที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วก็จะโกนขึ้น
''จะไม่มีใครได้ออกไปจากที่นี่ทั้งนั้นหากเรื่องยังไม่จบ''หลังจากพูดออกมาทั้ง20คนก็ค่อยๆเดินเข้าไปหาเฟรย์ญ่า
''เจ้าคือเฟรย์ญ่า? กล้านักที่ฆ่าองค์ชาย3เจ้าคงรู้สินะผลที่ตามมาจะเป็นยังไง''ชายคนนั้นพูดและเข้าไปคว้าตัวเฟรย์ญ่าออกมา มารเฒ่าที่อยู่ด้วยก็เข้าไปหยุดทันทีและพูดขึ้น
''หยุดก่อน พวกเจ้าคงมากับองค์ชายสินะถึงเจ้าจะนำตัวนางไปให้องค์ราชาลงโทษแล้วยังไงข้าเชื่อว่าพวกเจ้าก็คงไม่พ้นต้องตายอยู่ดีข้าพูดถูกหรือไม่''หลังมารเฒ่าพูดจบคนกลุ่มนั้นก็ก้มหน้าลงมารเฒ่าเห็นแบบนั้นจึงพูดต่อ
''ข้ามีทางออกที่ดีกว่านั้น ข้าเป็นเจ้าสำนักมังกรโลหะที่ตั้งสำนักของข้าอยู่ในทวีปนี้นั่นแหละเพียงแต่ทางเข้าออกถูกลงอักขระไว้โดยบรรพบุรุษข้า หากไม่ได้รับอนุญาติจะไม่มีทางเข้าไปได้ยกเว้นคนที่มีพลังระดับนิวเคลียร์ ทำไมเราไม่มาเป็นเพื่อนกันล่ะพวกเจ้าสามารถไปหลบที่นั่นได้''มารเฒ่าพูดโน้มน้าวออกมาเพราะทั้ง20คนล้วนมีพลังที่น้อยกว่าตัวเองไม่มากนักหากจะให้สู้ก็จะบาดเจ็บหนักแน่นอนเพราะมันไม่สามารถรับมือกับคน20คนในเวลาพร้อมกันได้
''ได้ พวกข้าตกลงงั้นเจ้ารีบทำธุระของเจ้าให้เสร็จเราจะได้รีบไปพวกข้าไม่อาจรอนานได้''หลังทั้ง20คนยอมรับข้อเสนอและเดินอกไปรอข้างๆ ขณะมารเฒ่าหันไปหาเฟรย์ญ่าเพื่อรอคำตอบเฟรย์ญ่าที่เห็นมารเฒ่าช่วยตัวเองเอาไว้ก็เกิดความตื้นตันใจและได้คุกเข่าลงทันที
''ข้ายอมรับท่านเป็นอาจารย์ แต่ข้ามีเรื่องจะขอ2เรื่องด้วยกัน เรื่องแรกข้าต้องการให้ท่านอาจารย์ลบตระกูลขนนกและตระกูลชาวบ้านออกไปจากโลกนี้ ส่วนอีกเรื่องมันจะต้องตาย''เฟรย์ญ่าพูดขณะชี้นิ้วไปที่มิคาเอล มิคาเอลเองก็ขมวดคิ้วหากรู้ว่าเป็นแบบนี้คงลงมือฆ่าอีกฝ่ายไปแล้ว
''หึ เรื่องแค่นี้เองไม่มีปัญหาถือซะว่าเป็นของขวัญในการรับเจ้าเป็นศิษย์ก็แล้วกัน มา! เริ่มจากเจ้าก่อน''มารเฒ่าหันไปพูดกับมิคาเอลทันทีมันตั้งใจจะฆ่ามิคาเอลหลังจากนั้นจึงจะจัดการกับ2ตระกูลใหญ่มารเฒ่าค่อยๆปล่อยแรงกดดันใส่มิคาเอลเพราะมันคิดว่าแค่นี้ก็เพียงพอจะฆ่าเด็กตัวเล็กๆได้แล้วมันค่อยๆเพิ่มแรงกดดันไปเรื่อยๆ 20ชั้นบรรยากาศ 30,40 จน40ชั้นบรรยากาศมิคาเอลก็ยังไม่ตายมารเฒ่าจึงตะโกนออกมา
''ไอ้เด็กบัดซบ เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่''จากนั้นมันจึงเพิ่มพลังไปที่50ชั้นบรรยากาศมิคาเอลเริ่มจะทนไม่ไหวเข่า1ข้างของมันได้ลงไปแตะพื้นแล้วตอนนี้ ขณะที่มิคาเอลกำลังพยายามฝืนยืนดวงตาของมันก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทออร่าของราชาที่ยังตื่นไม่เต็มที่เริ่มแผ่ออกมาต้านแรงกดดันของอีกฝ่ายจนมิคาเอลสามารถกลับมายืนได้อย่างปกติ มารเฒ่าที่เห็นแบบนั้นก็โมโหและตะโกนทันที
''ไอ้เวร''บูม! ระดับ1ต้านแรงดึงดูด เข่าทั้ง2ข้างของมิคาเอลลงไปกระแทกกับพื้นจนพื้นเกิดเป็นหลุมหากไม่ใช่เพราะกระดูกของมิคาเอลแข็งแกร่งเกรงว่ากระดูกขาทั้ง2ข้างคงจะแหลกไปแล้วมารเฒ่าเห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาก่อนจะหยิบหอกออกมาจากแหวนมิติระดับกลางของมัน
''ดี ถึงข้าจะไม่รู้ว่าทำไมเจ้าต้านแรงกดดันและพลังของข้าได้ก็ตาม แต่เจ้าคงต้องตายตอนนี้แล้ว''มารเฒ่าแทงหอกไปที่หัวของมิคาเอล เจนน่าที่ดูอยู่ก็เรียกเคียวออกมาก่อนจะกลายเป็นเงาสีดำและพุ่งออกไปเพื่อช่วยมิคาเอล เคร้ง! เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นจนบางคนต้องเอามือไปอุดหูไว้เจนน่าพุ่งเข้าไปไม่ทัน แต่กลับมีดาบขนาดใหญ่ลอยลงมาขวางหอกนั้นไว้
''มารเฒ่าเจ้ามันสารเลวอย่างแท้จริง แม้แต่เด็กเจ้าก็ไม่ละเว้นข้าบอกไว้เลยหากข้ายังอยู่ที่นี่เจ้าจะไม่มีวันได้แตะต้องใคร''ผู้มาใหม่กล่าวออกมาด้วยท่าทีสงบ
''ยายเฒ่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้าไสหัวไปซะ''มารเฒ่าตะโกนออกมาอย่างเดือดดาลเพราะโดนขัดขวางไว้และการโดนขวางครั้งนี้กลับทำให้มันเสียหน้าต่อคนอื่นมากมาย
''ข้าไม่สน เจ้านั่นแหละกลับไปซะหากเจ้าไม่ยอมกลับไปข้าคงต้องผิดสัญญาสงบศึก''ยายเฒ่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่แยแสและไม่สนใจใดๆทั้งสิ้น
''นี่เจ้าถึงกับยอมตกตายเพราะเด็กคนเดียว เจ้ามันบ้า''มารเฒ่าพูดออกมาขณะเริ่มเกิดความกลัวขึ้นเพราะหากคนใดคนหนึ่งผิดสัญญาที่ว่ามันทั้งคู่จะต้องตายลง
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า แล้วเจ้าล่ะ ยอมตายเพื่อศิษย์ของเจ้าหรือไม่''ยายเฒ่าหัวเราะออกมาราวกับคนบ้า
''แม่ง! ก็ได้ข้าจะจากไปรอจนกว่าจะครบ3ปีเถอะ''แต่ก่อนที่มารเฒ่าจะได้จากไปมิคาเอลได้ตะโกนใส่อีกฝ่ายด้วยความเกียจชัง
''ไอ้แก่เจ้านั่นแหละที่ระวังตัวไว้ 2ปีเท่านั้น อีก2ปีเจ้าจะต้องเสียใจที่เจ้าได้ทำเรื่องทุกอย่างไปในวันนี้''มารเฒ่าไม่ได้หันมาตอบโต้มิคาเอลมันแค่ถุยน้ำลายลงพื้นจากนั้นจึงพากันจากไปอย่างรวดเร็วและนั่นรวมถึงตระกูลเอสด้วยพวกมันได้ถอนตัวออกจากเมืองและตามเฟรย์ญ่าไป
''เจ้าหนู เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า มา มา ให้ยายแก่คนนี้ช่วย''ยายเฒ่าเอายาให้มิคาเอลกินจากนั้นจึงจับมิคาเอลลุกขึ้น ไม่นานอาการของมิคาเอลก็ดีขึ้นจากนั้นมิคาเอลจึ้งพูดขึ้น
''เป็นท่านนี่เองข้าถึงว่าทำไมถึงได้คุ้นเคยนัก''ยายเฒ่าคนนี้คือคนที่ขายแก่นกระดูกมังกรโบราณให้มิคาเอลนั่นเอง
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า นึกไม่ถึงว่าข้าจะต้องมาช่วยเจ้าไวขนาดนี้ เราไปหาที่คุยกันดีกว่ามั้ย''ยายเฒ่าพูดออกมาขณะมองไปที่เหมยและเฮนรี่จากนั้นทุกๆคนได้แยกย้ายกันออกไป ส่วนพวกมิคาเอลได้เดินทางกลับไปที่ตระกูลชาวบ้านเพื่อพูดคุยกับยายเฒ่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่21:อีก2ปี

นิยายแนะนำ

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่21:อีก2ปี

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้