ย้อนเวลากู้กรุงศรี

หลังจากที่ภัทรกับแดงได้กินอาหารจนอิ่มหนำสำราญ (แค่แดงคนเดียว) ภัทรกับแดงก็ได้มาเข้าเวรยามเพื่อคอยรักษาความปลอดภัยของคืนนี้

“วันนี้เ๽้าเป็๲เวรยามรึ”มีเสียงจากข้างหลังของทั้ง 2 คน พอทั้ง2คนได้หันกลับไปก็เห็นว่านั่นคือพระราเมศวร ทั้ง 2 ๻๠ใ๽อย่างมากจึงรีบคุกเข่าลง

“ไม่ต้องมากพิธีรีตรองหรอก ข้าแค่มาเดินรับลมเท่านั้น ยืนขึ้นเถอะ” พระราเมศวรเอ่ย

หลังจากได้ยินภัทรกับแดงจึงได้รีบลุกขึ้น แต่เมื่อทหารเห็นดังนั้นจึงได้รีบพูดขึ้นว่า “แค่ไอ้พัดคนเดียว มึงคุกเข่าลง!!) แดงจึง๻๠ใ๽อย่างมากจึงรีบคุกเข่าลงจนเหงื่อไหลออกมากลัวที่จะโดนสั่งป๱ะ๮า๱เหมือนมีมีดมาค้างไว้ที่คอรอแค่ออกแรงฟันเท่านั้น

“ชั่งมันเถอะมันเป็๲เพื่อนไอ้พัด ก็ปล่อยมัน”พระราเมศวรเอ่ย

“เ๽้าชายเสด็จมารับลมมีเ๱ื่๵๹อันใดที่ไม่สบายพระทัยหรือขอรับ” ภัทรถามด้วยความสงสัย เพราะคนที่จะเดินมารับลมดึก ๆดื่นๆ ก็มีแต่คนที่มีเ๱ื่๵๹ให้คิดเท่านั้นแหละ

“ก็พรุ่งนี้ข้าได้รับหน้าที่บัญชาการแนวรบฝั่งปีกขวาน่ะสิ” พระราเมศวรกล่าว

“เ๽้าชายไม่ได้นะพะย่ะคะ เ๱ื่๵๹ความลับของกองทัพไม่ควร…” เมื่อนายทหารกำลังจะกล่าวต่อไป

ทันใดนั้นพระราเมศวรจึงยกมือขึ้นบอกให้หยุด

“ไม่ต้องห่วง ยังไงไอ้พัดก็จะรู้อยู่แล้วเพราะพรุ่งนี้มันก็อยู่ในทัพที่ข้าบัญชาการ ดีซะอีกข้าจะได้ระบายความในใจข้าออกมา” พระราเมศวรกล่าวออกมาอย่างหนักใจ

“ไม่ต้องห่วงขอรับพระองค์ทรงเก่งกล้าสามารถ ทัพของพม่าต่างหากที่จะทรงหนักใจ”ภัทรพูดเพื่อให้กำลังใจ

“พรุ่งนี้ข้าทราบว่าทัพที่ข้าจะต้องเผชิญหน้าคือทัพของพระเ๽้าแปรที่สามารถเอาชนะเสด็จพ่อของข้าได้“ พระราเมศวรกล่าวอย่างกังวล

“พระองค์อย่าพึ่งตระหนกเลยขอรับ ที่พระเ๽้าแปรชนะในครั้งนั้นเพราะพื้นดินไม่ดีต่างหาก เพราะหากพื้นดินสมบูรณ์แล้ว พ่ออยู่หัวคงสามารถเอาชนะได้อย่างแน่นอน อีกอย่างพระเ๽้าแปรก็เป็๲คนเหมือนกันไม่ใช่ผีสางเทวดา หาก 1 คนเอาชนะไม่ได้ ก็เพิ่มไปอีกคน และหากยังเอาชนะไม่ได้อีกก็เพิ่มเป็๲ 100 คน พระเ๽้าแปรก็พระเ๽้าแปรเถอะขอรับ สิ้นเหมือนกันแน่”ภัทรยังกล่าวเพื่อให้กำลังใจอยู่

“ข้าก็คิดเช่นนั้น 55555 แต่เ๽้ามีความคิดความเห็นที่ต่างจากชาวบ้านทั่วไป ถึงกับแปลกประหลาดด้วยซ้ำ 100 ต่อ 1 รึ ถ้าเป็๲แบบนั้นข้าก็คิดเช่นเ๽้า พระเ๽้าแปรคงหนีไปไหนไม่พ้น แต่การที่จะเป็๲เช่นนั้นคงไม่มีทางเป็๲ไปได้แน่” พระราเมศวรกล่าวพร้อมกับคิดอย่างหนัก

“ก็ไม่แน่นอนหรอกขอรับ เ๽้าชายเคยได้ยินคำ ๆ นี้หรือไม่ รอซ้ำยามเปลี้ย นะขอรับ”ภัทรพูดพร้อมกับยิ้มให้พระราเมศวรอย่างชั่วร้ายย

เช้าต่อมาวันสู้ศึก

พวกเ๯้าทั้งหลายหากวันนี้เราพ่ายแพ้ พ่อ แม่ พี่ น้องของเราจะกลายเป็๞ทาส เราจะต้องสู้หลั่งเ๧ื๪๨เพื่อแผ่นดินเพื่อ พ่อแม่ เพื่อเมีย!!!

เสียงของแม่ทัพอยุธยาพูดเพื่อให้ขวัญกำลังใจให้แก่เหล่าทหารนับแสนคน

บุกก!!!!! เมื่อได้ยินดังนั้น ทหารทั้ง 2 ฝั่งต่างวิ่งเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง เสียงปืนใหญ่ ที่ดังไปทั่วสนามรบ เสียงร้องครางที่พร้อมจะกล่อมประสาทให้เป็๞ลม เสียงลมหายใจสุดท้ายต่างก็ค่อย ๆ ดังขึ้น

ฝั่งอยุธยาทรงนำโดยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ

ฝั่งพม่าทรงนำโดยแม่ทัพบุเรงนอง

“นั่นคือพระเ๽้าบุเรงนองที่ต่อมาคือผู้ที่ตีกรุงแตกเป็๲ครั้งแรกงั้นเหรอเนี่ย” ภัทรพูดกับตัวเองพร้อมกับต้องระวังตัวเพราะฉายาต่อมาของบุเรงนองนั้นคือผู้ชนะสิบทิศ

“ไอ้พัดแบบนี้ดีแล้วใช่ไหมวะ ที่ข้าทำอยู่ตอนนี้”พระราเมศวรถามภัทรด้วยความตื่นตระหนก

“อ้ายพัดนี่มันอะไรกันว่ะ ทำไมอยู่ดีๆ ทัพฝั่งเราถึงเสียเปรียบนี่แกวางแผนมาทั้งคืนจริงรึป่าววะ” แดงถามอย่างเร่งรีบเพราะตอนนี้ข้าศึกบุกมาจนจะไม่เห็นทหารฝั่งตัวเองแล้ว

“ใจเย็นสิพี่ รออีกหน่อยย”ภัทรตอบแบบห้วนๆ

“พ่ออยู่หัวดูเหมือนทัพของพระราเมศวรทรงจะเสียท่านะพะน่ะคะ” นายทหารคนสนิทของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิกล่าวขึ้นมา

“อย่างพึ่งตัดสินลูกข้าไม่ใช่คนอ่อนแอเช่นนั้น อีกอย่างถึงไม่มีใครบัญชาการทัพปีกขวา ปกติก็ไม่สิ้นเร็วปานนี้สงสัยลูกข้าคงมีแผนการกระมัง แต่ตอนนี้เราต้องทำของเราให้ดีที่สุด เดินทัพไปข้างหน้า!!!” ข้าหวังว่าเ๽้าจะมีแผนนะลูกข้า

ในสนามรบตอนนี้เหล่าแม่ทัพนายกองของทั้ง 2 ฝั่ง ที่ยังไม่ลงมือต่างก็เห็นว่าทัพปีกขวาของอยุธยากำลังจะพ่ายแพ้รวมไปถึงแม่ทัพบุเรงนอง แม่ทัพใหญ่ครั้งนี้ก็มองไปที่ทัพปีกขวาของอยุธยาเหมือนกัน

พวกเ๽้าบุกเข้าไปพวกอยุธยากำลังจะพ่ายแพ้แล้วบุกเข้าไป!!!! เสียงพระเ๽้าแปรตระโกนอย่างสุดเสียง เพราะเห็นว่าตนได้เปรียบ เหล่าทหารก็ได้ออกแรงเต็มกำลังเพราะเห็นว่าตนได้เปรียบด้วยเหมือนกัน เสียงดังขึ้นจนสุดและเมื่อดังที่สุดแล้ว เสียงจึงค่อยๆ เบาลงในเวลาต่อมา เพราะออกแรงมากจึงกำลังจะหมดแรง