ใกล้รุ่งสางแพรพลอยก็รู้สึกตัวตื่นตอนแรกก็กำลังจะร้องโวยวายว่าใครมานอนกอดตัวเองอยู่ แต่พอคิดดีๆ เื่เมื่อคืนแวบเขามาในหัวความอับอายตีขึ้นหน้าเธอทันทีตอนนี้สติอยู่ครบถ้วนไม่เมาแล้ว
ร่างสวยค่อยดึงมือเพื่อนสนิทที่กลายมาเป็ผัวของเธอออกอย่างเบามือกลัวเขาจะตื่น เธอยังไม่อยากคุยกับเขาตอนนี้
เมื่อลุกขึ้นมาได้สำเร็จก็ต้องใกับน้ำใสที่ไหลออกมาจากกายสาว แสดงว่าเมื่อคืนแทนไทปล่อย...
"บ้า! อุ้ย..."
แพรพลอยกำลังจะแว้ดด่าชายหนุ่มที่นอนอยู่ดีที่ไหวตัวทันรีบตะครุบปากตัวเองเอาไว้ ตอนนี้เธอต้องกินยาคุมฉุกเฉินเอาไว้ก่อน แล้วออกไปจากตรงนี้ก่อนที่เขาจะตื่น
เมื่อตั้งสติได้แล้วแพรพลอยก็รีบคว้าหาเสื้อผ้าตัวเองรีบแต่งตัวรวกๆ แล้วออกจากห้องของแทนไทไป แต่ก็ไม่วายทิ้งกระดาษที่เขียนขยุกขยิกเมื่อกี้เอาไว้ให้เขาอ่าน
่สายของวันใหม่แทนงัวเงียตื่นขึ้นมาควานหาร่างเล็กที่เขานอนกอดเมื่อคืนแต่ก็พบเพียงความว่าเปล่า
ร่างใหญ่ลุกขึ้นมาดูแล้วมองไปรอบห้องก็เจอเพียงความว่างเปล่า เธอคงจะออกไปนานแล้วดูจากที่นอนที่เย็นเฉียบ
แทนไทลูบไล้ที่นอนตรงที่เพื่อนสนิทของเขาเคยนอนอยู่เมื่อคืนก็เจอเข้ากับรอยเืเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาวอยู่ประปรายเผลอยิ้มออกมาด้วยความดีใจ
ไม่ใช่ดีใจที่ได้เป็คนแรกของเธอ แต่ดีใจที่เธอคิดถึงเขาคนแรกต่างหาก แทนไทยิ้มแล้วมองไปรอบๆ ภาพเมื่อคืนยังแจ่มชัดในสมองอยู่ แต่แล้วก็เห็นกระดาษแผ่นหนึ่งที่ติดอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์เลยเดินไปหยิบมาดู
' ขอบคุณนะแทน แต่ช่วยลืมเื่เมื่อคืนแล้วเรากลับมาเป็เพื่อนรักกันเหมือนเดิมนะ จาก แพรพลอยเพื่อนรักของแก'
แทนไทกำกระดาษแผ่นนั้นไว้แน่จนมันยับย่นคามือจากนั้นก็ปามันทิ้งไปอีกทางอย่างโมโห อารมณ์เมื่อกี้หายไปหมด
"เธอคิดว่าฉันเป็อะไรแพรพลอย คิดจะเอาก็เอาคิดจะทิ้งก็ทิ้งรึไง"
แทนไทโมโหหัวเสียกับสิ่งที่เธอทิ้งไว้ให้ตัวแทนของเธอ ในเมื่อเธออยากจะเอาแบบนั้นเขาก็จะตามใจเธอแล้วกัน
คฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพรถยนต์คันหรูสีแดงวิ่งเข้ามาจอด แพรพลอยลงรถมาแล้วมองซ้ายมองขวากลัวว่าผู้เป็พี่ชายจะเห็นแล้วเอ็ดเอารีบย่องเข้าบ้านให้เบาเสียงที่สุด
"กลับมาแล้วเหรอยัยแพร "
เสียงเรียบทรงอำนาจดังขึ้นข้างหลังเธอจนหญิงสาวสะดุ้งค่อยๆ หันกลับมามองพี่ชายที่เธอกำลังหนีอยู่ พรเพชรมองหน้าน้องสาวที่ยิ้มแยะๆ ส่งมาให้อย่างเอือมระอา
"ฉันสั่งให้แกกลับบ้านก่อนอาทิตย์ตกดินแกก็ทำตามนะ กลับเอาเช้าวันใหม่อาทิตย์ขึ้นพอดี"
พรเพชรบ่นน้องสาวที่ถูกพ่อแม่ตามใจจนเคยตัวมีแต่เขานี่แหละที่ไม่ตามใจเพียงแค่ให้เงินใช้เดือนล่ะไม่กี่แสนพร้อมกับซื้อรถยนต์คันหรูให้ แค่นี้ยังน้อยกว่าพ่อแม่เขาอีกนะเลยคิดว่าเขาเป็คนที่ตามใจน้องน้อยที่สุดแล้ว
"พี่เพชร แพรไม่ได้ไปไหนไกลนะคะแพรไปนอนกับแทนมาค่ะ"
"ให้มันจริงเถอะเดี๋ยวฉันจะลองถามไอ้แทนดู อย่าให้รู้นะว่าไปนอนกับผู้ชายคนอื่น"
พรเพชรพูดพร้อมกับเดินออกไปทำงานพ่อแม่ก็ไปเที่ยวรอบโลกอ้างว่าไปฮันนีมูน นี่ก็รอบที่ร้อยได้แล้วมั้งที่ไปฮันนีมูนกัน
แพรพลอยมองตามพี่ชายที่ทำตัวเหมือนพ่อไปลับตาพร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งใจ
พรเพชรสนิทกับแทนไม่พอๆกับเธอ แต่แทนไทมีภาษีดีกว่าเพราะพูดอะไรหรือทำอะไรพี่ชายของเธอก็ว่าดีไปเสียหมดผืดกับน้องสาวตัวเอง
นี่ขนาดเธอบอกความจริงว่าไปนอนกับแทนไทมา นอนที่แปลว่านอนมีอะไรกันมาพี่ชายของเธอยังไม่สนใจ เธอเคยสงสัยและถามพี่ชายว่าไม่กลัวแทนไททำอะไรเธอหรือจับเธอทำเมียรึไง
แต่คำตอบของพี่เธอมันน่าตัดออกจากกองมรดกนัก พรเพชรบอกว่าถ้าแทนไทเอาเธอเป็เมียก็เป็บุญของเธอแล้วที่จะหาผู้ชายหล่อรวยและตามใจเธอยิ่งกว่าพ่อแม่และพี่แบบเขาเสียอีก แทนที่จะเข้าข้างน้องตัวเองไม่มีเลย
ร่างเล็กที่เหนื่อยล้าจากเื่เมื่อคืนรีบเดินขึ้นห้องด้วยท่าทางแปลกๆ เพราะขัดเจ็บบริเวณกายสาวเวลาเดินได้แต่บ่นเพื่อนรักในใจว่ามันจะใหญ่โตไปไหนไม่รู้
เมื่ออาบน้ำเช็ดตัวเสร็จเธอก็ะโขึ้นเตียงนอนทันทีกะว่าจะนอนสักสองสามชั่วโมงแล้วค่อยไปหาอะไรกิน แม้จะพยายามไม่คิดเื่นั้นแต่ก็อดคิดถึงน้ำเสียงและทั้งท่วงท่าลีลาของแทนไทที่เหมือนตกอยู่ในห้วงความฝันจนผล็อยหลับไปจริงๆ
ทางด้านของแทนไทก็ไม่เป็อันทำการทำงานกลิ่นกายสาวยังติดจมูกของเขาอยู่ แม้ลูกน้องจะทำอะไรหรือเสนออะไรก็ไม่ถูกใจหงุดหงิดไปเสียหมดเมื่อคิดถึงกระดาษที่เธอทิ้งไว้
"วันนี้ลูกพี่พวกมึงเป็อะไรวะอารมณ์ไม่ดีเลย"
ดนัยเพื่อนสนิทของแทนไทมาทันะเิลงเห็นคนที่โมโหฟึดฟัดเดินหนีออกไปดูดบุหรี่อีกด้าน
"ไม่รู้ครับพวกผมยังงงเลย เป็แบบนี้มาแต่เช้าแล้ว"
ลูกน้องคนหนึ่งตอบขึ้นแล้วหันกลับไปทำงานของตัวเองต่อกลัวะเิจะลงอีก
"เป็อะไรของมันหรือยัยแพรแผลงฤทธิ์ใส่อีกแล้ว "
เพื่อนทุกคนต่างรู้กันดีว่าแทนไทจะโมโห จะอารมณ์ดีหรือจะเป็จะตายก็เพราะเพื่อนสนิทอย่างแพรพลอยเพียงคนเดียวที่ทำให้มันเป็แบบนั้นได้
ขนาดคนอื่นมองจากอีกโลกยังรู้เลยว่าทั้งสองรักกันแต่เพื่อนปากแข็งทั้งสองยังปฏิเสธไม่คบกันสักทีเขาละเบื่อพวกปากแข็งจริงๆ
"เฮ้เพื่อนรักคืนนี้ว่าไงว่ะ ไม่เข้าร้านมาหลายวันแล้วนะมึง"
นอกจากสนามแข่งรถที่ใหญ่โตและมีหลายสาขาแทนไทยังหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านเหล้าด้วยกันอีกแต่นานๆ ทีเขาจะได้เข้าไปเพราะยุ่งอยู่กับงานสนามก็ี้เีไปแล้ว
"เออเดี๋ยวไป กำลังอยากเมาพอดี"
แทนไทรับคำอยากจะเมาให้ลืมแพรพลอยผู้หญิงที่เห็นเขาเป็ที่รองรับอารมณ์ตลอดให้ได้แม้ใจส่วนลึกมันจะรู้ดีว่าเพราะอะไรถึงลืมเธอไม่ได้ก็ตาม
"ชวนยัยแพรไปด้วยไหมขานั้นชอบเที่ยวกลางคืนนิ" ดนัยลองเสนอ
"มึงจะชวนก็ชวนดิมาบอกกูเพื่อ"
แทนไทพูดพร้อมกับเดินหนีไม่อยากพูดถึงผู้หญิงใจร้ายคนนั้น
"นั่นไงพวกมึงทะเลาะกันจริงๆ ด้วยลองถ้ามึงได้อารมณ์เสียพาลไปทั่วแบบนี้กูคิดไม่เคยผิด"
ดนัยส่ายหน้าให้กับทั้งสองนานทีปีหนจะเห็นแทนไทเป็ฝ่ายงอนปกติมีแต่สาวเ้าที่แง่งอนให้เพื่อนคนนี้ตามง้อตามเอาใจตลอด
"ช่างกูเถอะไม่ต้องมายุ่งหรอก กูโกรธได้เดี๋ยวกูก็หายเองรอให้ยัยนั่นมาง้อเองคงแก่ตาย"
นี่ก็อีกเื่ถึงแม้แทนไทจะงอนแพรพลอยแค่ไหนมันก็ต้องรีบหายเองเพราะแพรพลอยไม่เคยมาง้อแทนไทก่อนเลย ดนัยคิดว่าเพื่อนเขาสองคนนี้มันแปลกๆกันดีน่าจับมันมาเป็ผัวเมียกันซะให้เข็ด
"เออๆ เจอกัน "
ดนัยเห็นเพื่อนไม่อยากคุยแล้วจึงตบบ่าแล้วเดินออกไปปล่อยให้เพื่อนจัดการอารมณ์ตัวเองต่อไปแล้วมันคงหายเองอย่างที่มันบอก
3K
![[จบ] หลานสาวตัวน้อยกับเหล่าคุณลุงผู้มั่งคั่งทั้งห้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737009094_81435325.webp)
