" ระ .เรา ยัง .. ไม่ . .ตาย "
ความคิดแรกที่พุ่งขึ้นมาในหัว ขณะตอนที่ตื่นขึ้นมาในตอนนั้น
" ขณะที่เรากำลังก้าวเข้า สู่ระดับ เหนือพระเ้า "
เขาจำได้ว่าอยู่ๆก็เกิดลำแสงขนาดมหึมา พาดผ่านตัวเขาแล้วทุกสิ่งอย่างก็มืดมิดไป
" เกิดอะไรขึ้นกับตัวเรากันแน่ "
หลังจากพยายามทบทวนความทรงจำว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็เริ่มหันมาสนใจในสถานการณ์ปัจจุบันของตน หลังจากมองรอบๆ ในที่สุดเขาก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าตนเองอยู่ที่ใด
" ช่างนานเหลือเกิน "
ภาพสถานที่ที่แสนคุ้นตา ที่ๆตัวเขาเองแทบจะลืมเลือนไปตั้งนาน ที่ๆเมื่อก่อนเขาเฝ้าฝัน
เสมอว่าจะกลับมาหวังครั้งแล้วครั้งเล่าจนหมดความหวังและตอนนี้เขาอยู่ที่นั้นที่ๆเขาเคยเรียก
มันว่าบ้าน ที่ๆใช้ใช้เวลาพยายามมากว่า300ปีในการหาทางกลับมา
จนในที่สุดเขาก็หมดสิ้นซึ่งความหวัง และพยายามใช้ชีวิตอยู่บนโลกนั้นต่อไปจนผ่านไป
กว่า 10000ปี ในที่สุดเขาก็ได้กลับมาที่แห่งนี้สักที
" ก่อนอื่นเราต้องตรวจสอบร่างกายเราก่อน "
เขาพึมพำกันตนเอง ก่อนพยายามลุกขึ้นเพื่อไปหากระจก แต่แล้วเขาเองก็ต้องใ เมื่อเขาพบว่าตัวของเขาเองแทบไม่มีเรี่ยวแรงในการลุกขึ้นยืน
" เกิดอะไรขี้นกับร่างกายเรา "
เขาไม่ได้คาดหวังว่าตัวของเขาจะทรงพลังเหมือนตอนที่เขาอยู่ในโลกของผู้ฝึกตน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาตอนนี้มันโหดร้ายเกินไป
เขาไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ เขาไม่รอช้ารีบนั่งสมาธิเข้าฌานเพื่อตรวจร่างกายทันที หลังจากนั้งอยู่นานในที่สุด เขาก็ลืมตาขึ้นเขาก็ได้แต่ถอนหายใจเพื่อระบายความอัดอัน ตันใจของตนเองที่มีออกมา
" เฮ้ออ.. ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ร่างกาย "
ถึงร่างกายเขาจะอ่อนแอขนาดที่ว่าโดนมดคันไฟจากโลกผู้ฝึกตนกัดเขาก็อาจจะตายได้ในทันที แต่มันก็ไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้เขาอ่อนแอขนาดลุกไม่ขึ้น สาเหตุมาจาก ิญญาของเขาที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
" ช่างน่าชังยิ่งนัก !! "
เขาสบถอย่างเครียดแค้น ตัวตนของเขาในโลกผู้ฝึกตนที่เขาจากมา เป็ 1ใน4พระเ้าผู้ยิ่งใหญ่ การที่จะให้เขาได้รับาเ็สาหัส ถึงขั้นดวงิญญาเสียหาย มันไม่ใช่ว่าไครทั่วไปก็จะทำได้ แม้แต่ใน3พระเ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่เหลือก็เกรงว่ายังไม่มีความสามารถพอที่จะกระทำ
" เฮ้อ..แค้นใจไปก็เท่านั้น ตัวเราตอนนี้ต้องหาทางรักษาตัวก่อนอย่างอื่น "
หลังจากนั้น เขาก็หลับตาลงนอนลงบนเตียงนอนของเขา เพื่อตรวจสอบสภาพดวงิญญาและหาทางรักษามัน และตรวจสอบสภาวะพลังงาน์ในตัวเขาในโลกนี้
" พลังระดับมนุษย์ ข่างน่าสมเพชตัวเราเองเสียจริง "
ด้วยความที่ตัวเขาก่อนที่ถูกส่งไปโลกผู้ฝึกตนนั้น เขาเป็เพียงวัยรุ่นธรรมดาคนหนึ่งที่ร่างกายจริงๆก็ไม่ได้แข็งแกร็งอะไร ร่างกายของเขาออกไปทางอ้วนท้วนซะด้วยซ้ำ
แต่ในเื่ร้ายๆก็ยังมีข่าวดี ร่างก่ายของเขาเต็มเปรียมไปด้วยพลัง์ มันเต็มจนล้นเออออกไปช่วยหยุดการละเหยของิญญาที่เสียหาย แต่ในทางกลับกันเขาก็ไม่สามารถควบคุมพลัง์ไปรักษาดวงิญญาได้ เพราะระดับมิติพลังของเขายังไม่เพียงพอ เขายังเป็เพียงมนุษย์เท่านั้นจะไปบงการพลัง์ได้อย่างไร
มี2วิธีที่จะซ่อมแซ่มดวงิญญาที่เสียหาย คือ
1. คนผู้นั้นจะต้องเป็ผู้ฝึกตน ขั้นต่ำคือ ทหาร์ และใช่พลัง์ในการค่อยๆ
หล่อเลี้ยงซ่อมแซ่มดวงิญญาที่เสียหาย
2. คือ ยารักษาิญญา แค่กินมันเข้าไปจะรักษาได้มากน้อยขึ้นอยู่กับระดับของยา
วิธีแรก ในโลกที่เค้าถูกส่งตัวไป เค้าต้องใช้เวลา กว่า 300ปี เพื่อที่จะไปให้ถึง ขั้นประตู์ และใช้เวลาอีก300ปี เพื่อเป็ทหาร์
" 600ปีมารดามันเถอะ สภาพเราอยู่ได้อย่างมากคงไม่เกิน80ปี "
วิธีที่ 2 ยารักษาิญญา ส่วนประกอบในการปรุงเม็ดยา ไม่รู้ว่าจะมีอยู่ในโลกนี้หรือไม่
ต่อให้มีก็ต้องใช้เตาปรุงยาอยู่ดี และก็ไม่รู้ว่าที่โลกนี้จะมีเตาปรุงยาอยู่อีกไหมเหมือนกัน
" เฮ้อ.. แต่เดียวก่อนถ้าเราสามารถเปิดมิติเก็บของของเราได้ละ ? "
มิติเก็บของคือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากกลายเป็ผู้ฝึกตน โดยมิติจะขยายขนาดตามระดับของผู้ฝึกตน เพิ่มจำนวนตามมิติของพลัง เช่น ถ้ามนุษย์ก้าวผ่านระดับไปเป็เซียนก็จะมีมิติเก็บของเพิ่มอีก1อัน โดยการจะเปิดกระเป๋ามิติได้นั้น
จะต้องมีระดับอยู่ที่ เหนืุ์ จึงสามารถเปิดมิติเก็บของได้ และการจะไปให้ถึงระดับ เหนืุ์ ในชีวิตก่อนหน้านี้ เขาต้องใช้เวลาถึง 10 ปี
แต่มันไม่เหมือนกับปัจจุบันเขามีความรู้ที่สะสมมากว่า 10000ปี หากให้คาดเดาอย่างเร็วคงใช้เวลา 1ปี อย่างช้าไม่เกิน2 ปี เขาจะสามารถเปิด มิติเก็บของของเขาได้
" ก่อนอื่นเราต้องหาวิชาที่เหมาะกับเรา "
___________________________________________________________________________________
โดยปัจจุบัน ระดับก่อนที่พระเอกของเราจะโดน Re Rank คือพระเ้าเท่ากับว่า พระเอกเรามีกระเป๋า 4 มิตินะครับ นิยายเื่แรกฝากติดตามได้นะครับ