ตู้มม!! เสียงะเิตัวเองดังไปถึง ราชวงค์อื่นๆ
ทางฝั่งของประชาชนก็เช่นกัน เห็นอย่างนั้นก็พากันงง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ณ ที่ลานกว้าง มีแต่หญ้า และูเาล้อมไว้
"นี้!! ข้าเกิดใหม่งั้นรึ ! แล้วก็ข้าเกิดมาโดยที่ไม่มีพ่อกับแม่ มันคืออะไรกัน.. เอะ!!.. นั่นมันคัมภีร์วิถีจุติ
มาได้อย่างไร กันนะ แต่ก็ดี ข้าจะล้างแค้นพวกมันให้หมด"
สายตาของ จักพรรดิจุติที่ได้จุติมาเกิดใหม่มีแต่สีหน้าโกรธพร้อมกับ แรงกดดันสังหารอยู่รอบตัว
จากนั้นจักพรรดิเลยรู้ว่า พลังของเขา จากระดับ
จักพรรดิบรรพบุรุษ ตอนนี้เหลือเพียงแค่ ระดับผู้ฝึกหัด ซึ่งด็คือระดับที่ 2
1. ผู้อ่อนหัด
2.ผู้ฝึกหัด
3.ผู้กล้า
4.า
5.บรรพบุรุษ
6.เทพ
7.จักพรรดิบรรพบุรุษ
จักพรรดิยิ้มเล็กน้อยแล้วตั้งชื่อ ใหม่ของตัวเองว่า "ซิน"
ซินในตอนนี้หิวมาก เขาหิวถึงขีดสุด ในโลกใหม่ไม่เหมือนในโลกเก่าเลย ความหิวแบบนี้ มันอะไรกัน
จากนั้นได้มีชายแก่คนนึงเดินผ่านมา แล้วถามกับซินไปว่า" นี้เ้าหนู เ้ามาทำอะไรที่นี่งั้นรึ ทำไมถึงไม่ใส่เสื้อผ้าล่ะ"
ซินได้ยินอย่างนั้นไม่รู้ว่าจะตอบยังไงไปดีเลยตอบไปว่า"ข้าไม่ได้ใส่เสื้อหน่ะ อยู่ดีๆข้าก็ฟื้นแล้วอยู่ตรงนี้เลย และตอนนี้ข้าหิวมากๆ ว่าแต่ ท่านรู้จักตลาดที่ใกล้ที่
สุดรึป่าว"
ชายแก่คนนั้นนี้ถึงกับงง เด็กผู้นี้พูดอย่างกับสมัยเมื่อ7พันปีก่อนเลย ..เอ๋รึว่า!!! ไม่ๆเป็ไปไม่ได้
แล้วจากนั้นจึงตอบซินไปว่า "ให้เ้าตรงไปข้างหน้าจะพบบ้านข้า เดะข้าจะเอาเสื้อผ้าให้เ้า เ้าคงไม่มีพ่อไม่มีแม่สินะ"
ซินนั้นก็ดีใจเลยทีนี้ แต่เขาก็ยังกังวลอยู่ว่าจะทำยังไงดีตอนนี้เขาหิวมาก เขาเลยรีบตรงไปแต่ ความเร็วมันไม่เหมือนเมื่อก่อนเลย
"ช้ามาก ตอนไหนจะถึง ไม่ได้ๆข้าต้องรีบเร่ง
บ้านไม้กระท่อม ข้าถึงเเล้ว ตอนนี้ตาแก่คนนั้นยังไม่มา ข้าเปิดประตูไปรอเลยแล้วกัน"
"มาถึงแล้วหรอเด็กน้อย"
เสียงชายแก่เอ๋ยถาม
ซินนี้ถึงกับอึ่งเลยมาถึงก่อนข้าทั้งๆที่ข้ามาก่อนเขายังเดินอยู่เลยในตอนนี้ แต่ว่าตอนนี้เขามาถึงแล้ว
แต่ก็ช่างมันเถอะ
"ว่าแต่ ท่านผู้าุโ ท่านมีอาหารให้ข้ามั้ยรึ ที่สัญญากันไว้เสื้อผ้า"
ชายแก่คนนั้นก็โยนเสื้อผ้าพร้อมเงินมา
แล้วกล่าวไปอีกว่า "เ้าไปหาซื้อเอง ในตลาดก็แล้วกัน ถ้ามีตัง ก็เอามาคืนข้า ถ้าไม่คืนล่ะก็.."
สีหน้าเ็าบวกกับ แรงจิตสังหาร
แต่ก็เปื้อน ไปด้วยกับจิตใจสงบ
ซินได้แค่ตอบตกลงแล้วตั้งคำถามกับตัวเองว่า ท่านผู้นี้คือใครกัน จิตใจสงบกว่าข้าเมื่อก่อนมาก เขาก็แค่ระดับผู้ฝึกหัด เหมือนข้า
พูดแล้วเสีย อารมณ์เปล่าๆ
"ตรงไปคือตลาดสินะ"
"ประกาศๆ รับสมัครคนท้าประลองขาดแค่คนเดียว
เงินรางวัล จำนวน3ล้านบาท ถ้าหากชนะจะให้เข้า สำนัก อันดับ1 ในอาณาจักร"
เสียงประกาศดังกึกก้อง ไปทั่ว อาณาจักร
ซินเองได้ยินแต่เงินเท่านั้นแหละก็รีบไปลงสมัครเลย ทีนี้เขาหวังแค่ว่าเงิน แต่เื่สำนักเขาจะปฏิเสธ
"สำนัก ของข้า ข้าจะสร้างขึ้นมาเอง"
เสียงซินพูด แล้วก็หัวเราะขึ้นมา
"ข้าลงๆ! ว่างให้ข้ารึป่าว"
ซินกล่าวถาม คนที่ประกาศเมื่อครู่
คนประกาศเลยบอกให้ลงชื่อช้ะแล้วข้าจะพูดกฏของงานประลองครั้งนี้ให้ฟัง
กฏข้อที่1 คือการไม่ดูถูกศัตรู
2 ห้ามฆ่าศัตรูในงานประลองเด็ดขาด
3 ไม่ว่าเหตุใด เ้าต้องลง ไม่มีการปฏิเสธ
นี้หล่ะคือกฏของงานประลอง ถ้าเ้าเผลอฆ่าคนเมื่อไหร่ สำนักแต่ล่ะสำนักที่ดูอยู่ เ้าคงไม่มีโอกาสรอดมาได้หรอก
ซินได้แต่บอกว่า แล้วงานประลองจัดวันไหนกัน
คนประกาศก็ได้ ตอบกลับไปว่า "อีก2วัน มาเจอกันที่ลานประลอง สำนักเวหา"
ซินได้ยินก็ตอบตกลง แล้วจากนั้นเลยเข้าไปในป่าที่เงียบสะงัด ไม่มีเสียงแม้แต่สัตว์ตัวเล็กๆน้อย
เขาถือ คัมภีร์วิถีจุติ พร้อมกับฝึกท่า ดูดพลังจันทราหยิน-หยาง
แค่ท่าเดียวก็โค่นคนทั้ง ประลองได้แล้ว ท่านี้ในโลกนี้ไม่ทีทางมีแน่นอน ความยาก ระดับ9ดาว
เขาได้ฝึก แต่ทุกการฝึกย่อมทรมาน ร่างการของซิน นั้นแยกออกเป็2ส่วน และรวบรวมพลังหยิน-หยาง ผสมรวมกับพลังตัวเอง
ถึงมันจะง่ายแต่การใช้และพลังของมันไม่ได้รับมือง่ายๆแน่นอน ทั้งป่า มีแสงสีดำ-ขาว เต็มไปหมด
2วันต่อมา
เสร็จสักทีนะ นี้คือท่าง่ายๆ ที่ฝึกกันั้แ่ผู้อ่อนหัด ถึงเวลาแล้วสินะ
จบตอน2
เขียนผิดประการใดขอโทษด้วยนะครับ????