เมลฟี่ดูลังเลขึ้นมาราวกับเธอไม่ค่อยอยากมีเื่เท่าไหร่
“ไม่ล่ะ..พวกเราจะนั่งกินตรงนี้แหละ”
เวสต้ายืนกรานแบบนั้นนั่นทำให้เหล่าอันธพาลถลึงตามองมาที่เขา ส่วนบางคนมองไปทางเมลฟี่ด้วยสายตาโลมเลีย นั่นทำให้เมลฟี่รู้สึกหวั่นๆขึ้นมา
“ฉันล่ะแปลกใจมากกว่านะที่เธอไม่กลัวปืน..แต่ดันกลัวพวกกุ้ยในโรงเรียนซะได้..” เวสต้ากระซิบเมลฟี่เบาๆ
“หนวกหูน่าา..” เมลฟี่ะโออกมา เธอใช้มือข้างซ้ายกอดอกส่วนมือข้างขวายังถือข้าวกล่องอยู่
“เห้ย..พวกแก..ดาดฟ้านี่มันถิ่นของเรา..ออกไปซะ..”
อันธพาลคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าแก๊งเดินเข้ามากระชากคอเสื้อเวสต้าขึ้น
“เห้ย!...พูดดีๆไม่รู้เื่งั้นเรอะ..”
เวสต้าไม่สนใจอะไร รวมทั้งไม่มีปฎิกิริยาตอบโต้ใดๆทั้งสิ้น เขาแค่มองหน้ากุ้ยพวกนั้นโดยไม่มีสีหน้าหวาดกลัวเลย นั่นทำให้พวกมันโมโหหนักกว่าเดิม
“ไอเด็กปี1นี่...ดูท่าทางแกจะไม่รู้จักแก๊งไฮดราอันโด่งดังในโรงเรียนนี้สินะ..คิดว่าหน้าตาหล่อได้เดินคู่กับสาวสวยมาแล้วจะห้าวใส่ใครก็ได้งั้นเรอะ..”
"อยากทำเท่ต่อหน้าสาวสวยแต่ระวังจะจบไม่สวยนะไอ้น้องเอ้ยย"
"เลิกห้าวแล้วลงจากดาดฟ้าไปซะ..อย่ามาหาเื่กับแก๊งไฮดราอย่างพวกเราจะดีกว่า..ไม่งั้นฉันจะชกหน้าหล่อๆของแกให้หมอไม่รับเย็บเลย"
"เห้ออ..."
"อะไรมึง..จะถอนหายใจทำไม..มึงไม่พอใจที่กูพูดงั้นหรอไอสัส"
ชายที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าแก๊งกระชับคอเสื้อเวสต้าแน่นขึ้นกว่าเดิม..จนเวสต้าเริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด
แถมคำพูดเ่าั้ก็ทำให้เวสต้าเอือมระอาสุดๆ.....อะไรกันฟะเนี่ย..พวกแกมาหาเื่ฉันก่อนเห็นๆเลยไม่ใช่รึไงฟะ..อีกอย่างฉันแค่ขึ้นมากินข้าวบนดาดฟ้าเองนะ ไม่ได้ห้าวใส่พวกแกสักหน่อย แถมโรงเรียนมันก็เป็สถานที่สาธารณะด้วยที่นักเรียนคนไหนในโรงเรียนจะมาใช้ที่ตรงนี้ก็ได้...ไอพวกนี้นี่มันตรรกะป่วยจริงๆ..ว่าแต่แก๊งไฮดรางั้นหรอ?..มันคืออะไรกันล่ะเนี่ย...เวสต้าสงสัยจึงได้ถามมันออกไป
“ไฮดรานี่มันชื่อของอะไรล่ะ..พยาธิงั้นหรอ?”
เวสต้าถามด้วยสีหน้างงๆนั่นทำให้หัวหน้าแก๊งมีเส้นเืปูดขึ้นที่หน้าผาก..และตอนนี้เบรกเขาก็ได้แตกเรียบร้อย
“หนอยแน่มึง!!!...บังอาจหยามกูหรอ!!”
หัวหน้าแก๊งปัดข้าวกล่องบนมือเวสต้าทิ้งกระชากคอเสื้อเข้ามาใกล้แล้วง้างหมัดชก
'เห้ออ..ความสงบสุขนี่ไม่มีในโรงเรียนจริงๆสินะ'
เวสต้าเอียงคอหลบหมัดนั้นแล้วอาศัยแรงเหวี่ยงของศัตรูผลักแขนของมันที่จับเสื้ออยู่ออก
“เลิกเป็กุ้ยแล้วไปตั้งใจเรียนหนังสือเถอะ..พวกแกน่ะ” เวสต้ากล่าวด้วยสีหน้าเ็า
“หนอยแน่มึงงงงง…อย่าบังอาจมาสอนพวกกูนะ!!”
หัวหน้าแก๊งซึ่งหมัดของเขาพลาดเป้า..พุ่งเข้ามาหมายจะชกเวสต้าซ้ำอีกครั้ง..แต่ทว่าตอนนั้นเองได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น
เมลฟี่ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าใช้มือซ้ายจับหมัดที่ชกเข้ามา ใช้มือขวาคล้องแขนไปจนถึงหัวไหล่ของศัตรูแล้วจับเหวี่ยงทุ่มข้ามหัวทันที
‘ปึ้งงงง!!.’
หลังของหัวหน้าแก๊งไฮดรากระแทกพื้นอย่างรุนแรงจนสลบเหมือดในพริบตา
'เห้ออ...ไม่ไหวแหะ..ในที่สุดก็มีเื่จนได้...'
เวสต้าถอนหายใจออกมาเบาๆ..แล้วมองไปที่เมลฟี่..ซึ่งดูเหมือนจะเบรกแตกไม่ต่างกัน
“นั่นมันข้าวกล่องฉันที่ทำให้เวสต้านะ..เ้าพวกบ้า”
พวกอันธพาลที่เหลือมองเมลฟี่อย่างตกตะลึงที่สาวน้อยแสนสวยร่างบอบบางสามารถน็อคหัวหน้าแก๊งของเขาได้ในเสี้ยววินาที
กระบวนท่าที่เมลฟี่ใช้เมื่อกี้คือท่า 'อิปป้งเซโอนาเกะ' หนึ่งในท่าศิลปะการต่อสู้<ยูโด>นั่นเอง
แต่ทว่า...ดูเหมือนพวกกุ้ยจะไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่
“หนอยแน่มึงงงงง..”
พวกมันเกือบสิบคนดาหน้ากันเข้ามาหาเมลฟี่..ซึ่งเมลฟี่ก็ตั้งท่าเตรียมสู้กลับ
ตอนนั้นเองมีลูกถีบลอยมากระแทกขมับดัง ‘ปัก’ ทำให้อันธพาลคนหนึ่งหมดสติลง
นั่นทำให้พวกเขาหันไปมองทิศทางที่ลูกถีบลอยมา
“ลูกผู้ชายกันจริงๆนะ..หลายคนรุมผู้หญิงแค่คนเดียวน่ะ..ถ้าแกลืมฉันไปก็แย่น่ะสิ” เวสต้ายิ้มให้เล็กน้อยจากนั้นพุ่งเข้าไปใช้ศอกกระแทกจนนักเลงคนหนึ่งจุกตัวงอจากนั้นจับคอเสื้อบิดขึ้นแล้วเหวี่ยงทุ่มซ้ำอีกครั้ง
‘ปึก!!.’
ท่าที่เวสต้าใช้เมื่อกี้คือท่า ‘เซโอนาเกะ’ ใน<ยูโด>เช่นกันถึงจะดูคล้ายๆกับ ‘อิปป้งเซโอนาเกะ’ ที่เมลฟี่ใช้อยู่มาก แต่มันก็มีจุดที่แตกต่างกันอยู่ ถึงอย่างงั้นไม่ว่าจะท่าทุ่มไหน หากทุ่มศัตรูลงบนพื้นอิฐแรงๆมันก็สร้างความเสียหายมิใช่น้อย
ซึ่งผลลัพธ์ก็อย่างที่เห็น..พวกมัน1คนสลบเหมือดตามหัวหน้ามันไป ส่วนอีก1คนสลบเพราะถูกเตะเข้าที่ขมับแค่ครั้งเดียว เบ็ดเสร็จแล้วในเวลาไม่ถึง1นาทีพวกแก๊งอันธพาลที่ชื่อไฮดราหมดสภาพไปแล้วถึง3คน นั่นทำให้พวกคนที่เหลือเกิดความลังเลขึ้นมาทันที
“พวกครูเองก็ดูไม่ค่อยจะสนใจอยู่แล้วนี่นะ...ส่วนมากไปสนใจกับเื่ไร้สาระซะมากกว่า..เื่กุ้ย อันธพาล ไถเงิน ก็ดูจะเป็เื่ปกติในโรงเรียนไป..ในเมื่อศาลจริงไม่ยอมทำงาน..ฉะนั้นคงไม่มีทางเลือกที่จะต้องใช้ศาลเตี้ยนี่แหละ..เห้ออ..อุตส่าห์พยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้มีเื่แท้ๆ..” เวสต้าถอนหายใจด้วยสีหน้าเซ็งสุดๆ
“ฉันจะทวงความเป็ธรรมให้นักเรียนทุกคนที่ถูกรุ่นพี่เฮงซวยอย่างพวกแกกดขี่เอง!!..” เมลฟี่กล่าวออกมาด้วยสีหน้าราวกับฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรม (แน่นอนว่าทวงความเป็ธรรมให้ข้าวกล่องด้วยนะ)
“เอายังไงดี...เคิร์ส..”
ลูกน้องคนหนึ่งถามคนที่ดูเหมือนจะเป็รองหัวหน้าชื่อเคิร์ส
แก๊งไฮดราเกือบทุกคนเริ่มมีสีหน้าเริ่มหวาดกลัวเด็กหนุ่มและเด็กสาวทั้งสอง..ยกเว้นเพียงหนึ่งคนคือเคิร์สนั่นเอง
“พวกแกอยู่ชมรมยูโดงั้นหรอ?..” คนชื่อเคิร์สถาม
“ผิดแล้ว..พวกเราไม่ได้อยู่ชมรมยูโดหรอก..” เวสต้าตอบแทนเมลฟี่
“เอาเถอะ...ในชมรมฉันเองก็ไม่เคยเห็นหน้าพวกแกหรอกนะ...ถ้างั้นก็ไม่ต้องไปกลัว...อัดมันให้เรียบเลย” คนชื่อเคิร์สสั่งให้พวกลูกน้องที่เหลือบุกเข้าไปหาเมลฟี่กับเวสต้าโดยแบ่งกันไปอย่างละ3เท่าๆกัน
นักเลงชายคนหนึ่งชกไปที่เวสต้า เวสต้าเอียงตัวหลบแล้วคว้าแขนอาศัยการไหลของแรงศัตรูเหวี่ยงศัตรูลงแล้วค่อยๆกดลงกับพื้นจากนั้นล็อคแขนแล้วจับบิดข้อต่อดัง ‘กร็อบ’
“อ้ากกก!..” นักเลงคนนั้นร้องด้วยความเ็ป
กระบวนท่าที่เวสต้าใช้เมื่อกี้ไม่ใช่ท่าใน <ยูโด> แต่มันคือหนึ่งในท่าของ <ไอกิโด> นั่นเอง
นักเลงที่เหลืออีก2คนะโถีบขาคู่พร้อมกัน..กระแทกใส่เวสต้าจนลอยกระเด็น
“อั๊ก!..”
เวสต้าลงไปกลิ้งกับพื้น..นั่นทำให้เมลฟี่หันมามองด้วยความใ
“เวสต้า!!..”
เธอพยายามเข้าไปช่วย..แต่ถูกนักเลงอีกคนเข้ามาขวางไว้
“จะไปไหนจ้ะ..สาวน้อย...ฮิฮิๆๆ”
นักเลงชายคนนั้นยกมือทั้งสองข้างขึ้นแล้วทำท่าขยำๆให้เมลฟี่ดู
แม้จะไม่ได้ััตรงนั้นของเมลฟี่โดยตรง..แต่ท่าทางแบบนั้นมันทำให้คนเป็ผู้หญิงรู้สึกขนลุกมิใช่น้อย
“ชิ..หนอยแน่แก..ไอคนโรคจิต..เตรียมตัวนอนโรงพยาบาลได้เลย!!..”
เมลฟี่ค่อยๆประกบมือแล้วบีบนิ้วตัวเองดัง ‘กร็อบ’ เพื่อเตรียมตัวส่งคนตรงหน้าไปเข้าเฝ้าพระอินทร์
ทางด้านเวสต้าที่เจอขาคู่ถีบกระเด็นมาไกล..เขารีบตั้งตัวแล้วกลิ้งหลบไม้ของศัตรูที่ฟาดเข้ามา
“เล่นของงั้นหรอ!!...”
บ้าเอ้ย..โดนมันรุมแบบนี้..ใช้ <ไอกิโด> ไม่ถนัดเลย..ไม่สิ..คงต้องบอกว่าเราชำนาญ <ไอกิโด> ไม่พอมากกว่า
เวสต้าพยายามหลบไม้ของศัตรูทั้ง2คนที่ฟาดเข้ามาอย่างพร้อมเพียง..นั่นทำให้เขาร้อนใจมิใช่น้อย
ถ้ามันมาไม้คู่แบบนี้เราอาจต้องเดิมพันกันสักเล็กน้อย
เวสต้าสไลด์หลบรอดไปใต้ขาจากนั้นะโแล้วหมุนตัวถีบเข้าไปที่ก้านคอของอีกคน
ส่วนอีกคนที่เพิ่งไหวตัวทัน..ฟาดไม้เข้ามา..เวสต้าพยายามหลบแบบจวนเจียน..แต่เหมือนจะหลบไม่พ้นทำให้ไม้ของศัตรูถากคิ้วไปเล็กน้อย
ทว่าแรงเหวี่ยงจากการหลบเมื่อกี้ทำให้เวสต้าได้จังหวะพอดี เขาอาศัยแรงเหวี่ยงเอามือแตะไปที่พื้นแล้วหมุนตัวเตะสุดแรงเข้าไปที่ข้อมือของศัตรูซึ่งถือไม้อยู่ทำให้ไม้กระเด็นหลุดมือไปไกล จากนั้นรีบพุ่งเข้าไปจับหัวของศัตรูกดลงมาแล้วใช้เข่ากระแทกเข้าที่ใบหน้าเต็มแรงหลายๆที จากนั้นใช้ศอกกระแทกซ้ำเข้าไปที่ท้ายทอยจนศัตรูหมดสติ
‘ในสถานการณ์นี้ดูเหมือน คาโปเอร่า+มวยไทย น่าจะเหมาะกว่านะ’ เวสต้าลงความเห็นในใจแบบนั้น
ทางด้านนักเลงอีกคนที่ถูกเวสต้าถีบเข้าที่ท้ายทอยเมื่อกี้ดูเหมือนจะยังไม่หมดสติแบบคนที่เพิ่งเจอเข่า+ศอกไป
“หนอยแน่มึงงง!!...ทั้งหน้าหล่อ..ทั้งแฟนสวย..แถมยังต่อยตีเก่งอีก..ทำไมพระเ้ามันไม่ยุติธรรมกับกูเลยฟะ”
เขาคนนั้นเอามือจับท้ายทอยตัวเอง แล้วหยิบไม้ที่อยู่ข้างๆขึ้นมา..ประกอบกับคำพูดของเขาทำให้เวสต้าอ้ำอึ้งเล็กน้อย
“อา..เออ..คือ..จะถือว่าเป็คำชมแล้วกันนะ..แต่ฉันกับเมลฟี่ไม่ได้เป็แฟนกันสักหน่อย..พวกเราเป็แค่เพื่อนสมัยเด็กกันเฉยๆ..แล้วก็เื่ที่แกบอกว่าพระเ้าไม่ยุติธรรมอะไรนั่นน่ะ..งั้นฉันขอถามหน่อยว่าการที่พวกแกมีกันหลายคน..แล้วรุมกันไถเงินผู้ชายอ่อนแอเพียงคนเดียวนั่นมันยุติธรรมแล้วหรอ..”
เวสต้ากล่าวพร้อมกับชี้นิ้วไปยังเด็กผู้ชายผมสีเหลืองตัวเล็กๆคนหนึ่งซึ่งกำลังนั่งตัวสั่นอยู่ริมระเบียงมองดูพวกนักเลงกำลังถูกอัดอยู่...ซึ่งเขาคนนั้นก็คือคนที่เวสต้ากับเมลฟี่ขึ้นมาเห็นครั้งแรกตอนที่เขากำลังถูกไถเงินอยู่บนดาดฟ้าแห่งนี้นั่นเอง
และสาเหตุหนึ่งที่เวสต้าไม่ยอมเปลี่ยนที่กินข้าว ก็เพราะ้าให้พวกนักเลงมันเลิกไถเงินเพราะมีคนอื่นอยู่ด้วยนั่นเอง แต่สุดท้ายผลลัพธ์ก็ไม่ได้เป็ไปตามที่คิด100% พวกนักเลงกลับบีบให้สร้างสถานการณ์ Fighting อย่างที่เห็น
“หนวกหูเฟ้ยยย...มึงรู้จักแก๊งไฮดราอย่างพวกกูน้อยเกินไปแล้ว”
นักเลงคนสุดท้ายที่เหลือถือไม้วิ่งเข้ามาฟาด...แต่ทว่าแค่นักเลง1คนสำหรับเวสต้าไม่ได้มีปัญหาอะไรแล้ว
เข้าก้มตัวหลบไม้ที่เหวี่ยงเข้ามา..จากนั้นใช้หมัดขวาเสยอัพเปอร์คัทเข้าไปที่ใต้คางศัตรูสุดแรง
‘ปัก!..’
นักเลงคนนั้นหงายหน้าขึ้น น้ำลายกระเด็น แล้วเอียงตัวเซไปด้านหลัง..ปล่อยไม้ที่กำอยู่หล่นจากมือ
เวสต้าเดินเข้าไปเอามือโอบคอ..ยกขาเป็ไปด้านหน้าเล็กน้อยแล้วกระแทกขัดขาศัตรูไปทางด้านหลังทำให้ศัตรูล้มลงทันทีด้วยท่าทุ่มพื้นฐานที่สุดใน <ยูโด> อย่าง ‘โอโซโตการิ’ นั่นเอง
“ก่อนจะเรียกร้องหาความยุติธรรม..ฉันว่าพวกแกควรยุติการเป็นักเลงแล้วเลิกไถเงินคนอื่นซะก่อนนะ...”
เวสต้าจับแขนของชายคนนั้นล็อคข้อต่อแล้วบิดดัง ‘กร็อบ’
“อ้ากกกก…”
#คุยกับคนเขียน(ไรท์)#
ขออภัยด้วยครับที่หายไปนานเนื่องจากติดธุระหลายอย่าง…ตอนนี้ผมกลับมาแต่งต่อแล้วครับ