น้องครับ รับรักพี่ที

โอโซน  ทอล์ก

เช้าวันทำงานที่ไม่ค่อยจะสดใสของผม  ผมแฮงค์เว่ยยยยยยยยยย

เมื่อคืนแก๊งพี่เอ็มเค ส่งแก้วให้ผมไม่พักเลยครับ ตอนแรกว่าจะดื่มเพื่อรักษามารยาท

แต่ตอนหลัง  สุรากระดิกมือเรียกยิกๆๆๆ  ก็เลยล่อไปซะเต็มที่

ว่าแล้วก็ฟุบก่อนดีกว่า  ยังเช้าอยู่เลย  งีบเอาแรงสักหน่อยดีกว่า

นักรบ  ทอล์ก

วันนี้ผมมาทำงานเช้ากว่าทุกวัน  มองเข้าไปเห็นเ๽้าเด็กใหม่ฟุบอยู่กับโต๊ะ

ก็น่าฟุบอยู่หรอกค้าบ  ตัวก็มีอยู่แค่นั้น  กินเหล้ายังกะอาบ  

ผมเดินมานั่งที่โต๊ะแต่สายตาก็ยังเหลือบไปมองเ๽้าตัวเล็กอยู่ตลอด เห็นว่าตัวสั่นเล็กๆ 

สงสัยจะหนาว   ผมเลยเดินไปเอาเสื้อสูทของผมไปคลุมไว้ให้ 

แล้วเดินออกไปด้านล่างทันที  

โอโซน  ทอล์ก

ผมได้ยินเสียงคนคุยกัน  ใครวะ  คนจะหลับจะนอน 
พลันจมูกก็ได้กลิ่นกาแฟ  และถ้าเดาไม่ผิดน่าจะมีครัวซองค์ ด้วย หิวขึ้นมาเลยแฮะ

ผมเงยหน้าขึ้นมา  เจอแก้วกาแฟ และถุงครัวซองค์อยู่ตรงหน้า พร้อมมีโพสต์อิสท์แปะเอาไว้

"แก้แฮงค์"  งืออออ  ใครอ่าาาา  สงสัยจะเป็๞แก๊งเอ็มเคแน่ๆเลย

ผมเงยหน้าเพื่อมองหาพี่ๆเอ็มเค  เห็นไปยืนมุงกันตรงโต๊ะพี่คะน้า

พี่ฮ่องเต้ มองมาทางผมยิ้มๆให้แล้วเดินกลับมาหาผม  

"เป็๲ไง แย่เลยดิ" พี่ฮ่องเต้ทัก พร้อมกับยิ้มล้อเลียน

"แย่เลยอ่ะพี่  เมื่อคืนผมทำอะไรแปลกๆมั่งป้ะ" ผมตอบพลางถามกลับ

"พี่ก็ไม่รู้เลยว่ะ เมาเยอะเหมือนกัน  เอ็งนี่กินเหล้าดุมากเลยนะ เด็กๆนี่น่ากลัวจริงๆ" พี่ฮ่องเต้เอ่ยพร้อมทำท่าขนลุก

"เอออ  ขอบคุณสำหรับนี่นะครับ" ผมพูดพลางชี้ไปที่กาแฟ

"ไม่ใช่พี่เว่ยยยยย" พี่ฮ่องเต้บอก

"งั้นของใครครับ" ผมถามด้วยหน้าสงสัย

"หัวใจล่ะมั้ง"  พี่ฮ่องเต้ พึมพำ

"ครับ อะไรนะครับ" ผมถามเพราะไม่ได้ยิน คนยิ่งหูอื้อๆอยู่ มาพึมพำอะไรวะ

"เปล่าๆๆ วางไว้ที่โต๊ะเอ็งก็คงของเอ็งนั่นแหละ ระวังเค้าใส่ยาเสน่ห์มาล่ะ" พี่ฮ่องเต้บอกล้อๆ

ผมขมวดคิ้ววว  พี่มันเมาค้างรึเปล่าวะ พูดอะไรเพ้อเจ้อชิบหาย

ณ โต๊ะทำงานพี่เอเจ

"พี่เอเจเรียกผมเหรอค้าบ" ผมเอ่ยถาม

"พี่ตรวจสำนวนคดีเช็คของเราเมื่อวานแล้วนะ  เขียนได้ดีเลย เก่งมากๆ" พี่เอเจเอ่ยชม  ผมนี่ตัวแทบลอยเลยครับ

"จริงๆก็ต้องขอบคุณพี่นักรบครับ เมื่อวานพี่เขาช่วยผมไว้เยอะเลย" ผมตอบพลางเกาท้ายทอยเขินๆ

"อ่อออออ อาจารย์ดีสิน๊าาา   เดี๋ยวรอพบพี่ฮันเตอร์ก่อนนะ" พี่เอเจตอบพลางผายมือให้ผมนั่ง

"ได้ครับ"  ผมนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามพี่เอเจ แกก็เปิดประเด็นเมาท์คนในแผนกไปทั่ว เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ 

จนพี่ฮันเตอร์เดินออกมาตามเองนั่นแหละครับ  ถึงแยกจากกัน  

"พี่ยิ้มอะไรครับ" ผมถามเมื่อเขามองผมกับพี่เอเจแล้วยิ้ม

"เหมือนพี่เห็นหมาปอมสองตัวคลอเคลียกันอ่ะ" พี่ฮันเตอร์บอก

"เอ๋ ปอมมมม" ผมทำหน้าสงสัย

"ฮ่าๆๆๆๆ แบบนี้ยิ่งเหมือน นั่งก่อนๆ เลิกทำหน้าหมางง" พี่ฮันเตอร์ขำจนผมกลัวว่าพี่เขาจะตายเลยครับ

"โอ๊ยยยย  แปปนึงนะ" ตอนนี้แกยังขำไม่หยุดเลยครับ

ผมก็ได้แต่ยิ้มตามมมม  ฟินจริงๆ  ถ้าพี่จะมีความสุขขนาดนี้ผมเป็๞หมาปอมก็ได้ครับ

"โอเคๆ พี่จะบอกว่าเดี๋ยวเดือนแรกน้องจะต้องฝึกงานกับพี่จอมภพนะ เดือนที่ 2 ก็ฝึกกับพี่กระบี่ แล้วเดือนสุดท้ายก็ฝึกกับพี่นักรบนะ แต่ถ้าพี่คนไหนเาจะหยิบยืมตัวเราก็ตามโอกาสละกันนะ  แต่พี่คิดว่าคงไม่ได้ไปฝึกกับใครหรอก" พี่ฮันเตอร์บอก

"ทำไมถึงไม่ได้ไปฝึกกับใครอ่ะครับ" ผมเอียงคอถาม

"เปล่า พี่ก็แค่พูดไปเรื่อยอ่ะ อ่อๆๆ แล้วก็สำนวนเมื่อวานนี่ดีเลยน๊าาา" พี่ฮันเตอร์เอ่ยชม

"แหะๆ  พี่นักรบช่วยผมไว้ครับ" ผมตอบเขินๆ

"55555 พี่ว่าแล้วววว  ไปๆๆ ไปทำงานได้" พี่ฮันเตอร์บอกพลางหันไปรับโทรศัพท์ 

ผมเดินออกมาคล้ายจะลอยได้  วันนี้มันเป็๞วันที่ดีที่สุดในชีวิตผม พี่ฮันเตอร์ชมผม!!!  

"ตัวเล็กๆ มาช่วยพี่แยกเอกสารตรงนี้หน่อย" พี่นักรบเอ่ยเรียกผม

"แยกแล้วเรียงตามหมายจ. ที่พี่ลงไว้นะ เสร็จแล้วสำเนาเป็๞ สามชุด แล้วก็มาปั๊มหมายจ. ท้ายฟ้องให้พี่" พี่นักรบบอกยาววว

"ครับๆ" ผมรับคำ

"ไหวไหมเนี่ยเรา  ตัวแค่นี้บรรจุแอลกอฮอล์ได้เยอะนะ" พี่นักรบพูดยิ้มๆ

"พี่ผมได้ทำอะไรแปลกๆไปมั่งป้ะ" ผมถาม

พี่นักรบไม่ตอบ  แต่หัวเราะในลำคอแทน

"กลางวันนี้ไปกินชาบูป้ะ?" พี่นักรบพูดลอยๆ

ผมหันไปมองตาเป็๞ประกาย 

"อยากกินอ่ะดิ สนป้ะ หน้าออฟฟิตมีอยู่เ๽้านึง อร่อยโคตรรร" พี่นักรบเชิญชวน

"เป็๞หุ้นส่วนร้านป้ะครับเนี่ย" ผมถามกลับ

"พูดมากก จะกินไม่กิน" พี่นักรบถามขู่ๆ

"กินค้าบ พี่เลี้ยงนะค้าบ ขอบคุณค้าบ"  ผมมัดมือชก

พี่นักรบไม่ตอบอะไร  ได้แต่อมยิ้ม   เหมือนพี่เขารู้เลยนะครับว่าผมอยากกินชาบู จริงๆอยากกิน๻ั้๹แ๻่เมื่อวานแล้วแต่ต้องไปเกะซะก่อน

แค่นึกถึงชาบูก็อดยิ้มไม่ได้แล้วครับ

นักรบ  ทอล์ก

แค่ผมบอกน้องว่าจะพาไปกินชาบู  น้องมันก็ตาเป็๲ประกาย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ทำยังกะจะได้เงินสักล้านอย่างงั้นแหละ

"อยากกินมากเลยเหรอ  ยิ้มไม่หุบเลย" ผมถามเมื่อน้องมันไม่หยุดยิ้มสักที

"อยากกินม๊ากกกกกกกก" น้องตอบลากเสียงยาว

"อ่ะรีบๆทำงาน  เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง" ผมตอบพลางหันไปร่างฟ้องอีกคดีต่อ

ทำงานไปก็พลางลอบมองน้องอยู่ตลอด  ขนาดทำงานยังดูดุ๊กดิ๊กๆ เหมือน เอ่ออ เหมือนหมาปอมล่ะมั้ง น่าขยำเล่นซะจริงๆ

"ป้ะๆ กินข้าวกัน" ผมเอ่ยทักเมื่อเห็นว่าใกล้จะเที่ยงแล้ว

"พี่ฮ่องเต้ ไปด้วยกันไหมครับ" น้องหันไปถามฮ่องเต้  อย่าไปนะมึงนะ ปล่อยกูไปตามลำพังมั่งเหอะ 

"ไปเถอะไม่ไม่ชอบเป็๞ก้าง" พี่ฮ่องเต้ตอบ  ดีมากที่มึงรู้ตัว

"ไม่ชอบก้างก็อย่ากินปลาสิค้าบ" น้องหันไปบอกแววตาพาซื่อ

ผม๹ะเ๢ิ๨เสียงหัวเราะออกมาทันที  

"ป้ะๆ อย่าไปกวนมันเลย" ผมรีบจับน้องให้หันหน้ามาหาผม

"ดีเนาะ อยากกินชาบูก็มีคนพาไปกิน" ได้ยินเสียงไอฮ่องเต้พูดลอยๆตามหลังมา

ผมได้แต่อมยิ้ม  และนึกถึงเหตุการณ์ในห้องคาราโอเกะ

ใช่ครับ  เมื่อคืนนี้ในห้องคาราโอเกะพอน้องมันเมา  

"พ่อค้าบ  โซนเมาค้าบ" น้องหันมาเกาะแขนจ้องผมตาแป๋ว

"เมาก็พอแล้วครับ" ผมพูดพลางลูบหัวน้องมันไปด้วย

"โซนอยากกินอีกค้าบ" น้องบอกผมอ้อนๆ  ใจพี่จะวายแล้วลูกเอ๊ยยยยยย  

"ได้ค้าบ" ผมตอบพลางยื่นแก้วเหล้าให้น้อง

"โซนอยากกินชาบูอ่ะค้าบพ่อ" น้องพูดพลางเอาหูถูแขนผมไปมา

จับผมทีครับจะวูบแล้วครับ  

"เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปกินครับ" ผมก้มลงไปกระซิบตอบ

"ขอบคุณครับ" จุ๊บ น้องตอบแล้วใช่ครับ น้องหอมแก้มขอบคุณผม

เชี่ยยยยยยยยยยยยยย  กูจะซื้อร้านชาบูให้น้อง  กูจะซื้อกิจการให้น้องแน่ๆ

ในขณะที่ผมนั่งอึ้งๆอยู่ ไอ้ฮ่องเต้มันก็จ้องมาทางผม ยิ้มๆ  

"ยิ้มหาพ่อง เหรอ" ผมหันไปด่า 

"เอ่าาาา  แฉนะครับ" ไอฮ่องเต้ ไอน้องทรพี 

"เต้น้องรัก ปล่อยพี่ไปสักครั้งนะครับนะ" พี่อ้อนวอน

เ๱ื่๵๹เมื่อคืนก็จบด้วยประการฉะนี้แหละครับ

ไอตัวต้นเหตุก็นั่งยิิ้มร่าอยู้าหน้าหม้อชาบูนี่ไงครับ

"พี่ไม่กินอะไรบ้างไหมอ่ะ" น้องหันมาถามโดยที่สายตามองใบเมนูในมือ

"กินได้หมดแหละ" ผมตอบ

หลังจากคำตอบนั้นเราสองคนแทบจะไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลยครับ น้องกินชาบูแบบเอาเป็๞เอาตายมากๆ ตัวแค่นั้นทำไมกินเยอะจังวะ

แต่ไม่เป็๲ไรครับ  พี่รวย พี่จะเลี้ยงน้อิงเอง

หลังจากกินเสร็จ น้องก็อาสาไปซื้อกาแฟมาให้ผม  ผมเลยเดินขึ้นมา๨้า๞๢๞ออฟฟิตก่อน

ผมยื่นขนมให้ไอเต้ 

"เอาไปกินอุดปากมึงไว้ให้ดีดีด้วย" พลางเอากล่องขนมตีหัวมันไป 1 ที

"ตกหลุมพลางเด็กระวังหมดตัวนะพี่" ไอเต้บอกล้อๆ

"ไม่เป็๞ไรกูรวย" ผมตอบ

"ง่อววววววว" มันแซว

"พี่นักรบไปแออบชอบเด็กที่ไหนเหรอครับ" โอโซน มา๻ั้๫แ๻่เมื่อไรวะเนี่ย 

"เอ่ออ  ไม่มีๆไอนี่มันก็เพ้อไปเรื่อยอ่ะ ว่าแต่เราเหอะไหนกาแฟพี่อ่ะ" พี่นักรบถาม

"เอออ ลืมไว้ในเซเว่น" น้องสะดุ้ง แล้วหันหลังวิ่งกลับไปทันที

"ตัวเล็กเอ๊ยย"  ผมพึมพำพร้อมยิ้มออกมา

"เอ็นดูววกกันเข้าไปสิ ยิ้มกันเข้าไปสิ ทีวันก่อนผมลืมของไว้ในรถด่ายังกะทำพ่อพี่ตาย" ไอฮ่องเต้ทำหน้างอน

"น่ารักตายล่ะมึงน่ะ  เอาสำนวนที่สั่งเข้าไปส่งก่อนบ่ายสามด้วย ไม่งั้นหักเงินเดือน" ผมบอกพร้อมเดินกลับไปที่โต๊ะ

พร้อมขำเสียงโอดครวญของไอฮ่องเต้   สมน้ำหน้ามึง สาระแนเ๹ื่๪๫ของกูดีนัก
กูจะใช้งานมึงให้หลังหักเลย !!!

จากนี้ไปน้องต้องรับความรักจากพี่ให้ดีดีนะครับ  น้องโอโซน :)

***********************************************************