หลังจากที่ซือหยาและเผยหั่วปลอดภัยจากการลอบสังหารในครั้งนี้ อี้อ๋องก็ถึงเวลาตามล่าผู้บ่งการ
ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการช่วยพระชายาเอก และการพยายามช่วยชีวิตซือหยาและเผยหั่วให้รอดพ้นจากความตายมาได้ กลับลืมเลือนอีกคนไปชั่วขณะไม่ใช้ใครก็คือหลินหลังผิงกับแม่นมของนางนั้นเอง
ที่ได้หลบหนี้ออกจากการลอบสังหาร ด้วยความช่วยเหลือของกลุ่มชายชุดดำที่มารดาของนางจัดหามาให้
หลินหลังผิงและแม่นมได้หนีกลับไปยังจวนราชครูเพื่อพบมารดาและรอฟังผลการลอบสังหารในครานี้
"ท่านแม่ลูกกังวลใจเป็ยิ่งนัก ที่เห็นนังหลินเหมยซีรอดมาได้ ไหนท่านแม่กล่าวว่าพวกมันฝีมือร้ายกาจมิมีผู้ใดเทียบ แล้วเหตุไฉนพวกมันถึงทำงานพลาดได้เล่า มิหนำซ้ำยังถูกอี้อ๋องจับตัวไปไต่สวน แล้วนี้ลูกจักต้องทำเช่นไรดี" หลินหลังผิงกังวลใจเป็นัก หากอี้อ๋องสืบมาถึงตน อี้อ๋องต้องเกลียดนางเป็แน่
"เ้าอย่าพึ่งร้อนตัวไปลูกแม่ แม่ได้กำชับหัวหน้าของพวกมันแล้ว พวกมันไม่กล้าปริปากเป็แน่ เ้าจงวางใจและรีบกลับจวนอี้ไปก่อนเถิด อย่าได้ทำตัวมีพิรุธให้ใครจับได้" มารดาของนางกำชับและนางก็เชื่อว่ามือสังหารพวกนั้นไม่ซักทอดมาถึงตนเป็แน่
"แล้วลูกจักต้องทำอย่างไร ที่จู่ๆลูกก็กลับจวนมาโดยไร้รอยขีดข่วน อี้อ๋องต้องทรงสงสัยเป็แน่" นางยังคงกังวลใจหากอี้อ๋องทรงซักถามหนักเข้านางจะทำเยี่ยงไร
"เ้าก็แค่ทำทีท่าตื่นตระหนกกับการลอบสังหารในครั้งนี้ แล้วจงบอกกับอี้อ๋องไปว่า เ้าและแม่นมได้ฉวยโอกาสตอนที่พวกมือสังหารพลั้งเผลอได้แอบหนีออกมาและรีบตรงมายังจวนเพื่อขอความช่วยเหลือจากท่านพ่อ แต่พอไปถึงกลับพบว่ามือสังหารได้ตายไปเสียแล้วและไม่พบตัวพระชายาและองครักษ์คนอื่น แล้วเ้าจงแสร้งว่าใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ล้มป่วยนอนรักษาตัวอยู่หลายวัน หลังจากหายดีจึงได้กลับมายังจวน เ้าจงจำไว้ลูกแม่อย่าได้แสดงพิรุธใดๆออกมาและแสร้งทำเป็ห่วงพระชายาเอกรวมทั้งซือหยาและเผยหั่วจากใจจริง" มารดาของนางได้กำชับแม่นมให้คอยช่วยเหลืออย่าให้นางทำพลาดเป็อันขาด
"ลูกจะทำตามที่ท่านแม่กำชับไว้ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ลูกขอตัวกับจวนอี้อ๋องก่อนท่านแม่โปรดรักษาตัว" พูดเสร็จนางก็ได้เรียกให้แม่นมขึ้นรถม้ากับจวนทันที
แม่นมได้บอกกับพระชายารองว่าตอนนี้รถม้าจอดอยู่ที่หน้าจวนแล้วพระองค์ทรงพร้อมหรือยัง หลินหลังผิงสูดลมหายใจเข้าช้า และได้ก้าวลงจากรถม้า ยืนอยู่หน้าจวนเพื่อรวบรวมความกล้า
หลินหลังผิงเข้ามายังจวนก็ตรงไปจวนพระชายาเอกทันที และนางแน่ใจว่าอี้อ๋องต้องทรงประทับอยู่ที่จวนพระชายาเอกเป็แน่
" ท่านพี่หญิงเพคะ ทรงเป็อะไรหรือไม่ าเ็ที่ใดบอกน้องเถิด น้องกังวลใจเป็อย่างมาก เป็เพราะน้องเองที่ชักชวนท่านพี่หญิงไปทำให้เกิดเื่เลวร้ายนี้ขึ้นมา" นางแสร้งร้องไห้เสียเป็นัก ได้เข้ามากอดเหมยซีไว้แน่น
ด้านเหมยซีที่นางแน่ใจว่าต้องเป็แผนของหลังผิง ก็นึกสะอิดสะเอียนถึงความจอมปลอมนี้ แต่ก็ยังมิมีหลักฐานเอาผิดนาง แต่ถ้าหากพวกมือสังหารยอมปริปาก นางไม่รอดแน่
"รอพวกมันบอกก่อนเถิดใครเป็ผู้บงการหลังจากนั้น ข้าจะคิดบัญชีทั้งต้นทั้งดอกที่ทำร้ายซือหยาปางตาย" เหมยซีได้แต่ทำตัวแข็งและกำมือแน่น นางเต็มไปด้วยความโกรธอยากะโตบคนตรงหน้าเป็นัก
อี้อ๋องที่อยู่ในจวนพระชายาเอกเห็นปฏิกิริยาของหลังผิงเขาก็ค่อนข้างที่จะสงสัยในตัวของนาง เพราะหลังจากเกิดเหตุไม่ปรากฏว่ามีใครในเห็นนางในที่เกิดเหตุ
"พระชายารอง ข้าใครอยากรู้ว่าหลังจากมือสังหารตามล่าเหมยซี เ้าไปอยู่ที่ใด เห็นได้ชัดว่าเ้าขึ้นรถม้าไปพร้อมนาง แต่นี้เ้ากลับมิเป็อันใดเลย" อี้อ๋องถามด้วยใบหน้าที่จริงจัง
หลินหลังผิงที่เห็นท่าทางของอี้อ๋องที่แข็งกร้าว นางถึงกับมือไม้สั่น จนแม่นมได้มาเตือนสตินาง นางจึงรีบพูดตะกุกตะกักออกไป
"ขอพระราชทานอภัยเพคะ หม่อมชั้นมิทันได้สังเกตุว่าอี้อ๋องทรงประทับอยู่ที่นี้ด้วย หม่อมชั้นเป็ห่วงพระชายาเอกมากจนมิได้ทำความเคารพ โปรดทรงอภัย" หลินหลังผิงพยายามทำตัวให้เป็ปกติที่สุด
อี้อ๋องที่ยังมิได้คำตอบก็หงุดหงิดขึ้นมา "มิต้องสนใจเื่มารยาทตอนนี้หรอก เ้าจงตอบคำถามข้ามาว่าเ้าหายไปไหน ใครช่วยเ้าออกมา หรือเ้ามีแผนอันใด" หลินหลังผิงหน้าเสีย แต่นางก็รวบรวมความกล้า
"พระองค์จะกล่าวหาว่าหม่อมชั้นวางแผนลอบสังหารหรือเพคะ หม่อมชั้นจะมีความกล้ามาจากที่ไหน มดสักตัวก็ยังไม่ฆ่าเลย แล้วพระชายาเอกก็เป็พี่สาวแท้ๆ หม่อมชั้นทรงพูดเยี่ยง
นี้หม่อมชั้นเสียใจเป็นัก แล้วที่ทรงถามว่าหม่อมชั้นออกมาได้เช่นไร หม่อมชั้นหลบอยู่หลังรถม้า พอพวกมือสังหารเผลอ แม่นมก็พาหม่อมชั้นหนีหัวซุกหัวซุนกลับไปที่จวนท่านแม่ จนหม่อมชั้นล้มป่วยอยู่หลายวัน พอฟื้นขึ้นมาก็รีบกลับจวนทันที พระองค์ไม่ทรงห่วงมิว่าแต่นี้กลับปรักปรำ หม่อมชั้นเสียพระทัยมากเพคะ" เหมยซีที่ได้ยินก็พยายามอดกลั้นไว้เหมยซีจึงรีบพูดตัดบทละครฉากนี้ทันที
"เอาล่ะเพคะ.... หากจะทรงเอาผิดในเื่นี้จริง หม่อมชั้นว่ารอให้พวกมือสังหารปริปากบอกเองจะดีกว่าว่าใครเป็ผู้บ่งการ หม่อมชั้นมิปล่อยเื่นี้จบง่ายๆ เป็แน่ใครทำอะไรไว้ต้องได้รับการลงโทษอย่างสาสม" เหมยซีพูดจบนางก็มองไปที่น้องสาวตัวดี ที่ขณะนี้หน้าซีดเป็ไก่ต้ม
" เ้าทำเกินไปแล้วหลินหลังผิง ครั้งก่อนวางยาพิษข้าก็สามารถปล่อยผ่านเพราะเห็นแก่จินถังที่ยอมเสียสละชีวิตเพื่อเ้า แต่นี้เ้ากลับยังไม่หยุด กล้ามาแตะต้องคนของข้าปางตายอีก ข้าไม่ยกโทษให้อีกแน่เตรียมตัวไว้เถิด"
3K
