ขอโทษครับ ผมไม่รับเจ้านายประจำ!! #BDSM -มีE-book-

“เด็กดี หนูแต่งงานกับพี่นะครับ”

“......”

เหนือธรามองหน้าจิราธิปทันทีที่อีกคนเอ่ยประโยคนั้นจบ ดวงตาเรียวรีฉายแววตกใจอย่างน่าเอ็นดูในสายตาคนมอง

“เหนือ เหนือครับ”

“ค ครับ”

“หนูแต่งงานกับพี่นะครับ”

คนที่ยังอึ้งกับการขอแต่งงานกะพริบตาปริบ ก่อนจะประมวลผลในคำพูดและเมื่อสติกลับเข้าร่างแล้วก็ค้นพบว่าเขาตื้นตันใจกับประโยคการขอแต่งงานนั่น แม้ว่าสภาพของเหนือธราในตอนนี้จะอยู่ในชุดเดรสฟูฟ่องที่ใช้ในการเพลย์และสภาพมอมแมมใบหน้าเปราะเปื้อนไปด้วยน้ำตาก็ตามที

“ครับ ผมจะแต่งงานกับพี่”

“เด็กดี ตกลงแล้วนะ พี่ไม่ให้เปลี่ยนใจแล้วนะครับ”

“ครับ ถ้าเป็นพี่ผมไม่เปลี่ยนใจแน่นอน”

มือหนาช้อนมือขาวของเหนือธราขึ้นมากดจูบแผ่วเบาตรงหลังมือก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากลงมายังนิ้วมือที่ถูกเขากดคลึงอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากแตะแผ่วระหว่างข้อนิ้วขาวก่อนจะบรรจงสวมแหวนวงเกลี้ยงลงบนนิ้วของเจ้าตัวเล็กบนตักแล้วกดริมฝีปากจุมพิตลงอีกครั้งบนนิ้วนางข้างขวาของเหนือธราที่มีแหวนวงสวยประดับอยู่

“ฝากเหนือดูแลหัวใจพี่ด้วยนะครับ”

แหวนเกลี้ยงอีกวงที่มีขนาดแตกต่างกันถูกยื่นมาให้เหนือธรา เจ้าตัวยิ้มรับก่อนจะทำแบบเดียวกันจนเมื่อริมฝีปากเล็ก ๆ ผละออกจากนิ้วของจิราธิป เจ้าของตักก็พบเข้ากับพวงแก้มเจือสีระเรื่อที่แดงปลั่งชวนให้เขาต้องยื่นจมูกไปกดฝากฝังความรักอันเปี่ยมล้นของเขาเองแรง ๆ หลายครั้งจนเจ้าของแก้มยู่หน้าแยกเขี้ยวขู่อย่างหมาเด็ก

“มัดจำไว้ก่อน ส่วนเรื่องการจัดงานพี่อยากให้เหนือเป็นคนเลือกนะครับ พี่ยังไงก็ได้”

“แต่เหนืออยากให้พี่จินช่วยกันเลือก มันเป็นงานแต่งงานของเรานะครับ”

“โอเคครับ ช่วยกันเลือกเนอะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ พี่ขอโทษนะครับ”

น้องหน้ามุ่ยใส่เขาคงจะไม่พอใจที่ผมยกเรื่องงานแต่งให้เขาตัดสินใจเพียงคนเดียว อ้อมแขนจึงกอดกระชับร่างน้องอย่างแนบแน่น เหนือธราซุกหน้าลงกับอกพี่ฟังเสียงหัวใจที่ยังเต้นรัวเพราะความตื่นเต้น

เขาเองก็ตื่นเต้นไม่ต่างกันหรอก

“ดึกแล้ว ไปอาบน้ำแล้วเข้านอนกันเถอะ”

“พี่อุ้มผมนะ”

“ได้ครับ เกาะแน่น ๆ ล่ะ”

ท่อนแขนกอดกระชับเอวเล็ก ส่วนแขนอีกข้างกอดกระชับที่ต้นขาจนมั่นใจว่าจะไม่ทำเจ้าเด็กบนตักตกแน่ ๆ แล้วก็ลุกขึ้นยืนพาอีกคนในชุดเดรสชื้นเหงื่อเดินลงจากดาดฟ้าไปอาบน้ำและเตรียมตัวเข้านอน

หลายเดือนต่อมา

งานแต่งงานของพวกเขาทั้งคู่จัดขึ้นที่บ้านเรือนไทยสไตล์ประยุกต์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร แขกเหรื่อที่เชิญมาไม่มากมายนักนอกจากคนสนิทและครอบครัว พวกเขาหมั้นกันช่วงเช้าและจัดพิธีวิวาห์กันในช่วงบ่าย มันไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรมากมาย นอกไปจากการถ่ายภาพไว้เป็นความทรงจำของพวกเขาทั้งคู่รวมไปถึงคำสัญญาต่าง ๆ ที่เอื้อนเอ่ยให้กันในวันสำคัญของพวกเขา

“จากวันนี้และในอนาคตข้างหน้า พี่จะดูแลและให้เกียรติเหนือทำให้เหนือมีความสุข และไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เราจะจับมือกันและกันเพื่อก้าวผ่านทั้งเรื่องดีและร้ายไปด้วยกันนะครับ”

“ไม่ว่าวันนี้หรือวันข้างหน้า เหนือก็จะรักและดูแลพี่จิน จะก้าวผ่านทั้งความทุกข์และความสุขไปพร้อมกับพี่ ขอบคุณนะครับที่ทำเพื่อผมมากขนาดนี้ รักพี่นะครับ”

“เป็นคู่ชีวิตของกันและกันแล้วนะครับ”

ถ้อยคำหนักแน่นมาพร้อมกับการบรรจงจูบลงบนหลังมือขาวของเหนือธราที่บัดนี้แหวนแต่งงานถูกสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้าย แทนแหวนที่เคยหมั้นไว้เมื่อหลายเดือนก่อน เหนือธราโผตัวเข้ากอดคู่ชีวิตของตนพร้อมคำบอกรักแสนหวาน

“ผมกับพี่ เราจะเป็นคู่ชีวิตกันนับจากนี้และตลอดไป”

ตลอดไปที่หมายถึง....ห้วงสุดท้ายของลมหายใจของพวกเขา

หากฐานะสามีภรรยา ยังไม่สามารถเรียกได้ถูกต้องตามกฎหมายในประเทศนี้ พวกเขาก็ขอเรียกสถานะของความรักอันเปี่ยมล้นนี้ว่า “คู่ชีวิต” จวบจนกว่าการเป็นสามีภรรยาของพวกเขาจะถูกต้องตามกฎหมายอย่างแท้จริง

20.00 น.

หลังงานเลี้ยงเล็ก ๆ สิ้นสุดลงในช่วงเย็น เหนือธราก็หอบกล่องของขวัญวันแต่งงานเข้ามาภายในห้องนอนของพวกเขาทั้งคู่ จิราธิปที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินมาทิ้งตัวนั่งลงพิงหัวเตียง เหลือบมองของขวัญเหล่านั้น ที่ทำให้สะดุดตาสะดุดใจสุดก็คงเป็นของขวัญจากเดือนอ้ายเพื่อนสนิทและคู่ค้าคนสำคัญของเขาที่สะดุดตาสะดุดใจนั้นเป็นเพราะกล่องของขวัญที่ใหญ่พอสมควร ถัดไปเป็นของขวัญของตุลธร และนอกนั้นก็มาจากคู่ค้าและเพื่อนของจิราธิปรวมไปถึงของขวัญจากครอบครัวและบรรดาเพื่อน ๆ ของเหนือธรา เจ้าตัวแกะของขวัญเหล่านั้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ของขวัญของป๊าและน้องสาวน้องชายอัดแน่นไปด้วยความรักที่มีให้กับเขาและคู่รัก เขาแกะเหล่าของขวัญไปเรื่อย ๆ จนมาจบที่กล่องของขวัญของพี่เดือนอ้าย

“เป็นอะไรครับ ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

จิราธิปชะโงกหน้าถามน้องเมื่อเหนือธราแกะของขวัญแล้วหยิบเอากล่องดนตรีของประดับตกแต่งบ้านที่มูลค่าไม่น่าจะน้อยนั่นวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา แต่ดวงตาเรียวรีกลับจ้องมองบางอย่างที่อยู่ในกล่อง

“พี่เดือนอ้ายให้ของขวัญมาสองชิ้นครับ ในนี้มีอีกกล่องนึง”

น้องล้วงลงไปแล้วหยิบกล่องของขวัญอีกกล่องที่มีขนาดใหญ่กว่ากล่องดนตรีหลายเท่ามาวางบนเตียงแล้วค่อย ๆ เปิดออก มันเป็นกล่องที่มีฝาปิดครอบเอาไว้ เพียงแค่แกะโบก็ยกฝากล่องเปิดได้เลย ทันทีที่เห็นของในกล่องมือขาวก็รีบปิดกลับตามเดิม อาการของน้องตกอยู่ในสายตาของจิราธิปทั้งหมด

“เดือนอ้ายแกล้งอะไรหรือเปล่า”

ที่เอ่ยขึ้นเพราะรู้นิสัยของเดือนอ้ายดี เจ้าเพื่อนสนิทตัวดีพ่วงตำแหน่งอดีตซับและรั้งตำแหน่งน้องชายต่างสายเลือดคนนั้นขี้แกล้งมากเพียงไร ดูท่าของขวัญของเดือนอ้ายจะเขย่าขวัญเหนือธราไม่น้อย

“ด... ดึกแล้ว ผมเก็บของขวัญพวกนี้แล้วเรามานอนกันเถอะครับ”

“เดือนอ้ายให้อะไรมาครับ”

จิราธิปไม่ฟังคำพูดของน้อง เจ้าตัวใช้สายตากดดันเหนือธราให้เปิดฝากล่องออก มือขาวจึงจับฝากล่องเปิดออกอย่างอิดออด จิราธิปชะโงกหน้ามองของในกล่องก่อนจะนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย

“ลองหยิบออกมาดูหน่อย ไม่งั้นคนให้จะเสียใจนะ”

เหนือธรามุ่ยหน้าก่อนจะค่อย ๆ หยิบของขวัญเหล่านั้นออกมาวางบนเตียง

1

2

3

4

5

5 ชุด บ้าไปแล้ว!!

ชุดเซ็กซี่และชุดโรลเพย์เนื้อดีไม่ว่าจะเป็นชุดกระต่าย ชุดแมว พร้อมหูและหาง รวมไปถึงชุดlatex ถูกบรรจุอยู่ในถุงเสื้อผ้าของแต่ละชุดอย่างเรียบร้อย รวมไปถึงอุปกรณ์เพลย์แบบพรีเมียมอัดแน่นอยู่ในกล่อง

ทั้งหมดนี่เป็นอุปกรณ์และชุดที่ใช้สำหรับเพลย์ BDSM พร้อมกระดาษโน้ตเล็ก ๆ ใจความว่า

“อย่าคิดมากนะครับน้องเหนือ พี่แค่อยากมอบของขวัญและชุดสวย ๆ ให้เราจริง ๆ หวังว่าจะมีความสุขกับของขวัญของพี่นะครับ จาก พี่เดือนอ้าย”

“ตัวแสบพอกัน”

จิราธิปที่ยื่นหน้าเข้าไปอ่านข้อความจบก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขบขัน เขาดึงกระดาษโน้ตและบรรดาข้าวของที่ได้จากเดือนอ้ายออกจากมือเหนือธราแล้วรั้งเอวเล็กยกตัวอีกฝ่ายขึ้นมานั่งบนตักของเขา

“ถ้าเหนือคิดมาก ก็รับแค่กล่องดนตรีนั่นแล้วนอกนั้นพี่จะส่งคืนให้ ดีมั้ยครับ”

คนตัวโตกอดน้องเอาไว้วางคางลงบนไหล่เล็ก ก่อนจะกดจูบไปตามพวงแก้มนุ่มอย่างเอาใจเพราะกลัวว่าน้องจะกังวลกับของที่ได้รับมา

“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจว่าพี่เขาคงเอ็นดูผมและอยากให้ผมจริง ๆ”

เหนือธรายื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ของตนแล้วปลดล็อกหน้าจอก่อนจะกดเข้าไปยังแอปพลิเคชั่นสีเขียวแล้วยื่นบรรดาข้อความต่าง ๆ ที่ได้รับจากเดือนอ้ายมาให้เขาอ่าน

เดี๋ยวนะ นี่มีไลน์กันแล้วคุยกันเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ทำไมเขาไม่รู้เลยล่ะ

“แอบคุยกับดอมคนอื่นเหรอ”

“ไม่ใช่นะครับ ก็แค่คุยกับพี่เดือนอ้ายเอง พี่จินโกรธเหรอครับ”

เขาคุยกับเดือนอ้ายจริง แต่เป็นในลักษณะการสอบถามถึงซีนเพลย์และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่อยากรู้และสนใจเท่านั้น

ก็คนไว้ใจได้ที่จะคุยถึงเรื่องในวงการ BDSM หาง่ายเสียที่ไหนล่ะ

“พี่หยอกเล่นครับ แล้วก็อย่าไปฟังเดือนอ้ายมากนักล่ะ รายนั้นขี้แกล้ง”

“พี่เขาชวนผมเพลย์”

“ที่พูดนี่อยากให้พี่หึงหรืออะไรครับ”

“เอ่อ....”

อ้อมกอดที่กอดกระชับแน่นขึ้นส่งผลให้คนเด็กกว่าขยับตัวยุกยิกอย่างกังวล เขาจับมือพี่ที่กอดอยู่ออกเพื่อจะหันหน้าเข้าหา เมื่อสายตาของคนตัวโตสบกันไม่ปรากฏร่องรอยขุ่นเคืองอย่างคำพูดก็ทำให้เหนือธราเบาใจ เจ้าเด็กวางมือลงบนไหล่ของจิราธิปแล้วยกตัวขึ้นไปประกบจูบคนที่ทำเป็นกระเง้ากระงอดกับความสัมพันธ์ของเขาและพี่เดือนอ้าย ก่อนจะทุบกำปั้นลงบนไหล่เมื่อรสจูบที่ดำเนินไปอย่างเชื่องช้ารุนแรงขึ้นจนหายใจไม่ทัน

“เจ้าเล่ห์นักนะครับ ผมรู้ว่าพี่ไม่ได้หึง”

“ไม่หึงหรอกครับ พี่เชื่อใจเหนือ แล้วก็วันนี้อยากลองใส่สักชุดก่อนมั้ย ชุดกระต่ายนั่นก็ได้”

“พี่จิน!!”

พวงแก้มกลมแดงระเรื่อ เหนือธราผละตัวออกจากอ้อมกอดของจิราธิปหอบโกยเอาบรรดาของขวัญทั้งหมดไปวางบนโต๊ะจนเรียบร้อยก็เดินกลับขึ้นมาบนเตียง

“วันนี้ผมเหนื่อยแล้ว วันอื่นเถอะนะครับ ตอนนี้ผมอยากนอนกอดพี่แล้วครับ”

ออดอ้อนพร้อมขยับเข้าไปนอนกอดแล้วซุกหน้าลงกับอกอุ่น หาวออกมาเล็กน้อยบ่งบอกว่าเหนื่อยจริงอย่างปากว่า จิราธิปเห็นแบบนั้นก็ลุกไปปิดไฟแล้วปีนกลับขึ้นเตียงขยับตัวลงนอนเคียงข้างแล้วดึงเหนือธราเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน กระชับอ้อมแขนให้อีกคนรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย

“ฝันดีนะครับแด๊ดดี้”

“ฝันดีครับเด็กดีของแด๊ด”

จิราธิปขอให้ความเจ็บปวดของเหนือธราพบเจอแค่ในซีนเพลย์ เขาจะทำให้ทุกวันของน้องมีแต่ความสุข เพราะความสุขของน้องก็คือความสุขของเขาเช่นกัน

ในที่สุดทั้งจิราธิปและเหนือธราก็ได้สัมผัสสิ่งที่เคยร้องขอเอาไว้ นั่นก็คือ การได้นอนหลับไปพร้อม ๆ กับคนที่รัก และได้ตื่นมาเจอคนที่เขารักเป็นคนแรกในยามเช้า

-THE END-

..............................

Talk : ในที่สุดพี่จินและน้องเหนือก็จับมือกันมาถึงตรงนี้จนได้ อย่างที่บอกเราเขียนพี่จินและน้องเหนือด้วยความรู้สึกที่ว่า จะกล่าวถึง BDSM ในรูปแบบที่ถูกต้อง การดำเนินเรื่องเป็น bdsm แบบมี consent ทั้งหมด รวมถึง เป็น BDSM ที่กล่าวถึงลักษณะของความชื่นชอบโดยที่เบื้องลึกเบื้องหลังของตัวละครไม่ได้มีปมกับความรุนแรง ความเจ็บปวด รวมไปถึงจิตใจที่บอบช้ำจนนำไปสู่การเสพติดความเจ็บปวด เราอยากให้พี่จินและน้องเหนือถ่ายทอดเรื่องราวของ BDSM ในรูปแบบความชอบและรสนิยมส่วนตัวของทั้งคู่เท่านั้น หวังว่าพี่จินและน้องเหนือจะทำให้นักอ่านได้เข้าใจเรื่องราวของโลก BDSM บ้างสักเล็กน้อยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนสุดท้ายนะคะ

ปล.1 หลังจากนี้จะมีตอนพิเศษออกมาบ้าง หากคิดถึงก็กลับมาย้อนอ่านได้นะคะ แต่หลังจากนี้ 7 วัน ทางเราขออนุญาตติดเหรียญค่ะ

ปล. 2 ฝากผลงานเรื่องใหม่ของเราด้วยนะคะ https://www.readawrite.com/a/952b146b8e9e68b478d5a2534ff0f941 #เพียงใจให้คุณ เป็นเรื่องราวของเดือนอ้ายกับคุณไจ๋ค่ะ เป็นแนว BDSM แบบผลัดกันเป็นดอมและซับ พร้อมเบื้องหลังของเดือนอ้ายนิดหน่อย ไม่ถึงขั้นดราม่าค่ะ เค้าแต่งดราม่าไม่เก่งเลยจริง ๆ

ปล. 3 ฝากอีกเรื่องค่ะ เรื่องนี้เป็นพีเรียดสมัยรัชกาลที่6 เน้นความน่ารักของน้องจอมกับพี่เปรมและขนมไทยอันแสนอร่อย ติดตามกันได้ในเรื่อง #นิรันดร์กาลจารใจ

สุดท้ายนี้ ขอบคุณแรงสนับสนุน ทั้งโดเนท ซื้อเหรียญ หวีดในแท็ก และคอมเมนต์ทั้งหมดที่มีให้กันนะคะ ขอบคุณจากใจจริง ๆ ค่ะ

-ครู่ยามหนึ่ง-