@#$^%$%&*^%$%*…….
เสียงใครต่อใครวุ่นวายไปทั่วมหาลัยไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็จะพบแต่คนกำลังพูดคุยกันตลอดทางเหมือนกับว่าไม่เคยเจอกันมาราวๆ 10 ปี
“ องศา”อยู่ๆก็มีเสียงใครดังขึ้นจากข้างหลังผม ผมหันไปตามเสียงเรียกก็พบกับ ‘ภีม’ ที่กำลังเดินมาพร้อมกับดาวเหนือ
“มึงมาถึงก่อนพวกกูได้ไงวะวันนี้ั้แ่กูเป็เพื่อนกับมึงมานะ เจอหน้ามึงที่โรงเรียนหลังเคารพธงชาติเสร็จนู้น”ภีมพูดว่า
“เออนั่นดิ พายุจะเข้าฝนจะตกปะวะ”ดาวเหนือพูดเสริม
“กูก็ไม่ได้อยากจะมาก่อนเพลงชาติขึ้นหรอกว่ะแต่แม่กูอ่ะดิโทรปลุกกู ั้แ่ 6 โมงเช้าบอกกูว่าเข้ามหาลัยวันแรก แม่กูตื่นเต้น สรุปกูรึแม่กูเรียนยังไม่รู้เลย”
ฮ่าๆๆๆๆๆ””””
“กูว่าละหน้าอย่างมึงไม่น่าตื่นเช้า”ไอ้ภีมว่าแล้วมองหน้าผมที่กำลังทำหน้าเซ็งสุดๆ
“เออๆๆกูง่วงจะแย่ละวันนี้ต้องทำไรมั้งวะ”
“กูก็ไม่รู้ว่าแต่คงไม่มีไรมากหรอกมั้งวะวันแรกเอง” ภีมว่า
“สัปดาห์นี้ชิวๆได้เลยมึงพบปะอาจารย์แนะนำตัว สวัสดีกันทั้งวันอะ” ดาวเหนือพูดแบบผู้รู้
“นี่มึงไปรู้มาจากไหนวะ”ผมถามด้วยความสงสัย ก็มาเรียนวันแรกด้วยกันนี่หว่า
“มึงลืมไปแล้วหรอว่า ‘สายลม’ พี่ชายกูเรียนที่นี่ปีที่แล้วตอนมันเข้าปี 1 กูได้ยินมันพูด”
“ เออถ้างั้นไม่มีไรกูกลับบ้านละห่าง่วงชิบหาย”
“เชี้ย!! มึงจะมามหาลัยวันละ 20 นาทีแล้วกลับแบบนี้ไม่ได้นะเพื่อน” ภีมส่ายหน้า
“ก็กูเบื่อ ทักๆทายๆแนะนำตัวไม่เห็นมีไรน่าสนใจเลย จะแนะนำไมวะเรียนๆไปเดี๋ยวก็รู้จักกันเองปะวะ”
“เอ้ออออ!!! เจริญล่ะเพื่อนกูจบแน่ๆมีแววจะเรียนจบั้แ่เปิดเทอม”
“ว่าไม่ได้นะห่า มันหลับในห้องทั้งเทอมยังสอบได้คะแนนดีกว่ากูที่ตั้งใจฟังอาจารย์ทุกคำอีก”ดาวเหนือว่าทั้งยิ้มไป
“เออวะ”ภีมนึกแล้วก็เห็นด้วยกับคำพูดดาวเหนือ
ผมที่หันหลังกำลังจะเดิน แต่อยู่ๆก็มีผู้ชายตัวสูงไม่มาก ผิวขาวๆปากชมพูเดินยิ้มมาทางผม ทำไมผมถึงรู้สึกใจเต้นแรงกับรอยยิ้มนั้น.....