พริบตาเดียว 6 เดือนผ่านไป …..
ณ จักรวาลว่างเปล่า
“10 กระบี่ะเิพิภพ ท่าที่ 1 กระบี่ตัด์
‘ตูม!!
เสียงกระบี่ฟาดฟันเข้าใส่ห่วงจักรวาลอย่างรุนแรง จนทำให้มิติฉีกขาดเป็รูโหว่ขนาดใหญ่เนื่องจากความรุนแรงของท่ากระบี่ตัด์ที่มีพลังทำลายล้างอย่างมาหาศาล
ใบหน้าของจุนเสี่ยวเหยาในตอนนี้ตื่นเต้นเป็อย่างยิ่ง เขาได้ฝึกฝนทักษะ10กระบี่ะเิพิภพ มาถึงขั้นที่ 7 แล้วนั่นเอง
แต่ยังไม่หมดแค่นั้นเขายังได้ฝึกทักษะจิติญญาเหนือสรรพสิ่งถึงขั้นที่4 ความแข็งแกร่งทางจิติญญาของจุนเสี่ยวเหยาในตอนนี้เพิ่มขึ้นมากกว่า12เดือนที่แล้วถึง 20เท่า
ระบบ"ติ๊ง! เวลาในการใช้จักรวาลว่างเปล่าหมดลงแล้วระบบจะส่งโฮสต์ออกไปในทันที" วูบ!
จุนเสี่ยวเหยาได้โผล่มาที่มุมนึงของห้องนอน เขาได้สี่งให้ระบบเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้น
ระบบ"ดำเนินการเปิดหน้าต่างข้อมูล"
<หน้าต่างข้อมูล>
-ชื่อ จุนเสี่ยวเหยา
-อายุ 16 ปี
-เผ่าพันธุ์ มนุษย์
-ระดับพลัง นักรบนภา ขั้นที่1
-วิชาบ่มเพาะ [คัมภีร์กลืนกินหมื่นจักรวาล]
-ร่างกาย [กายสยบหมื่นจักรวาล]
-ทักษะการต่อสู้ [ทักษะ10กระบี่ะเิพิภพขั้นที่7][ทักษะจิติญญาเหนือสรรพสิ่งขั้นที่4]
-สมบัติ - [กระบี่เทพดารา]
-แต้มพลังงาน 1,490 แต้ม
จุนเสี่ยวเหยายกยิ้มอย่างพอใจกับการพัฒนาของตน เขาได้สั่งให้ระบบปิดหน้าต่างข้อมูลลงและเขาได้เอ่ยถามกับระบบ
“ระบบตอนนี้ฉันมีสิทธิ์ิ์สุ่มรางวัลอยู่เท่าไหร่”
ระบบ"โฮสต์มีสิทธิ์์สุ่มการันตี3ครั้ง สุ่มธรรมดา20ครั้ง โฮสต์้ารวมสิทธิ์์สุ่มธรรมดาให้เป็สิทธิ์์สุ่มการันตีหรือไม่"
“แล้วถ้ารวมเป็สิทธิ์ิ์สุ่มการันตีมันจะได้กี่ครั้งระบบ”
ระบบ"2ครั้งโฮสต์"
“ถึงมันจะน้อยไปหน่อยแต่ฉันอาจจะได้ของดีๆมาก็ได้ งั้นเริ่มสุ่มเลยระบบ”
ระบบ"ดำเนินการสุ่มรางวัลการันตี"
“ติ๊ง! คุณได้รับสมบัติชุดเกราะัทอง ระดับราชันย์จักรพรรดิ ขั้นสูง"
“ติ๊ง! คุณได้รับทักษะควบคุมสรรพสิ่ง ระดับ??"
“ติ๊ง! คุณได้รับทักษะเนตรเทวะ ระดับ??“
“ติ๊ง! คุณได้รับยันหลบหนีระดับสูง x2
“ติ๊ง! คุณได้รับทักษะลมหายใจเทพเ้า ระดับ??
เสิ้นเสียงประกาศของระบบ
จุนเสี่ยวเหยาได้ะโโลดเต้นด้วยความดีใจเพราะว่าเขานั้นได้รับทักษะที่ไม่ทราบระดับมาถึง3ทักษะ และยังได้รับชุดเกราะระดับราชันย์ขั้นสูงอีกด้วย
ในขณะที่จุนเสี่ยวเหยากำลังดีใจอยู่นั้น เสียงระบบก็ได้ดังขึ้น
ระบบ“ติ๊ง! โฮสต์้าส่วมใส่ชุดเกราะัทองและเรียนรู้ทักษะทั้ง3เลยหรือไม่“
จุนเสี่ยวเหยาไม่รอช้าเขาได้ตอบตกลงในทันที เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที ชุดเกราะัทองได้ส่วมใส่ลงที่ร่างกายของของเด็กหนุ่มชุดเกราะมีความแข็งแกร่งเป็อย่างมากแถมเด็กหนุ่มยังสมารถจะโชว์ออกมาหรือเก็บเข้าไปได้อย่างใจนึก
และทักษะทั้ง 3 ได้ถูกส่งไปยังสมอง ข้อมูลมากมายมหาศาลโดยถ้าโถมเข้าใส่ ทำให้เด็กหนุ่มถึงกับปวดหัวอย่างรุนแรงไปชั่วขณะ!
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นลง เด็กหนุ่มได้หายจากอาการปวดหัวและเขาได้ลงมือทำความคุ้นเคยกับทักษะทั้ง3ในทันที เมื่อเขาทำความคุ้ยเคยกับทักษะทั้ง3เสร็จแล้ว
ทันใดนั้นเองจุนเสี่ยวเหยาได้กลิ่นที่เหม็นเน่าอบอวนเต็มห้องนอนของเขาและเมื่อเด็กหนุ่มยกแขนของเขาขึ้นมาดมกลิ่นเหม็นเน่าได้ถาโถมเข้าใส่จมูกของเขาอย่างรุนแรง
“แหวะ..กลิ่นของเสียที่ขับออกมาจากร่างกายนี่เหม็นชะมัด! ฉันรีบไปอาบน้ำดีกว่า”
จุนเสี่ยวเหยาไม่รอช้าเขาได้เปิดประตูออกไปและวิ่งลงไปอาบน้ำในทันที
ขณะเดียวกันที่มุมหนึ่งของเมือง FO1 ได้มีกองทัพเผ่าปีศาจมากมายดักสุ่มอยู่
ต้องบอกก่อนว่าเมือง FO1 นั้นเป็เมืองหน้าด่านที่ต้องรับการบุกโจมตีของเผ่าปีศาจอยู่บ่อยครั้ง และในการบุกโจมตีของปีศาจในครั้งนี้นั้นนำโดยปีศาจอสรพิษ9หัว ระดับนักรบ์ ขั้นที่1 และปีศาจระดับนักรบนภา 5 ตน ปีศาจระดับปราณแท้จริงและรวบรวมปราณอีกกว่า1000ตน
การบุกโจมตีในครั้งนี้พวกปีศาจ้าบุกทำลายเมืองและฆ่ามนุษย์ให้สิ้นซาก โดยการบุกโจมตีจะเริ่มขึ้นในเที่ยงวันของพรุ่งนี้
กองกำลังต่างๆในเมือง FO1 นั้นยังไม่มีใครทราบถึงการบุกโจมตีของเผ่าปีสาจ ซ้ำคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองยังอยู่แค่ระดับนักรบนภาขั้นทีี่7 นี่นับเป็หายนะที่แท้จริงของเมืองFO1…
ตัดกลับมาที่บ้านของจุนเสี่ยวเหยา เขานั้นได้อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว และเมื่อเขากำลังจะก้าวเท้าออกมาจากห้องน้ำท้องเขาก็ได้ร้องขึ้น “โครกๆ“
จุนเสี่ยวเหยาได้เอามือกุมไปที่ท้องและเดินไปยังครัวแต่เมื่อเขามาถึงครัวสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเนื่องจากอาหารที่จุนเสี่ยวเหยาซื้อมาตุ๋นไว้นั้นหมดลงแล้ว
“หมดอีกแล้วหรอ แล้วฉันจะกินอะไรละเนี่ยเอ้อออ! เดี๋ยวไว้พรุ่งค่อยไปซื้ออาหารที่ห้างแล้วกัน นี่มันก็ดึกมากแล้วฉันขึ้นไปนอนดีกว่า”
ครู่ต่อมาจุนเสี่ยวเหยาได้เดินขึ้นไปที่ชั้น2และเข้านอนในที่สุด
...รุ่งเช้า…
แสงแดดที่ค่อยๆลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาและส่องไปยังใบหน้าของจุนเสี่ยวเหยา เด็กหนุ่มลืมตาอย่างช้าๆ
“เช้าแล้วหรอเนี่ยี้เีลุกจัง แต่ไม่ลุกก็ไม่ได้เพราะวันนี้ฉันต้องไปซื้ออาหาร“
จุนเสี่ยวเหยาได้ลุกขึ้นจากที่นอนเขาได้บิดี้เีเล็กน้อยก่อนที่จะลงไปทำธุรส่วนตัว
….1 ชั่วโมงผ่านไป
เด็กหนุ่มได้มาถึงห้างใจกลางเมือง นี่ก็เป็เวลา9โมงแล้วจุนเสี่ยวเหยาได้เดินเข้าไปในห้างในทันเพื่อเลือกซื้ออาหารเด็กหนุ่มได้เดินเลือกดูอยู่เป็เวลานานนอกจากซื้ออาหารแล้วเขายังได้เดินดูซื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้
และแล้วเวลาก็ได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
….2 ชั่วโมงผ่านไป
ในขณะเดียวกันที่ด้านหนึ่งของเมือง FO1 ปีศาจอสรพิษ 9 หัว ได้สั่งให้กองทัพปีศาจบุกโจมตีในทันที “ปีศาจทั้งหลายบุกโจมตีและฆ่ามนุษย์ให้สิ้นซากกกกกกกกกก!!”
แรงกดดันที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากกองทัพปีศาจนั้นทำให้บรรยากาศบริเวณรอบๆหนักอึ้ง คนธรรมดาและผู้ฝึกฝนพลังต่างอยู่ในความตื่นตนกกับการบุกโจมตีอย่างกระทันหันของปีศาจ