เล่ห์รักไฟพิศวาส

บทส่งท้าย

          เมษาและกานพลูเล่นกวักน้ำใส่กันอย่างสนุกสนานเสียงหัวเราะใสแจ๋วดังลั่นหาดปล่อยให้สองหนุ่มผู้เป็นสามีนอนคุยกันบนเสื่อริมหาดทรายสีขาวบนเกาะสองรัก

          “หนูเมย์เรามาเล่นอะไรสนุกๆ กันอีกเอาไหม” กานพลูเอ่ยปากชวนเมษาอย่างนึกสนุกจำได้ว่าครั้งก่อนที่เธอและเมษาแกล้งคาร์เมนกับเบนนิโต้นั่นเธอถูกลงโทษจากคาร์เมนจนตัวอ่อนระทวยไปหมดส่วนเมษานั่นหรือไม่ต้องพูดถึงโดนเบนนิโต้นำตัวไปลงโทษแล้วก็หายไปเลยกว่าจะกลับมาก็กินเวลาหลายชั่วโมงอยากจะรู้เหมือนกันว่าคราวนี้คาร์เมนจะลงโทษเธอแบบไหนกัน

          เมษาตาวาวเพราะรู้สึกอยากจะแกล้งสามีสุดที่รักจนใจจะขาดเหมือนกันเธอเอียงหูเข้าใกล้กานพลูฟังแผนที่จะใช้แกล้งเบนนิโต้

        “ฮืมๆ  แกไม่กลัวคาร์เมนจะลงโทษเอาหรือไงกาน”

          กานพลูหัวเราะจนตาเป็นประกาย“ถ้ากลัวฉันจะชวนแกแกล้งพวกเขาหรือไงกันหนูเมย์ รู้ก็รู้ว่าฉันไม่กลัวแล้วอีกอย่าง...” กานพลูหันไปมองคาร์เมนด้วยความรัก

          “คาร์เมนรักฉันจะตายไปวิธีลงโทษของหมอนั่น...ก็แค่จูบปากเท่านั้นเองแหละยะโน่นบทลงโทษของจริงมันคืนนี้บนเตียงนอนต่างหากล่ะยายหนูเมย์บ้า”กานพลูหน้าแดงยามเมื่อคิดถึงบทลงโทษของคาร์เมน ก็อีตาบ้านั่นที่ดันบอกว่าลงโทษที่เธอยังไม่มีลูกให้เชยชมแต่งงานกันยังไม่ทันจะถึงเดือนเลย คิดจะมีลูกซะแล้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งอาย

          เมษาหัวเราะเสียงดัง“ยายทอมกานพลูเขินจนหน้าแดงแป๊ดเลย” หญิงสาวล้อเพื่อน นึกถึงตอนเบนนิโต้จับเธอมาลงโทษตอนแรกเขาก็ด่าว่าให้ได้รับความเจ็บปวดเป็นประจำ แต่หลังจากที่มีอะไรกันแล้ว เขาก็เปลี่ยนวิธีการลงโทษจนเธอต้องร้องครวญครางและอ่อนระโหยโรยแรงทุกครั้งโดยที่เขากลับยิ่งหัวเราะชอบใจ

          เมษาและกานพลูเดินย่องพร้อมทรายในมือตรงไปหาเบนนิโต้และคาร์เมนที่กำลังนอนคุยกันอยู่

        ทรายเปียกกับน้ำทะเลเย็นค่อยๆไหลอาบหน้าอกเบนนิโต้และคาร์เมน ขณะที่สองสาวที่ได้แกล้งก็ไปยืนหัวเราะกันกันอย่างสนุกสนาน

          “เฮ้ย!!เล่นอะไรกันนะน้องเมย์”

          “เฮ้ย!!เล่นอะไรกันนะกาน”

          เบนนิโต้และคาร์เมนสะดุ้งลุกนั่งพร้อมตะโกนเรียกภรรยาคนสวยพร้อมกันเสียงหลงสองมือรีบแกะกระดุมเสื้อออกจากรางดุมปัดทรายและน้ำออกจากกายสองขาก็วิ่งไล่จับตัวเมษาและกานพลูที่วิ่งนำลงน้ำไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ

          “แน่จริงก็ตามมาซิค่ะพี่บีตามน้องเมย์ให้ทันนะคะ”เมษาและกานพลูหัวเราะช่วยกันกวักน้ำใส่ตัวเบนนิโต้และคาร์เมนที่วิ่งไล่ตามลงมาสีหน้ามีความสุข

          “แน่จริงนายก็ตามให้ทันนะคาร์เมน”กานพลูรีบว่ายน้ำหนีคาร์เมนไปอีกด้านหนึ่งปล่อยให้เมษารับหน้าเบนนิโต้ที่วิ่งไล่จับภรรยาคนสวยที่ตอนนี้ท้องนูนขึ้นมาให้เห็นแล้ว

          คาร์เมนวิ่งไล่กานพลูจนจับตัวคนชอบแกล้งได้ยืนหน้าเสียในอ้อมกอดเขา“ว่าไงจ้ะกานจ๋า หนีไปไหนไม่รอดแล้วนะคนเก่ง”

          กานพลูเงยหน้ามองกระพริบตาปริบๆ“คาร์เมนคงไม่ทำโทษกานด้วยวิธีเจ็บๆ ใช่ไหม” หญิงสาวถามอย่างรู้ดีว่าจะต้องถูกลงโทษแน่

          “อืม....เอาไงดีนะ จะลงโทษคนชอบแกล้งยังไงดี”

          “คาร์เมนไม่ลงโทษกานนะคะ”กานพลูอ้อน พลางมือแกะกระดุมเสื้อชายหนุ่มออกจากร่างอย่างเผลอไผล จนคนที่ตั้งใจว่าจะทำโทษก็เริ่มคิดเปลี่ยนวิธีจากที่เคยคิดจะใช้การจี้เอวให้หัวเราะเขากลับช้อนร่างโปรงบางขึ้นอุ้ม

          “ลงโทษจ้ะแต่ผมว่าวิธีนี้กานเองก็คงจะชอบมากกว่านะ ใช่ไหมที่รัก”คาร์เมนมองภรรยาตาเป็นประกายยิ้มจนเห็นไรฟันก้มห้อมแก้มคนหน้าแดงเขินอายเพราะการลงโทษของเขา

          ชายหนุ่มวางตัวกานพลูในห้องน้ำมือปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่าเปิดก็ฝักบัวให้น้ำไหลรินรดทั้งสองร่างมือหยิบสบู่มาถูให้กานพลูทุกซอกทุกมุมจนเธอร้อนไปหมดทั้งกายมือก็รับสบู่จากชายหนุ่มมาลูบไล้ตัวเขากลับบ้างปลายนิ้วสะกิดปลายยอดที่นูนแข็งเป็นไตบนอกกว้างจนคาร์เมนสะดุ้ง

        กานพลูได้ใจกดริมฝีปากตัวเองบนตุ่มไตขบเม้มด้วยปากและปลายลิ้นอุ่นร้อนมือก็โอบรอบตัวจิกแผ่นหลังกว้าง

        “กานจ๋า”คาร์เมนรีบล้างสบู่อออกและช้อนร่างภรรยาไปวางบนเตียงมือก็หยิบผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้ก่อนจะเอนตัวเองตามลงไป ใบหน้าคมก้มลงไล้เลียทรวงอกอวบจากฐานแล้วค่อยไล้ไปจนพบปลายยอดสีชมพูระเรื่อ

          กานพลูแอ่นหลังขึ้นจากพื้นเตียงให้ใบหน้าคมได้แนบชิดกับทรวงอกอวบ ปากหนาขบเม้มไปจนได้พบกับปลายยอดทรวงหดเกร็งมือนุ่มนิ่มลูบไล้ผิวเนื้อแข็งแกร่งพลางกดรั้งศีรษะทุยลงมาให้แนบกับเนื้อตัวเองมากที่สุดสองเท้าเกร็งจิกเตียงนอนค่อยแยกเรียวขาออกกว้างปล่อยให้คนรักเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไป

          คาร์เมนรีบเติมเชื้อเพลิงพิศวาสให้เมียรักสะโพกสอบเคลื่อนไหวอย่างหนักหน่วง ปากก็ดูดกลืนยอดทรวงจนกานพลูร้อนผ่าว ได้แต่บิดกายไปมาใบหน้าบูดเบี้ยวขาก็โอบรอบสะโพกสอบเร่งติดตามคนรักจนสุดมือคว้าสายรุ้งบนปลายฟ้าไกลธารรักร้อนเอ่อล้นไหลอาบกาย

          คาร์เมนลูบไล้หน้าท้องเนียนนุ่ม“กานจ๋า...เมื่อไหร่คุณจะมีเจ้าตัวน้อยให้ผมได้ชื่นชมล่ะจ้ะคนดี”

          “บ้า! เราเพิ่งจะแต่งงานกันได้ไม่ทันถึงเดือนเลยจะให้กานมีเจ้าตัวน้อยได้ยังไงกันล่ะ ไม่ใช่หนูเมย์กับคุณบีสักหน่อย”

          “ก็คู่นั้นเขาเล่นชิงสุกก่อนห่ามนี่จ้ะแต่คู่เรานะแต่งงานถูกต้อง”

          กานพลูลูบไล้หน้าอกกว้าง“คุณรู้ไหมคาร์เมน กานไม่เคยคิดเลยนะว่าจะมีวันนี้เมื่อก่อนหนูเมย์ชอบเอาเรื่องของนายกับพี่บีมาเล่าให้ฟังบ่อยๆจนกานเหมือนกันว่าได้รู้จักนายก่อนตัวจริงซะอีก แต่ว่าตอนนั้นนายยังได้ฉายาว่านายน้ำแข็งหน้าเตารีดอยู่เลย”กานพลูหัวเราะคิกคักเมื่อคาร์เมนลูบไล้บั้นท้ายขึ้นมาจนถึงเอวคอดกิ่ว

          “วันแรกที่เจอกันฉายาที่หนูเมย์ตั้งให้นายนะตรงยิ่งกว่าตรงอีก ใบหน้านายตอนนั้นเหมือนกันใครเอาหน้ากากไปใส่ไว้ไม่ยิ้มแย้มแจ่มใสเลย ส่วนดวงตาก็...” กานพลูยกมือจับดวงตาคาร์เมนอย่างหลงใหล“เรียบเฉยไม่มีชีวิตจิตใจเลยแม้แต่น้อย แต่กานก็ยังชอบคุณ”

          คาร์เมนก้มหอมแก้มดึงตัวกานพลูเข้ามาแนบอก“ผมเองก็เหมือนกันตอนนั้นผมหงุดหงิดและรำคาญใจเป็นที่สุดเลย ผู้หญิงอะไรไม่รู้ช่างปากกล้าเสียจริง แล้วไม่กลัวผมด้วย แต่พอได้อยู่ใกล้ชิดกับคุณความรู้สึกผมก็เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ผมไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่มีคุณอยู่ในอ้อมกอดได้รักคุณ”

          “นายชอบกานได้ยังไงนะคาร์เมนกานชอบแกล้งนายจะตาย” กานพลูหัวเราะคิกเมื่อนึกถึงคืนวันวานที่ผ่านมา

          “ไม่รู้เหมือนกันรู้เพียงแต่ว่าผมอยากจะเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสของคุณ เวลาที่ได้แกล้งผม คุณจะมีความสุขยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ดวงตาเป็นประกายตลอดเวลา” คาร์เมนยิ้มยามที่เขาถูกหญิงสาวแกล้งตอนแรกๆก็ทั้งงงและแปลกใจที่เธอไม่กลัวเขาเลยแต่ก็แอบมีความสุขอยู่ลึกๆโดยที่ไม่ทันรู้ตัว

          “จากนั้นคุณก็เริ่มเข้ามาวิ่งเล่นในหัวใจผมเรื่อยๆจนวันหนึ่งคุณก็เข้ามาอยู่ในหัวใจผมจนเต็ม พอเริ่มที่จะมีความสุขกลับต้องเจอกับอุปสรรควันที่กลับจากเกาะ คุณไม่มองแม้แต่หน้าหรือพูดจากับผมเลย รู้ไหมว่าผมเจ็บปวดใจมากแค่ไหน”

        ในวันนั้นเขาอยากหันกลับไป แล้วกอดกานพลูไว้บอกกับเธอว่า...อย่าจากเขาไปได้ไหม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ไม่กล้าความรู้สึกผิดเกาะกุมใจเขาไว้ เมื่อมีโอกาสได้ใกล้ชิดเธออีกหนเขาจึงไม่ละความพยายามที่จะบอกให้เธอรู้ว่ารักและพยายามทำให้เธอเชื่อใจเชื่อมั่นในความรักที่เขามอบให้

          กานพลูลูบใบหน้าคาร์เมน เธอยิ้มหวานให้กับเขา“นายนึกหรือว่ากานไม่เจ็บปวดหรือไงกานก็เจ็บเหมือนกัน”

          วันที่ต้องจากกัน เธอโหยหาอ้อมกอดเขามาเติมกำลังใจให้รับมือกับเรื่องร้ายที่เกิดขึ้นแต่...เขากลับยิ่งเดินห่างไป มันทำให้เธอปวดร้าวใจจนหายใจแทบไม่ออก

          คาร์เมนก้มหน้าซบบนทรวงอกกานพลูมือหนึ่งก็ลูบไล้ปลายยอดถันสีชมพูเล่น “เรื่องที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะตอนนี้ผมอยากให้คุณรู้อย่างเดียว ผมรักคุณผมรักคุณที่สุด”คาร์เมนบอกย้ำมือก็เริ่มลูบไล้ปลุกเร้าอารมณ์ภรรยาอีกครั้งก่อนกระซิบกับยอดอกอวบ

        “กานจ๋าเรามาตามคุณบีกับเมษาให้ทันดีกว่านะกลับไปจากเกาะนี้เมื่อไหร่ ผมอยากได้ยินข่าวดีว่าเรากำลังจะมีเจ้าตัวน้อยกัน”

          ว่าแล้วชายหนุ่มก็ไม่รอคำตอบรับจากกานพลูรีบส่งตัวเองเข้าทักทายช่องกุหลาบนุ่มชุ่มชื้นของภรรยาคนสวยทันทีจนกานพลูร้องครวญครางจิกแขนบนแผ่นหลังกว้างขาโอบรัดรอบสะโพกสอบที่ขยับกายเคลื่อนไหวในกายนุ่มชุ่มชื้นฝังหยาดฝนอันร้อนและอบอุ่นด้วยความรักและความหวังว่าจะมีเจ้าตัวน้อยติดท้องหลังจากกลับขึ้นไปบนฝั่ง

          เมษาโอบแขนรอบคอแกร่ง หัวเราะเสียงใสหอมแก้มชายหนุ่มซ้ายขวา “พี่บีคงจะไม่ทำโทษน้องเมย์นะคะ” เธออ้อนพลางเอาตัวเบียดเสียดสีกับชายที่ยืนยิ้มกว้างจนตาเป็นประกาย“แน่ะ...พี่บีไม่รับปาก แสดงว่าต้องคิดวิธีลงโทษน้องเมย์ใช่ไหมคะ”

          เมษาหัวเราะคิก ไล้ปลายลิ้นอุ่นร้อนแถวลำคอแกร่งหยอกเย้าอารมณ์สามีตอนนี้เธอและเบนนิโต้แต่งงานกันแล้วและมาฮันนีมูนกันที่เกาะสองรักเพื่อเปลี่ยนแปลงความทรงจำอันเลวร้ายให้กลายเป็นความทรงจำอันแสนหวาน

          “ไม่จ้ะจะต้องมีบทลงโทษ แต่น้องเมย์จะต้องเป็นคนลงโทษพี่แทนไงที่รัก”เบนนิโต้พูดเสียงหวานเอานิ้วแตะที่ปากตัวเองให้หญิงสาวได้รู้ “ได้หรือเปล่าจ้ะ”

          เมษาไม่ตอบแต่กลับกดศีรษะเบนนิโต้ลงมาจนใกล้เพื่อเขาจะได้สัมผัสริมฝีปากนุ่มของตัวเอง ปลายลิ้นนุ่มค่อยๆ เปิดปากหนา แทรกลิ้นอุ่นเข้าไปหยอกเย้าล่อเล่นเหมือนกับที่ชายหนุ่มเคยใช้และเคยสอนเธอไว้

          เบนนิโต้ค่อยๆร้อนขึ้นและร้อนขึ้น เขาโอบรอบเอวอวบไล้ขึ้นไปตามแผ่นหลัง พลางปลดตะขอเสื้อชั้นในออกจากนั้นก็ค่อยไล้มาด้านหน้าจนพบทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงที่เริ่มอวบขึ้นกว่าเดิมเพื่อเตรียมตัวที่จะเป็นแม่คน

          “พี่ว่าเรารีบกลับห้องกันดีไหมจ้ะน้องเมย์พี่ไม่ไหวแล้วล่ะ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงแหบพร่า รีบช้อนตัวภรรยาขึ้นในวงแขนความต้องการกระจายไปทั่วร่างจนหายใจหอบแรง 

          เมษาโอบแขนรอบคอแกร่ง หัวเราะเสียงใสดวงตาเป็นประกายแข่งกับน้ำทะเลที่สะท้อนแสงอาทิตย์“ตามใจพี่บีซิค่ะ น้องเมย์ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”หญิงสาวเบียดตัวเองจนทรวงอกแนบชิดกับอกกว้างหูแนบอกกว้างฟังเสียงหัวใจชายหนุ่มที่กำลังเต้นแรงเร็ว

        “หัวใจพี่บีเต้นแรงจังเลยค่ะ”

          “มันเต้นเป็นจังหวะบอกว่ารักน้องเมย์ใช่หรือเปล่าจ้ะคนดี”เบนนิโต้วางร่างบางลงในห้องน้ำ ปลดเปลืองเสื้อผ้าเปียกออกจากร่างภรรยา มือก็ลูบไล้หน้าท้องนวลที่นูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อยอย่างรักใคร่จัดการอาบน้ำให้หญิงสาวจนสะอาดสะอ้านและอุ้มเธอมาวางบนเตียงนอน พร้อมเอนตัวตามติดไปไม่ยอมห่างทั้งมือและปากเคล้าคลึงร่างงามจนเมษาร้อนรุ่มจนต้องรีบอ้อนวอนขอให้ชายหนุ่มพาเธอไปเก็บดวงดาวบนฟ้า

          “พี่บีขาช่วยน้องเมย์ด้วยซิคะ” เมษาอ้อนวอนเสียงสั่นพล่า สองมือก็ไขว่คว้าร่างเบนนิโต้เข้ามากอดแต่เขากลับยิ่งสนุกที่ได้แกล้งทรมานและฟังเสียงหวานใสปานน้ำผึ้ง ในขณะที่ปากหนาไล้เลียไปตามร่างกายทุกส่วนไม่เว้นแม้สักตารางนิ้วเดียวก่อนจะหยุดตรงกลีบดอกไม้อันอ่อนเยาว์และหอมหวานกำลังเบ่งบานรอภมรอย่างเขามอบสายฝนอันชุ่มฉ่ำชุ่มชื่น

          ขาเรียวยาวแยกออกกว้างบดเบียดกับกายแกร่งจนเบนนิโต้ทนไม่ไหวรีบผสานกายเป็นหนึ่งเดียวกับเมียรักอย่างรวดเร็ว สะโพกสอบขยับครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่จะปลดปล่อยธารารักอุ่นร้อนในกายนุ่มสองร่างก่ายกอดกันจนกลมเหงื่อไหลท่วมกาย

          เบนนิโต้นอนลูบไล้ลูบลำตัวภรรยา“พี่บีเล่าประวัติของเกาะให้หนูเมย์ฟังอีกครั้งซิคะ” เมษาไล้ปลายนิ้วบนแผงอกกว้างฟังน้ำเสียงทุ้มนุ่มเล่าประวัติของเกาะตาปรือ

          “น้องเมย์จะฟังกี่รอบจ้ะพี่จำได้ว่าพี่เล่าประวัติของเกาะให้น้องเมย์ได้ฟังเป็นสิบรอบแล้วนะ” เบนนิโต้ถาม ปากก็ขบเม้มผิวเนื้อเนียนนุ่มของภรรยาอย่างรักใคร่

          “น้องเมย์ชอบฟังค่ะน้องรู้สึกว่ามันโรแมนติกมาก ที่ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งออยู่ไกลแสนไกลกับผู้อีกคนที่แข็งกร้าวและต้องรับผิดชอบทุกชีวิตบนเกาะนี้  เมื่อพวกเขามาเจอกัน รักกันและช่วยกันต่อสู้ต่อปัญหาและอุปสรรคต่างๆที่เข้ามารุมล้อมจนสามารถเอาชนะได้ แล้วพวกเขาก็ได้แต่งงานกันอย่างมีความสุข”

          เพราะว่ามันเป็นเหมือนกับคู่ของเธอที่ต้องต่อสู้ฝ่าฟันด้วยความเจ็บปวดและเธอเกือบจะสูญเสียคนรักไปเพราะความอิจฉาริษยาของพี่สาว

        “เหมือนคู่น้องเมย์กับพี่บีไงคะเมื่อก่อนน้องเมย์วิ่งไล่จับเงาพี่บีมาตลอด ไม่นึกไม่ฝันว่าวันหนึ่งจะมีวันนี้วันที่น้องเมย์ได้อยู่ในอ้อมกอดของพี่บีและได้รักพี่บีจริงๆ ” เมษาตอบตาวาว หูก็คอยฟังเสียงนุ่มทุ้มอย่างเป็นสุข

          “แต่พี่ว่าตอนนี้คงไม่ได้แล้วจ้ะเพราะพี่คงต้องทำโทษน้องเมย์อีกรอบโทษฐานที่ทำให้พี่หลงรักจนหัวปักหัวปำ”เบนนิโต้พูดยิ้มๆ จับมือเรียวมาวางระหว่างกลางลำตัวที่นูนเด่นขึ้นมา

          “บ้า! พี่บีนะ” เมษาค้อนชายหนุ่มวงโต แต่ก็ยินยอมให้เขาพาเธอไปเก็บดวงดาวบนท้องฟ้าอีกรอบเพราะใจเธอก็ต้องการเหมือนกัน

          เบนนิโต้นอนกอดเมษาพลางจับผมนุ่มหอมมาดม “พี่ไม่นึกเลยว่าการที่พี่จับน้องเมย์มาลงโทษกลับเปลี่ยนชีวิตพี่ เปลี่ยนให้พี่ได้รู้หัวใจตัวเอง ไม่ว่าน้องเมย์จะร้ายเพียงไหนแต่พี่ก็ยังรัก นึกถึงตอนนั้นพี่ยังเสียใจไม่หายที่ทำให้ชีวิตเราสองคนมีแต่ความทุกข์พอจะมีความสุขกับเขาบ้าง ก็กลายเป็นความสุขจอมปลอม เพียงไม่นานความสุขนั้นก็หมดไป แต่ตอนนี้เราสองคนมีความสุขจริงๆแล้วใช่ไหมจ้ะ”

          เมษายิ้มรับตาเป็นประกาย“ค่ะ น้องเมย์มีความสุขที่สุดเลย อุ้ย! พี่บี” หญิงสาวอุทานหน้าแดงก่ำเมื่อความแข็งแกร่งและร้อนผ่าวของเบนนิโต้แทรกเข้ามาในกายเธออีกรอบ ชายหนุ่มดึงตัวเธอขึ้นนั่งคร่อมบนเอว

          “ก็ทำโทษน้องเมย์ไงจ้ะ”เบนนิโต้บอกเสียงกระเส่า มือบีบอกอวบเต่งตึงมาเข้าปาก ดูดกลืนยอดทรวงสีสวยราวกับเด็กทารกดูดนมมารดา

          “พี่บียังลงโทษน้องเมย์ไม่เสร็จอีกเหรอคะ”เมษาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ขยับกายตอบโต้ชายหนุ่มอย่างรู้ความ

          “ยังจ้ะพี่ยังลงโทษน้องเมย์ไม่พอ ต่อไปนี้พี่จะลงโทษน้องเมย์ทุกวันทุกเวลา แต่มันเป็นการลงโทษด้วยความรักจากใจพี่ที่มีต่อน้องเมย์”เบนนิโต้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาเคลื่อนไหวสะโพกสอบในกายอ่อนนุ่มและชุ่มชื้นตลอดเวลา

          เมษาหัวเราะคิกคัก“คราวนี้น้องเมย์ทำความผิดอะไรละคะพี่บีขา ความผิดที่รักพี่บีจนมากเกินไปหรือว่าความผิดที่ทำตัวน่ารักจนพี่บีรักถอนตัวไม่ขึ้นคะ” หญิงสาวถามอยากรู้ทัน

          “ความผิดที่น้องเมย์ทำให้พี่รักจนถอนตัวไม่ขึ้นจ้ะคนดี”เบนนิโต้ตอบพร้อมกับกดกายแกร่งเข้าหากายนุ่มจนสุดปล่อยให้ช่องกุหลาบนุ่มบีบแก่นกายปลดปล่อยธารรักร้อนอาบทั่วสองร่าง

          “บ้าพี่บีนะ” เมษาทุบแผ่นอกเบนนิโต้อย่างอายๆ ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องเมื่อชายหนุ่มเคลื่อนไหวเติมเต็มความต้องการพาเธอไปยังจุดหมายปลายทางสวาทอย่างรวดเร็ว

        ความเข้าใจความรักและความอบอุ่นกรุ่นไปทั้งห้อง

        ในวันที่ไม่มีใครข้างกายเธอเชื่อมั่นในความรักที่เบนนิโต้มอบให้ ใช้มันหล่อเลี้ยงหัวใจให้แข็งแกร่งพร้อมกับพุ่งชนกับทุกปัญหาที่เข้ามา ในวันนี้เธอมีเขาเคียงข้างกายแต่ความรักยังต้องใช้ความเข้าใจเป็นพื้นฐาน มีความเชื่อมั่นในตัวคนที่รักพร้อมเปิดอกคุยและให้อภัยซึ่งกันและกันเพื่อจะให้ครอบครัวยังเป็นครอบครัวและอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขตลอดไป

        ขอบคุณที่เมษายังให้โอกาสให้เขาได้รักเธอ...ยอมให้อภัยในสิ่งที่เขาทำกับเธอไว้ขอบคุณที่ทำให้เขายังมีโอกาสได้รักเธอ มีเธอเป็นครอบครัว

        ทุกคนเคยทำผิดพลาด หากอดีตที่ผิดพลาดคือประสบการณ์ที่จำไว้ไม่มีวันลืม ทำให้ได้เรียนรู้ว่า การจะทำอะไรจะต้องคิดให้รอบคอบ ไม่ตัดสินอะไรจากการฟังความเพียงข้างเดียว เพราะบางครั้งเมื่อเรารู้ว่ามันผิดอาจจะไม่เหลือโอกาสให้เราได้แก้ตัว