"พี่ดิน!!!! พี่ดิน ๆ ๆ ๆ "
ลูกศิษย์ตัวอ้วนะโเรียกไอดินอยู่หลายคำ หลังจากที่เห็นไอดินนั่งตัวแข็งอยู่พักใหญ่
"ครับ ๆ " ไอดินหันกลับมาหาน้องบอสทันทีที่ตั้งสติได้
"พี่ลดา นี่ไงครูของบอส พี่ดินเล่นกีตาร์เก่งมาก ๆ เลย"
"จ้า พี่เค้าเก่ง และก็.. หล่อมากด้วย"
ไอดินได้แต่ก้มหน้า และ สบัดห้วไปมาเบา ๆ เหมือนจะถามตัวเองว่าเขาฝันอยู่ใช่มั๊ย ยังไม่ทันทีไอดินจะรู้ตัว ลดาก็มานั่งอยู่ข้าง ๆ เขาเสียแล้ว
"กีตาร์ของพี่สวยนะคะ แฟนซื้อให้เหรอคะ"
" ปะ... ป่าว ครับ ! "
ไอดินตอบเร็วแต่เสียงลอย ๆ ก้อง ๆ เหมือนไม่ใช่เสียงของตัวเอง รินลดาลดระดับน้ำเสียงลง และขยับตัวเข้ามากระซิบอยู่ที่ข้างหูของไอดินด้วยน้ำเสียงอันอ่อนหวานของเธอ
"งั้น ช่วยสอนลดาแฟนของพี่ดินเล่นกีตาร์หน่อยนะคะ"
ไอดินยืนขึ้นโดยทันที เขาทั้งใกับสิ่งที่ได้ยิน และ ตื่นเต้นกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่คุ้นเคยนั้น มันทำให้หัวใจของเขาเต้นหนักเกินไป
"บะ..บอสครับ วะ..วันนี้ พี่สอนแค่นี้ก่อนนะ พอดีพี่มีธุระ"
"อ้าว! พี่ดิน" ไม่ทันที่น้องบอสจะได้ะโเรียกไอดินเป็ครั้งที่สอง ไอดินก็ได้เดินไปไกลแล้ว
"พี่ลดาอ่ะแหละ มาแกล้งพี่ดินของบอสทำไม บอสจะไปฟ้องคุณพ่อ"
รินลดาได้แต่นั่งยิ้ม เอามือปิดปาก ขำทั้งน้องตัวอ้วนของตัวเองที่กำลังงอนตุ๊บป่องเดินไปขึ้นรถ และนึกขำไอดินรุ่นพี่ที่โรงเรียนเดียวกันของเธอ
ที่รินลดากล้าแกล้งไอดินขนาดนี้เพราะเธอรู้สึกคุ้นเคยกับไอดินอย่างประหลาด เธอรู้ว่ารุ่นพี่คนนี้แอบชอบเธอ และ แอบมองเธอทุกครั้งที่นั่งรถประจำทาง เขาจะหลบตาเวลาที่เดินสวนทางนที่โรงเรียน บางทีเขายอมเดินอ้อมอาคารเรียนเพื่อไม่ให้เจอหน้าเธอตรง ๆ แต่ถึงกระนั้นผู้ชายคนนี้ก็ไม่เคยห่างไปจากสายตาของเธอเลย


เช้าวันใหม่ภายใต้ชายคาโรงเรียนเก่าแก่อายุกว่าร้อยปีที่ดูสงบร่มเย็น เสียงหนุ่มสาวมัธยมมากมายจอแจ
ใต้ต้นสนสูงใหญ่ ไอดินกำลังนั่งอ่านหนังสือนิยายแปลเล่มหนึ่งอยู่ รูปร่างสูงโปร่ง ขาวสะดุดตา แสงแดดส่องใบหน้าด้านข้างแบบนี้ทำให้เห็นสันจมูกโด่งคมของเขาชัดเจน และ ชวนหลงใหล สาว ๆ ในโรงเรียนนี้จะต้องเดินวนเวียนไปมาเหลียวมองไอดินเป็ระยะ มีทั้งเสียงแซว บางคนเอากระดาษบอกรักมาให้ บางคนเอาช็อคโกแลต ท็อฟฟี่หัวใจใส่กระปุกมาให้ไอดินอยู่เนือง ๆ ตลอดเวลา3 ปี ที่เขาย้ายเข้ามาเรียนที่นี่


