กำเนิดเทวะจุติ
...ยามค่ำคืนหนึ่งในแคว้นบูรพาได้มีบุตรชายตระกูล ชู ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางสายฝนและพายุฟ้าคะนองอย่างไม่น่าเชื่อ
ขณะเดียวกันดวงดาราเปิดโลก์ ัและหงส์ร่ายรำ สีทองเต็มท้องฟ้า เป็นิมิตรหมายของคำทำนายของผู้ชี้ชะตา กล่าวไว้ว่า ยุคแห่งกลียุคและความสับสนวุ่นวายในแดนมนุษย์กำลังเริ่มขึ้น กำเนิดหนึ่งมหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่บนดาราเอกภพ
บนแผ่นดินนั้นเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง แผดเสียงดังสนั่นไปทุกพื้นที่ แต่กลับไม่มีร่องรอยของความเสียหายใดๆ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ณ จวนสกุล ชู
หัวหน้าตระกูลชู ชู หวังยี่ กำลังนั่งรออย่าเคร่งเครียดกับการรอคอย ภรรยาของเขาให้กำเนิดบุตรชายหรือธิดา สืบเนื่องจากเขาไม่มีบุตรเลยสักคน จนสุดท้ายแล้วภรรยาของเขาก็ตั้งครรด์และกำลังจะให้กำเนิดบุตรในวันนี้ เขารอคอยมาถึง 4 ชั่วยาม โดยวิงวอนต่อ์ให้คุ้มบุตรและภรรยาของเขาให้รอดปลอยภัยด้วย ซึ่งสภาพอากาศในตอนนี้เลวร้ายมาก ท่านหมอสาวที่ทำการคลอดบุตรของไป่ เป่ย(ภรรยาของชู หวังยี่) กังวลอย่างมากเนื่องจากทารกในครรด์ไม่ยอมออก เป็เวลาถึง 4 ชั่วยามแล้ว
ขณะเดียวกัน ดวงจิตของชู เทียน (ชู เทียน อดีตเทวะสรรค์ขั้นสูงสุด)ได้ล่องลอยตามกระแสแห่งกาลเวลา กำลังจุติในครรด์ของ ไป่ เป่ย
ใน่เวลาความยากลำบากนั้น ท่านหมอสาวรีบวิ่งไปหาหัวหน้าตระกูลชู ซึ่งบอกข่าวร้ายกับท่านหัวหน้าตระกูลว่าเลือกได้เพียงหนึ่งเท่านั้นที่จะรอด ชู หวังยี่ถึงกับแทบเป็ลมกับคำพูดที่ได้ยิน สืบเนื่องจากภรรยาของเขานั้นรักบุตรดั่งแก้วดวงใจ นางคาดหวังกับการมีลูกสักครั้งในชีวิตของนาง ชู หวังยี่ไม่มีทางเลือกอื่นในการตัดสินใจ
เขาจึงเข้าใจภรรยาต้องยอมเสียสละชีวิตเพื่อบุตรแน่นอน จิตใจของ ชู หวังยี่หนักอึ้งมาก จนไม่มีคำบรรยายใดๆในสถานะการณ์นี้ ชู หวังยี่ได้เดินเข้าไปหาภรรยาของเขา และบอกว่าข้าไม่รู้จะทำอย่างไร ไป่ เป่ยถ้าขาดเ้าข้าคงอยู่ไม่ได้ ไป่ เป่ยร้องไห้ออกมา เนื่องจากความคิดของสามีตนนั้นคือเลือกให้ตนมีชีวิตรอด และปล่อยให้บุตรของเขาทั้งคู่จากไปน้ำตาไป่ เป่ยเป็สายเื ไม่ยินยอมให้บุตรของนางตาย จึงพยายามจะฆ่าตัวตายให้บุตรนั้นรอดโดยใช้ลมปราณที่มีและกำลังบ่มเพาะทั้งหมด เพื่อส่งต่อให้บุตรรอด แต่แล้วท้องฟ้าที่มืดครื้มก็สว่างสดใสเหมือนภาพดวงอาทิตย์ ทารกน้อยออกมากจากครรด์ของนางด้วยความบังเอิญ
ท่านหมอสาวรีบอุ้มบตรของหัวหน้าตระกูลชู แล้วส่งทารกน้อยไปยัง ชู หวังยี่ ‘’ชู หวังยี่รับบุตรอย่างทะนุทะถนอม’’ และกล่าวกับภรรยาของตนว่าน้ำตาของ’ชู หวังยี่ร้องไห้เป็สายน้ำ พร้อมกับพูดว่าไป่ เป่ยเ้าได้บุตรชาย ไป่ เป่ยนั้นนางดีใจมากที่ลูกของนางนั้นปลอดภัยและได้มองหน้าบุตรชายของนาง และให้’ชู หวังยี่ ตั้งชื่อบุตรของพวกเขาว่า ชู หยาง ใน่ขณะนั้น (ชู เทียน อดีตเทวะสรรค์ขั้นสูงสุด) เขาบอกกับตนเอง ข้าอยู่ที่ไหน ทำไมข้าถึงกลับมาเกิดใหม่ในร่างเด็กน้อยนี้ หรือเพราะว่ากระจกนิมตรแห่งพระเ้ากาลเวลาหรือส่งดวงจิตของข้ามายังร่างกายเด็กน้อยคนนี้ การเวลาทำให้ข้าเกิดใหม่อีกครั้ง เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะเขาเป็เสียงเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้ ไม่ต้องร้องนะ ชู หยาง พ่อจะอยู่กับเ้าตลอด ฮ่าๆๆ ’ชู หวังยี่ดีใจที่บุตรนั้นแข็งแรงดี
ในที่สุดแล้วข้าก็กลับมาได้แต่ตัวข้าต้องใช้เวลาฝึกฝนพลังวิชาต้องเริ่มจากศูนย์ใหม่ทั้งหมดเลยหรือ แต่ไม่เป็ไรเพราะนี้คือโอกาสที่เขาจะได้แก้นแค้น พวกทรยศและคนรักเก่าของเขาที่หักหลัง รอข้าก่อนเถิด เฟ่ย เฟ่ย และ พวกทรยศข้าทั้งหลายนับวันที่ข้าจะกลับไปทวงทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็ของข้า ข้าสาบานต่อสู่์และโลกเอกภพทั้งหลายไม่ได้ นามใหม่ของข้าชู หยาง จะทำลายทุกอย่างที่ขวางทางข้า
118
