ทั้งคู่กลับไปภูเก็ตอีกครั้ง โดยมีธนัชช่วยตามหาที่อยู่ของเสี่ยดำ สุดท้ายพวกเขาเจอเขาที่บ้านพักริมทะเล ชายวัย 60 ปลายๆ ผอมแห้ง ผมขาวโพลน เขายิ้มเมื่อเห็นคีย์ "มึงมาหากูเหรอ?"
"เออ" คีย์พูด "มึงรู้เื่ขบวนการค้ายาที่ชัยพัวพันกับ K-Venture ไหม?"
เสี่ยดำหัวเราะ "รู้สิ ชัยมันเป็คนของกู แต่พ่อมึงไม่รู้เื่ มันแอบใช้ชื่อบริษัทโอนเงินให้กู"
คีย์ขมวดคิ้ว "แล้วทำไมมึงปล่อยให้เื่นี้โผล่มาอีก?"
"กูไม่ได้ปล่อย" เสี่ยดำพูด "แต่กูได้ยินว่ามีคนขุดเื่นี้ขึ้นมาใหม่ กูสงสัยว่าเป็อัมพร เธอเคยมาถามกูเื่เก่าๆ เมื่อสองเดือนก่อน"
คีย์กำหมัด "มันอีกละ"
ไทร์พูด "เราต้องกลับไปจัดการมันให้จบ"
คีย์พยักหน้า "ไป คราวนี้กูจะไม่ยอม"
เมื่อกลับถึงกรุงเทพฯ คีย์ไปที่ออฟฟิศของอัมพรอีกครั้ง เธอชะงักเมื่อเห็นเขา "มึง... มาอีกแล้วเหรอ?"
"มึงรู้ดี" คีย์พูด "มึงขุดเื่ค้ายาของชัยมาเล่นงานกู ใช่ไหม?"
อัมพรเงียบไป "กู... แค่้าให้มึงเจ็บ"
คีย์ยิ้มเย็น "คราวนี้มึงจบแน่" เขายื่นเอกสารฟ้องร้องที่คุณวินัยเตรียมไว้ "เจอกันในศาล"
อัมพรหน้าเสีย "มึง... ใจร้ายเกินไปป่ะ"
"มึงเริ่มก่อน" คีย์พูดแล้วเดินออกมา
หลังจากคีย์จัดการกับอัมพรและฟ้องร้องเธอในข้อหาพยายามทำลายชื่อเสียง K-Venture เขากลับมาบ้านด้วยความรู้สึกโล่งใจปนเหนื่อยล้า ไทร์รออยู่ที่โซฟา ใบหน้ายังคงแสดงถึงความห่วงใย "มึงจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วจริงๆ เหรอ?" เขาถาม
"เออ" คีย์นั่งลงข้างๆ "อัมพรมันยอมแพ้แล้ว ศาลนัดแรกเดือนหน้า แต่หลักฐานแน่นขนาดนี้ มันไม่มีทางรอด"
ไทร์ยิ้ม "มึงนี่มันเก่งจริงๆ กูไม่เคยสงสัยเลยว่ามึงจะทำอะไรไม่สำเร็จ"
คีย์หันไปมอง "ถ้าไม่มีมึง กูคงยอมแพ้ไปนานแล้ว" เขาดึงไทร์เข้ามากอด "ขอบคุณที่อยู่กับกูตลอด"
วันต่อมา คีย์ตัดสินใจจัดการเื่ที่ค้างคาเกี่ยวกับเสี่ยดำให้จบ เขาโทรหาคุณวินัย "ช่วยร่างจดหมายถึงเสี่ยดำหน่อยว่ะ บอกว่าถ้ามันยังมีอะไรซ่อนไว้อีก กูจะไม่ปล่อยให้มันอยู่นิ่งๆ"
คุณวินัยพูด "ได้เลย แต่คีย์ ผมแนะนำให้คุณไปเจอเขาอีกครั้งด้วยตัวเอง เขาอาจมีอะไรที่มันยังไม่ยอมบอก"
คีย์เงียบไป "มึงคิดว่าไง ไทร์?" เขาหันไปถาม
ไทร์พยักหน้า "ไปสิ ถ้ามันยังมีอะไรปิดบัง เราจะได้จบมันจริงๆ"
ทั้งคู่บินกลับไปภูเก็ตอีกครั้ง คราวนี้ไปที่บ้านพักของเสี่ยดำโดยไม่บอกล่วงหน้า เมื่อถึง เสี่ยดำนั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง เขายิ้มเยาะเมื่อเห็นคีย์ "มึงนี่มันไม่ยอมเลิกตามจริงๆ ว่ะ"
"อย่ามาเล่นตัว" คีย์พูด "มึงยังมีอะไรปิดบังกูอยู่อีกไหม?"
เสี่ยดำถอนหายใจ "กูบอกมึงหมดแล้วเื่ชัยกับขบวนการค้ายา แต่..." เขาหยุด "มีอย่างนึงที่กูไม่ได้บอก ไม่ใช่เพราะกูอยากปิด แต่เพราะมันอาจไม่เกี่ยวกับมึง"
ไทร์ขมวดคิ้ว "อะไร?"
"สมัยนั้น มีตำรวจคนนึงชื่อ 'สารวัตรเดช' เขาคุมคดีขบวนการค้ายาของกู" เสี่ยดำพูด "เขาเคยขู่ชัยว่าถ้าไม่ให้ข้อมูล เขาจะโยง K-Venture เข้ามาด้วย ชัยเลยยอมให้เงินกูผ่านบัญชีบริษัทเพื่อปิดปากเขา"
คีย์กำหมัด "แล้วไอ้สารวัตรเดชนี่มันอยู่ไหน?"
"เกษียณไปแล้ว" เสี่ยดำพูด "แต่กูได้ยินว่าเขายังมีอิทธิพลในวงการตำรวจภูเก็ต ถ้ามีคนขุดเื่นี้ขึ้นมาใหม่ เขาอาจเป็คนปล่อยข้อมูล"
คีย์หันไปมองไทร์ "เราต้องไปหามัน"
ไทร์พยักหน้า "ไปสิ กูจะไปกับมึง"
ทั้งคู่ใช้เส้นสายของธนัชเพื่อตามหาที่อยู่ของสารวัตรเดช สุดท้ายพบว่าเขาอาศัยอยู่ในบ้านพักตากอากาศเก่าๆ ใกล้หาดป่าตอง เมื่อถึง คีย์เคาะประตู สารวัตรเดช ชายวัย 60 ปลายๆ ผมหงอกเต็มศีรษะ รูปร่างยังดูแข็งแรงเปิดประตูออกมา "มึงเป็ใคร?" เขาถาม
กูคีย์ "มึงเคยขู่ชัยให้โยง K-Venture เข้ากับขบวนการค้ายาใช่ไหม?"
สารวัตรเดชชะงัก "มึงมาถามอะไรเก่าๆ แบบนี้?"
"เพราะมันยังตามหลอกหลอนกูอยู่" คีย์พูด "ถ้ามึงรู้เื่อะไร บอกกูมาเดี๋ยวนี้"
สารวัตรเดชถอนหายใจ "กูยอมรับ ว่ากูขู่ชัยจริง แต่กูไม่ได้ตั้งใจให้มันไปไกลขนาดนั้น หลังจากชัยตาย เอกสารทั้งหมดที่กูมีก็ถูกเผาไปแล้ว"
ไทร์พูดขึ้น "แล้วทำไมเื่นี้ถึงโผล่มาอีก?"
"กูไม่รู้" สารวัตรเดชพูด "แต่ถ้ามีคนปล่อยข้อมูล แปลว่ามันต้องมีสำเนาที่กูไม่รู้"
คีย์มองตาเขา "ถ้ามึงโกหก คราวนี้กูจะไม่ปล่อยมึงไว้"
สารวัตรเดชยิ้มเย็น "มึงจะทำอะไรกูได้? กูแก่แล้ว"
เมื่อกลับถึงโรงแรมในภูเก็ต คีย์นั่งลงที่โซฟา ไทร์นั่งข้างๆ "มึงเชื่อมันไหม?" ไทร์ถาม
"ไม่รู้" คีย์พูด "แต่มันดูเหมือนพูดจริง ถ้ามีสำเนาจริงๆ เราต้องหาให้เจอ"
ไทร์วางมือบนไหล่คีย์ "เราจะหามันให้เจอด้วยกัน"
วันต่อมา คีย์ตัดสินใจขุดลึกเื่สำเนาเอกสารที่สารวัตรเดชพูดถึง เขาโทรหาธนัช "มึงช่วยเช็คหน่อยว่ะ มีสำเนาเอกสารจากคดีเก่าของสารวัตรเดชหลงเหลืออยู่ที่ไหนบ้างไหม?"
ธนัชพูด "ได้ เดี๋ยวกูใช้เส้นสายในวงการตำรวจดูให้"
สองวันต่อมา ธนัชโทรมา "คีย์ กูเจอแล้ว มีกล่องเอกสารเก่าที่เก็บอยู่ในโกดังของสถานีตำรวจภูเก็ต แต่กล่องนั้นถูกย้ายไปเมื่อห้าปีก่อนโดยคนที่ชื่อ 'จ่ามานิต'"
คีย์ขมวดคิ้ว "จ่ามานิต? มันเป็ใคร?"
"ลูกน้องเก่าของสารวัตรเดช" ธนัชพูด "ตอนนี้มันเกษียณแล้ว อยู่ที่บ้านในตัวเมืองภูเก็ต"
คีย์หันไปบอกไทร์ "เราต้องไปหาจ่ามานิตว่ะ"
ไทร์พยักหน้า "ไปสิ กูจะไปด้วย"
ทั้งคู่ขับรถไปที่บ้านของจ่ามานิต บ้านไม้ชั้นเดียวเก่าๆ กลางชุมชน เมื่อถึง จ่ามานิต ชายวัย 60 ต้นๆ รูปร่างผอมบาง นั่งรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน เขามองคีย์ด้วยสายตาสงสัย "มึงเป็ใคร?"
"มึงเคยย้ายกล่องเอกสารจากคดีเก่าของสารวัตรเดชใช่ไหม?"
จ่ามานิตชะงัก "มึงรู้ได้ไง?"
"ไม่ต้องสน" คีย์พูด "กล่องนั้นอยู่ไหน?"
จ่ามานิตถอนหายใจ "กูย้ายมันไปเก็บที่โกดังส่วนตัวของกูหลังเกษียณ แต่กูไม่ได้เปิดดูมันนานแล้ว"
ไทร์พูด "พาเราไปดูหน่อย"
จ่ามานิตพาทั้งคู่ไปที่โกดังเล็กๆ หลังบ้าน เขาเปิดกล่องเก่าที่เต็มไปด้วยฝุ่นออกมา ภายในมีเอกสารการโอนเงินจากชัยไปยังขบวนการค้ายา รวมถึงจดหมายจากสารวัตรเดชที่ขู่ชัย คีย์หยิบเอกสารขึ้น "ชิบหาย... มันจริงว่ะ"
2K
