ย้อนอดีตกับระบบ Ai

มื้ออาหารแสนอร่อย
“คะ...คุณมีถึง 20 แท่ง!”
ชายอ้วนอาหลูอดไม่ได้ที่จะตกใจ เขาอุทานออกมาเสียงดัง เขาไม่คิดว่าฉิงเฉินจะมีทองคำแท่งบริสุทธิ์ถึง 20 แท่ง และยังต้องการขายพวกมันทั้งหมด ชายอ้วนอาหลูสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะสงบความตกใจลง “ผมต้องการซื้อทั้งหมด”
“นั่นดีมาก” ฉิงเฉินส่งกระเป๋าสะพายให้กับชายอ้วนอาหลู ชายอ้วนรับไว้ด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะเดินไปหลังเคาร์เตอร์ และเททองคำแท่งออกมาตรวจสอบ เมื่อเห็นว่าเป็นของจริงทั้งหมดเขา เขาก็ถูมือเดินกลับมา “คุณไปเอาทองคำพวกนี้มาจากที่ไหน?“
“สินจากสงคราม ผมเป็นทหารและพึ่งปลดประจำการ” ฉิงเฉินหัวเราะเบาๆและบอกออกมาอย่างไม่ปิดบัง แน่นอนว่าเขาโกหก แต่ด้วยใบหน้าที่ดูซื่อๆของเขา มันจึงไม่มีใครรู้ว่าเขาโกหก แม้แต่ชายอ้วนอาหลูเองก็จับไม่ได้
“คุณโชคดีเกินไปแล้ว” ชายอ้วนอาหลูอดไม่ได้ที่จะอิจฉา เขาเชื่อสนิทใจในทันทีว่าทองคำแท่งพวกนี้เป็นสินจากสงครามที่ยึดมาจากพวกโจร และหากไม่ใช่ทหาร การจะมีทองคำเหล่านี้ในครอบครองโดยไม่ถูกยึด...มันแทบจะเป็นไปไม่ได้!
“ผมจะรับซื้อทั้งหมด ส่วนราคาคือ 11 ล้านหยวน คุณตกลงกับราคานี้ไหม?” ชายอ้วนอาหลูคำนวนราคาซื้อทั้งหมดในใจและพูดออกมา
“.....” ลู่เซี่ยวเซี่ยวและลู่หลิงหลิงตกใจจนพูดไม่ออก ร่างของพวกเธอสั่นอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมๆกับหอบหายใจออกมาหนักหน่วง
“ผมตกลง” ฉิงเฉินคิดว่าราคามันเหมาะสมที่สุดแล้ว เขาหันมองลู่เซี่ยวเซี่ยวที่หอบหายใจ จากการตกใจเงินที่จะได้จากการขายทองคำของเขา “คุณมีบัญชีธนาคารไหม?”
“ฉะ...ฉันมีค่ะ” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย แม้เธอจะไม่รู้ว่าเขาถามทำไม แต่เธอก็ตอบออกมาอย่างรวดเร็วที่สุด
“คุณบอกเลขบัญชีธนาคารให้เถ้าแก่หลูไป เพราะตอนนี้ผมไม่มีบัญชีธนาคาร” เขาหันกลับไปมองที่ชายอ้วนอาหลูและพูดต่อ “ผมขอเป็นเงินสด 1 ล้านหยวน ใส่ในกระเป๋าสะพายสีดำนั่น และช่วยโอนเข้าบัญชีธนาคารของผู้หญิงคนนี้ด้วย”
“ไม่มีปัญหา” ชายอ้วนอาหลูเป็นคนที่มั่งคั่งอย่างมาก เขาสั่งพนักงานสาวไปเตรียมเงินสดในทันที จากนั้นเขาก็ถามเลขบัญชีธนาคารจากลู่เซี่ยวเซี่ยว เมื่อเธอให้เลขบัญชีไป เขาก็โอนเงินผ่านโทรศัพท์จำนวนสิบล้านอย่างรวดเร็ว
เมื่อโอนเงินเสร็จ ชายอ้วนอาหลูก็พูดกับลู่เซี่ยวเซี่ยว “ที่นั่นมีธนาคารอยู่ คุณไปตรวจสอบได้เลย”
ลู่เซี่ยวเซี่ยวสูดลมหายใจเขาลึก ในชีวิตของเธอไม่คิดว่าจะมีเงินจำนวน 10 ล้านเข้ามาในบัญชีของตัวเอง เธอมองฉิงเฉินเล็กน้อย เมื่อเห็นเขาพยักหน้าให้ เธอก็วิ่งออกไปพร้อมกับสมุดบัญชีธนาคารที่เธอเอาติดตัวไว้ตลอดเวลาในทันที
หลังจากลู่เซี่ยวเซี่ยววิ่งออกจากร้านขายทองไป พนักงานสาวก็ถือกระเป๋าสะพายสีดำของฉิงเฉินออกมาจากหลังร้าน
เธอมอบมันให้กับชายอ้วนอาหลู ชายอ้วนอาหลูรับมันมาและส่งให้กับฉิงเฉิน “เงินสด 1 ล้านหยวนอยู่ภายในกระเป๋าแล้ว คุณสามารถตรวจสอบได้เลย”
ฉิงเฉินพยักหน้าและรับกระเป๋ามาตรวจสอบ เมื่อเห็นว่าเงินสดครบจำนวน เขาก็นำออกมา 1 หมื่นหยวนและใส่กระเป๋ากางเกงไว้ ก่อนจะปิดกระเป๋าสะพายและนำกลับไปสะพายหลังตามเดิม “ขอบคุณมากเถ้าแก่”
“มันไม่ใช่เรื่องที่คุณจะต้องขอบคุณเลย มันเป็นธรุกิจครับ” ชายอ้วนอาหลูยิ้มอย่างเป็นมิตร “หากคุณมีทองคำอีก โปรดแวะมาขายที่ร้านผมอีกครั้ง”
“แน่นอนถ้าผมมี ผมจะมาที่ร้านเถ้าแก่ทันที” ฉิงเฉินหัวเราะเบาๆ เป็นเวลาเดียวกับที่ลู่เซี่ยวเซี่ยวกลับมา เธอหน้าแดงด้วยความตื่นเต้นและรีบบอกฉิงเฉิน “มีเงินเข้ามาในบัญชีของฉัน 10 ล้าน!”
“โอเค” เขาพยักหน้าให้เธอ และหันกลับไปหาชายอ้วนอาหลู “ผมคงต้องขอตัวลาเถ้าแก่แล้วล่ะ”
“ขอให้คุณโชคดี” ชายอ้วนอาหลูพยักหน้า และส่งพวกฉิงเฉินออกจากร้านด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่เขาจะพูดกับตัวเองเบาๆ “วันนี้ได้โชคครั้งใหญ่อย่างแท้จริง”
หลังจากออกมาจากร้านทอง ลู่หลิงหลิงก็ถามฉิงเฉินอย่างตื่นเต้น “พี่ชายคุณเป็นทหารจริงๆ”
“ใช่แล้ว” ฉิงเฉินลูบศีรษะของลู่หลิงหลิงเบาๆและตอบออกมา ลู่เซี่ยวเซี่ยวที่ยืนอยู่ข้างๆพูดขึ้น “พวกเราจะไปที่ไหนต่อคะ?”
“ร้านอาหาร คุณสองคนกินข้าวหรือยัง?”
ทั้งลู่เซี่ยวเซี่ยวและลู่หลิงต่างส่ายหน้า ที่จริงพวกเธอเองก็ค่อนข้างหิว แต่ต้องประหยัดเงินที่เหลืออยู่ พวกเธอจึงเลือกที่จะไม่ใช้ เพื่อซื้ออาหารค่ำก่อนออกมาจากหมู่บ้าน
“งั้นไปกินข้าวกัน” ฉิงเฉินลากกระเป๋าใบใหญ่ของสองพี่น้อง เดินไปทางบันไดเลื่อน
“พี่เซี่ยวหนูคิดว่าพี่ชายเป็นคนดีมากเลย” มองตามแผ่นหลังของฉิงเฉิน ลู่หลิงหลิงอดพูดออกมาด้วยรอยยิ้มไม่ได้ เธอหันมองขึ้นไปที่ใบหน้าของพี่สาวด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
“เด็กคนนี้หนิ!” ลู่เซี่ยวเซี่ยวเคาะไปที่ศีรษะของน้องสาว จนเธอต้องวิ่งตามฉิงเฉินไปเพื่อหนี
เธออดส่ายศีรษะไปมาไม่ได้ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าน้องสาวคิดอะไรอยู่ รอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเธอก่อนจะเดินตามไป
เมื่อลงมาถึงชั้น 2 ซึ่งเป็นโซนอาหาร ตอนนี้เกือบๆจะ 5 ทุ่มแล้ว แต่ก็ยังคงมีร้านที่เปิดอยู่ ฉิงเฉินสุ่มเลือกร้านหนึ่ง ก่อนจะพาสองพี่น้องลู่เข้าไป เขาเลือกโต๊ะที่ว่างๆและพาพวกเธอนั่งลง
พนักงานสาวเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “รับอะไรดีค่ะ?”
“พวกคุณต้องการกินอะไรสั่งเลยนะ” ฉิงเฉินพลิกเมนูที่วางอยู่บนโต๊ะดู และส่งอีกเล่มหนึ่งให้ลู่เซี่ยวเซี่ยวและลู่หลิงหลิง
“พี่ชายพวกเราสั่งได้จริงๆ” ลู่หลิงหลิงถามขึ้น ที่จริงเธอค่อนข้างลังเล แม้ว่าเธอจะเป็นเด็ก แต่เธอก็รู้สึกเกรงใจฉิงเฉินอยู่
“แน่นอนตามสะดวกเลยหนูน้อย พี่ชายเงินเยอะอยู่แล้ว” ฉิงเฉินหัวเราะออกมา ราวกับว่าเขากำลังล่อลวงเด็กสาวด้วยลูกอมอันแสนอร่อย
“คุณ....” ลู่เซี่ยวเซี่ยวอดปิดปากหัวเราะให้กับทาทีที่แสดงออกมาบนใบหน้าของเขาไม่ได้
ลู่หลิงหลิงเองก็หัวเราะอยากมีความสุข จากนั้นพวกเธอก็สั่งอาหารสองสามอย่าง
“ผมเอาเป็ดปักกิ่งพร้อมข้าวร้อนๆ” เมื่อเห็นว่าสองพี่น้องเริ่มสั่งอาหารแล้ว ฉิงเฉินก็สั่งบ้าง เขารู้สึกได้เลยว่าวันนี้ มันจะเป็นมื้ออาหารที่แสนอร่อยที่สุดสำหรับเขา ที่ไม่ต้องกินคนเดียวเหมือนกับตอนอยู่ในโลกอนาคตที่จากมา
จบบทที่ 6

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 6 : มื้ออาหารแสนอร่อย

นิยายแนะนำ

ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 6 : มื้ออาหารแสนอร่อย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้