Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

หลังจากที่ผมถามออกไปแบบนั้นเธอก็ยิ้มออกมาแบบอ่อนๆแล้วก็ตอบผมกลับมา" ปู่ของเธอรู้แล้วนะสิ ""รู้งั้นเหรอครับ??? "" ใช้ก็เรื่องที่เธอแกล้งเป็นแฟนของเกวลินไง "หืม ตอนไหนกัน!!!!นี้เราไปทำพลาดตอนไหนงั้นเหรอ ทำไม??? ปู่ของเธอถึงได้รู้เรื่องได้ละ" คะ....คือว่าเค้ารู้ได้ยังไงครับ "ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงติดๆขัดๆจากนั้นเธอก็เอามือขวามาปิดที่ปากแล้วก็หัวเราะออกมาแบบค่อยๆด้วยใบหน้าที่กำลังยิ้ม" ฉันเป็นคนบอกเองแหละ "" ห่ะ!!!! นี้ก็แปลว่าคุณรู้อยู่แล้วงั้นเหรอครับ ว่าผมไม่ได้เป็นแฟนกับเกวลิน "ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงตกใจ" ใช้จ่ะ ฉันเป็นแม่เด็กคนนั้นนะอย่าลืมสิ ถ้าให้เดาเกวลินไปขอร้องให้เธอช่วยใช้มั้ย "" ใช้ครับ "งั้นเหรอ...มันเป็นแบบนี้เอง ก็ยังว่าอยู่ขากลับจากงานตอนที่นั่งรถกลับมาที่นี่เกวลินไม่ยอมคุยกับแม่ของเธอเลย ที่แท้ก็เพราะแม่เธอทำแบบนี้เองเห้ออออออนี้เราแสดงไม่เนียลขนาดนั้นเลยหรือไง
" แล้วอีกอย่าง "แม่ของเกวลินพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแล้วก็สีหน้าที่จริงจังมาแล้วสินะ!!!เหตุผลที่เธอต้องการคุยกับเรา"แล้วอะไรงั้นเหรอครับ"" เรื่องที่ปู่ของเกวลินคุยกับเกวลินนะเค้าต้องการให้เธอ $@/!?=$*$(,?,::,:,+$ "" นะ....นี้คุณพูดจริงงั้นเหรอครับ "ผมถามย้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าที่กำลังตกใจ" ใช้ อีก 2 เดือนต่อจากนี้คำสั่งนั้นมันก็จะมีผล ตอนนี้มันขึ้นอยู่กับเธอแล้วว่าจะทำยังไงกับเรื่องนี้แล้ว "เมื่อแม่ของเกวลินพูดจบเธอก็เดินเข้าไปในบ้านทันที ตัวผมที่กำลังยทนอยู่หน้าบ้านก็กำลังยืนคิดกับเรื่องที่พึึ่งได้ยินมาจากเธอเมื่อกี้เราจะทำยังไงดีเนี้ย???จะช่วยอีกรอบเหรอไม่สิ!!!! ทำแบบนั้นไม่ได้งั้นก็ปล่อยไป ไม่ ไม่ แบบนั้นมันก็เท่ากับว่าเราไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้นเลย"เห้อออออ"เสียงของผมถอนหายใจออกไป แล้วก็พูดค่อยๆเหมือนคนบ่ลพรึมพรัม" งั้นก็ช่วยไม่ได้ เอาไว้คุยกับเจ้าตัวเองดีกว่าเพราะยังไงก็็ยัังเหลือเวลาอยู่ "เหนื่อยจริงๆ งั้นตอนนี้เราไปนอนพักรอเวลาที่นัดไว้กับอารียาดีกว่าจากนั้นผมก็เดินเข้าไปในบ้านแล้วก็ตรงเข้าไปที่ห้องนอนของผมทันที ด้วยความสบายใจมันต้องแบบนี้สิ~~~~~~~~~•~~~•~~~~~~~~ถึงจนได้!!!!โรงแรม kingdom เล่นเดินหาสะนานเลยไม่คิดเลยว่ามันจะหาได้ยากขนาดนี้ แต่ว่า....มันก็ไม่แปลกหรอกที่เราจะหลง ก็รอบๆนี้มันเป็นตึกขนาดใหญ่ขนาดไม่ต่างกันอยู่เต็มเลยตอนนี้ผมกำลังหันมองไปรอบๆตัวภาพที่เห็นก็เป็นตึกขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายกัน หลายสิบตึก ไม่สิ!!!!ใช้คำว่าสิบมันน้อยไปเรียกได้ว่าหลักร้อยตึกมันก็ไม่แปลก คนที่เดินผ่านไปมานั้นต่างก็แต่งตัวดูดีทั้งผู้หญิงแล้วก็ผูีชาย รถเองก็เช่นกันต่างเป็นรถที่ดูราคาแพงทั้งนั้นไม่คิดเลยจริงๆ ว่าบ้านของเรามันจะอยู่ใกล้กับแหล่งคนรวยพวกนี้ ด้านหน้าของผมตอนนี้เป็นตึกขนาดใหญ่ดูจาดความสูงของมันแล้วก็ประมาณ 50 ชั้นได้แล้วด้านหน้าของตึกก็มีป้ายไฟขนาดใหญ่ติดเอาไว้ว่า' kingdom '
นี้เธอชวนเรามาที่แบบนี้จริงๆ งั้นเหรอเนี้ยมันให้ความรู้สึกแบบคนจนห้ามเข้าเลยแหะสถานที่แบบนี้ไม่สิ!!!!ตอนนี้เราไม่ใช้คนจนแล้ว เงินที่ได้มาจากจีนก็ขนาดนั้น ต้องลองสักหน่อยจากนั้นผมก็หยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาเพื่อดูเวลา ' 19.55 น'เวลาขนาดนี้แล้วงั้นเหรอเนี้ย มั่วแต่หลงทางอยู่เมื่อกี้เกือบสายแล้วมัั้ยละงั้นโทรหาเธอเลยดีกว่า' ค่ะ คุณชัยกรฉันกำลังจะโทรหาอยู่พอดีเลย ตอนนี้ถึงไหนแล้วค่ะ 'เสียงของอารียาพูดผ่านสายที่ผมโทรไปด้วยน้ำเสียงที่กำลังดีใจ' ตอนนี้ผมอยู่ด้านหน้าของโรงแรม Kingdom แล้วครับ '' ค่ะ งั้นขึ้นมาได้เลยฉันเตรียมการเอาไว้หมดแล้วขึ้นมาที่ชั้นบนสุดเลยค่่ะ'' ครัับ 'ผมตอบเธอกลับไปแล้วก็กดวางสายจากนั้นผมก็เดินเข้าไปที่ด้านในโรงแรมทันที เมื่อเดินเข้ามาราวกับว่าผมอยู่อีกโลกเลยแสงไฟที่สวยงาม กระจกที่เงาวับพื้นที่ปูด้วยหินอ่อนแล้วก็ความเย็นสบายที่อยู่ด้านใน แตกต่างจากด้านนอกลิบลับ ในระหว่างที่ผมกำลังมองด้านในด้วยความแปลกใจอยู่นั้นก็มีผู้ชายคนนึงเดินตรงเข้ามาหาผมแล้วถามว่า" คุณลูกค้าครับ ไม่ทราบว่าจะไปที่ไหนครับเดี๋ยวผมเป็นคนนำทางไปเอง "คนที่พูดออกมานั้นเป็นผู้ชายใส่ชุดของพนักงานโรงแรมอยู่ แล้วเค้าก็ถามออกมาพร้อมกับก้มหัวลงเล็กน้อยที่นี้มีบริการแบบนี้ด้วยงั้นเหรอไม่น่าเชื่อ!!!" ผมต้องการไปที่ชั้นบนสุดครับนัดคนเอาไว้แล้ว "ผมตอบพนักงานที่กำลังก้มหัวอยู่ออกไปด้วยท่าทางแบบเกร็งๆ" งั้นเดี๋ยวผมนำทางให้ครับ เชิญตามมาได้เลย "หลังจาดที่พนักงานพูดจบเค้าก็ได้ตรงไปยังจุดขึ้นลิฟท์ทันที ผมที่ยืนอยู่ก็เดินตามไปจากนั้นเค้าก็พาผมขึ้นไปที่ชั้นบนสุด~~~~~~~~~~•~~•~~~~~~~~หลังจากที่ประตูลิฟท์เปิดออกมาก็เข้าใจทันทีว่าอารียาชวนผมมาทำอะไรที่โรงแรม ' kingdom ' แห่งนี้นี้เอาจริงงั้นเหรอเนี้ยเธอชวนเรามาเพราะแบบนี้งั้นเหรอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 137 เดินทางไป

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 137 เดินทางไป

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้