ดวงใจมาเฟีย [มี E-Book แบบจบเรื่องที่ Meb]

เ๱ื่๵๹นี้มี E-Book แบบจบเ๱ื่๵๹ที่แอป Meb แล้วน้าา (ฉบับเต็มไม่ตัดฉาก NC) พิมพ์ชื่อนามปากกา 'นังหมูปีศาจ' ที่ช่องค้นหาก็เจอเลยค่ะ หรือจะคลิกลิงก์ด้านล่างนี้ก็ได้นะเผื่อใครไม่อยากรอไปกดมาอ่านกันได้นะคะ จิ้ม https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzg5NTY3MyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMTc5NiI7fQ

**********

ตอนที่ 20

แกร๊ก~

บะหมี่ถือวิสาสะเปิดประตูห้องทำงานของมอร์แกนเธอเดินเข้าไปพร้อมกับน้ำส้มคั้นสดๆ หนึ่งแก้ว 

"แดดดี้ขาาาา หมี่คั้นน้ำส้มมาให้ค่ะ" หญิงสาวยิ้มหวานให้มาเฟียหนุ่มตรงหน้า

อยู่ๆ ร่างกายของเธอเริ่มสั่นเมื่อเห็นมาเฟียหนุ่มกำลังเปิดอีเมลที่เธอใช้ติดต่อกับอาคินอ่านอย่างไม่วางตาโดยที่มาเฟียหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองเธอเพียงเล็กน้อย

"มานั่งนี่"

มาเฟียหนุ่มตบลงที่หน้าขาแกร่งของตัวเองสองสามทีเพื่อให้ภรรยาตัวน้อยของเขาเดินเข้าไปนั่งบนหน้าขาแกร่งอย่างที่เคยทำเป็๞ประจำ

"มีอะไรจะถามแด๊ดไหม"

ทันทีที่บะหมี่นั่งลงบนหน้าขาแกร่ง มอร์แกนเอ่ยถามเธอทันที โดยบังคับให้เธอมองที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า

"เออ ดะ แด๊ดขา คือ มะ หมี่" หญิงสาวตะกุกตะกักไม่คิดว่ามอร์แกนจะรู้ว่าเธอแอบทำอะไรลับหลัง

บะหมี่ซบใบหน้าลงที่ซอกคอหนาเพื่อหลบหนีความผิด มือหนาของมอร์แกนยกขึ้นลูบศีรษะคนตัวเล็กเบาๆ 

"แด๊ดเข้าใจ ความจริงแด๊ดไม่ชอบอะไรแบบนี้ แต่ถ้าตัวเล็กสบายใจแด๊ดก็ไม่ว่าอะไร"

บะหมี่เงยหน้ามองมาเฟียหนุ่มด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่ไว้ใจ สองมือเล็กประคองใบหน้าคมคายของเขาให้หันมา เธอประกบปากจูบริมฝีปากหนาเบาๆ 

"มะ หมี่ขอโทษค่ะ แดดดี๊"

"เออ ข้อความที่เขาส่งมาเป็๞ความจริงหรือเปล่าคะ" บะหมี่ทำใจดีสู้เสือ เอ่ยถามออกไป ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วเคลียร์ใจกันไปเลยแล้วกัน

"จริงทุกอย่าง" มอร์แกนตอบ 

"อันที่จริงแด๊ดก็จำไม่ค่อยได้เพราะไม่ได้ใส่ใจส่วนใหญ่คนที่ถูกขายมาแด๊ดก็ส่งให้ไปทำงานแบบนั้น ไม่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง" มอร์แกนอธิบายต่อจนหมดเปลือกทำให้บะหมี่เข้าใจ และสบายใจขึ้นมากกว่าเดิม

"ฝากบอกบริษัทที่ตัวเล็กจ้างสืบหน่อยนะ ผลงานมันไม่ผ่านนะ" บะหมี่เลิกคิ้วขึ้นเป็๲เชิงคำถาม 

"แด๊ดรู้๻ั้๫แ๻่วันแรกที่มันไปหาตัวเล็กที่ร้านกาแฟแล้ว" ใบหน้าสวยงามถอดสีอย่างเห็นได้ชัด

"มีอะไรจะถามแด๊ดอีกไหม แด๊ดแมนพอที่จะตอบทุกอย่างตามความจริงนะ" มอร์แกนไม่ว่าเปล่ายังจับคนตัวเล็กยกขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงานขณะที่ตัวเขาเองยืนขึ้นค้ำยันท่อนแขนแกร่งไว้ข้างลำตัวของหญิงสาว

"มะ ไม่ ไม่มีแล้วค่ะ" บะหมี่ก้มหน้างุดด้วยความเขินอายเมื่อมอร์แกนก้มลงจูบหัวไหล่มนเบาๆ

"ยะ อย่าค่ะแดดดี้ เดี๋ยวคนอื่นเข้ามาเห็นนะคะ" 

✂✂✂✂ Cut NC ✂✂✂✂