(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 36 โครงการรถคันแรก

พีทเดินออกจากบูธของบริษัท toyato ด้วยกำลังใจที่ลุกโชน แม้ตอนนี้การผลิตรถยนต์จะเป็นเป้าหมายที่ยังอีกไกล แต่การตั้งเป้าหมายไว้ในอีก 5 ปีข้างหน้าก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นไปไม่ได้

พีทได้และฝ้ายได้แวะเข้าไปยังบูธของบริษัท Isusu (Isuzu) และ มิตซูตามลำดับ ซึ่งก็มีการต้อนรับที่ดีกว่าบริษัทแรกอยู่มาก พนักงานขายต่างกระตือรือร้นที่จะขายรถยนต์ให้กับพีทโดยไม่สนว่าพีทจะมีกำลังในการซื้อหรือไม่

อาจจะเพราะด้วยตอนนี้ ยอดขาดของพวกเขายังตามบริษัท Toyato อยู่พอสมควร เลยจำเป็นที่จะต้องการเพิ่มยอดขายให้ได้ใกล้เคียงกัน จะได้ไม่ถูกทิ้งกันมากนัก พนักงานขายจึงพากันเข้ามาแนะนำรถยนต์ให้กับพีทอย่างสุดกำลัง

พีทเองก็ยอมรับว่าข้อเสนอของบริษัท Isusu (Isuzu) และ มิตซู นั้นดีมาก ตัวรุ่นรถยนต์ที่พีทสนใจก็มีสมรรถนะที่ดีเยี่ยม ถึงกระนั้นก็ยังมีบางสิ่งที่ทำให้พีทต้องคิดหนักอยู่เรื่องหนึ่ง นั้นก็คือถึงเขาจะตกลงเลือกรถจากทั้งสองบริษัท

ทว่าทั้งหมดเป็นแค่การจองเท่านั้น พวกเขาต้องรถบริษัทส่งมอบรถในอีก 3 เดือนหรืออาจจะนานถึงครึ่งปีหรือปีหน้านู้นเลยทีเดียว

ทั้งหมดนี้ก็เป็นผลมาจากนโยบายของรัฐบาลที่ได้กระตุ้นยอดซื้อรถยนต์ที่ผ่านมานั่นเอง โรงงานแต่ละบริษัทผลิตรถยนต์ได้ไม่ทันกับปริมาณการซื้อที่ถาโถมเข้ามา

และในบริษัทก็มีรถยนต์หลายรุ่นที่ต้องผลิตให้ทันกับยอดจอง ไม่ได้ผลิตแค่รุ่นเดียวแล้วจบ

ฉะนั้นหากพีทสนใจรถยนต์ทั้งสองยี่ห้อนี้จริง เขาอาจจะต้องรอมันนานมากกว่าจะได้รถยนต์มาใช้นั่นเอง

“ตอนนี้ไปซื้อรถที่ไหน ก็ต้องรอทั้งนั้นครับ…ผมขอแนะนำให้ลูกค้าจองไว้ก่อนจะดีกว่า จะได้ไม่พลาดโอกาสไป” พนักงานขายทั้งสองบริษัทต่างก็พูดประโยคนี้กับพีท

ซึ่งตัวของพีทเองก็เกือบตอบตกลงไปแล้ว แต่ด้วยความพิถีพิถันของฝ้ายอยากที่จะเดินรอบๆ บูธให้ครบทุกบริษัทก่อน ดังนั้นพีทจึงถูกฝ้ายลากมายังบริษัทขายรถยนต์ยี่ห้อสุดท้ายที่มาเปิดกิจกรรมในวันนี้

นั้นก็คือ Nisson (Nissan) ที่ในปี 2013 รถกระบะของบริษัทนี้ มียอดขายน้อยที่สุดจากบรรดาบริษัททั้งหมดที่มาเปิดบูธ

‘Nisson Navera’ มันเป็นรถกระบะ 4 ประตู ที่มีดีไซน์ที่แปลกประหลาด ดูไม่สวยและถูกใจคนไทยสักเท่าไรนัก หากต้องเทียบกับรุ่น All New ของบริษัท Isusu

แต่กระนั้นสิ่งที่ทำให้พีทและฝ้ายดูจะตกลงปลงใจเลือกรถคันนี้ก็เพราะว่า พนักงานขายได้แจ้งมาว่า หากพีทและฝ้ายต้องการใช้รถด่วนจริงๆ พวกเขาไม่จำเป็นต้องรอนาน เผลออาจจะได้รับภายในอาทิตย์หน้าเลยด้วยซ้ำ

เนื่องจากมีลูกค้าในจังหวัดธาราบุรี ได้ขอสละสิทธิ์จองรถคันนี้ไปในก่อนหน้านี้ โดยรถคันดังกล่าวเป็นรุ่นตัว 600,000 บาท ที่มีการใส่ออปชั่นหรือของแต่งจำพวก Roof Basket หรือที่ตะแกรงหลังคาเหล็กไว้บรรทุกของไว้ด้านบนเพิ่มเติมเข้ามา

“ได้ครับ ผมไม่ติดปัญหา” พีทไม่ติดปัญหาใดๆ อยู่แล้ว เพราะรถคันนี้เขาซื้อมันเพื่อนำมาใช้งานอยู่แล้ว เขาไม่ได้ต้องการความหรูหราหรือดีไซน์เท่ๆ ขอเพียงขับขี่ได้ มีความปลอดภัยและบรรทุกของได้ก็ถือว่าเพียงพอแล้วสำหรับเขา

พีทและฝ้ายตกลงที่จะซื้อรถรุ่นนี้ พร้อมทำการชำระเงินดาวน์เป็นจำนวน 1 แสนบาท โดยพีทเลือกที่จะผ่อนเป็นเวลา 5 ปีตามเกณฑ์ของรัฐบาล ก่อนที่ในที่สุด เขาจะได้กำหนดการรับรถในอีก 1-2 อาทิตย์ข้างหน้า

พีทและฝ้ายยังไม่ได้กลับไปที่ร้านในทันที พวกเขาเลือกที่จะไปเดินเล่นและกินข้าวกันที่ห้างสรรพสินค้า ถือเป็นการให้รางวัลตัวเองได้พักสักหน่อย

พีทและฝ้ายได้เดินเล่นและพูดคุยกันถึงร้านไก่ทอดของพวกเขา “ถ้าในห้างมีร้านไก่ทอดของเรามาเปิด คงจะดีไม่น้อยเลยนะ พีทว่าไหม?” ฝ้ายชวนพีทคุย พร้อมกับวาดฝันว่ามีร้านไก่ทอดของพวกเขา มาเปิดขายอยู่ที่ห้าง

“ถ้ายอดขายในเดือนนี้เป็นไปตามเป้า สิ่งที่ฝ้ายคิดไว้ก็อาจจะเป็นจริงก็ได้” ฝ้ายได้ยินสิ่งที่พีทพูดก็พลันหัวเราะออกมา “บ้าแล้ว มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง แค่มีหน้าร้านเป็นของตัวเองก็ดีพอแล้ว”

“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ? ค่าเช่าพื้นที่ในห้างและการตกแต่งอาจจะสูงมากก็จริง แต่พีทคิดว่าสักวันหนึ่งร้านของเรา ยังไงก็ต้องมาเปิดร้านที่ห้างอยู่ดี เพราะห้างสรรพสินค้าคือตลาดจริงๆ ของพวกเรา” การเปิดร้านในห้างถือเป็นสมรภูมิของร้านอาหาร ที่ร้านไก่ทอดของพีท ยังไงก็ต้องลงมาลุย ถึงจะพยายามหลีกเลี่ยงสักแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้

ซึ่งตัวพีทก็คิดเอาไว้แล้วว่าเขาอยากจะมาเปิดสาขาที่สองภายในห้าง แม้จะต้องใช้เงินจำนวนไปในการลงทุนเพื่อเปิดร้านในห้างแบบนี้ แต่จากยอดขายที่ร้านของเขาทำได้ในตอนนี้ พีทคิดว่าใช้เวลา 1-2 เดือนก็น่าจะทำสำเร็จได้ไม่ยาก

และด้วยความมั่นใจว่าร้านไก่ทอดของเขาจะทำได้ พีทเลยกล้าที่จะพูดเรื่องนี้กับฝ้าย

“พีทคิดว่ามันแปลกๆ ไหม? นี่มันก็เที่ยงแล้ว แถมยังเป็นวันหยุดด้วย…แต่ดูร้าน QFC สิ ไม่ค่อยมีคนเลย ถ้าเป็นสมัยที่พวกเรายังทำงานอยู่แล้วต้องเจอกับโปรโมชั่นแบบนี้ พวกเราคงต้องเหนื่อยกันมากแน่ๆ” ฝ้ายชี้มือลงไปที่ร้าน QFC ที่อยู่ทางชั้นหนึ่ง ทั้งสองคนจ้องมองไปที่ร้าน QFC ที่มีลูกค้าอยู่ประปราย ก่อนจะย้อนนึกถึงตอนที่พวกเขายังคงทำงานอยู่ที่นั่น

หากเป็นปกติแล้ว ฝ้ายจำได้ว่าเวลานี้ ลูกค้าคงต้องเยอะมากแล้วแน่ๆ แต่ไฉนเลยที่วันนี้ มันกลับมีลูกค้าน้อยมากจนดูผิดหูผิดตา ขนาดฝ้ายและพีทที่มองจากมุมมองด้านนอก ยังรู้สึกเลยว่า ไม่ค่อยมีคนเข้าร้าน QFC กันเลย

แน่นอนพีทรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นแบบนี้เพราะอะไร…เขาได้มองไปที่ระบบของเขา พลางเลือกหัวข้อความคืบหน้าของภารกิจ

[ภารกิจ ‘สงครามโปรโมชั่น’ กับร้าน QFC]

[สถานะความคืบหน้า: 5/15]

นี้คือความคืบหน้าของภารกิจที่ร้านไก่ทอด CPF ของพีท สามารถดึงจำนวนลูกค้ามากกว่า 30% จากร้าน QFC ไปได้นั่นเอง

ร้านของเขาทำสำเร็จมาแล้ว 5 วันติดต่อกัน โดยไม่นับรวมกับวันนี้…พีทก็พอจะคาดเดาได้แล้วว่าสาเหตุที่ร้าน QFC ไม่ค่อยมีคนนั้นเป็นเพราะร้านของเขา

ใช่แล้วจากภารกิจทั้ง 5 วันที่ร้านไก่ทอด CPF ของพีททำภารกิจสำเร็จ มันได้เกิดผลกระทบกับร้าน QFC สาขาห้างธาราบุรีอย่างที่เป็นอยู่จริงๆ ยอดตัวเลขที่ร้าน QFC ทำได้ในแต่ละวัน ต่ำเตี่ยเรี่ยดินมากมาตลอด 5 วันที่ผ่านมา

แม้มันจะยังทำกำไรได้อยู่บ้างจากสงครามโปรโมชั่นที่ออกมา แต่ถ้าเทียบกับยอดขายของแต่ละสาขาที่อยู่นอกเหนือจังหวัดธาราบุรี ดั่งเช่นกรุงเทพและปริมณฑลอื่นๆ สาขาธาราบุรีดูจะต่ำมากกว่าสาขาอื่นๆ มากที่สุดในละแวก

โดยวันนี้ ทางด้านของผู้ดูแลประจำจังหวัดธาราบุรี ก็ได้ส่งผู้จัดการพื้นที่ ลงไปตรวจสอบถึงปัญหาที่ยอดขายในเขตจังหวัดธาราบุรีตกลงแล้ว

พี่แตง ผู้จัดการประจำร้านได้ถูกเรียกไปพูดคุยและอธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้น “ทำไมยอดขายในช่วง 5 วันที่ผ่านมา ถึงได้น้อยแบบนี้ มันเกิดอะไรขึ้นกับสาขาของคุณ? คุณได้ตรวจสอบการบริการของพนักงานและคุณภาพของอาหารแล้วหรือยัง!” ผู้จัดการพื้นที่ได้ตวาดเข้าใส่พี่แตง หลังจากมันเองก็ได้ถูกเบื้องบนตักเตือนลงมาอีกที

“ไม่ทราบค่ะ พนักงานและคุณภาพของร้านเราล้วนเป็นไปตามมาตรฐาน อีกอย่างก็ไม่มีลูกค้าส่งรายงานหรือการประเมิน คุณภาพของร้านมาเลยไม่ใช่เหรอคะ?” พี่แตงเองก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าทำไมยอดขายที่ร้านถึงตกลงไปแบบนี้

ทั้งๆ ที่เธอก็ดูแลร้านตามหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี อีกทั้งก็ไม่มีลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ ประเมินความไม่พอใจใดๆ ในช่วงที่ผ่านมาอีกด้วย

ในสายตาของพี่แตงทุกอย่างภายในร้านล้วนเป็นปกติและเป็นไปตามมาตรฐาน…ที่ดูจะผิดปกติก็คือลูกค้าน้อยลงไป ซึ่งมันน่าจะไม่เกี่ยวกับงานของเธอเลยสักนิด แต่อย่างว่าเธอที่เป็นเพียงแค่หัวหน้าผู้จัดการประจำสาขา มองดูเผินๆ อาจเป็นตำแหน่งที่ดูยิ่งใหญ่

หากแต่ความเป็นจริงเธอเป็นแค่พนักงานตัวเล็กๆ คนหนึ่งในองค์กรนี้เท่านั้น ไม่ได้มีสิทธิ์มีเสียงอันใด หากวันนี้ร้านที่เธอดูแลทำยอดขายได้ไม่ดี เธอนั่นแหละที่จะเป็นคนแรกที่จะถูกบริษัทเชือดทิ้ง

“ปกติ? เธอได้ตรวจสอบยอดขายในสาขาของเธอบ้างไหม ไม่เห็นเหรอว่ามันแย่มาก ลองดูนี้ สาขาที่อยู่สมุทรปราการยังมากกว่าสาขาของเธอตั้งกี่เท่า? แล้วแบบนี้จะไม่ให้ถูกผู้ใหญ่ต่อว่าได้ยังไง ไม่รู้แหละ เธอต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ให้พนักงานออกไปยืนหน้าร้านเรียกลูกค้าให้มากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” พูดจบผู้ดูแลพื้นที่ก็เดินจากไป โดยมีดิวตี้ที่เป็นรองผู้จัดการเดินตามหลังอยู่ไม่ห่าง

ซึ่งผู้ดูแลพื้นที่ที่ส่งมาจัดการกับเรื่องนี้ก็คือพ่อของดิวตี้คนนี้นั่นเอง ‘เฮ้อ! คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าแกอยากดันลูกของแกมาเป็นผู้จัดการแทนฉัน’ พี่แตงจ้องมองสองพ่อลูกที่กำลังหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ขนาดลูกค้าเดินผ่านเข้ามา ยังเกือบที่จะชนกับลูกค้าเลยด้วยซ้ำ ไม่ได้มีท่าทีที่จะต้อนรับลูกค้าเลยแม้แต่น้อย

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับร้าน QFC ในช่วงที่ผ่านมานี้ ส่วนทางด้านของพีทนั้นไม่ได้รับรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องของอีกฝ่ายเลย

เนื่องจากตัวเขาและฝ้าย หลังจากได้กินข้าวเที่ยงกันเสร็จ ทั้งสองก็ได้รีบกลับไปที่ร้านเพื่อช่วยน้องพาร์ทไทม์ทั้งสองคนขายของต่อแล้ว

ตกเย็น ตามเวลาที่ได้นัดหมาย ทางด้านพี่จ๊อบและทีมงาน WeAreOne ก็ได้มาตามเวลานัดเพื่อที่จะพูดคุยกับพีท ถึงหัวข้อในรายการที่พีทอยากจะเปลี่ยน

“ผมสามารถให้พี่เลื่อนการทำคลิปวิดีโอให้กับผมออกไปก่อนได้ไหมครับ คือที่ผมให้เลื่อนออกไปก็เพราะตอนนี้ร้านไก่ทอดของผมไม่น่าจะมีเนื้อหาอะไรให้ทำอีกแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังมีอีกโปรเจกต์หนึ่งที่กำลังทำอยู่ อยากจะมานำเสนอให้กับพวกพี่ได้พิจารณาครับ” ในที่ประชุมนี้มีพี่จ๊อบ พี่อิท พี่สก็อตและพี่เจเจ เท่านั้นที่เข้าร่วมประชุม ทั้งหมดต่างก็เป็นคนกันเองและดูจะสนิทสนมกับพีทพอสมคสรแล้ว

ดังนั้นพีทจึงเชื่อว่า กลุ่มของพี่จ๊อบน่าจะไว้ใจได้ อีกอย่างเรื่องที่เขากำลังจะพูดต่อไปนี้ก็ไม่ใช่ความลับอะไร เพราะในอีก 1-2 เดือนข้างหน้า มันก็คงจะเผยแพร่ออกสู่สาธารณะแล้ว ซึ่งเรื่องนั้นก็คือ แอปพลิเคชัน EasyFood นั่นเอง

“แอป Easyfood?” พี่จ๊อบได้ยินชื่อของแอป ก็ดูทำน่าสงสัย พีทจึงถือโอกาสนี้เปิดแอปพลิเคชันที่เข้าทำตัวเริ่มต้นและได้ยื่นเรื่องไปยังแพลตฟอร์ม App Store และ Play Store ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วให้กับพี่ๆ ได้ดู

เขาสาธิตการสั่งอาหารและมีวินมอเตอร์ไซต์ขับเอาอาหารมาส่งให้กับพี่จ๊อบได้ดูและพอได้เห็นความสะดวกสบายที่แอปนี้ทำได้ พี่จ๊อบก็ตาลุกวาว

แน่นอนภายในหัวของพี่จ๊อบ ได้ผุดไอเดียเกี่ยวกับแอปพลิเคชันของพีทไว้มากมาย พี่จ๊อบดูกระหายอยากจะทำวิดีโอโปรโมทให้กับพีทแล้ว แต่น่าเสียดายที่มันยังไม่สามารถทำได้

“ผมคิดว่ากว่าที่มันจะใช้งานได้ คงต้องรออีกสัก 1-2 เดือน ต้องให้ผมไปติดต่อกับบริษัทรับรองการเงินเสียก่อน รวมไปถึงติดต่อหาร้านค้าที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งกับแอปและกว่ามันจะขยายตัวเข้าไปในกรุงเทพก็คงต้องให้ ในเขตจังหวัดธาราบุรี ราบรื่นเสียก่อนครับ” พี่ไม่อาจเร่งความเร็วในการเปิดตัวแอป ไปได้มากกว่านี้ เนื่องจากข้อจำกัดทางด้านการเงินที่ตัวเขาไม่ได้มีเงินลงทุนมากนัก

อีกทั้งข้อจำกัดทางด้านของเทคโนโลยี ที่บางร้านค้าตัวของพ่อค้า แม่ค้า อาจจะไม่มีมือถือสมาร์ตโฟนและไม่กล้าที่ซื้อสิ่งเหล่านี้เพราะคิดว่ามันฟุ่มเฟือย แม้พีทจะมีการแก้ไขในจุดนี้แล้วด้วยการให้แอปพลิเคชันสามารถใช้งานได้ผ่านเว็ปไซต์ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ขอให้พ่อค้าแม่ค้ามาลงทุนกับอุปกรณ์ที่ค่อนข้างมีราคาอยู่พอสมควร

“เป็นข้อจำกัดที่ยากมากจริงๆ ขนาดช่องของพี่เองยังแทบไม่มีฐานลูกค้าที่มีอายุเลย” พี่อิทที่ดูสถิติในช่องอยู่บ่อยๆ ย่อมรู้ดีว่าช่วงอายุของคนดูในช่องของพวกเขามีช่วงไหนบ้าง ซึ่งจากสถิติ แทบจะไม่มีคนดูที่อยู่ในช่วงอายุ 40 ปีขึ้นไปเลย

“ผมพอจะมีทางแก้ไขเอาไว้แล้วครับ ที่ต้องทำเลยก็คือหาร้านตัวอย่างให้กับพวกเขาได้เห็นเป็นแบบอย่าง เพียงเท่านี้พ่อค้าแม่ค้า ก็จะปรับตัวได้เองครับ” พีทรู้อยู่แล้วว่า การเบิกตลาดใหม่ย่อมไม่ง่าย

เขาจึงได้เตรียมแผนการเอาไว้ทั้งหมดแล้ว ที่ขาดอยู่ก็คือเงินทุนและร้านค้าตัวอย่างเท่านั้น

ตอนนี้เขาทำได้แค่รอ…รอให้ทางบริษัท Pineapple และ Gogle อนุมัติเรื่องที่พีทได้สมัครไปเป็นผู้พัฒนา ในนามของ RayZen เมื่อนั้นแผนการระดมเงินทุนเพื่อนำมาใช้กับแอพส่งอาหารของเขาก็จะเริ่มต้นขึ้น!

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy