และในขณะนั้นเองที่ฟานเทียนนั้นกำลังคิดหาหนทางอยู่ว่าจะทำอย่างไรดีเพื่อลดระยะเวลาในการรอ ก็ได้มีเ้าหน้าที่เดินออกมาจากภายในสำนักงาน ฟานเทียนรู้สึกว่าจังหวะนี้แหละที่เขา้า
ฟานเทียนเดินไปหาเ้าหน้าที่คนนั้น เ้าหน้าที่คนนั้นบังเอิญว่าเป็ผู้หญิงเสียด้วย ฟานเทียนทำการหยุดระงับเสน่ห์ของเขา เ้าหน้าที่ๆเห็นฟานเทียนนั้นอ้าปากค้างและหน้าแดงขึ้นมา ฟานเทียนยิ้มให้กับเธอก่อนที่จะพูดขึ้น
“คุณเ้าหน้าที่ จะช่วยข้าเข้าไปยังข้างใน เพื่อรายงานตัวตนได้หรือไม่”
เ้าหน้าที่หญิงไม่อาจทนต่อเสน่ห์ของฟานเทียนได้ เธอนั้นพยักหน้าและพาฟานเทียนเข้าไปข้างในสำนักงานทันที ฟานเทียนในตอนนี้เรียกง่ายๆ ว่าเขากำลังแซงคิวอยู่
เขาหวังว่าขอใช้เวลาพักของเ้าหน้าที่สาวนิดหน่อยคงไม่เป็ไร
สิบนาทีต่อมา ฟานเทียนเดินออกมาจากในสำนักงานพร้อมกับผิวปากด้วยอารมที่ดี ในมือของเขานั้นมีทั้งเอกสารทะเบียนบ้าน บัตรประชาชน และอื่นๆที่จำเป็สำหรับการยืนยันตัวตน เขาไม่คิดว่าการยืนยันตัวตนมันจะง่ายขนาดนี้ ส่วนในเื่ของเขาทำได้ยังไง เขานั้นไม่อยากจะพูดถึงมัน บอกได้แค่ใช้เสน่ห์และมารยาชายหนุ่มหน้าตาดีเท่านั้น
“เท่านี้น่าจะไม่มีปัญหาแล้ว ว่าแต่ว่าข้าจะหาที่พักอาศัยได้อย่างไร น้าหยิน มีความคิดดีๆอะไรไหม”
เยี่ยหยินเคยมีความฝันว่าอยากจะมีบ้านเป็ของตัวเอง เธอนั้นแน่นอนว่ามีความรู้เกี่ยวกับเื่บ้านอยู่พอสมควรเลย อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าบ้านหาซื้อหรือเช่าได้จากที่ไหน เธอพาฟานเทียนไปยังที่จัดตั้งโครงการหนึ่ง ที่อยู่ภายในเมือง
ที่จัดตั้งโครงการนั้นค่อนข้างใหญ่ และมีบ้านให้เลือกหลายโครงการ ฟานเทียนรู้สึกประทับใจมาก ไม่คิดมาก่อนว่าจะมีคนสามารถย่อขนาดบ้านที่เหมือนจริงได้ขนาดนี้ เขาเห็นว่าบ้านนั้นมีั้แ่ราคา 500,000หยวน จนไปถึง 100,000,000หยวนเลยก็มี
ฟานเทียนหาบ้านที่อยู่ในงบของเขา เขากะว่าจะซื้อบ้านในราคาซัก 1.25 ล้านหยวน และเก็บเงินอีกสองแสนห้าหมื่นหยวนเพื่อไว้กินไว้ใช้
ฟานเทียนเดินดูรอบๆงาน เขานั้นไม่พบบ้านที่ถูกใจ จนกระทั่งเขานั้นไปพบกับบ้านหลังหนึ่งที่ดูงดงามและหรูหราเป็อย่างมาก ที่ทำให้เขานั้นสนใจนอกจากความงดงามของบ้านแล้วก็มีราคานี่แหละ
บ้านที่ใหญ่และงดงามขนาดนี้แต่อยู่ในราคาแค่ 1 ล้านหยวน มันจะต้องมีอะไรแน่ๆ บ้านขนาดนี้หากขายจริงๆ ราคาสูงถึงหลายสิบล้านหยวนเลยทีเดียว
“ทำไมบ้านหลังนี้ถึงได้ถูกนัก เทียบกับบ้านหลังอื่นๆแล้ว”
ฟานเทียนไม่เข้าใจอะไรเกี่ยวกับบ้านเลย เยี่ยหยินอธิบายกับเขา ว่าบ้านนี้มีประวัติอยู่ ว่ากันว่าที่บ้านนี้นั้นมีสมาชิกถูกฆ่าตายโดยโจรผู้ร้ายที่เข้ามาเพื่อ้าที่จะปล้น
เื่นี้เคยออกข่าวหน้าหนึ่งด้วย ผู้ที่ตายนั้นเป็สองพี่น้องที่อายุไม่ต่างกันมากเท่าไหร่นัก โจรร้ายนั้นโเี้สับร่างของทั้งสองเป็ชิ้นๆ ก่อนที่จะนำชิ้นส่วนของทั้งสองไปทิ้งไว้ในห้องนอนของพวกเขาเอง พ่อและแม่ของทั้งสองกลับมาพบศพของลูกเข้า เสียใจจนเสียสติไป พวกเขานั้นรับไม่ได้ที่จะอยู่ที่บ้านหลังนั้น จึง้าที่จะขายมันออกไปในราคาที่ถูกที่สุด
ฟานเทียนรู้สึกสนใจในบ้านหลังนี้ขึ้นมา มันอยู่ที่เมืองหลวงกรุงปักกิ่ง ในหมู่บ้านแกรนวิลล่า ที่นั่นว่ากันว่ามีความสงบและล่มลื่น เหมาะแก่การพักผ่อนเป็อย่างยิ่ง ฟานเทียนคิดอยู่ได้ไม่นานเขาก็ตกลงที่จะซื้อมัน
“เอาบ้านหลังนี้แหละ”
เยี่ยหยินอ้าปากค้าง เธอพยายามเล่าให้ฟังว่ามันน่ากลัว แต่ไม่คิดมาก่อนว่าฟานเทียนจะชอบมัน เยี่ยหยิน้าจะพูดแนะนำ แต่ฟานเทียนก็พูดขึ้นก่อน
“ต่อให้มีิญญาอาฆาตที่อยู่ในบ้านจริง ข้ามั่นใจว่าข้าสามารถชำละล้างิญญาเ่าั้ได้ ไม่ต้องเป็ห่วง”
เยี่ยหยินที่เห็นว่าฟานเทียนนั้นมั่นใจก็ไม่คิดที่จะพูดอะไรขึ้นอีก เธอได้แต่หันไปมองเยี่ยเยี่ยที่ตอนนี้กำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ด้วยกันกับต้าเนียว
“หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ”
ฟานเทียนหลังจากนั้นก็ทำการพูดคุยกับพนักงานขาย และทำการซื้อขายในทันที พนักงานขายที่เห็นว่าฟานเทียนซื้อง่ายและหน้าตาดี ทำการลดราคาให้เขาอีกถึงสองแสนหยวน เท่ากับฟานเทียนซื้อบ้านนี้มาในราคาแค่ แปดแสนหยวนเท่านั้น(4.5ล้านบาท)
“นี่คือกุญแจบ้านและเอกสารการโอนสิทธิ์ หากมีอะไรสงสัยสามารถถามได้เสมอนะคะ”
พนักงานขายแนบเบอร์โทรและเลขที่ห้องของเธอให้กับฟานเทียนด้วย ฟานเทียนแค่ยิ้มเท่านั้น เขาไม่คิดที่จะยุ่งเกี่ยวกับเื่พวกนี้ อย่างน้อยก็ตอนนี้ หรือไม่ก็จนกว่าจะพบเจอคนที่เหมาะสมกับเขา
ฟานเทียนเป็คนที่เชื่อในรักแท้ ในชีวิตของเขานั้นเคยรักคนมามากมาย แต่ไม่มีใครเลยที่สามารถยืนอยู่เคียงข้างเขาไปได้ตลอดลอดฝั่ง
ฟานเทียนหวังว่าโลกที่สงบสุขในตอนนี้จะช่วยให้เขาค้นหารักแท้ได้พบ เขาคิดว่าเขาสามารถให้คนที่เขารักมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้อย่างปลอดภัย
ห้าถึงหกชั่วโมงต่อมา ฟานเทียนและสองแม่ลูกพร้อมด้วยกันกับเพนกวิ้นก็มาถึงยังหน้าบ้านสุดหรูของฟานเทียนเป็ที่เรียบร้อย
การเดินทางจากมนฑลซานตงมายังที่นี่นั้นไม่ใช่เื่ที่ยาก เขาแค่จ้างบริการรถรับจ้างเหมาจากในเมืองใกล้ๆกับเขาเหลียงซาน ให้มาส่งยังกรุงปักกิ่ง ง่ายๆแค่นั้น
ฟานเทียนในตอนนี้มองเข้าไปในบ้านสุดหรู โชคดีหน่อยที่บ้านนั้นยังได้รับการทำความสะอาด คิดว่าน่าจะเข้าอยู่พักได้เลย
“มีใครอยากจะลองเข้าไปก่อนไหม”
เยี่ยเยี่ยยกมือขึ้นพร้อมกับต้าเนียว ฟานเทียนหัวเราะก่อนที่จะลูบหัวทั้งสอง
“คิดว่าคงไม่ได้ พี่ชายมีอะไรที่ต้องเข้าไปจัดการก่อน ทั้งสามรออยู่ข้างนอกนี้ หรือไม่ก็ไปหาร้านกาแฟแถวๆนี้นั่งรอก่อนก็ได้”
ฟานเทียนในตอนนี้รู้จักว่ากาแฟนั้นเป็ยังไง เขาค่อนข้างที่จะชอบเครื่องดื่มนี้ มันดื่มแล้วรู้สึกสดชื่นกระปรี่กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูก
“แต่พี่ชาย เยี่ยเยี่ยอยากอยู่ด้วยนี่หน่า พี่ชายคงไม่คิดที่จะทิ้งเยี่ยเยี่ยกับมามาใช่ไหม”
เยี่ยเยี่ยในตอนนี้พูดออกมาด้วยความเศร้า เธอนั้นรู้ดีว่าไม่ควรที่จะเป็ภาระให้กับฟานเทียน แต่แค่ความคิดว่าเธอจะต้องแยกจากเขาไปนั้นมันเศร้ายิ่งกว่าความรู้สึกว่าตัวเองนั้นเป็ภาระกับเขา
ฟานเทียนยิ้มก่อนที่จะส่ายหัว
“เยี่ยเยี่ย พี่ชายไม่ทิ้งเยี่ยเยี่ยแน่นอน บ้านนี้ของพี่ชายก็เหมือนของเยี่ยเยี่ยนั่นแหละ พี่ชายแค่้าจะทำให้แน่ใจ ว่าภายในบ้านนั้นสะอาดจริงๆ”
เยี่ยเยี่ยด้วยความใสสื่อของเธอคิดว่าฟานเทียนนั้นกลัวว่าเธออาจจะแพ้อากาศก็ได้ เธอนั้นพยักหน้าให้กับฟานเทียน ก่อนที่จะกอดเขา
“ขอบคุณพี่ชาย”
เยี่ยเยี่ยหลังจากกอดฟานเทียนแล้วก็ตามแม่ของเธอไปยังร้านกาแฟที่อยู่ภายในหมู่บ้าน ฟานเทียนได้ให้เงินกับเยี่ยหยินไว้มากพอสมควรอยู่ เขานั้นไม่ต้องกังวลเื่ที่เธอจะไม่มีตังจ่ายค่ากาแฟ
“เอาละ ไหนดูซิ หืม พลังหยินรุนแรงมากขนาดนี้ไม่ผิดแน่ที่นี่มีิญญาอาฆาตอยู่จริงๆ”
ฟานเทียนในตอนนี้ถึงเวลากำจัดผีแล้ว
***วันนี้ก็ประมาณนี้นะครับ หากชอบสามารถโดเนทเพื่อเป็กำลังใจไห้ไรท์ได้ นิยายเื่นี้จะรับแต่โดเนทเท่านั้นเพื่อเป็การทดสอบว่าหากนิยายรับแต่โดเนทมันจะเป็ยังไง อาจจะลงช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับยอดโดเนทนะครับ ขอบคุณครับ***