จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

"ที่หยิงฉางเขาจะสื่อคือ ดาร์คอาจจะชอบพวกปากเสียปากร้ายๆ ก็ได้ครับ...เอ๋อ! อารมณ์ประมาณว่าอยากดัดนิสัยคนปากดี เมื่อเจอกับของดีๆ น่ะครับ" อ๋อ!
"อย่างงี้นี้เอง พี่ก็ว่าอยู่...เอาเถอะ! พวกนายสองคนคงไม่ไปขัดขวางพวกเขาใช่ไหม" หลินปิงหันมามองหยิงฉางและยกยิ้มเจ้าเล่ห์กันทั้งคู่ขึ้น ทำให้คัตสึนะลอบเหงื่อตก เขาจึงรีบพูดขึ้น
"ออกเดินทางกันดีกว่าไหม...พี่อยากไปดูเมืองเซียนวิถีแล้วอะ" เมื่อทั้งสองได้ยินก็พลันหน้าผิดหวังเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า หยิงฉางก็เลยพูดขึ้น
"ตอนนี้ฉันระดับ 182 แล้วอะ รู้สึกว่ามันจะขึ้นยากมากเลย ปกติต้องไป 190 ไปก็ 200 แล้ว" หยิงฉางถามอย่างสงสัย คัตสึนะได้ยินก็พูดขึ้น
"ระดับ 180 ขึ้นไปจะขึ้นยากเป็น 2 เท่า 3 เท่ามั้ง...พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่จุดประสงค์ก็คืออยากให้ผู้เล่นในระดับนี้ได้เรียนรู้การเอาตัวรอดและอื่นๆ เช่นทำเควสบางเอ่ย อะไรเอ่ย แบบทั่วเมืองไงละ เพราะจะได้ผู้เล่นซึมซับวิถีของเกม" ทั้งสองพยักหน้า หลินปิงเลยถามหยิงฉางขึ้น
"หยิงฉาง...เมื่อไหร่สัตว์เลี้ยงนายจะออกมาสักทีเนี่ย" หลินปิงพูดขึ้น พร้อมกับชี้ไปยังปลอกแขนสีเงินด้านขวาของเขา หยิงฉางได้ยินก็ยกยิ้มยินดีพูดขึ้น
"พรุ่งนี้ตอนเช้าๆ น่ะ ไม่รู้ว่าโมง แต่น่าจะเช้ามากๆ เลยแหละ" หลินปิงพยักหน้าเข้าใจ ก่อนพูดขึ้น
"การหาข้อมูลของนาย...เรามีสิทธิ์ที่จะเจอบอสระหว่างทางไหม" หยิงฉางดันแว่นขึ้น และเงยหน้ามองไปยังป่าทึบด้านหน้า ซึ่งเขามีระดับ 182 กันทุกคนไม่ว่าจะเป็นหลินปิงและรุ่นพี่คัตสึนะ
"มีแน่นอน แต่พวกมันไม่สามารถทำอะไรเราได้หรอก" คัตสึนะที่ได้ยินเกี่ยวกับแขนขวาของหยิงฉางมาบ้าง ตอนคุยกันระหว่างเก็บระดับที่ถ้ำนางพญา เขาก็พยักหน้ายกยิ้มสบายๆ
"น่าอิจฉาจังเลยน้องชายเนี่ย เป็นมิตรทั้งต้นไม้และสัตว์หน้าขน เอ๋อ! เกือบทุกสายพันธุ์อะนะ" หยิงฉางพยักหน้าภูมิใจ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสบายๆ
"ทางที่เราจะไปมีแมวดำ เสือโคร่ง หอยทากราชัน...แต่หอยทากราชันมันไม่ทำร้ายเราอยู่แล้วปล่อยไป ส่วนทั้ง 2 เผ่าคือเสือโคร่งกับ แมวดำ มันจะออกมาทีละ 20 กว่าตัวเพราะฉะนั้นไม่มีอะไรต้องกลัวสักเท่าไหร่ ถ้าไม่ไปเจอกับบอสหลายๆ ตัวนะครับ" หลินปิงและคัตสึนะพยักหน้า ก่อนจะพูดขึ้น
"น้องชายไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราหรอก...ของแค่นี้สบายมาก" คัตสึนะพูดขึ้น พร้อมควงหอกคลาส D สีเขียอมดำของตัวเองไปมาอย่างภาคภูมิใจ หลินปิงเห็นก็ยกยิ้มขึ้น พร้อมหยิบดาบของเขามาถือโชว์
"นายก็ไม่ต้องห่วงฉันหรอก เพราะฉันได้รับทักษะพิเศษจากสายระยะประชิดของดาบมา 1 ทักษะด้วยละ" หลินปิงพูดขึ้นด้วยแววตาภาคภูมิใจ ก่อนจะเก็บใส่ฝักดาบ หยิงฉางตั้งคำถามในใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะอีกสักพักเขาคงจะเห็นทักษะพิเศษของอีกฝ่ายแน่ๆ
"แล้วรุ่นพี่ละเลือกสายไหนและเอาทักษะอะไรมาครับ" หยิงฉางถามขึ้นอย่างสงสัย
"พี่เลือกระยะประชิดอาวุธหอก ทักษะพิเศษเหมือนกัน หึ! หึ! " คัตสึนะพูดด้วยน้ำเสียงยินดี พร้อมแววตาภาคภูมิใจ หยิงฉางเห็นก็ยกยิ้มขึ้น เมื่อเห็นความมั่นใจของแต่ละคน
"แข่งกันไหมครับ" หยิงฉางพูดขึ้นไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้ทั้งสองหันมามองผู้นำของเขาอย่างสนใจ
"แข่งอะไรเหรอหยิงฉาง" หลินปิงถามขึ้นอย่างสงสัย หยิงฉางเห็นก็ยกยิ้มขึ้น
"ใครไปถึงเมืองเซียนวิถีก่อนชนะเป็นไง" คัตสึนะยกยิ้มขึ้น
"แล้วการพนันในครั้งนี้เป็นอะไรละ น้องชาย"
"หึ! คนที่ไปช้าสุดจะต้องแต่งชุดตัวตลกครับ" ห๊ะ! หลินปิงและคัตสึนะร้องขึ้นอย่างตกใจ เพราะถ้าเขาแต่งตัวเช่นนั้นละก็เตรียมตัวโดนเก็บได้ทันที เมื่อเข้าไปในเมืองแน่นอน
"อ้าว! กลัวเหรอครับ...เฮ้อ! ก็ว่าละทำไมป๊อดจัง" สิ้นสุดคำพูดของหยิงฉาง สองสหายก็ขมวดคิ้วไม่พอใจใส่ทันที หยิงฉางเห็นก็ไม่รอช้ากดออกตี้ทันที ทำให้หลินปิงพูดขึ้น
"ได้!! เริ่มเลยไหม! " หยิงฉางฉีกยิ้มในใจ เมื่อคำพูดของเขาได้ผล
"กฎคือ...ไม่มี" ตูมม! พริบตาต่อมาหยิงฉางก็พุ่งตัวออกไปด้วยวิชาตัวเบาระดับ 200 ที่ทำให้หลินปิงกัคัตสึนะยังต้องอึ้ง เมื่อเขาได้สติก็หันไปมองรุ่นพี่ของเขาทันที พร้อมกดออกตี้...
"ขอโทษนะรุ่นพี่! ผมยังไม่อยากตายตอนนี้ ดาบสุญญากาศ! " ตูมม! เป๊ง! คัตสึนะใช้หอกกันได้ทัน ทำให้เขากระเด็นออกไป 3 เมตร และหันไปมองหลินปิงที่โดดเข้าไปในป่าแล้ว
"อย่ามาดูถูกกันนะเว้ย! เหยียบนภา! " ตูมม! เสี้ยววินาทีคัตสึนะก็พุ่งตัวเหนือพื้น 5 เมตรและพุ่งตัวออกไปด้วยวิชาตัวเบาที่เหนือกว่า ไม่ช้าเขาก็เห็นหลินปิงอยู่ไม่ไกล
.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มุ่งหน้าสู่เมืองเซียนวิถี (1)

คล้ายกับเรื่องจ้าวยุทธภพเหนือฟ้า ที่คุณอ่าน

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มุ่งหน้าสู่เมืองเซียนวิถี (1)

คล้ายกับเรื่องจ้าวยุทธภพเหนือฟ้า ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้