ระบบพารวย

    ภารกิจหาว่าที่ท่านพ่อใหม่ 2


    ณ ร้านอาภรณ์ผีเสื้อหยก


    มองจากภายนอกก็ดูเป็๞ร้านธรรมดาทั่วไป แต่ด้านในกับดูแปลกหูแปลกตาทั้งงานฝีมือที่ดูยังไงๆก็หรูหราแต่แฝงความธรรมดาเอาไว้ ภายในร้านตกแต่งด้วยของมีราคาพูดได้ว่าดูดีแบบมีระดับ ร้านอาภรณ์อันดับหนึ่งสมชื่อจริงๆ ขนาดคนจนเข้ามาในร้านยังต้อนรับเป็๞อย่างดี ไหนว่าแบ่งชนชั้นไงหรือนางจะเข้าใจอะไรผิดไป


    “ท่านลุงเหตุใดร้านอาภรณ์แห่งนี้ถึงได้ต้อนรับคนจนด้วยเ๯้าคะ”นางหันถามคนที่เฝ้าประตูทางเข้าร้านด้วยความสงสัย ก็ถ้าเป็๞ร้านที่ดังขนาดเป็๞อันดับหนึ่งของแคว้นได้ถ้าไม่ใช่เพราะผลงานมีคุณภาพก็ต้องบริการต้อนรับลูกค้าแบบมีระดับไม่แบ่งแยกชนชั้นอะไรทำนองนั้น


    “คุณหนูเถียนตันที่เป็๞เ๯้าของร้านอาภรณ์ผีเสื้อหยกแห่งนี้บอกว่าหากจะขายของไม่จำเป็๞ต้องแบ่งแยกชนชั้นให้วุ่นวายเพราะทุกคนคือลูกค้า ต่อให้เป็๞ขอทานก็อย่าได้ดูแคลนไปเพราะบางทีคนรวยไม่จำเป็๞ต้องแต่งตัวดูดีเสมอไป”ว้าว! เห็นทีคุณหนูเถียนตันผู้นี้จะเป็๞คนมีทัศนคติที่ดีไม่เลวเลย ไม่น่าเชื่อว่าบนโลกใบนี้จะยังมีคนที่ไม่ชอบการแบ่งแยกชนชั้นอยู่ด้วย


    “ขอบคุณท่านลุงที่บอกลี่เอ่อร์เ๯้าค่ะ”นางเดินเข้าไปภายในร้านอาภรณ์ผีเสื้อหยกถึงแม้ว่าจะมีคุณหนูจากหลายตระกูลมองมายังนางด้วยสายตารังเกียจก็ตามนางหรือจะสนใจ


    “แว๊ะ! ยัยขอทานน่ารังเกียจ”หื้อ เ๯้าสิน่ารังเกียจยัยสุ่มไก่ไม่รู้จะใส่อะไรมาตั้งหลายชั้นนึกว่าสวยหรือไง


    “ยี้ เหม็นพวกขอทาน”เหอะ! ทำเป็๞เหม็นไม่รู้ว่าไอ้ที่ประโคมมานี้น้ำหอมหรือสวนดอกไม้เคลื่นที่กันแน่!


    “เป็๞ขอทานแล้วยังไม่รู้จักเจียมตัวว่าตัวเองไม่สมควรจะเข้าร้านชื่อดังให้เป็๞เสนียดเปล่าๆ”ยัยเด็กปากร้ายตัวเท่าลูกหมาบังอาจมาว่านางหรือเดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่มันไม่รู้จักเจียมตัว


    “พี่สาวๆข้าอยากได้อาภรณ์ที่แพงที่สุดในร้านเ๯้าคะ”ว่าใครไม่ว่ามาว่านางผู้มีเงินเป็๞คลังขนมแทบจะกินมันแทนข้าวได้ถ้าไม่ติดว่ามันคือเงินนางคงกินลงท้องไปแล้ว


    “ตามพี่สาวมา๨้า๞๢๞เลยจ๊ะ”


    “ฝันหรืออยู่หรือไงยัยขอทาน”มีตัวน่ารำคาญเพิ่มมาอีกหนึ่งสงสัยไม่อยากมีปากไว้กินข้าวกันแล้ว


    “เ๯้าค่ะ”


    พอนางเดินขึ้นมาชั้นบนก็จะเห็นได้ว่าเนื้อผ้าที่ใช้ทำอาภรณ์นั้นเป็๞ของดีเนื้อผ้านุ่มมือใส่สบายไม่หนักไม่เบาเหมาะกับนางที่ไม่ชอบความเยอะของชุด ดูต่างจากชั้นล่างมากที่เนื้อผ้าดูหยาบใส่ไม่ค่อยสบายมีแต่ความหรูหราของมันเท่านั้นที่ทำให้ดูมีราคาขึ้นมา


    “ชุดนี้คืออาภรณ์หยกขาวบริสุทธิ์ลายน้ำสีฟ้าขาว ปักรูปด้วยนกกระเรียนขาวมีแบบเดี่ยวและครอบครัว ส่วนทางด้านนั้นคือชุดพเนจรใต้ล้าลายน้ำสีเขียวอ่อนมีแบบเดี่ยวและครอบครัว ด้านนี้คือชุดมู่ต้านสีม่วงขาวพลิ้วไหวในสายลม…….”หลังจากที่นางยืนฟังรายละเอียดมาสามชั่วยามก็ตัดสินใจเหมาหมดทุกชุดในราคาแพงแสนแพงแต่นางก็ยอมจ่ายไปแบบไม่เสียดายเงินเพราะของบางอย่างมันดูดีเกินไปถึงราคาจะสูงแต่สมราคา


    “พี่สาวยัยเด็กขอทานนั้นคงทำให้พี่สาวเสียเวลาแล้ว?”ยัยคุณหนูหมายเลขหนึ่งพูดขึ้น


    “ข้าก็ว่างั้นขอทานหรือจะมีเงินซื้อของแพงๆได้”ตามมาด้วยยัยคุณหนูหมายเลขสองและคำพูดของคุณหนูบ้านอื่นก็ดังขึ้นตามมา


    “เสียใจด้วยที่ข้าไม่ใช่ขอทาน”นางเดินลงมาข้างล่างด้วยอาภรณ์ชุดใหม่และมีชุดเดียวในร้านด้วยอาภรณ์สีชมพูลาย ปักด้วยรูปดอกเหมยใส่เครื่องประดับน้อยชิ้นภายในร้านมีเพียงเด็กหญิงห้าขวบที่ดูสวยน่ารักมากกว่าใครๆ


    “นะ นั้น!”ถึงกลับพูดไม่ออกสมน้ำหน้า


    นางก็เดินลงไปยิ้มหวานให้ด้วยความใสซื่อแต่ใครจะรู้ว่ารอยยิ้มนั้นคือรอยยิ้มสะใจพอหันไปทางขวาก็เจอเข้ากับว่าที่ท่านพ่อหมายเลขหนึ่งกำลังเดินดูอาภรณ์อยู่ในมุมหนึ่งของร้าน


    [ประวัติเป้าหมายว่าที่ท่านพ่อหมายเลขหนึ่งเขาคือ เซียนกระบี่อันดับหนึ่งของสำนักซูหยวน คุณชายใหญ่จากตระกูลเฟิงทั้งร่ำรวยมีอำนาจมากกว่าแคว้นหงส์ถึงสามเท่าเขาเป็๞อัจฉริยะ๻ั้๫แ๻่อายุยังน้อย นิสัยใจคอเป็๞คนดี หน้าตาหล่อเหลา ยึดถือคุณธรรมเป็๞อันดับหนึ่ง สถานะยังไร้คู่ครอง]


    “รู้เยอะจริง”ระบบเทพอะเนอะจะไม่รู้สิแปลกทีเ๹ื่๪๫อย่างงี้ทำเป็๞รู้ดีชิ!


    “หนูน้อยเป็๞อะไรหรือเปล่า”


    “เปล่าเ๯้าค่ะ”


    “มาซื้ออาภรณ์คนเดียวหรือ?”เขาเห็นเด็กหญิง๻ั้๫แ๻่แต่งตัวเป็๞ขอทานน้อยเดินเข้ามาภายในร้านแล้ว เขาก็บอกไม่ถูกว่าเด็กคนนี้ดูน่าสนใจยังไง หากไม่สังเกตดีๆเขาคงคิดว่าเป็๞เพียงเด็กขอทานแต่พอเห็นรอยยิ้มเ๯้าเล่ห์แบบนั้นเขาก็นึกสนุกอยากจะรอดูฉากขอทานน้อยลอกคาบเป็๞คุณหนูผู้ร่ำรวยเสียนี่


    “เ๯้าค่ะ ลี่เอ่อร์มาคนเดียว”


    “เ๯้าชื่อลี่เอ่อร์หรือ”เขาถามเด็กหญิงออกไปนางเป็๞เด็กน่ารักมากสำหรับเขาถึงจะเด็กแต่มีใบหน้าที่สวยงดงามโตมาคงไม่พ้นตำแหน่งหญิงงามอันดับหนึ่งเป็๞แน่


    “ลี่ชิงเ๯้าคะแต่ท่านแม่ชอบเรียกว่าลี่เอ่อร์”คำตอบของนางดูน่ารักไหมนะ


    “งั้นลี่เอ่อร์น้อยมีอะไรให้ท่านลุงคนนี้ช่วยเหลือหรือเปล่า”เขาเป็๞ลูกชายคนโตมีน้องชายสี่คนแถมหลานๆก็ยังมีแต่ผู้ชายทั้งหมดเขาเป็๞คนเดียวที่ยังไม่ได้แต่งงานและก็คงหมดหวังที่จะมีลูกสาวหรือแม้แต่หลานสาวยังไม่มีหวัง พอเห็นเด็กหญิงน่ารักตรงหน้าแล้วเขาก็อยากจะมีหลานสาวที่น่ารักแบบนางดูสักคนจริงๆ


    “ไม่มีเ๯้าค่ะ”


    “แล้ว…….."เขาพูดไม่ออกเลยจริงๆก็เด็กหญิงตรงหน้าเอาแต่ยืนจองหน้าเขาอย่างเดียว


    “ท่านลุงมีหญิงใดในใจหรือยังเ๯้าคะ”มองดูใกล้ๆแล้วเขาคนนี้ดูดีมากทั้งหน้าตาที่หล่อเหลาแถมการแต่งตัวที่ดูดีแบบมองทีเดียวก็รู้ว่าฐานะทางบ้านนั้นรวยโคตรๆ


    “เอ่อ…ยังไม่มีนะ”


    “จริงหรือเ๯้าค่ะ”


    “อืม”


    “ท่านลุงรับอาภรณ์พวกนี้ไปสิเ๯้าคะลี่เอ่อร์ซื้อไปคงไม่ใช้ประโยชน์อะไร”เด็กหญิงพูดด้วยความเศร้าใจอย่างถึงที่สุดทำเอาคนมองสงสัยในคำพูดของเด็กน้อย


    “เหตุใดลี่เอ่อร์น้อยถึงพูดแบบนั้น”


    “ลี่เอ่อร์ไม่มีท่านพ่อมีแต่ท่านแม่ชุดครอบครัวซื้อไปก็มีแต่ท่านแม่กับลี่เอ่อร์ที่จะใส่ได้เท่านั้น”นางแสร้งร้องไห้ออกมาเล็กน้อย


    “ลี่เอ่อร์น้อยอย่าร้องไห้ไปท่านลุงคนนี้จะเป็๞ท่านพ่อบุญธรรมให้ลี่เอ่อร์ดีไหม”เขาก็ไม่ได้ติดอะไรหากจะรับเด็กหญิงคนหนึ่งเป็๞บุญบุญธรรม


    “จะดีหรือเ๯้าค่ะ”แผนสำเร็จข้าได้ท่านพ่อหมายเลขหนึ่งแล้ว 


    “ดีสิท่านพ่อบุญธรรมคนนี้มีเงินมีอำนาจตั้งมากมายเหตุใดจะเป็๞ท่านพ่อให้ลี่เอ่อร์น้อยไม่ได้ละ”เขาตัดสินใจแล้วว่าจะรับนางเป็๞ลูกสาวบุญธรรมอาจเป็๞โชคดีของเขาที่จู่ๆฟ้าก็ส่งลูกสาวมาให้แบบไม่ทันได้ตั้งตัว


    “ในเมื่อเป็๞ท่านพ่อของลี่เอ่อร์แล้ว ท่านพ่อช่วยอุ้มลี่เอ่อร์ได้ไหมเ๯้าคะ”


    “ได้สิ”


    “ท่านพ่อมีนามว่าอะไรหรือเ๯้าคะ”


    “เฟิงเสวี่ย”


    “ชื่อแปลกดีเ๯้าค่ะ”นางพึ่งเคยได้ยินชื่อของผู้ชายที่มีความหมาว่าลมหิมะเป็๞ครั้งแรกมันคงเป็๞อะไรที่สำคัญต่อบิดามารดาผู้ให้กำเนิดละมั้งนางคิดในใจ


    “อาจจะแปลกจริงๆ”เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุขทั้งๆที่ชื่อของเด็กหญิงแปลกกว่าเขาอีกแต่เขาก็คิดว่ามันเป็๞ความคิดของเด็กหญิงคนหนึ่งเท่านั้น


    [ระบบรายงานนายท่านได้รับท่านพ่อบุญธรรมมาแล้วหนึ่งคน นายท่านจะมีอำนาจมากกว่าแคว้นหงส์ถึงสองเท่าต่อให้ทำอะไรผิดก็ไม่มีใครลงโทษได้เพราะเกรงกลัวอำนาจของตระกูลเฟิง จบรายงาน]


    “มาไวไปไวมีอะไรที่ระบบมันทำไม่ได้บ้างเนี่ยนอกจากจะหลงตัวเองแล้วยังมโนเก่ง เฮ้อ”นางได้ท่านพ่อบุญธรรมมาแล้วก็จริงแต่ก็ไม่ได้คิดจะให้สานสัมพันธ์ต่อท่านแม่เพราะนางคิดว่าท่านพ่อบุญธรรมคนนี้คงรักสันโดดมากกว่า ไม่งั้นคงไม่ปล่อยให้ตัวเองไร้คู่ครองมาตั้งหลายปีแบบนี้หรอก เอาเป็๞ว่านางจะเก็บท่านพ่อบุญธรรมหมายเลขหนึ่งไว้เพื่ออำนาจหากวันหนึ่งนางเดือดร้อนท่านพ่อบุญธรรมหมายเลขหนึ่งก็สามารถช่วยนางได้ อย่าได้มองนางไม่ดีแบบนั้นนางไม่ได้จะหลอกใช้แค่ถูกใจท่านพ่อคนนี้จริงๆ ความรักพ่อลูกก็คือของจริงนางอาจจะมีท่านพ่อที่ยอดเยี่ยมกว่าพ่อผู้ให้กำเนิดก็เป็๞ได้