บทที่14 หอหนังสือชั้น3
หลังจากที่เหม่ยตู้ซาจากไป เนี่ยฟงยังคงฝึกต่อจนถึงบ่าย จากนั้นเขาก็กลับไปที่สำนัก เขาพยายามทบทวนทักษะทั้งสามมันร้ายกาจจริงๆไม่คิดเลยว่าจะมีทักษะที่ทรงพลังขนาดนี้ เขาคิดอยู่ในใจระหว่างเดินเข้าก็มาหยุดอยู่ที่หอหนังสือ
หอหนังสือมีทั้งหมด8ชั้นโดยขั้น8 ไม่อนุญาตให้ศิษย์ขึ้นไปเว้นแต่ได้รับอนุญาต โดนแต่ละชั้นแบ่งเป็สองฝั่ง ทางซ้ายเป็พวกประวัติและวิธีบ่มเพาะทางขวาเป็ทักษะแขนงต่างๆ
เนี่ยฟงตัดสินใจเดินเข้าไปก็พบว่าหอหนังสือไม่มีคนเข้ามาใช้งานมากเท่าไรมันเงียบมากหากมีเข็มตกคงได้ยิน เขามองไปรอบๆเพื่อมองดูชั้นหนังสือว่ามีอะไรน่าสนใจ ส่วนมากชั้นที่หนึ่งก็เหมือนกับหอหนังสือที่ตระกูลเนี่ย...เข้าจึงเดินขึ้นไปจนถึงชั้นที่สามเข้ารู้สึกเหมือนมีอะไรบ้างอย่างที่ดึงดูดเขาที่ทางด้านขวา
เมื่อเดินเข้าไปเข้าก็พบแรงกดดันกำลังกดทับร่างเขายิ่งต่อต้านยิ่งกดดันเขาก้าวไปช้าๆทีละก้าวแล้วก็มาหยุดที่ ทักษะกระดูกเหล็กหนังทองแดง เขาตกตะลึง”นี่มันเป็ทักษะที่ช่วยให้เืาาอสูราข้าพัฒนาได้” เขาไม่รอช้านำทักษะมาท่องแล้วนั่งลงทำสมาธิ
แสงสว่างออกมาจากตัวเขาสีิัเขามีแสงและมีอักขระขึ้นที่ิัเืในร่างกายหลอมรวมกับทักษะิัและกระดูกเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงแสงสีทองสว่างออกจากตัวเขามันขยายตัวเป็วงกว้างร่างกายเนี่ยฟงร้อนดังไฟเผาิัปริแตกและหลุดลอกออกเป็แผ่นๆเผยให้เห็นผิวใหม่ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นเขายิ้มที่มุมปาก “สำเร็จขั้นหนึ่งแล้ว” จากนั้นเขาก็เดินออกจากหอหนังสือ
“นันเ้าเป็ใครเหตุใดจึงเข้าหอหนังสือ”เนี่ยฟงแปลกใจที่มีคนพูดกับเขากระทันหัน เขาป้องมือ “ขออภัยข้าเนี่ยฟงเพิ่งเข้าสำนักเมื่อวานนี้ส่วนเครื่องแบบข้าก็เพิ่งได้มาเลยยังไม่ได้ใส่”
“ ว่าอะไรนะเ้าจะโกหกข้าอย่างนั้นรึสำนักเรารับศิษย์ในอีกสองเดือนแล้วเ้าจะเข้าก่อนได้อย่างไร”
เนี่ยฟงหยิบป้ายทั้งสองอันให้ดู “ที่แท้เป็เ้านี่เองศิษย์ส่วนตัวของอาจารย์ใหญ่ หึ...จะเก่งแค่ไหนกันเชียว”
“ข้าไม่ได้เก่งอะไรหลอกเพียงแต่พี่สาว...ไม่ใช่ๆอาจารย์ใหญ่สงสารข้ามากกว่าที่พลังิญญาน้อยกลัวคนอื่นรังแกจึงให้เป็ศิษย์ส่วนตัว”เนียฟงไม่อยากสร้างปัญหาเยอะเลยโกหกไป
“ข้าไม่เชื่อเ้าหลอกข้า ลู่ฟ่านเป็ถึงหนึ่งในสิบของป่าไผ่ทำจะทดสอบเ้าเอง”เข้าะโใส่เนี่ยฟง ทันใดนั้น
“หยุดนะ เ้าจะทำอะไรลู่ฟ่าน นี่ไม่ใช่ที่ประลองนะนี่มันเขตหอหนังสือเ้าทำแบบนี้ต้องโดนลงโทษ”เสียงของซางหนิงใสดังชัดเจนทำให้ลู่ฟ่านชะงัก “เ้ามาก็ดีแล้วเขาก็คือคนที่เ้าตามหาไง ซางหนิง “
“หึ...เื่นั้นข้ารู้แล้วแต่ข้ายังไม่แน่ใจนักเหตุผลที่อาจารย์ใหญ่รับเขาเป็ศิษย์ส่วนตัวมันคืออะไร”
“อ๊ะ... นั่นเ้าเองซางหนิงข้าบอกเขาไปแล้วอาจารย์ใหญ่สงสารข้ามากกว่าที่พลังิญญาน้อยกลัวคนอื่นรังแกจึงให้เป็ศิษย์ส่วนตัวเขาก็ไม่เชื่อ”
“เ้าไม่ต้องมาพูดข้าจะจับตาดูเ้าทุกฝีก้าว”เนี่ยฟงทำหน้าระอาแต่ก็ยังคงยิ้มให้ “งั้นข้าขอตัวก่อนข้าอยากอาบน้ำและ” เขาหันหลังเดินไปทางกลับห้อง “นั้นเ้าคิดจะหนีข้ารึครั้งหน้าข้าเจอเ้า เ้าตายแน่”ลู่ฟ่านะโตามหลังไป
ขณะเดียวกันซางหนิงก็เดินตามเขาไปอย่างเงียบๆ เนี่ยฟงรู้ทันทีว่ามันคนตามมาเมื่อแน่ใจว่าเป็ซางหนิงเขาเลยไปที่โรงอาบน้ำทันที”เขามาอาบน้ำจริงๆด้วยข้าไม่น่าเสียเวลาตามมาเลย เอ๊ะ!! เดี๋ยวนะหรือจะเป็แผนการเขาทำให้ข้าสับสนข้าไม่หลงกลเ้าหลอก”
เวลาผ่านไปสักพักเนี่ฟงเดินออกมาจากโรงอาบน้ำ “เอ้า...นี่เ้ามาทำอะไรที่โรงอาบน้ำชายกัน”เนี่ยฟงเดินออกมาโดยมีผ้าพื้นสสั้นปิดแต่ตรงเอวไปถึงเหนือเข่า”เ้าบ้าไม่เ้าไม่ใส่เสื้อผ้าก่อนออกมาหะ!!!”ซางหนิง เขินอายเพราะไม่เคยเห็นชายเปลือยมาก่อนและใบหน้าของเนี่ยฟงยังงดงามหล่อเหลาหญิงใดเห็นต้องใจสั้นทุกคนเวลานี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จผิวพรรณก็ยิงสว่างสดใสขั้นนางจึงเขินอาย “เ้ามันไร้ยางอายเดินแก้ผ้าออกม่ได้อย่างไร”
“ข้าไร้ยางอายตรงไหนนี่มันเขตของผู้ชายนะเ้ามาทำอันใดที่นี่” จากคำพูดเนี่ยฟงนางยิ่งอาย “ถึงอย่างไรข้าก็เป็ศิษย์พี่เ้าข้าอายุ12ปีแล้วก็ต้องมาดูว่าลู่ฟ่านไม่ตามมาหาเื่เ้า”
“อ่อ...ท่านเป็ห่วงข้านี่เองศิษย์พี่ซางหนิง”เมื่อซางหนิงที่ยืนหันหลังอยู่นั้นได้ยินก็หันกลับมา”ใครเป็ห่วงเ้ากันคอยดูข้าจะฟ้องอาจารย์ใหญ่”
“ท่านจะฟ้องข้อหาที่ว่ามาแอบดู้ข้าอาบน้ำอย่างนั้นใช่หรือไม่” เ้าบ้านี่...
“ข้าจะไปนอนและศิษย์พี่จะไปด้วยไหม” พูดจบเนี่ยฟงก็เดินผ่านนางไป
“เ้าบ้าคอยดูข้าจะแก้แค้นเ้า”
เนี่ยฟงกลับมาพักที่ห้องและนั่งสมาธิรวมรวมพลังให้กลับคืนสู่ร่างกายเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งทบทวนทักษะทั้งสามที่เหม่ยตู้ซาสอนหากเขาใช้ได้จนถึงขั้นแล้วยากที่จะมีผู้สู้เขาได้และจะสามารถทะลวงพลังได้ง่ายขึ้น จากนั้นเขาก็หลับไป
เนี่ยฟงยังคงฝึกทุกวันตอนนี้ผ่านมาครึ่งเดือนแล้วตอนเช้าเข้าหอหนังสือตอนบ่ายไปป่าไผ่ฝึกทักษะแต่วันนี้มีการสอนการปรับปรุงยาเนี่ยฟงรู้สึกสนใจอย่างมากว่ากันว่ายาที่ปรุงจากนักปรุงชั้นสูงจะสามารถช่วยในการทะลวงพลังได้ง่ายขึ้น เพราะพวกเขาสามารถจำแนกสมุนไพรที่หายาก ได้หลายชนิดที่ไม่มีในหนังสือเรียกว่าสมุนไพรชั้นฟ้า
เข้าใส่เครื่องแบบสำนักมันเป็สีดำดูคมเข้มไปอีกแบบ เมื่อเขาเดินเข้ามาในห้องเรียนปรุงยาก็ปรากฎสายตาของซางหนิงมางมาด้วยความโกรธ เขาทำหน้ายิ้มๆ
“เอาล่ะทุกคน นี่คือทักษาการปรุงยา ข้าอาจารย์ จิวจื่อหยา วันนี้จะมาสอนพวกเ้าถึงการปรุงยาขั้นต้น”
ทักษะการปรุงยาแบ่งเป็สามระดับ ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง ขั้นต้นนั้นคือการรักษาอาการเจ็บป่วยหรือาเ็ ขั้นกลางการทำยสบำรุงเสริมกำลัง ขั้นสูงคือการทำยาเพิ่มพลังในการทะลวงระดับขั้นพลังเพิ่มโอกาสในการพัฒนาอาวุธิญญา เช่นนั้นนักปรุงยาจึงหาได้ยากโดยมากคนที่มีพลังธาตุแสงจะได้เปรียบในการเป็นักปรุงยา เมื่อเป็นักปรุงยาขั้นสูงแล้วก็ยังแบ่งเป็ระดับ 1-10 ความบริสุทธิ์ของนะอีกด้วยยิงสูงประสิทธิภาพยิ่งมีมากขึ้น
เนี่ยฟงมอวไปที่อาจารย์ จิวจื่อหยา เป็คนหน้าตาสวยอายุน่าจะประมาณ 30 ปี นางดูเ้าอารมณ์ นางเป็นักปรุงยาที่มีความบริสุทธิ์ ถึงขั้น8 น้อยคนที่ทำได้ขนาดนี้
ในตอนนี้นางสอนถึงสมุนไพรระดับต่างๆการใช้และการเลือก รวมถึงขนาดรวมถึงการเลือกชนิดของหม้อหลอมยา
เนี่ยฟงตั้งใจเรียนเป็พิเศษเพราะอาจจะเป็ประโยชน์ในภายหน้าได้
“เอาล่ะสิ่งสำคัญของการหลอมยาอีกอย่างคือทักษะเปลวไฟหลอมยาทุกคนสามารถฝึกได้จุดแตกต่างกันคือสีของเปลวไฟ และการควบคุมการหลอมนี่เป็วิธีฝึกทักษะเปลวไฟข้าคัดลอกมาพวกเ้ารับไป”
ทันทีที่เนี่ยฟวรับมารองทำตามวิธีก็ปรากฎเปลวไฟสีม่วงขึ้นมา นั่นคือเปลวไฟจิติญญาอสูรนั่นเอง
“ เป็ไปได้อย่างไรทำไมเ้าถึงสามารถสร้างเปลวไฟได้”
“ท่านอาจารย์นี่คือวิธีสร้างเปลวไฟไม่ใช่หรือข้าทำตามมันก็มีเปลวไฟออกมา” นางยังคงงุนงงถึงจะทำตามวิธีแต่ก็ต้องใช้เวลาหลายเดือนแต่เ้าหนุ่มนี่ทำได้เพียงเห็นวิธีครั้งแรก หรือนี่คือเด็กที่มีพร์ด้านหลอมยาช่างน่ายินดียิ่งนัก”
ชางหนิง มองด้วยความหมั่นใส้ “ชิ...ไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหน”เนี่ยฟงยิ้ม”ศิษย์พี่ท่านพูดถึงข้ารึเปล่าหรือท่านคิดถึงข้า”เนี่ยฟงยั่วโมโหนางเล่น”เ้าบ้าใครคิดถึงเ้าอยากตายหรือไงหะ”
“เ้าชื่ออะไรรึข้าเป็อาจารย์มาหลายปีไม่เคยมีใครมีความสามารถเท่านี้มาก่อนถ้าเ้าสนใจด้านนี้เ้ามาถามข้าได้ตลอด”
“ศิษย์รับทราบ”
ศิษย์ผู้หญิงหายคนสนใจเนี่ยฟงเนื่องจากความหล่อและความสามารถไม่พ้นแม่แต่ ฟางเยว่ สาวงามที่สุดในสำนักป่าไผ่ดำ “นี่เ้าน่ะพอจะสอนข้าได้ไหมว่าฝึกย่างใดถึงได้สร้างไฟได้ไวเข่นนี้”
เนียฟงหันไปมองก็ใทันทีสาวน้อยคนนี้งามมากจริงๆแต่เขาก็ไม่ได้สนใจเป็พิเศษ ทำให้นางหงุดหงิดบ้างชายทุกคนต่างหลงใหลนางแต่เนี่ยฟงทำนิ่งเฉย
“ข้าแค่ทำตามวิธีที่ท่านอาจารย์ให้มามันก็ได้เองแต่ถ้าศิษย์พี่อยากให้ข้าสอนข้าก็ยินดี”
ศิษย์หลายคนพึมพำนั้นมันฟางเยว่ หนึ่งใน10ศิษย์ป่าไผ่ดำใช่หรือไม่
เนี่ยฟงแปลกใจ10ศิษย์ป่าไผ่ดำคืออะไร...
45
