รักซ้อนซ่อนลึก

        นี่ก็เริ่มดึกแล้วรู้สึกง่วงแล้วล่ะตอนนี้คงต้องพักผ่อนแล้ว พรุ่งนี้กลับบ้านค่อยว่ากันต่อก็แล้วกันอารีตัดใจเลิกคิดเ๱ื่๵๹พวกนั้นก่อนแล้วหันหน้าไปบอกป้าแจ่ม

        "นอนได้เลยนะคะฉันไม่ได้๻้๵๹๠า๱อะไรเพิ่มเติมแล้ว ฉันก็จะนอนแล้วเหมือนกันค่ะ" อารีเอ่ยพร้อมขยับตัวทำท่าจะนอน

        "ค่ะคุณหนู"แจ่มเอ่ยพร้อมกับเดินมาช่วยห่มผ้าให้อารีแล้วเดินไปปิดไฟส่วนเธอก็นอนเฝ้าอารีที่โซฟาด้านข้าง

        อารีสวมชุดเดรสสีชมพูยาวดูสวยหวานรองเท้าส้นเตี้ยสีดำ อารีดูแล้วรองเท้าสีช่างขัดตาไม่เข้ากับชุดเลย แต่เธอก็ต้องใส่เพื่อรักษาน้ำใจของป้าแจ่มที่เตรียมไว้ให้เธอแม้ว่าเธอจะไม่ได้แต่งหน้า แต่หน้าสดเธอดูสวยมาก หน้าขาวใส คิ้วเข้มเป็๲ทรงปากชมพูอ่อน ๆ ดูเป็๲ธรรมชาติ

        "ป้าแจ่มคะคุณพ่อจะมารับตอนไหนพอจะทราบไหมคะ" อารีเอ่ยถามหลังจากที่เธอแต่งตัวเสร็จแล้ว

        "ไม่ทราบเลยค่ะเราคงต้องรอคุณผู้ชายอยู่ตรงนี้ไปก่อน" แจ่มตอบ ทั้งสองคนนั่งรอไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นประตูที่ค่อย ๆ เปิดเข้ามาปรากฏร่างชายคนหนึ่งที่ไม่ใช่พ่อของอารี

        "คุณหนูครับคุณผู้ชายให้ผมมารับกลับบ้านครับ" ชายคนนั้นกล่าวอารีหันไปมองหน้าป้าแจ่มด้วยความสงสัยเพราะเธอไม่รู้จักชายคนนั้น ป้าแจ่มยิ้มให้อารีแล้วบอกว่านี่คือคนขับรถของที่บ้าน

        "คุณพ่อบอกจะมารับฉันแล้วคุณพ่ออยู่ไหนล่ะคะ" อารีถามพร้อมกับชะเง้อมองหาพ่อของเธอตรงประตู

        "คุณผู้ชายบอกว่าติดประชุมด่วนครับจึงให้ผมมารับคุณหนูแทน" คนขับรถตอบเธอด้วยท่าทีสุภาพเขาเดินมาช่วยป้าแจ่มขนข้าวของไปขึ้นรถ

        "ค่ะงั้นเรากลับบ้านกัน" อารีเอ่ย

        อารีเดินถือกระเป๋าแบรนด์เนมที่ขาดของเธอตามหลังทั้งสองคนไประหว่างที่นั่งอยู่ในรถ เธอครุ่นคิดหลายอย่างจึงได้บอกให้คนขับรถแวะห้างสรรพสินค้าก่อนที่จะกลับบ้าน

        เมื่อถึงห้างสรรพสินค้าอารีเลือกเดินไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ก่อนเป็๲อันดับแรก เธอเลือกสไตล์ไม่ถูกเพราะจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยแต่งตัวสไตล์ไหน

        "ปกติฉันชอบแต่งตัวสไตล์ไหนหรอคะ"อารีถามป้าแจ่มพลางกวาดสายตามองดูเสื้อผ้าไปรอบ ๆ ร้านแล้วเดินหยิบชุดนั้นชุดนี้ขึ้นดูไปเรื่อย

        "สมัยก่อนคุณหนูชอบแต่งตัวสไตล์หวานส่วนในปัจจุบันแจ่มไม่ทราบค่ะคุณหนู"แจ่มตอบพร้อมกับเดินตามหลังอารีไปไม่ห่าง

        อารีเลือกชุดแต่ละสไตล์มาอย่างละชุดแล้วเข้าลองใส่ในห้องลองชุดแล้วเดินออกมาให้ป้าแจ่มดู

        ".........."ป้าแจ่มกับพนักงานขายยกมือกดไลค์ให้พลางชมอารีไม่ขาดปากว่าเธอใส่ชุดสไตล์ไหน ก็ดูสวย ดูเหมาะไปหมด

        อารีเห็นรีแอคชั่นของทั้งสองคนแล้วเป็๲ท้อเพราะไม่ได้ช่วยให้เธอตัดสินใจเลือกสไตล์ได้เลย

        "ได้ข่าวว่าคุณชายรองชอบสาวสวยเซ็กซี่นะคะหรือว่าคุณหนูจะแต่งตัวสไตล์นี้" แจ่มเอ่ยขึ้น

        "ฉันจะแต่งตัวสไตล์หวาน"อารีเอ่ย เธอ๻้๵๹๠า๱จะทำตัวตรงข้ามในสิ่งที่คุณชายรองไม่ชอบ

        "เอาชุดพวกนี้ทั้งหมดรูดบัตรนะคะ" อารีเปิดกระเป๋าสตางค์แล้วหยิบบัตรหนึ่งใบสีม่วงที่ดูหน้าตาคุ้นเคยที่สุดส่งให้พนักงานเพราะบัตรอีกสองใบมีสีและลวดลายแปลก ๆ คงไม่ใช่บัตรธรรมดาแน่รหัสคงจะเดาได้ยากขึ้น

        "ใสรหัสด้วยค่ะ"พนักกล่าว

        อารีใช้ความน่าจะเป็๲ไปได้โดยใช้วันเดือนปีเกิดเป็๲รหัสปรากฏว่าผ่าน การคาดเดาของเธอนั้นถูก

        จากนั้นเธอก็ไปเลือกซื้อกระเป๋ารองเท้า มือถือ และของใช้จำเป็๲อื่น ๆ ให้ครบแล้วกลับบ้าน

        ระหว่างทางกลับบ้านอารีถอดซิมการ์ดจากเครื่องเก่าใส่เครื่องใหม่เธอหวังเป็๲อย่างมากว่าจะมีรายชื่อผู้ติดต่อ ปรากฏว่าว่างเปล่านั่นแสดงว่าตอนเธอบันทึกข้อมูลเธอเลือกมันทึกลงเครื่องไม่ได้บันทึกลงซิมการ์ดด้วย

        บ้าบอที่สุดทำไมเราถึงได้สะเพร่าอย่างนี้นะ ทำไมไม่รู้จักบันทึกข้อมูลลงซิมการ์ดด้วยเอาเถอะค่อยหาเวลาเหมาะ ๆ ร้านซ่อมที่ไว้ใจได้ เอาเครื่องเก่าไปซ่อมตอนนี้ทำเท่าที่ทำได้ไปก่อนก็แล้วกัน อารีบ่นกับตัวเองในใจ

        "ถึงบ้านแล้วค่ะคุณหนูคุณหนูพอจะจำบ้านของตัวเองได้ไหมคะ" แจ่มชะโงกหน้ามามาพูดกับอารีจากที่นั่งข้างคนขับ

        ".........."อารีส่ายหน้าเบาๆ ปลายตามองบ้านหลังใหญ่เหมือนจะคุ้นเคยแต่ก็จำอะไรไม่ได้ เธอเปิดประตูรถลงมายืนมองดูอย่างเต็มตานี่หรอบ้านของเธอ